Kai Murros: «Η επανάσταση και πως να την κάνουμε στη σύγχρονη κοινωνία».

O Kai Murros κανονικά δεν θα έπρεπε να χρειάζεται συστάσεις. Ίσως όμως και να χρειάζεται στον Ελληνικό «εθνικιστικό» χώρο, όπου όλοι οι ασήμαντοι και οι τελευταίοι έχουν ένα «κάδρο» (ο Μεταξάς, ο Δραγούμης, η Σίτσα η Λίτσα και το κακό συναπάντημα) και όλοι οι σημαντικοί και σπουδαίοι είτε παραμένουν άγνωστοι είτε συκοφαντούνται.

O Φιλανδός καθηγητής Kai Murros, του οποίου η διδακτορική διατριβή είχε θέμα την μετεξέλιξη του κινεζικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Μετώπου από αντάρτικη οργάνωση σε επαγγελματικό στρατό, είναι ίσως ο μεγαλύτερος σύγχρονος εν ζωή πολιτικός διανοητής παγκοσμίως. Έχει γράψει κατά τη δεκαετία του ‘90 το εξαιρετικό πόνημα «Η επανάσταση και πως να την κάνουμε στη σύγχρονη κοινωνία», αποσπάσματα από το οποίο μεταφράσαμε και σας παραθέτουμε παρακάτω μαζί με το σχετικό video.

Ο Kai έχει δώσει πλήθος διαλέξεων υπέρ της φυλετικής ανακατάληψης της Ευρώπης στον σύγχρονο μεταβιομηχανικό κόσμο. Φυλετιστής, ποτέ απολογητής, γνήσιος και βαθύτατα σοσιαλιστής (οργανικά και δομικά σοσιαλιστής), είναι ο μόνος (θα λέγαμε μεταστρασσερικός) διεθνούς φήμης διανοητής που έχει ενσωματώσει και εξελίξει τον πηγαίο και αμόλυντο Εθνικοσοσιαλισμό της δεκαετίας του 1920. Πλήρως συνειδητοποιημένος φυλετικά, ταξικά και επαναστατικά και άριστος γνώστης των κοινωνικών και πολιτικών διαδικασιών όπως αυτές τροχοδρομούνται από το φυλετικό υπόβαθρο, τις σχέσεις παραγωγής και τις παραγωγικές δυνάμεις, ο Kai θέτει τα προβλήματα ακριβώς στη σωστή τους βάση. Όσοι συναγωνιστές γνωρίζουν αγγλικά, μπορούν και πρέπει να διαβάσουν τα κείμενά του ή να παρακολουθήσουν τις ομιλίες του.

Ένας άνθρωπος ευγενέστατος κατά την συνομιλία και πνευματώδης, που δεν σταματά να προσφέρει τα μέγιστα στην αφύπνιση των λαών της Ευρώπης όπου και όπως μπορεί. Ελπίζουμε μια μέρα να δώσει κάποια διάλεξη και στην Ελλάδα, αν και πολύ αμφιβάλουμε για το αν αυτό είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί. Παραθέτουμε τα αποσπάσματα ελπίζοντας να δώσουμε κάποια ερεθίσματα στους αναγνώστες μας.

Συνεχίστε να διαβάζετε Kai Murros: «Η επανάσταση και πως να την κάνουμε στη σύγχρονη κοινωνία»..

Advertisements

O Adolf Hitler εξηγεί…

Αγαπητοί αναγνώστες, βρισκόμαστε σε μια προσπάθεια ιδεολογικής κάθαρσης του Εθνικοσοσιαλισμού από στοιχεία που τον μολύνουν προσπαθώντας αργά αλλά σταθερά να διαχύσουν μέσα του ακροδεξιά, καπιταλιστικά, αντιευρωπαϊκά και αντιρωσικά-αντισλαβικά μιμίδια. Σε αυτά τα πλαίσια δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από την ομιλία του Hitler που εκφωνήθηκε στις 22 Απριλίου του 1922 στο Μόναχο. Μπορείτε να κατεβάσετε ολόκληρη την ομιλία από εδώ, μεταφρασμένη από την συναγωνίστρια Πενθεσίλεια. Φυσικά αυτή η προσπάθεια είναι μια συνεχής προσπάθεια του ανοσοποιητικού συστήματος των Εθνικοσοσιαλιστικών μιμιδίων, η οποία υπερβαίνει κατά πολύ τους αρθρογράφους και τους διαχειριστές αυτού του ιστολογίου. Είναι μια σκυτάλη που την πήραμε από το παρελθόν με σκοπό τουλάχιστον να την παραδώσουμε στους επόμενους. Πάντα θα υπάρχουν επόμενοι, να το έχουν υπόψη τους αυτό οι βάκιλοι του «χώρου», διότι στα επιχρυσωμένα καλούπια τους ποτέ δεν θα χωρέσουν οι Εθνικοσοσιαλιστές.

   …

«Και αυτή η αναγνώριση των γεγονότων αποκαλύπτει αμέσως μια ολόκληρη ακολουθία των πιο βασικών αρχών οι οποίες πρέπει να οδηγήσουν αυτό το νέο Κίνημα το οποίο, ελπίζουμε, είναι προορισμένο για μεγάλα πράγματα μια μέρα:

1. «Εθνικισμός» και «Σοσιαλισμός» είναι δύο πανομοιότυπες έννοιες. Ήταν μόνο ο Εβραίος ο οποίος κατάφερε, με νόθευση του σοσιαλιστικού ιδεώδους και μετατρέποντάς το σε Μαρξισμό, όχι μόνο να διαχωρίσει το σοσιαλιστικό ιδεώδες από το εθνικό, αλλά και να τα παρουσιάσει σαν πραγματικά αντίθετα. Πράγματι πέτυχε αυτόν τον σκοπό. Κατά την ίδρυση αυτού του Κινήματος, πήραμε την απόφαση να εκφράσουμε αυτή μας την ιδέα για την ταυτότητα των δύο εννοιών: παρά τις προειδοποιήσεις, με βάση αυτό που πλέον πιστεύαμε, με βάση την ειλικρίνεια της θέλησής μας, την ονομάσαμε «Εθνικό Σοσιαλισμό». Είπαμε στους εαυτούς μας ότι για να είσαι «εθνικός» πρέπει πάνω από όλα να ενεργείς με απεριόριστη και καθολική αγάπη για το λαό και, εάν χρειαστεί, ακόμη και να πεθάνεις για αυτόν. Και ομοίως για να είσαι «σοσιαλιστής» σημαίνει να χτίζεις το κράτος και την κοινωνία του λαού ώστε κάθε άτομο να πράττει για το συμφέρον της κοινότητας του λαού και πρέπει να είναι τόσο πεπεισμένος για την καλοσύνη, για την έντιμη ευθύτητα αυτής της κοινότητας του λαού ώστε να είναι έτοιμος να πεθάνει για αυτήν.

2. Και τότε είπαμε στους εαυτούς μας: Δεν υπάρχει τίποτα που να αποκαλείται τάξη: δεν μπορεί να υπάρχει. Η τάξη συνεπάγεται την κάστα και η κάστα συνεπάγεται τη φυλή. Εάν υπάρχουν κάστες στην Ινδία, καλώς έχει· εκεί είναι δυνατό, διότι υπάρχουν πρώην Άριοι και μαύροι αυτόχθονες. Το ίδιο και με την Αίγυπτο και με τη Ρώμη. Αλλά με εμάς στη Γερμανία, όπου όποιος είναι Γερμανός έχει το ίδιο αίμα, τα ίδια μάτια, και μιλάει την ίδια γλώσσα, εδώ δεν μπορούν να υπάρξουν τάξεις, εδώ μπορεί να υπάρξει ένας και μόνο λαός και πέραν τούτου τίποτα άλλο.

Σίγουρα αναγνωρίζουμε, όπως πρέπει να κάνουμε όλοι, ότι υπάρχουν διάφορες «απασχολήσεις» και διάφορα «επαγγέλματα» -υπάρχει η Θέση των ωρολογοποιών, η Θέση των κοινών εργατών, η Θέση των βαφέων ή των τεχνικών, η Θέση των μηχανολόγων, των υπαλλήλων κλπ. Θέσεις μπορούν να υπάρξουν. Αλλά κατά την πάλη την οποία αυτές οι Θέσεις έχουν μεταξύ τους για την εξίσωση των οικονομικών τους συνθηκών, η διαμάχη και ο διχασμός δεν πρέπει ποτέ να είναι τόσο μεγάλη ώστε να διαχωρίσει τους δεσμούς της φυλής.

Και εάν πείτε «Αλλά πρέπει να υπάρχει εν τέλει μια διαφορά μεταξύ των τίμιων δημιουργών και εκείνων οι οποίοι δεν κάνουν τίποτα απολύτως·» βεβαίως και πρέπει! Αυτή είναι η διαφορά η οποία βρίσκεται στην απόδοση της ενσυνείδητης εργασίας του ατόμου. Η εργασία πρέπει να είναι ο μεγάλος συνδετικός κρίκος, αλλά ταυτοχρόνως ο μεγάλος παράγοντας ο οποίος διαχωρίζει τον ένα άνθρωπο από τον άλλο. Ο κηφήνας είναι ο εχθρός όλων μας.

Αλλά οι δημιουργοί -δεν έχει σημασία εάν είναι εργάτες του πνεύματος ή χειρώνακτες- αυτοί είναι οι ευγενείς του Κράτους μας, αυτοί είναι ο Γερμανικός λαός! Με τον όρο «εργασία» κατανοούμε αποκλειστικά και μόνο τη δραστηριότητα η οποία όχι μόνο ωφελεί μόνο το άτομο, αλλά δεν βλάπτει με κανέναν τρόπο την κοινότητα, ή μάλλον όχι, αυτή (η εργασία) η οποία συμβάλλει στη διαμόρφωση της κοινότητας.

3. Και στην τρίτη θέση: Μας ήταν ξεκάθαρο ότι αυτή η συγκεκριμένη άποψη βασιζόταν σε μια ώθηση η οποία αναπηδά από τη φυλή και το αίμα μας. Είπαμε μέσα μας ότι η μία φυλή διαφέρει από την άλλη και, επιπλέον, ότι η κάθε φυλή σε σχέση με τις βασικές της απαιτήσεις δείχνει εξωτερικά κάποιες συγκεκριμένες κλίσεις, και αυτές οι κλίσεις μπορούν ίσως να είναι περισσότερο ευκρινώς ακολουθούμενες στη σχέση τους με την αντίληψη της εργασίας. Ο Άριος αντιλαμβάνεται την εργασία ως το θεμέλιο για τη διατήρηση της κοινότητας του λαού μεταξύ των μελών της. Ο Εβραίος αντιλαμβάνεται την εργασία ως το μέσο εκμετάλλευσης άλλων λαών. Ο Εβραίος δεν εργάζεται ποτέ ως παραγωγικός δημιουργός χωρίς τον μεγάλο σκοπό του να γίνει ο ίδιος το αφεντικό. Εργάζεται μη-παραγωγικά, χρησιμοποιώντας και απολαμβάνοντας την εργασία άλλων ανθρώπων.

Και έτσι καταλαβαίνουμε την σιδηρά πρόταση την οποία είχε κάποτε ξεστομίσει ο Mommsen: «Ο Εβραίος είναι το ένζυμο της αποσύνθεσης στους λαούς,» που σημαίνει ότι ο Εβραίος καταστρέφει και πρέπει να καταστρέψει επειδή δεν κατέχει καθόλου την έννοια μιας δραστηριότητας η οποία συνθέτει το βίο μιας κοινωνίας. Και εκ τούτου είναι εκτός θέματος εάν ο Εβραίος ως άτομο είναι «αξιοπρεπής» ή όχι. Επάνω του φέρει εκείνα τα χαρακτηριστικά τα οποία του έχει δώσει η Φύση, και δεν μπορεί ποτέ να απαλλάξει τον εαυτό του από αυτά τα χαρακτηριστικά. Και είναι βλαβερός προς εμάς. Το αν μας βλάπτει συνειδητά ή ασυνείδητα, αυτό δεν είναι το θέμα μας. Πρέπει να προβληματιστούμε ενσυνείδητα σχετικά με την ευημερία του δικού μας λαού.

4. Και τέταρτον: Πειστήκαμε περισσότερο ότι η οικονομική ευδαιμονία είναι αδιαχώριστη από την πολιτική ελευθερία και ότι εκ τούτου αυτός ο οίκος ψεμμάτων, ο “Διεθνισμός,” πρέπει να καταρρεύσει άμεσα. Αναγνωρίζουμε ότι η ελευθερία μπορεί να αποτελεί για πάντα μόνο ένα επακόλουθο της δύναμης και ότι η πηγή της δύναμης είναι η θέληση. Η θέληση για δύναμη πρέπει να ενδυναμώνεται συνεχώς σε έναν λαό με παθιασμένη ζέση. Και εκ τούτου συνειδητοποιούμε πέμπτον ότι:

5. Εμείς ως Εθνικοσοσιαλιστές και μέλη του Γερμανικού Εργατικού Κόμματος -ενός κόμματος δεσμευμένο στην εργασία- πρέπει να είμαστε εξ’ αρχής οι πιο φανατικοί εθνικιστές. Συνειδητοποιούμε ότι το Κράτος μπορεί να είναι ένας παράδεισος για το λαό μας μόνο εάν ο λαός μπορεί να διατηρεί ελεύθερα την ισορροπία εκεί, σαν σε έναν παράδεισο: συνειδητοποιήσαμε ότι ένα κράτος δούλων δεν θα είναι ποτέ ένας παράδεισος, αλλά μόνο -πάντα και για πάντα- μια κόλαση ή μια αποικία.

6. Και έτσι, έκτον, αντιληφθήκαμε το γεγονός ότι η δύναμη ως ύστατη λύση είναι δυνατή μόνο όπου υπάρχει σθένος, και αυτό το σθένος δεν βρίσκεται στο νεκρό βάρος των αριθμών, αλλά αποκλειστικά στην ενέργεια.

Ακόμη και η μικρότερη μειοψηφία μπορεί να καταφέρει ένα ισχυρό αποτέλεσμα, εάν εμπνευστεί από την πιο φλογερή, την πιο παθιασμένη θέληση να δράσει. Η παγκόσμια ιστορία γραφόταν πάντα από μειοψηφίες. Και τέλος:

7. Εάν κάποιος έχει συνειδητοποιήσει μια πραγματικότητα, αυτή η πραγματικότητα δεν έχει καμιά αξία εφόσον δεν έχει την αδάμαστη θέληση να μετατρέψει αυτή τη συνειδητοποίηση σε πράξη!

Αυτά ήταν τα θεμέλια του Κινήματός μας· οι αλήθειες στις οποίες βασίστηκε και οι οποίες κατέδειξαν την αναγκαιότητά του.»

Εθνικισμός και Σοσιαλισμός.

Του James Connolly

Δημοσιεύουμε ένα εξαιρετικό κείμενο γραμμένο το 1897 από τον μεγάλο Ιρλανδό σοσιαλιστή εθνικοαπαναστάτη James Connolly, στο οποίο ξεσκεπάζεται η υποκρισία του αστικού και μικροαστικού πατριωτισμού. Ο James Connolly εκτελέστηκε από τους Εβραιοσάξονες για τον ηγετικό του ρόλο στην Πασχαλινή Εξέγερση του 1916 στο Δουβλίνο, όταν ένοπλοι Ιρλανδοί επαναστάτες αλλά και πλήθος λαού πολιόρκησαν το Δουβλίνο για έξι ημέρες απαιτώντας μια ελεύθερη Ιρλανδική Δημοκρατία. Ο Βρετανικός στρατός, καλώντας χιλιάδες ενισχύσεις κατέπνιξε τελικά την επανάσταση. Η συγκεκριμένη εξέγερση ήταν η πρώτη ένοπλη εξέγερση των Ιρλανδών που μετά από πολλές και αιματηρότατες επαναστάσεις κατάφεραν τελικά να απελευθερώσουν την πατρίδα τους, τουλάχιστον επίσημα, από τον Εβραιοσαξονικό ζυγό.

Αναδημοσιεύουμε αυτό το κείμενο από κομμουνιστικό ιστολόγιο, διότι εμείς δεν πάσχουμε από την ακροδεξιά νόσο. Αυτό το κείμενο είναι μια απάντηση σε όλους αυτούς τους γελοίους που προβάλουν τον Εθνικοσοσιαλισμό απλά ως ένα σύνολο από φυλετικούς μύθους και παραμύθια (όπως η ανύπαρκτη νορδική κάθοδος στην οποία θα αναφερθούμε διεξοδικά βασιζόμενοι στη σύγχρονη γενετική), λες και βρισκόμαστε σε λαογραφικό μουσείο.

Είναι μια απάντηση σε όλους αυτούς που προσπαθούν να ωραιοποιήσουν τη φεουδαρχία -την οποία οι Γερμανοί αγρότες αλλά και οι αληθινοί Γερμανοί αριστοκράτες1, πολέμησαν ηρωικά πολύ πριν τη Γαλλική επανάσταση- παρουσιάζοντάς την ως «πατροπαράδοτη» για να δικαιολογήσουν τις νεοφεουδαρχικές πρακτικές των Εβραίων και Λευκών Εβραίων καπιταλιστών.

Είναι μια απάντηση σε όλους αυτούς τους δήθεν «Συντηρητικούς» λακέδες, που μυρίστηκαν την πιθανή καταδίκη της Χρυσής Αυγής και τρέχουν να της πάρουν τις ψήφους πουλώντας αστικό Εθνικισμό μπολιασμένο με την καπιταλιστική βρωμιά που τους ακολουθεί παντού.

Είναι μόνο η αρχή στον ιδεολογικό και προπαγανδιστικό πόλεμο που θα ακολουθήσει με όλες τις καθεστωτικές τάσεις που αμαυρώνουν τον Εθνικοσοσιαλισμό. Αυτό το ιστολόγιο είναι όργανο ιδεολογικής μάχης. Αν θέλαμε να εμπλακούμε σε φυσική μάχη, κάτι που δεν είναι άγνωστο σε εμάς σε αντίθεση με πολλούς άλλους, σίγουρα δεν θα το κάναμε on camera ούτε θα κατοχυρώναμε το trademark εκτός κι αν είχαμε άλλους σκοπούς. Νομίζουμε ότι γίναμε πλήρως κατανοητοί από τους αναγνώστες μας.

Συνεχίστε να διαβάζετε Εθνικισμός και Σοσιαλισμός..

Η απύθμενη Πηγάδα του φιλελευθερισμού.

Του Evpaty Kolovrat

Στο βίντεο που ακολουθεί θα παρακολουθήσετε ένα υπανθρώπινο υποκείμενο, που κατά πάσα πιθανότητα δεν έχει εργαστεί ποτέ πραγματικά στην ζωή του, να ζητάει με επιτακτικό τρόπο από το Αμερικανικό κράτος να ανοίξει στα σύνορα στους Μεξικανούς και λοιπούς τριτοκοσμικούς μετανάστες διότι, όπως ισχυρίζεται, η λευκή εργατική τάξη πλέον είναι αντιπαραγωγική, κουρασμένη και οι λευκοί Αμερικάνοι εργάτες είναι τεμπέληδες.

Στην ουσία τα αφεντικά για να μειώσουν το κόστος παραγωγής, θέλουν να χρησιμοποιήσουν πεινασμένους και εξαθλιωμένους μετανάστες από τον Τρίτο Κόσμο, οι οποίοι θα δουλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί και δεν θα νοιάζονται για περαιτέρω διεκδικήσεις και εργασιακά δικαιώματα.

Συνεχίστε να διαβάζετε Η απύθμενη Πηγάδα του φιλελευθερισμού..

Μίσος και μόνο μίσος για την άρχουσα τάξη!

Σε καθεστωτική ενημερωτική ιστοσελίδα διαβάζουμε τα εξής:

«Σε μεγάλες αυξήσεις για ανώτατες διοικήσεις συγκεκριμένων ΔΕΚΟ προχωρεί η κυβέρνηση με τροπολογία που κατατέθηκε σήμερα στη Βουλή.

Η τροπολογία προβλέπει αυξήσεις έως και 60% στους μισθούς τους.

Η τροπολογία προβλέπει πως θα εξαιρούνται πλέον από το ανώτατο όριο αποδοχών των 4.631 ευρώ που ισχύει σήμερα οι πρόεδροι, οι διευθύνοντες σύμβουλοι και οι εντεταλμένοι σύμβουλοι των δημοσίων επιχειρήσεων και των θυγατρικών τους, οι μετοχές των οποίων έχουν μεταβιβαστεί στην Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας και οι οποίες είτε απασχολούν περισσότερους από 3.000 εργαζόμενους, είτε ο κύκλος εργασιών τους υπερβαίνει τα 100 εκατ. ευρώ.

Οι αποδοχές και οι εν γένει πρόσθετες αμοιβές, απολαβές και αποζημιώσεις των εν λόγω πρόσωπον θα καθοριστούν με κοινή υπουργική απόφαση και σε κάθε περίπτωση δεν θα μπορούν να υπερβαίνουν το 90% των μηνιαίων αποδοχών και επιδομάτων του Προέδρου του Αρείου Πάγου.

Ο μισθός του Προέδρου του Αρείου Πάγου είναι στα 8.314,56 ευρώ, το 90% ισοδυναμεί με μισθό 7.483,10 ευρώ και με τη διάταξη το υπουργείο Οικονομικών αυξάνει τις αποδοχές των εν λόγω διοικητικών στελεχών έως και 60%.»

Συνεχίστε να διαβάζετε Μίσος και μόνο μίσος για την άρχουσα τάξη!.

Θέλει η Χρυσή Αυγή να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει…

Από τότε που ξεκίνησε η δικαστική δίωξη της Χρυσής Αυγής, είχαμε αποφύγει να ασχοληθούμε με τα ατοπήματά της διότι αναγνωρίζαμε τη δύσκολη πολιτικά θέση στην οποία βρισκόταν. Όμως, πριν από δύο ημέρες, η Χρυσή Αυγή διέπραξε μια πράξη προδοσίας για την οποία ελπίζουμε ότι κάποια στιγμή θα λογοδοτήσει μαζί με τους άλλους προδότες, σε λαϊκά δικαστήρια κι όχι σε αστικά.

Η Χρυσή Αυγή υπερψήφισε στην Ευρωβουλή μαζί με τα αφεντικά της, τη Νέα Δημοκρατία, την κατάργηση της πενθήμερης ή εξαήμερης οκτάωρης εργασίας. Αυτό για εμάς είναι πράξη εσχάτης προδοσίας, διότι ανοίγει μια πόρτα στην καθολική θεσμοθέτηση του εργασιακού μεσαίωνα που ήδη έχει επιβληθεί παρανόμως από τους καπιταλιστές.

Συνεχίστε να διαβάζετε Θέλει η Χρυσή Αυγή να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει….

Καπιταλισμός σημαίνει κλεψιές, βιασμοί, εκβιασμοί και δωροδοκίες!

Αναδημοσιεύουμε ένα άρθρο από την συστημική ιστοσελίδα Newsbomb, το οποίο είναι αποκαλυπτικό της ουσίας και της δομής του καπιταλισμού παγκοσμίως. Φυσικά το ιστολόγιό μας δεν είναι ενημερωτικό, αλλά σχεδόν πάντοτε η πραγματικότητα είναι το μεγαλύτερο εργαστήριο πειραματικής επιβεβαίωσης της θεωρίας μας. Δείτε λοιπόν τι σημαίνει καπιταλισμός στην πράξη. Και να μην ισχυρίζονται κάποιοι, ότι αυτά αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά, διότι κανένας καπιταλιστής στην Ελλάδα δεν έγινε αυτό που είναι με νόμιμο τρόπο. Άπαντες γνωρίζουμε ποιοι εμπλέκονται στη μεταφορά μεγάλων φορτίων ναρκωτικών, ποιοι πλούτισαν από το λαθρεμπόριο καυσίμων στη Ροδεσία, ποιοι πράκτορες ξένων μυστικών υπηρεσιών εμπλέκονται σε προμήθειες του δημοσίου κλπ.

                                                                      ***

«Αποκάλυψη – «βόμβα» που θα συζητηθεί για τις παραβατικές δράσεις των δύο εφοπλιστών, που ήρθαν κοντά με τις εξελίξεις αλλαγής στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της ΠΑΕ Παναθηναϊκός.

Πολλοί φίλαθλοι, ανεξαρτήτως απόχρωσης, αναρωτιούνται για ποιο λόγο ο εφοπλιστής, Βίκτωρας Ρέστης, γνωστός οπαδός του Ολυμπιακού και με σουίτα στο γήπεδο «Γ. Καραϊσκάκης», φέρεται να ενεπλάκη στην διαδικασία πώλησης της ΠΑΕ Παναθηναϊκός από τον εφοπλιστή, Γιάννη Αλαφούζο στο περιβόητο fund ινδονησιακών, εβραϊκών και αγνώστων άλλων συμφερόντων.

Η απάντηση είναι απλή: Ο Αλαφούζος με τον Ρέστη έχουν δύο κοινά σημεία, τα οποία τους ενώνουν. Το ένα είναι ότι αγαπούν πολύ τις «ξέρες»,αφού ο ένας έριξε εκεί την ΠΑΕ και ο άλλος την τράπεζα FBB, στην οποία ήταν μεγαλομέτοχος.

Το δεύτερο κοινό σημείο τους είναι η εμπλοκή σε οικονομικά εγκλήματα, σχετιζόμενα, μάλιστα, με πιθανές δωροδοκίες κυβερνητικών αξιωματούχων σε Ελλάδα και Ρουμανία.

Συνεχίστε να διαβάζετε Καπιταλισμός σημαίνει κλεψιές, βιασμοί, εκβιασμοί και δωροδοκίες!.

ΣΥΝΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΩΝ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ!

Απόσπασμα από το έργο του Otto Strasser «Germany Tomorrow».

Μετάφραση και επιμέλεια: Ελίνα Γ.Κ. 

«Διευθυντής, επιτελείο των εργατών και κράτος είναι οι τρεις συνέταιροι σε κάθε επιχείριση. Αυτοί αποτελούν μια εργοστασιακή συνδιοίκηση.

Το κράτος, το οποίο είναι ο αποκλειστικός ιδιοκτήτης στη γεωργία, στη βιομηχανική επιχείρηση είναι ο αποκλειστικός ιδιοκτήτης του εμπορικού οίκου. Μέσω της συμβολής του αρμόδιου επαγγελματικού συμβουλίου, αναθέτει τη διαχείριση του φέουδου σε κάποιον διευθυντή ο οποίος είναι ικανός και πρόθυμος να το αναλάβει. Σε αντάλλαγμα, θα υπάρχει ένα πληρωτέο τέλος στο κράτος (αντίστοιχο στη δεκάτη που θα καταβάλει η αγροτική επιχείρηση), το ύψος του οποίου θα εκτιμάται κατά συχνά διαστήματα (ας πούμε 5 με 10 χρόνια). Επομένως, αυτά τα τέλη, σε συνδυασμό με τις δεκάτες από τις αγροτικές επιχειρήσεις, θα πρέπει να τροφοδοτούν το κράτος για τα έξοδά του για τα δημόσια ζητήματα και θα έχουν προτεραιότητα από τα καθαρά κέρδη, τα επιδόματα για φυσιολογικές φθορές και τις εφεδρείες.

Ως εκ τούτου, η διοίκηση, η ιδιοκτησία και τα κέρδη θα ανατίθεται σε τρίτα στον διευθυντή, το εργατικό επιτελείο και το κράτος. Η διοίκηση θα αποφασίζει για την διεθνή πολιτική της επιχείρησης, θα καθορίζει το είδος και την ποιότητα των αγαθών που θα παράγονται, θα προσδιορίζει τις αντίστοιχες ποσότητες που θα καταβάλλονται για απόσβεση (φυσιολογικές φθορές), για εφεδρείες και κέρδη, και θα επιβάλλει τους μισθούς που θα καταβάλλονται.

Ενώ τα εγκεκριμένα τέλη από την απόδοση, σε συνδυασμό με τις δεκάτες από τη γεωργία, είναι οι καταβληθείσες στο κράτος επιστροφές για τη διασφάλιση της δημόσιας οικονομίας, το μερίδιο του κράτους επί των κερδών αντιπροσωπεύει ένα μεταβλητό εισόδημα το οποίο μπορεί να δαπανηθεί για ειδικούς σκοπούς (πχ: τρέχοντα έξοδα για επιδόματα, παιδεία, στρατό κλπ και εξαιρετικά έξοδα για δημόσια κτήρια, κανάλια, σταθμούς ηλεκτρικής ενέργειας κλπ).

Συνεχίστε να διαβάζετε ΣΥΝΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΩΝ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ!.

ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ

του Otto Strasser

Μου φάνηκε αναπόφευκτο το να ξεκινήσω το Τρίτο Μέρος με μια σαφή δήλωση των φιλοσοφικών θεμελίων του γερμανικού σοσιαλισμού, ώστε να μπορούμε εκ τούτου να εξηγήσουμε από νωρίς την εσωτερική και θεμελιώδη διαφοροποίηση του γερμανικού σoσιαλισμού από τον Μαρξισμό. Ένα ζήτημα στο οποίο θα πρέπει να αναφερόμαστε συχνά στο εξής. Για εμάς τους Εθνικοσοσιαλιστές ασφαλώς και δεν τίθεται ζήτημα για το αν ο Μαρξισμός αποτελεί εφεύρεση του «Εβραίου Marx» που σχεδιάστηκε ειδικά για να οδηγήσει τους Γερμανούς εργάτες σε σφάλματα ή ακόμη και στην φτώχεια. Αλλά για εμάς ο Μαρξισμός είναι ένας σοσιαλισμός εξίσου φιλελεύθερος και ξένος. Ένα δόγμα του οποίου οι φιλελεύθεροι παράγοντες το καθιστούν εντελώς ακατάλληλο για την ανοικοδόμηση του σοσιαλιστικού (δηλαδή του συντηρητικού) μέλλοντος, καθώς επίσης το πρόγραμμά του μπορεί μόνο να περιλαμβάνεται στην παρακμή του φιλελευθερισμού. Αυτό αφορά εξίσου τον συνταγματικό Μαρξισμό του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Γερμανίας και τον «επαναστατικό» Μαρξισμό του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γερμανίας, όπως δείχνει αρκετά πειστικά το γεγονός ότι το ΣΚΓ είναι εξίσου εχθρικό προς τον Εθνικοσοσιαλισμό με το ΚΚΓ.

Συνεχίστε να διαβάζετε ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ.