Θέλει η Χρυσή Αυγή να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει…

Από τότε που ξεκίνησε η δικαστική δίωξη της Χρυσής Αυγής, είχαμε αποφύγει να ασχοληθούμε με τα ατοπήματά της διότι αναγνωρίζαμε τη δύσκολη πολιτικά θέση στην οποία βρισκόταν. Όμως, πριν από δύο ημέρες, η Χρυσή Αυγή διέπραξε μια πράξη προδοσίας για την οποία ελπίζουμε ότι κάποια στιγμή θα λογοδοτήσει μαζί με τους άλλους προδότες, σε λαϊκά δικαστήρια κι όχι σε αστικά.

Η Χρυσή Αυγή υπερψήφισε στην Ευρωβουλή μαζί με τα αφεντικά της, τη Νέα Δημοκρατία, την κατάργηση της πενθήμερης ή εξαήμερης οκτάωρης εργασίας. Αυτό για εμάς είναι πράξη εσχάτης προδοσίας, διότι ανοίγει μια πόρτα στην καθολική θεσμοθέτηση του εργασιακού μεσαίωνα που ήδη έχει επιβληθεί παρανόμως από τους καπιταλιστές.

Συνεχίστε να διαβάζετε Θέλει η Χρυσή Αυγή να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει….

Advertisements

Καπιταλισμός σημαίνει κλεψιές, βιασμοί, εκβιασμοί και δωροδοκίες!

Αναδημοσιεύουμε ένα άρθρο από την συστημική ιστοσελίδα Newsbomb, το οποίο είναι αποκαλυπτικό της ουσίας και της δομής του καπιταλισμού παγκοσμίως. Φυσικά το ιστολόγιό μας δεν είναι ενημερωτικό, αλλά σχεδόν πάντοτε η πραγματικότητα είναι το μεγαλύτερο εργαστήριο πειραματικής επιβεβαίωσης της θεωρίας μας. Δείτε λοιπόν τι σημαίνει καπιταλισμός στην πράξη. Και να μην ισχυρίζονται κάποιοι, ότι αυτά αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά, διότι κανένας καπιταλιστής στην Ελλάδα δεν έγινε αυτό που είναι με νόμιμο τρόπο. Άπαντες γνωρίζουμε ποιοι εμπλέκονται στη μεταφορά μεγάλων φορτίων ναρκωτικών, ποιοι πλούτισαν από το λαθρεμπόριο καυσίμων στη Ροδεσία, ποιοι πράκτορες ξένων μυστικών υπηρεσιών εμπλέκονται σε προμήθειες του δημοσίου κλπ.

                                                                      ***

«Αποκάλυψη – «βόμβα» που θα συζητηθεί για τις παραβατικές δράσεις των δύο εφοπλιστών, που ήρθαν κοντά με τις εξελίξεις αλλαγής στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της ΠΑΕ Παναθηναϊκός.

Πολλοί φίλαθλοι, ανεξαρτήτως απόχρωσης, αναρωτιούνται για ποιο λόγο ο εφοπλιστής, Βίκτωρας Ρέστης, γνωστός οπαδός του Ολυμπιακού και με σουίτα στο γήπεδο «Γ. Καραϊσκάκης», φέρεται να ενεπλάκη στην διαδικασία πώλησης της ΠΑΕ Παναθηναϊκός από τον εφοπλιστή, Γιάννη Αλαφούζο στο περιβόητο fund ινδονησιακών, εβραϊκών και αγνώστων άλλων συμφερόντων.

Η απάντηση είναι απλή: Ο Αλαφούζος με τον Ρέστη έχουν δύο κοινά σημεία, τα οποία τους ενώνουν. Το ένα είναι ότι αγαπούν πολύ τις «ξέρες»,αφού ο ένας έριξε εκεί την ΠΑΕ και ο άλλος την τράπεζα FBB, στην οποία ήταν μεγαλομέτοχος.

Το δεύτερο κοινό σημείο τους είναι η εμπλοκή σε οικονομικά εγκλήματα, σχετιζόμενα, μάλιστα, με πιθανές δωροδοκίες κυβερνητικών αξιωματούχων σε Ελλάδα και Ρουμανία.

Συνεχίστε να διαβάζετε Καπιταλισμός σημαίνει κλεψιές, βιασμοί, εκβιασμοί και δωροδοκίες!.

ΣΥΝΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΩΝ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ!

Απόσπασμα από το έργο του Otto Strasser «Germany Tomorrow».

Μετάφραση και επιμέλεια: Ελίνα Γ.Κ. 

«Διευθυντής, επιτελείο των εργατών και κράτος είναι οι τρεις συνέταιροι σε κάθε επιχείριση. Αυτοί αποτελούν μια εργοστασιακή συνδιοίκηση.

Το κράτος, το οποίο είναι ο αποκλειστικός ιδιοκτήτης στη γεωργία, στη βιομηχανική επιχείρηση είναι ο αποκλειστικός ιδιοκτήτης του εμπορικού οίκου. Μέσω της συμβολής του αρμόδιου επαγγελματικού συμβουλίου, αναθέτει τη διαχείριση του φέουδου σε κάποιον διευθυντή ο οποίος είναι ικανός και πρόθυμος να το αναλάβει. Σε αντάλλαγμα, θα υπάρχει ένα πληρωτέο τέλος στο κράτος (αντίστοιχο στη δεκάτη που θα καταβάλει η αγροτική επιχείρηση), το ύψος του οποίου θα εκτιμάται κατά συχνά διαστήματα (ας πούμε 5 με 10 χρόνια). Επομένως, αυτά τα τέλη, σε συνδυασμό με τις δεκάτες από τις αγροτικές επιχειρήσεις, θα πρέπει να τροφοδοτούν το κράτος για τα έξοδά του για τα δημόσια ζητήματα και θα έχουν προτεραιότητα από τα καθαρά κέρδη, τα επιδόματα για φυσιολογικές φθορές και τις εφεδρείες.

Ως εκ τούτου, η διοίκηση, η ιδιοκτησία και τα κέρδη θα ανατίθεται σε τρίτα στον διευθυντή, το εργατικό επιτελείο και το κράτος. Η διοίκηση θα αποφασίζει για την διεθνή πολιτική της επιχείρησης, θα καθορίζει το είδος και την ποιότητα των αγαθών που θα παράγονται, θα προσδιορίζει τις αντίστοιχες ποσότητες που θα καταβάλλονται για απόσβεση (φυσιολογικές φθορές), για εφεδρείες και κέρδη, και θα επιβάλλει τους μισθούς που θα καταβάλλονται.

Ενώ τα εγκεκριμένα τέλη από την απόδοση, σε συνδυασμό με τις δεκάτες από τη γεωργία, είναι οι καταβληθείσες στο κράτος επιστροφές για τη διασφάλιση της δημόσιας οικονομίας, το μερίδιο του κράτους επί των κερδών αντιπροσωπεύει ένα μεταβλητό εισόδημα το οποίο μπορεί να δαπανηθεί για ειδικούς σκοπούς (πχ: τρέχοντα έξοδα για επιδόματα, παιδεία, στρατό κλπ και εξαιρετικά έξοδα για δημόσια κτήρια, κανάλια, σταθμούς ηλεκτρικής ενέργειας κλπ).

Συνεχίστε να διαβάζετε ΣΥΝΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΩΝ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ!.

ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ

του Otto Strasser

Μου φάνηκε αναπόφευκτο το να ξεκινήσω το Τρίτο Μέρος με μια σαφή δήλωση των φιλοσοφικών θεμελίων του γερμανικού σοσιαλισμού, ώστε να μπορούμε εκ τούτου να εξηγήσουμε από νωρίς την εσωτερική και θεμελιώδη διαφοροποίηση του γερμανικού σoσιαλισμού από τον Μαρξισμό. Ένα ζήτημα στο οποίο θα πρέπει να αναφερόμαστε συχνά στο εξής. Για εμάς τους Εθνικοσοσιαλιστές ασφαλώς και δεν τίθεται ζήτημα για το αν ο Μαρξισμός αποτελεί εφεύρεση του «Εβραίου Marx» που σχεδιάστηκε ειδικά για να οδηγήσει τους Γερμανούς εργάτες σε σφάλματα ή ακόμη και στην φτώχεια. Αλλά για εμάς ο Μαρξισμός είναι ένας σοσιαλισμός εξίσου φιλελεύθερος και ξένος. Ένα δόγμα του οποίου οι φιλελεύθεροι παράγοντες το καθιστούν εντελώς ακατάλληλο για την ανοικοδόμηση του σοσιαλιστικού (δηλαδή του συντηρητικού) μέλλοντος, καθώς επίσης το πρόγραμμά του μπορεί μόνο να περιλαμβάνεται στην παρακμή του φιλελευθερισμού. Αυτό αφορά εξίσου τον συνταγματικό Μαρξισμό του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Γερμανίας και τον «επαναστατικό» Μαρξισμό του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γερμανίας, όπως δείχνει αρκετά πειστικά το γεγονός ότι το ΣΚΓ είναι εξίσου εχθρικό προς τον Εθνικοσοσιαλισμό με το ΚΚΓ.

Συνεχίστε να διαβάζετε ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ.

Ψωμί και Δικαιοσύνη

του Jose Antonio Primo de Rivera (1903-1936)

Λοιπόν: εάν ο κομμουνισμός βάζει ένα τέλος σε πολλά καλά πράγματα, όπως οι οικογενειακές σχέσεις και το εθνικό συναίσθημα, εάν δεν μας παρέχει ούτε το ψωμί ούτε την ελευθερία και μας καθιστά υποτακτικούς σε μια ξένη χώρα, τι πρέπει να γίνει;

Δεν πρόκειται να παραιτηθούμε για να συνεχίσει κεφαλαιοκρατικό καθεστώς. Ένα πράγμα είναι σήμερα οδυνηρά προφανές: η κρίση του καπιταλιστικού συστήματος και των καταστρεπτικών συνεπειών του, που ο κομμουνισμός δεν κάνει τίποτα για να τις εξασθενίσει. Οπότε τι πρέπει να γίνει; Είμαστε σε ένα αδιέξοδο; Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να ικανοποιηθεί η πείνα των μαζών για το ψωμί και τη δικαιοσύνη; Πρέπει να επιλέξουμε μεταξύ της απόγνωσης του αστικού καθεστώτος και της σκλαβιάς στη Ρωσία;

Όχι. Το Εθνικό Συνδικαλιστικό Κίνημα είναι πεπεισμένο ότι έχει βρει τη σωστή διέξοδο: Ούτε Καπιταλιστές Ούτε Κομμουνιστές. Αντιμετωπίζοντας την ατομική οικονομία της αστικής τάξης, προέκυψε η σοσιαλιστική (Σ.τ.Μ: εννοεί την Μαρξιστική), η οποία παρέδωσε τους καρπούς της παραγωγής στο κράτος, υποδουλώνοντας το άτομο. Κανένας από αυτούς όμως δεν έχει επιλύσει την τραγωδία του παραγωγού.

Συνεχίστε να διαβάζετε Ψωμί και Δικαιοσύνη.

H κοινωνική διαφθορά και διαστροφή ως εργαλείο ταξικού πολέμου.

Η «ηθική» της άρχουσας τάξης.

Μιας και αναφερόμαστε στον όρο «άρχουσα τάξη», οφείλουμε να την ορίσουμε. Με αυτόν τον όρο περιγράφουμε το σύνολο των ανθρώπων, ανεξαρτήτως φυλετικής ή ταξικής προέλευσης, που είναι σε θέση να ασκούν εξουσία σε μεγάλο μέρος ενός Έθνους ή στο σύνολο αυτού. Πρακτικά σήμερα, αυτό το σύνολο αποτελείται από πολιτικούς, υψηλά ιστάμενους κρατικούς υπαλλήλους και manager και ισχυρούς κεφαλαιοκράτες (καπιταλιστές). Οι τελευταίοι αποτελούν και την ανώτατη βαθμίδα στην ιεραρχία της άρχουσας τάξης.

Όταν λέμε «ηθική» εννοούμε τον μόνιμο τρόπο του πράττειν ενός ανθρώπου ή ενός συνόλου ανθρώπων με κοινές πρακτικές και συμπεριφορές. Με αυτό τον τρόπο περνάμε εννοιολογικά από την ατομική ηθική, στην εθνική ή ταξική ηθική, οι οποίες αποτελούν συλλογικές συμπεριφορές τις οποίες περιγράφουμε εστιάζοντας στα κοινά τους χαρακτηριστικά, παρά τις όποιες επί μέρους αποκλίσεις των ατόμων που εμπεριέχονται στο σύνολο. Αυτό είναι κοινή πρακτική στην μελέτη και περιγραφή οποιουδήποτε συνόλου.

Για να κατανοήσουμε την ηθική της άρχουσας τάξης, πρέπει να δούμε πως αυτή σχηματίστηκε μέσα στο ιουδαϊκής έμπνευσης καπιταλιστικό σύστημα, πως διατηρείται και πως αναπαράγεται βιολογικά και ταξικά. Είναι βέβαιο ότι ο σχηματισμός της καθόρισε στο μέγιστο βαθμό την ηθική της υπόσταση. Στα πλαίσια του παρόντος άρθρου θα περιοριστούμε στη χώρα μας. Η εγχώρια άρχουσα τάξη έχει αρκετά κοινά με τις αντίστοιχες της Ευρώπης πλέον, αλλά έχει και πολλές διαφορές.

Μετά την εθνική επανάσταση του 1821 και την δημιουργία ενός Αγγλικού προτεκτοράτου εννέα χρόνια αργότερα που ονομάστηκε «Ελληνικό Κράτος», στην Ελλάδα φυσικά και δεν υπήρχε καπιταλισμός, αλλά μόνο πλούσιοι έμποροι και γαιοκτήμονες καθώς και η πάμπλουτη για τα δεδομένα εκείνης της εποχής εκκλησία. Οι εβραιοσάξωνες αποικιοκράτες, οι μόνοι πραγματικοί κυρίαρχοι της «ελεύθερης» Ελλάδας, εφάρμοσαν ως βασική τεχνική πολιτικού ελέγχου τη διαφθορά. Χρηματοδοτούσαν πολιτικά πρόσωπα και κόμματα τα οποία έλεγχαν, με σκοπό η χώρα να μείνει για πάντα ένας φτωχός δούλος του στέμματος. Άλλωστε στον κοινοβουλευτισμό, όποιος ελέγχει το χρήμα ελέγχει το κράτος. Σταδιακά, καθώς η χώρα αστικοποιούνταν ανεξέλεγκτα και εκβιομηχανιζόταν ελεγχόμενα, σχηματίστηκε από τα παλιά «τζάκια» η νέα τάξη των μεταπρατών (κομπραδόρων) του ιουδαιοσαξωνικού κεφαλαίου, δηλαδή η μελλοντική άρχουσα τάξη της Ελλάδας. Ποια ήταν λοιπόν η «ηθική» αυτών των ανθρώπων και της τάξης τους;

Συνεχίστε να διαβάζετε H κοινωνική διαφθορά και διαστροφή ως εργαλείο ταξικού πολέμου..

Έλεγχος και Ιδιοκτησία των Μέσων Παραγωγής στον Εθνικό Σοσιαλισμό!

Αγαπητοί αναγνώστες. Παρατηρήσαμε ότι σε γνωστό και αρκετά προβεβλημένο ακροδεξιό ιστολόγιο του «χώρου», δημοσιεύθηκε ένα θλιβερό κακέκτυπο του άρθρου που ακολουθεί, και το οποίο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στις 4/2/2013 στο μη ενεργό πλέον ιστολόγιο «Σύνδεσμος Εργαζομένων Εθνικοσοσιαλιστών». Το αναδημοσιεύουμε λοιπόν αυτούσιο, σχεδόν πέντε χρόνια μετά, προειδοποιώντας τους λογοκλόπους του «χώρου» ότι τίποτα δεν περνάει από εμάς απαρατήρητο. Όποιος θέλει «εξηγήσεις» από εμάς, ξέρει από ποιούς και πως να τις ζητήσει.

«Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, αυτό το άρθρο αποτελεί το πρώτο μιας σειράς άρθρων που θα δημοσιεύσουμε με αντικείμενο την εφαρμογή των αρχών της φυλετικής ενότητας στο πεδίο της οικονομίας.

Έχουμε αναπτύξει τις ιδέες μας στα άρθρα μας περί φυλετικού σοσιαλισμού βασισμένοι στο έργο των μεγάλων θεωρητικών του εθνικοσοσιαλισμού στο οικονομικό και κοινωνικό πεδίο. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε στον Έλληνα καθηγητή οικονομικών Ξενοφώντα Ζολώτα, τη διαφώτισή μας στη μεταβολή της θεώρησης της οικονομίας εξίσου με τους Ευρωπαίους εθνικοσοσιαλιστές και μάλιστα να αναγνωρίσουμε ότι βρισκόταν στην πνευματική πρωτοπορία της εποχής του, καθώς με το έργο του «Δημιουργικός Σοσιαλισμός» ξεπέρασε με υπέροχο τρόπο την αστική οικονομική θεώρηση χωρίς να φοβηθεί να καταθέσει μια τόσο σοσιαλιστική οικονομική πρόταση, που εύκολα οι δεξιοί θα τον χαρακτήριζαν ως «κομμουνιστή».

Επίσης μιλώντας για τις ηθικές βάσεις του σοσιαλισμού και καταδεικνύοντας το οικονομικό αδιέξοδο του κομμουνισμού, απέδειξε ότι ιστορικά, οικονομικά, ηθικά και φιλοσοφικά ο μόνος σοσιαλισμός είναι ο εθνικός.

Συνεχίστε να διαβάζετε Έλεγχος και Ιδιοκτησία των Μέσων Παραγωγής στον Εθνικό Σοσιαλισμό!.

Τα πραγματικά θύματα στο Manchester – Η Λευκή Εργατική Τάξη.

Του Christopher Pankhurst

Μεταφράσαμε και σας παραθέτουμε, το μεγαλύτερο μέρος ενός εξαιρετικού άρθρου που δημοσιεύθηκε στο ιστολόγιο της Βορειοαμερικανικής Νέας Δεξιάς. Ο πραγματικός Εθνικός Σοσιαλισμός δεν βρίσκεται στις σβάστικες και στα νεκροταφεία, αλλά στους δρόμους, στα εργοτάξια και στις συνοικίες των καταπιεσμένων λευκών, εκεί που πέφτουν οι πρώτοι ήρωες του Φυλετικού και Ταξικού πολέμου.

Ας δούμε τα κυριότερα μέρη του άρθρου.

«Η Theresa May λέει ότι αυτές οι επιθέσεις «δεν θα μας σπάσουν», αλλά η δική της η ζωή βιώνεται μέσα σε μια αλεξίσφαιρη φούσκα, και προφανώς δεν χρειάζεται να ταυτοποιήσει κανένα νεαρό άτομο σήμερα στα νεκροτομεία του Manchester. Επίσης, το «δεν θα μας σπάσουν», σημαίνει ότι δεν θα σπάσουν αυτήν ή τις πολιτικές της για την μετανάστευση. Οι νεαροί του Manchester έχουν ήδη σπάσει, ευχαριστούμε αλλά δεν θα πάρουμε, Theresa. Ο Sadiq Khan1 λέει ότι «το Λονδίνο στέκει στο πλευρό του Manchester» αλλά δεν καταδικάζει το Ισλαμικό Κράτος, που ανέλαβε την ευθύνη για την βόμβα. Η Βασίλισσα λαμβάνει παράλογες επευφημίες για τη «σκληρή γλώσσα» εναντίον της επίθεσης, όμως ακόμα δεν έχει ακυρώσει το σημερινό της πάρτι στο Buckingham Palace, για το οποίο δεν ασκείται καμία κριτική, στην Βρετανία της ελευθεροτυπίας. Ο δήμαρχος του Manchester, Andy Burnham λέει ότι η επίθεση είναι δουλειά ενός εξτρεμιστή. Ενός ακραίου τι; Ενός ακραίου κουνελιού;

Συνεχίστε να διαβάζετε Τα πραγματικά θύματα στο Manchester – Η Λευκή Εργατική Τάξη..

«Ο Δρόμος προς τον Φασισμό» και «Ο Δεκάλογος του Φασίστα»

«Ο Δρόμος προς το Φασισμό» και «Ο Δεκάλογος του Φασίστα»

Αναδημοσιεύουμε το επόμενο άρθρο, όπως είχε δημοσιευθεί σε μη ενεργό πλέον ιστολόγιο.

Ανακαλύψαμε ένα εξαιρετικό άρθρο σχετικά με το Φασιστικό κράτος της Ιταλίας το οποίο αφορά την οικονομική του φύση και τις μεταρρυθμίσεις του. Είναι ένα από τα ελάχιστα εκτενή οικονομικά άρθρα που αφορούν αυτό το ζήτημα, και παρόλο που είναι αναρχικού αρθρογράφου, η γραμμή που διατηρείται είναι αρκετά αντικειμενική.

Με την ευκαιρία, μεταφράσαμε και τον «Δεκάλογο του Φασίστα», τα δέκα σημεία των «καθηκόντων» του Φασίστα στρατιώτη, εξίσου την πρώτη έκδοσή του, του 1934, όσο και την μετέπειτα, του 1938. Διαφωνούμε σε πολλά σημεία με τις προτεραιότητες και τις αρχές του Δεκαλόγου του Φασίστα, αλλά ως ιστορικό κείμενο, αξίζει να το έχει διαβάσει κανείς.

«Ο Δεκάλογος του Φασίστα»

I – 1934

1. Να γνωρίζεις ότι ο Φασίστας και συγκεκριμένα ο στρατιώτης, δεν πρέπει να πιστεύει στην παντοτινή ειρήνη.

2. Η φυλάκιση είναι πάντα δικαιολογημένη.

3. Το κράτος υπηρετεί ακόμη και ως φρουρός πάνω από ένα δοχείο με βενζίνη.

4. Ένας συναγωνιστής πρέπει να είναι αδερφός, πρώτα, επειδή ζει μαζί σου, και δεύτερον επειδή σκέφτεται όπως εσύ.

5. Το τουφέκι, και η φυσιγγιοθήκη, και τα υπόλοιπα, σου δόθηκαν όχι για να σκουριάσουν κατά την ανάπαυλα, αλλά για να συντηρηθούν στον πόλεμο.

6. Ούτε να το σκεφτείς να πεις ότι «Θα πληρώσει η Κυβέρνηση…» επειδή εσύ είσαι αυτός που πληρώνει· και η Κυβέρνηση είναι αυτή την οποία θέλεις εσύ να έχεις, και για την οποία φοράς τη στολή σου.

7. Η πειθαρχία είναι η ψυχή των στρατών· χωρίς αυτήν δεν υπάρχουν στρατιώτες, μόνο σύγχυση και ήττα.

8. Ο Mussolini έχει πάντα δίκιο.

9. Για έναν εθελοντή δεν υπάρχουν ελαφρυντικές περιστάσεις όταν είναι απείθαρχος.

10. Ένα πράγμα πρέπει να σου είναι αγαπητό: η ζωή του Duce.

II – 1938

1. Να θυμάσαι ότι εκείνοι οι οποίοι έπεσαν για την επανάσταση και για την αυτοκρατορία παρελαύνουν στην κεφαλή της φάλαγγάς σου.

2. Ο συναγωνιστής σου είναι ο αδερφός σου. Ζει μαζί σου, σκέφτεται όπως εσύ και είναι στο πλευρό σου στη μάχη.

3. Η υπηρεσία στην Ιταλία μπορεί να προσφερθεί οποιαδήποτε στιγμή, σε οποιοδήποτε μέρος, και με οποιονδήποτε τρόπο. Μπορεί να πληρωθεί με μόχθο καθώς επίσης και με αίμα.

4. Ο εχθρός του Φασισμού είναι και δικός σου εχθρός. Μην του δείξεις κανένα έλεος.

5. Η πειθαρχία είναι η λιακάδα του στρατού. Προετοιμάζει και φωτίζει τη νίκη.

6. Εκείνος ο οποίος προελαύνει προς την επίθεση με αποφασιστικότητα έχει ήδη αδράξει τη νίκη.

7. Η συνειδητή και απόλυτη υπακοή είναι η αρετή του Λεγεωνάριου.

8. Δεν υπάρχουν σημαντικά και ασήμαντα πράγματα. Υπάρχει μόνο το καθήκον.

9. Η Φασιστική επανάσταση εξαρτιόταν στο παρελθόν κι εξακολουθεί να εξαρτιέται στις ξιφολόγχες των Λεωνάριών της.

10. Ο Mussolini έχει πάντα δίκαιο.

Μετάφραση: Πενθεσίλεια

«Η άνοδος του ιταλικού φασισμού και οι σχέσεις του με τον αναρχισμό, το συνδικαλισμό και το σοσιαλισμό»

Του Larry Gambone*

[Η κυβέρνησή του διαπράττει στην Ιταλία, ο,τι η σοβιετική κυβέρνηση έχει διαπράξει στη Ρωσία.Τα πιο αγωνιστικά φιλελεύθερα στοιχεία είναι βαθιά αποκαρδιωμένα. Αυτό που σύντομα θα γίνει είναι ένα μεγάλο σοσιαλιστικό κράτος, αυστηρά συγκεντρωτικό, μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια. Σε 10 χρόνια, θα έχει οικοδομηθεί ένα κράτος όπου δε θα υπάρχει κανένα ίχνος ευρωπαϊκού «φιλελευθερισμού» ή δημοκρατικής «ελευθερίας».]

Wyndham Lewis, Άγγλος οπαδός του φασισμού (1926)

[Το μονοπάτι όπου βαδίζουν αυτοί οι άνθρωποι είναι πάντοτε το ίδιο. Αρχικά είναι αναρχικοί ή ακραίοι σοσιαλιστές, κατόπιν «προσηλυτίζονται» στον εθνικισμό και δημιουργούν αξιοσημείωτες μεσσιανικές ιδέες και φορτίζουν τον ακίνδυνο εθνικισμό των ενώσεων και των κομμάτων με το δυναμίτη της αναρχικής ετοιμότητας για δράση.]

Όττο Στράσσερ1

*Ο Larry Gambone ζει στο Μόντρεαλ του Καναδά και είναι εκδότης της αναρχικής εφημερίδας Any Time Now.

Η μετάφραση είναι του Γιάννη Καρύτσα.

Συνεχίστε να διαβάζετε «Ο Δρόμος προς τον Φασισμό» και «Ο Δεκάλογος του Φασίστα».