Εθνικός Αντικαπιταλισμός Τώρα!

Διαβάτη, τα ίχνη σου είναι
μόνο ο δρόμος και τίποτε άλλο·
διαβάτη δεν υπάρχει δρόμος,
ο δρόμος γίνεται βαδίζοντας.


Βαδίζοντας γίνεται ο δρόμος
και γυρίζοντας το βλέμμα πίσω
φαίνεται το μονοπάτι
που ποτέ δε θα ξαναπατήσεις.


Διαβάτη δεν υπάρχει δρόμος
μόνο απόνερα στη θάλασσα…

Antonio Machado

Advertisements

Ο Kai Murros για τον υπερπληθυσμό, τον πόλεμο και την ηθική.

Μετάφραση-Σχόλια: Evpaty Kolovrat

Αλιεύσαμε από την ιστοσελίδα της Εθνικοεπαναστατικής New Resistance ένα απόσπασμα από ομιλία του καθηγητή Kai Murros. Ο Kai Murros είναι γνωστός σε όσους παρακολουθούν το Εθνικιστικό Αντικαπιταλιστικό Μέτωπο. Για όσους μας διαβάζουν για πρώτη φορά, υπάρχει ένα μικρό βιογραφικό του στο κείμενο που δημοσιεύτηκε στη New Resistance. Η οπτική που βλέπει ο Kai Murros την φυλή αλλά και τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να δρα ένα σύγχρονο φυλετικό κίνημα ίσως ξενίζει πολλούς. Όμως ο δαρβινισμός και ο βιολογικός ντετερμινισμός είναι ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο πρέπει να πολιτεύεται, αλλά και προ πάντων να δρα, ένα κίνημα το οποίο θεωρεί τον εαυτό του φυλετικό.

Διαβάστε το απόσπασμα από την ομιλία του καθηγητή Murros προσεκτικά και προπάντων χωρίς συναισθηματισμούς και ιδεολογικές παρωπίδες.

***

[Ο επερχόμενος πόλεμος δεν πρόκειται να αποτελέσει ηθικό πρόβλημα. Ο επερχόμενος πόλεμος θα είναι ένα απλό τεχνικό πρόβλημα. Και μόλις λύσουμε το τεχνικό πρόβλημα, θα μπορέσουμε να διεξάγουμε έναν πόλεμο απόλυτης καταστροφής σε όλες τις γωνιές της Γης, όπως κρίνουμε σκόπιμο. Μπορούμε να αναλάβουμε την πρωτοβουλία οπουδήποτε, οποτεδήποτε και ενάντια σε όποιον θέλουμε – και να παραμείνουμε στην επίθεση μέχρι να εξοντωθεί ο εχθρός. Για εμάς ο πόλεμος είναι το λογικό αποκορύφωμα της εξέλιξης. Για εμάς η πολιτική είναι δευτερεύουσα σε σχέση με τον πόλεμο. Για εμάς η πολιτική είναι απλώς ένα προοίμιο του πολέμου. Όλα τα μεγάλα ερωτήματα της εποχής μας μπορούν και θα λυθούν μέσα από τον πόλεμο.

Ο κόσμος αντιμετωπίζει κατακλυσμικές αλλαγές καθώς οι τεκτονικές πλάκες των φυλών και των πολιτισμών συγκρούονται – ο υπερπληθυσμός κάνει τον κόσμο πολύ μικρό για όλους μας. Οι ατελείωτες δευτερεύουσες συγκρούσεις που σιγοκαίνε στον πλανήτη για δεκαετίες θα μετατραπούν σε γιγαντιαίους γενοκτονικούς πολέμους για τον ζωτικό χώρο και τους πόρους που στηρίζουν τη ζωή – νερό, τρόφιμα, αναπνεύσιμο αέρα και ενέργεια. Οι κοινωνίες θα πέσουν, το χάος θα κυριαρχήσει και ο πολιτισμός θα καταρρεύσει – αφήνοντας τα περισσότερα μέρη του πλανήτη σε αγριότητα.

Η Ευρώπη θα αντιμετωπίσει αυτές τις προκλήσεις του μέλλοντος, διεξάγοντας συστηματικά πολέμους με ριζοσπαστικούς περιβαλλοντικούς, οικολογικούς και εθνοτικούς στόχους. Θα ελέγξουμε τη χιονοστιβάδα των εχθρικών πληθυσμών με υπερβολική αναπαραγωγή. Θα αποδεκατίσουμε τις μεταναστευτικές ροές εναντίον της Ευρώπης – όλες οι απειλές κατά της Ευρώπης θα εξαλειφθούν. Θα χτυπήσουμε τον υπερπληθυσμό στην πηγή του!]

Συνεχίστε να διαβάζετε Ο Kai Murros για τον υπερπληθυσμό, τον πόλεμο και την ηθική..

Ποιοι είναι οι «καλοί» στη Βενεζουέλα…

Αναδημοσιεύουμε το επόμενο άρθρο από ένα αριστερίστικο ιστολόγιο, που φυσικά ζέχνει από «αντιφασισμό». Όμως έχει αποκαλυπτικότατα στοιχεία για το ποιοι είναι οι «καλοί» στη Βενεζουέλα που πολεμούν τον «κακό» Μαδούρο, τον οποίο θεωρούμε πολύ μικρό και πολύ λίγο για να διαδεχθεί τον μεγάλο ηγέτη Hugo Chavez, ο οποίος είχε πολεμήσει τους Μαρξιστές αντάρτες όταν ήταν στρατιωτικός και ήταν περισσότερο Εθνικιστής Μπολιβαριανού τύπου. Όπως μπορείτε να διαβάσετε, οι συνήθεις ύποπτοι δηλαδή οι Εβραίοι, οι καπιταλιστές και οι εκφυλισμένοι φιλελεύθεροι δεξιοί και ακροδεξιοί είναι ο συνασπισμός των δυνάμεων που μάχονται για την «δημοκρατία» στη Βενεζουέλα.

***

[Όταν οι ΗΠΑ εισέβαλαν με 8000 στρατιώτες. στις 25 Οκτωβρίου 1983, στη Γρενάδα (ένα νησιωτικό κρατίδιο στην Καραϊβική, λίγο μικρότερο σε έκταση από τη Ζάκυνθο και με πληθυσμό περίπου 100.000, λιγότερο δηλαδή από μια γειτονιά του Μπρούκλιν και στρατιωτική δύναμη 1200 αντρών), η κυβέρνηση Ρήγκαν και τα αμερικανικά ΜΜΕ πανηγύριζαν για την «αποτελεσματικότητα των Αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων». Οι πανηγυρισμοί είχαν πολλαπλές αναγνώσεις.

Έφτανε και περίσσευε η Κούβα, ως αγκάθι στο μαλακό υπογάστριο της Πλανηταρχίας. Μια δεκαετία πριν, η Χιλή είχε ματώσει και συνέχιζε να ματώνει κάτω από τη μπότα του Πινοσέτ. Έπρεπε να δοθεί, με σαφήνεια, το μήνυμα ότι οι Αμερικάνοι που θέλουν όλο τον κόσμο, θεωρούν την Καραϊβική μια λεκάνη μέσα στην οποία μπορούν να ξεπλένουν τα πόδια τους και να απομυζούν κάθε σταγόνα πλούτου. Επιπλέον το στραπατσαρισμένο κύρος του αμερικάνικου στρατού από τη σχετικά πρόσφατη τότε ήττα στο Βιετνάμ (1975) και το θάνατο 243 Αμερικάνων πεζοναυτών στο Ιράκ* (1979) έπρεπε να αποκατασταθεί. Υπήρχε βέβαια μια γελοιότητα μεγεθών αλλά προσπεράστηκε, όπως προσπεράστηκε και το καταδικαστικό για την εισβολή ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (28 Οκτωβρίου 1983).

Όταν ο Τσάβες εκλέχτηκε το 1998, μετά τη 40χρονη ολιγαρχία στη Βενεζουέλα και ονόμασε τη διακυβέρνησή του, «Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας» τιμώντας τον ήρωα της ανεξαρτησίας, Σιμόν Μπολιβάρ, κινητοποίησε, και πάλι, όλα τα αντανακλαστικά του Δόγματος Μονρόε» στην Πλανηταρχία. Όταν πια θέσπισε κρατικό έλεγχο στα πετρέλαια (1η η Βενεζουέλα στα παγκόσμια κοιτάσματα) και το χρυσό, έκανε αναδιανομή της γης κι εφάρμοσε προγράμματα στέγασης, μόρφωσης και περίθαλψης για τους φτωχούς, είχε υπογράψει το θάνατό του απ’ τους Αμερικάνους.

Το 2002 έγινε το πρώτο οργανωμένο πραξικόπημα, απέτυχε και συνελήφθησαν οι 126 Κολομβιανοί (!!!) στρατιωτικοί που πρωτοστάτησαν. Ακολούθησαν μια σειρά από αποτυχημένα πραξικοπήματα ώσπου πέτυχε η απόπειρα του καρκίνου. Ο Μπολιβαριανός Τσάβες πέθανε το 2013.

Συνεχίστε να διαβάζετε Ποιοι είναι οι «καλοί» στη Βενεζουέλα….

1η Μάη: Εργαζόμενε σήμερα διαλέγεις…

Σήμερα που η άρχουσα τάξη πλουτίζει από την γενοκτονία των Ελλήνων.

Σήμερα που τα αφεντικά ζητάνε κι άλλο αίμα για να ξεχρεώσουν τα κλεμμένα πλούτη τους.

Σήμερα που οι σκουρόχρωμοι δούλοι του καθεστώτος σταδιακά μας αντικαθιστούν.

Σήμερα που τα παιδιά μας διδάσκονται την «φυσιολογικότητα» του κάθε σεξουαλικά διεστραμμένου, από το καθεστώς και τους «διαφωτιστές» του.

Σήμερα που οι φτωχές κοπέλες στιγματίζονται ως πόρνες ενώ οι βιαστές υπάνθρωποι απλά ως «πελάτες»…

Σήμερα που το 8ωρο έχει πρακτικά καταργηθεί και η πλήρης απασχόληση είναι απλά μια ανάμνηση ή μια προσδοκία.

Σήμερα που οι καλοκαιρινές διακοπές είναι είδος πολυτελείας.

Σήμερα που άνεργοι αλλά και οικογένειες με παιδιά στηρίζονται στις συντάξεις των παππούδων.

Σήμερα που οι εργατοπατέρες τρώνε και πίνουν πάνω στις πλάτες μας.

Σήμερα που οι ανεπάγγελτοι και άεργοι ακροδεξιοί μας λένε ότι πρέπει να μάθουμε να δουλεύουμε…

Σήμερα που το Λαϊκό εισόδημα λεηλατείται πριν προλάβει να ξοδευτεί.

Σήμερα που οι παπάδες αφήνουν την φτώχεια στα χέρια του Θεού και τις Ελληνίδες στα χέρια των εισβολέων που ονομάζουν «πρόσφυγες» ή «μετανάστες»…

Σήμερα που η έκφυλη άρχουσα τάξη νομίζει ότι ξεμπέρδεψε μια και καλή με τους Έλληνες εργαζόμενους.

Σήμερα που τα δημόσια σχολεία και νοσοκομεία μετατρέπονται σε γκέτο τριτοκοσμικών ενώ οι «αντιρατσιστές» απολαμβάνουν ιδιωτική ασφάλιση και ιδιωτικά νοσηλευτήρια.

Σήμερα που μας αφαιρείται στους χώρους εργασίας το δικαίωμα να δηλώνουμε υπερήφανα Έλληνες!

Σήμερα που τα αφεντικά, δεξιά και αριστερά, μας στερούν το δικαίωμά μας στην πατρίδα, την εργασία, την οικογένεια.

Σήμερα που κάποιοι θέλουν να ξεχάσουμε ότι ήταν οι χειρώνακτες παππούδες μας που έχτισαν αυτή τη χώρα με ιδρώτα και αίμα, όχι τα αφεντικά ή οι «μετανάστες», και το έκαναν για να την αφήσουν σε εμάς όχι σε αυτούς!

Σήμερα που οι κομμουνιστές μιλάνε για «ταξική» ενότητα με τις ορδές των δήθεν προσφύγων, που κουβάλησε το κεφάλαιο για να σπάσει τα μεροκάματα των Ελλήνων και να τους τρομοκρατήσει.

Συνεχίστε να διαβάζετε 1η Μάη: Εργαζόμενε σήμερα διαλέγεις….

Notre Dame – Notre Europe!

Του Evpaty Kolovrat

Στις 16 Απριλίου, την Μεγάλη Τρίτη των Καθολικών και την ημέρα των γενεθλίων του Dominique Venner που εκκωφαντικά θυσιάστηκε σε αυτή, πυρκαγιά κατέκαψε τον καθεδρικό ναό της Notre Dame, αυτό το εμβληματικό μνημείο της πόλης των Παρισίων. Πολλές θεωρίες κυκλοφορούν όπως ότι την πυρκαγιά την έβαλαν ακραίοι ισλαμιστές ή ότι το ίδιο το καθεστώς Μακρόν ήταν πίσω από την πυρκαγιά για να προκαλέσει σοκ και δέος στην γαλλική κοινωνία και έτσι να σταματήσει τις συνεχιζόμενες κινητοποιήσεις των κίτρινων γιλέκων, οι οποίες το είχαν φέρει σε πολύ δύσκολη θέση.

Η επίσημη ανακοίνωση αναφέρει ότι η πυρκαγιά ξεκίνησε από ατύχημα που προκάλεσαν οι εργασίες ανακαίνισης που γίνονταν στον 800 ετών καθεδρικό ναό. Φυσικά δεν μπορούμε να έχουμε εμπιστοσύνη στο επίσημο γαλλικό κράτος ούτε στην κυβέρνηση Μακρόν. Πάντως σε όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εμφανίστηκαν χιλιάδες μουσουλμάνοι ανά τον κόσμο να πανηγυρίζουν για το κάψιμο της Νοτρ Νταμ όπως μπορείτε να δείτε εδώ. Βέβαια δεν ήταν μόνο οι μουσουλμάνοι οι οποίοι πανηγύριζαν αλλά και Ραβίνοι.

Ας το καταλάβουν κάποιοι «συναγωνιστές» που την έχουν δει φιλοισλαμιστές: Το ισλάμ είναι μια επεκτατική θρησκεία που μέσω των μουσουλμάνων εποίκων προσπαθεί να επιβληθεί στην Ευρώπη. Δεν ήταν, ούτε είναι, ούτε θα γίνει ποτέ σύμμαχος ενάντια στον σιωνισμό διότι καθήκον του Σουνιτικού Ισλάμ είναι η ίδρυση ενός παγκόσμιου χαλιφάτου.

Συνεχίστε να διαβάζετε Notre Dame – Notre Europe!.

Dominique Venner: «Η αποτυχία του Hitler».

Μετάφραση στα αγγλικά από τον Guillaume Durocher

Μεταφράσαμε στα ελληνικά και σας παραθέτουμε το ακόλουθο κείμενο από την κορυφαία ιδεολογική ιστοσελίδα Counter Currents. Σήμερα που κάποιοι αναπολούν την ημέρα της γέννησης του «Θεανθρώπου» τους, κάποιοι άλλοι απλά βιώνουμε τις συνέπειες της απολύτως αναμενόμενης αποτυχίας του, η οποία συμπαρέσυρε στον όλεθρο ολόκληρο τον ευρωπαϊκό Εθνικισμό και Εθνικοσοσιαλισμό.

Σημείωση του μεταφραστή: Αυτό το άρθρο προέρχεται από το έργο του Dominique Venner, η ιστορία του εικοστού αιώνα, Le Siècle de 1914 (Παρίσι: Pygmalion, 2006), 318-20, υπό τον τίτλο «Σχέδια του Hitler για την Ευρώπη.» Ο τίτλος είναι του συντάκτη.

Εισαγωγή για τον Dominique Venner, του Evpaty Kolovrat.

Ο Dominique Venner, του οποίου το σημείωμα της αυτοκτονίας μπορείτε να δείτε εδώ, ήταν ένας σπουδαίος ιστορικός συγγραφέας και ένας μελετητής της Ευρωπαϊκής ιστορίας και πολιτισμού. Γεννήθηκε στο Παρίσι στις 16 Απριλίου του 1935 σε μια μεσοαστική οικογένεια με δεξιές και συντηρητικές καταβολές. Ο πατέρας του ήταν αρχιτέκτονας και μέλος του Λαϊκού Γαλλικού Κόμματος (Parti Populaire Francais) του οποίου ηγέτης ήταν ένας πρώην κομμουνιστής ο Jaques Doriot. Από μικρό παιδί ο Venner ήταν λάτρης της φύσης και της περιπέτειας. Σε ηλικία μόλις 19 χρονών κατατάσσεται στο Γαλλικό στρατό και υπηρετεί ως υπαξιωματικός σε μονάδα (Σύνταγμα) ορεινών κυνηγών στο πόλεμο της Αλγερίας έως το 1956. Όπως και πολλοί άλλοι Γάλλοι της ηλικίας του, που ήταν βετεράνοι των πολέμων της Αλγερίας και της Ινδοκίνας (οι οποίοι είχαν εξοργιστεί από την απόφαση του προέδρου Ντε Γκωλ να παραχωρήσει ανεξαρτησία στην Αλγερία) παίρνει μέρος στον OAS (Organisation Armée Secrète -Οργανωση Μυστικού Στρατού). Ο OAS ήταν μια οργάνωση που ιδρύθηκε από Γάλλους στρατιωτικούς και συντηρητικούς πολιτικούς με την προοπτική να ανατρέψει το καθεστώς του Ντε Γκωλ με βίαια μέσα. Ο Venner για την δράση του αυτή θα φυλακιστεί.

Στο αυτοβιογραφικό του έργο «Επαναστατημένη Καρδιά» (Coeur Rebelle) o Venner κατηγορεί τους Γάλλους στρατιωτικούς αλλά και τους συντηρητικούς πολιτικούς της ηγεσίας του OAS ότι έπασχαν από πολιτική μυωπία και έλλειψη επαναστατικού λόγου, τα οποία ήταν οι κυριότερες αιτίες για την αποτυχία του OAS σαν πολιτικό κίνημα. Μετά την αποφυλάκισή του μαζί με τον Alain de Benoist θα ιδρύσει το κίνημα και το ομώνυμο περιοδικό Europe Action.

Συνεχίστε να διαβάζετε Dominique Venner: «Η αποτυχία του Hitler»..

100 Χρόνια Επανάσταση!

Του Evpaty Kolovrat

Σαν σήμερα, πριν από εκατό χρόνια, στις 23 Μαρτίου του 1919 μια χούφτα βετεράνων του επίλεκτου στρατιωτικού σώματος των Arditi, πατριώτες, πρώην αναρχικοί, εθνικιστές σοσιαλιστές, και εικονοκλάστες φουτουριστές, οργισμένοι τόσο από την μη προσάρτηση εδαφών που παραδοσιακά ήταν Ιταλικά όπως το Fiume, αλλά και από την αισχροκέρδεια των Ιταλών κεφαλαιοκρατών, αποφάσισαν να ενωθούν κάτω από την σημαία του fascio littorio combattimento (του Μαχητικού Φάσιο Λιττόριο) υπό την ηγεσία του Σοσιαλιστή Benito Mussolini.

Ο βιταλισμός, η εξύμνηση της επαναστατικής βίας του πεζοδρομίου, ο αντικομφορμισμός, η απέχθεια για τους αστούς, αλλά και τους «παραδοσιακούς θεσμούς» όπως η Μοναρχία και η καθολική εκκλησία ήταν τα κύρια γνωρίσματα του Φασιστικού Κινήματος. Για πρώτη φορά ο εθνικισμός και ο σοσιαλισμός παντρεύονται σε μια επαναστατική ιδεολογία που θα σαρώσει όλη την Ευρώπη και θα συγκινήσει εκατομμύρια νέους Ευρωπαίους που είχαν χαθεί ιδεολογικά μεταξύ του στείρου αστικού ψευδοπατριωτισμού και ενός υποκριτικού διεθνιστικού ψευδοσοσιαλισμού.

Ο Φασισμός μετά από 100 χρόνια είναι όχι απλά επίκαιρος αλλά είναι εδώ, για να πει στα εκατομμύρια Ευρωπαίων εργαζομένων το αυτονόητο, ότι: Οι προλετάριοι και οι εργάτες έχουν πατρίδα ενώ τα αφεντικά και το κεφάλαιο δεν έχουν.

Συνεχίστε να διαβάζετε 100 Χρόνια Επανάσταση!.

Christchurch: εικόνες από τον κόσμο που έρχεται!

Με αφορμή τα γεγονότα στο Christchurch, είτε πρόκειται για φυλετική αντιβία είτε για οργανωμένη κρατική προβοκάτσια -πιθανώς με θύμα και τον ίδιο τον δράστη- μεταφράσαμε χαρακτηριστικά αποσπάσματα από την ομιλία του Kai Murros στην Μόσχα παραθέτοντας και τα αντίστοιχα video. Όποια κι αν ήταν τελικά τα κίνητρα του Brenton Tarrant, ας γνωρίζουμε τον κόσμο που έρχεται…

***

[Σκοτεινά σύννεφα πλανώνται πάνω από Ευρώπη. Οι ευρωπαϊκοί λαοί έχουν προδοθεί από την ελίτ τους. Το μέγεθος αυτής της συνωμοσίας είναι πρωτοφανές στην ανθρώπινη ιστορία, η κυρίαρχη ελίτ μας έχει αποδειχθεί ότι είναι απλά ένας διεφθαρμένος λακές του παγκόσμιου καπιταλισμού. Αυτά τα ακριβοπληρωμένα παράσιτα κλέβουν από τους Ευρωπαίους το βιοτικό τους περιβάλλον, τη γη τους, το μέλλον τους και την αυτοεκτίμησή τους. Αυτές οι πόρνες του κόσμου των επιχειρήσεων έχουν επίσης εκθέσει την Ευρώπη σε μια ατελείωτη έξαψη βίαιων ζητιάνων και στέρησαν βίαια στους Ευρωπαίους κάθε μέσο για να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.

Έχουμε γίνει αδύναμοι, χάσαμε τον έλεγχο της ζωής μας, στερούμαστε τη θέση μας σε αυτόν τον κόσμο και το πνεύμα μας παρακμάζει. Αυτό που κάποτε ήταν δικό μας, μας έχει αφαιρεθεί και δόθηκε στους άπληστους ξένους, αυτό που κάποτε κρατούσαμε ιερό γελοιοποιείται και χλευάζεται από αλαζονικούς εισβολείς, κάτι που κάποτε ήταν οικείο σε μας έχει εκφυλιστεί σε κάτι παράξενο και απειλητικό.

Για δεκαετίες οι Ευρωπαίοι έχουν διδαχθεί να μισούν και να περιφρονούν τους εαυτούς τους, γενιές Ευρωπαίων έχουν ανατραφεί πιστεύοντας ότι ο κόσμος θα ήταν ένας καλύτερος χώρος χωρίς αυτούς, έχουν ανατραφεί να αισθάνονται το συντριπτικό βάρος της ατελείωτης ενοχής του λευκού. Στους Ευρωπαίους υπενθυμίζουν συνεχώς ότι μόνο μέσω της αυτοκαταστροφής μπορούν να πληρώσουν για τις αμαρτίες του πολιτισμού τους.]

Συνεχίστε να διαβάζετε Christchurch: εικόνες από τον κόσμο που έρχεται!.

Το Γερμανικό Εθνικιστικό Κόμμα του Στάλιν I

του Kerry Bolton.

Μετάφραση – Πρόλογος – Σχολιασμός: Evpaty Kolovrat.

Πρόλογος.

Τον Kerry Bolton τον έχουμε ξαναπαρουσιάσει στο παρών ιστολόγιο όποτε δεν χρειάζεται περαιτέρω συστάσεις. Αν και όπως έχουμε γράψει στα νεανικά του χρόνια είχε ασχοληθεί με τον αποκρυφισμό και την αριοσοφία, αργότερα όταν σπούδασε συγκριτική θεολογία (στην οποία κατέχει διδακτορικό) στράφηκε στον παραδοσιακό καθολικισμό και στην ορθοδοξία. Αυτές οι μεταφυσικές και θρησκευτικές αναζητήσεις είχαν σαν αποτέλεσμα να μελετήσει και να εντρυφήσει πάνω στην Γερμανική Συντηρητική Επανάσταση και μετά στο γερμανικό εθνικομπολσεβίκικο κίνημα.

Ο Kerry Bolton κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αν η Γερμανία κατά την διάρκεια του Β’ΠΠ είχε παραμείνει πιστή στο σύμφωνο Μολότοφ Ρίμπεντροπ, η έκβαση του πολέμου θα ήταν διαφορετική. Επίσης ο Kerry Bolton μέσα από την ιστορική μελέτη της Σοβιετικής περιόδου θεωρεί ότι ουσιαστικά ο Στάλιν ήταν αυτός που σταδιακά εκκαθάρισε την Σοβιετική Ένωση και το Κόμμα από τα διεθνιστικά και ορθόδοξα μαρξιστικά στοιχεία που σε μεγάλο βαθμό ανήκαν στον «περιούσιο» λαό.

Στο άρθρο που θα παρουσιάσουμε σε δύο μέρη (Το Γερμανικό Εθνικιστικό Κόμμα του Στάλιν Ι και ΙΙ) θα δούμε κάτι το οποίο αποκρύπτουν οι διάφοροι ακροδεξιοί καπηλευτές του εθνικοσοσιαλισμού: Ότι στην πραγματικότητα δεν ήταν στην ανατολική Ευρώπη που υπήρχε η μεγαλύτερη καταστολή των ιδεών του εθνικού σοσιαλισμού αλλά στην δυτική Ευρώπη. Επίσης πολλοί Γερμανοί αλλά και Ευρωπαίοι εθνικοί σοσιαλιστές, στελέχη κινημάτων αλλά και βετεράνοι του πολέμου είχαν την ευφυΐα να καταλάβουν ότι ο χειρότερος εχθρός δεν βρίσκεται ανατολικά του Σιδήρου Παραπετάσματος αλλά στην Δυτική Ευρώπη του οικονομικού φιλελευθερισμού και του πολιτιστικού Μαρξισμού.

Άλλωστε ο Στάλιν όπως και ο Ναπολέων ένα αιώνα πιο πριν, «πρόδωσε» τα ιδανικά της επανάστασης που τον έφερε στην εξουσία για να της δώσει έναν εθνικό και έναν πιο κοινωνικά συντηρητικό προσανατολισμό. Δεν είναι τυχαίο ότι από πολλούς σοβαρούς μελετητές του χώρου (και όχι μόνο) ο Στάλιν θεωρείται ότι ήταν αυτός που αναβίωσε τον Ρωσικό Εθνικισμό όπως ακριβώς είχε κάνει και ο τσάρος Αλέξανδρος ο τρίτος με το σλαβόφιλο κίνημα στα τέλη του 19ου αιώνα. Αυτό ακριβώς περιγράφεται στο βιβλίο του Kerry Bolton «Stalin An Enduring Legacy».

Και ενώ μεταπολεμικά στην Δύση, οι διάφοροι ακροδεξιοί είτε από πολιτική μυωπία, είτε από οπορτουνισμό και ιδιοτέλεια, είτε γιατί ήταν πράκτορες του ΝΑΤΟ (όπως στην περίπτωση της Κόκκινης προβιάς και του Gladio) έβλεπαν τον κομμουνιστικό κίνδυνο εξ’ ανατολών, δεν μπόρεσαν ποτέ να υποψιαστούν ότι οι πραγματικοί μαρξιστές είχαν ήδη διεισδύσει στον κρατικό μηχανισμό των χωρών τους. Στις ΗΠΑ αλλά και στο Ηνωμένο Βασίλειο όπως έγινε γνωστό χρόνια μετά, κατά την διάρκεια του Β’ΠΠ αλλά και μετά τον ψυχρό πόλεμο, οι δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών όπως η CIA και η ΜΙ6 είχαν ως συνεργάτες Γερμανοεβραίους τροτσκιστές διανοούμενους της διαβόητης σχολής της Φρανκφούρτης όπως αποδεδειγμένα είχαν υπάρξει ο Βίλχελμ Ράιχ και ο Χέρμπερτ Μαρκούζε. Μάλιστα η χήρα του Τρότσκι πάντοτε υποστήριζε όλους τους proxy πολέμους εναντίον της ΕΣΣΔ.

Φυσικά και δεν είμαστε απολογητές ή υπερασπιστές ούτε του Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Στάλιν ούτε της ΕΣΣΔ (όπως δεν είμαστε και του Τρίτου Ράιχ) όμως δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια στην ιστορική πραγματικότητα: Δηλαδή παρόλη την καταστολή σε κάποια θέματα όπως πχ στο θέμα της θρησκευτικής πίστης, όπως επίσης και στην δημιουργία μιας κομματικής νομεκλατούρας και μιας δυσλειτουργικής (και σε πολλές περιπτώσεις) διεφθαρμένης γραφειοκρατίας, στην Ανατολική Ευρώπη υπήρχε κοινωνικός συντηρητισμός, πνεύμα πατριωτισμού, στην νεολαία είχαν δοθεί κίνητρα για να ασχολείται με τον αθλητισμό και την μόρφωση ενώ η τέχνη ειδικά στην μουσική ήταν αυθεντικά εθνική, λαϊκή και παραδοσιακή (επίσης είχε δοθεί μεγάλη σημασία και στην καλλιέργεια της κλασσικής μουσικής).

Σε αντίθεση στην Δύση κυριάρχησε ειδικά κατά την δεκαετία του ’60, η απαξίωση των παραδοσιακών αξιών από διάφορους πανεπιστημιακούς όπως ο Σαρτρ και ο Ντεριντά (θεωρία της αποδόμησης και μεταμοντερνισμός) οτιδήποτε εθνικού αλλά και οτιδήποτε παραδοσιακού (όπως η έννοια της παραδοσιακής οικογένειας). Τα ναρκωτικά, η σεξουαλική απελευθέρωση, η ομοφυλοφιλία και το τρίτο κύμα του φεμινισμού, όλα αυτά διάβρωσαν τις κοινωνίες του «ελεύθερου» κόσμου. Η pop art του ψυχοπαθούς Andy Warhol, οι Beatles, οι hippies και η counter-culture, το Woodstock, ο Μάης του ’68 δεν ήταν δημιουργήματα της KGB που ήθελαν να διαβρώσουν ηθικά και πνευματικά την νεολαία της Δύσης, αλλά στην ουσία ήταν σχέδιο μιας κοινωνικής μηχανικής που εκπονήθηκε από τροτσκιστές ακαδημαϊκούς, την CIA και το ίδρυμα Τavistock.

Για αυτό ο υποστράτηγος Otto Remer, ένας εγνωσμένης αξίας στρατιώτης αλλά και αφοσιωμένος «Χιτλερικός» (και όχι ένας «αιρετικός» του Μαύρου Μετώπου) προτίμησε να συνεργαστεί με την ΕΣΣΔ πιστεύοντας ότι ήταν καλύτερη η σοβιετική μπότα από την δυτική ελευθεριότητα. Και δεν είχε άδικο. Μετά την πτώση του «Σιδηρούν Παραπετάσματος» δυστυχώς η Ευρώπη βρέθηκε να είναι υποδουλωμένη στην πιο ακραία και χυδαία μορφή οικονομικού καπιταλισμού, ενός πολιτιστικού τροτσκισμού που προωθεί την αποδόμηση, την κοινωνική ελευθεριότητα και την γενοκτονία των ευρωπαϊκών εθνοτήτων μέσα από μια πολιτική οικονομικής λιτότητας αλλά και την αντικατάσταση των αυτοχθόνων Ευρωπαίων με τριτοκοσμικούς.

Δεν είναι τυχαίο ότι τα έθνη της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης που έζησαν κάτω από τον σοβιετικό «ζυγό» είναι αυτά που βρίσκονται στην πρωτοπορία του αγώνα για μια πραγματική Ευρώπη των Εθνών.

***

Συνεχίστε να διαβάζετε Το Γερμανικό Εθνικιστικό Κόμμα του Στάλιν I.

Si vis pacem, para bellum!

Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που το προετοιμάζουν… Καμιά ειρήνη με αφεντικά, έποικους και αντιφασίστες! Το κάναμε τότε, μπορούμε ξανά απέναντι σε αυτούς που επιχειρούν να μας αντικαταστήσουν με τη βία, την φτώχεια και τη υποδούλωση!

Ernst Julius Günther Röhm.

Αθάνατος!