H κοινωνική διαφθορά και διαστροφή ως εργαλείο ταξικού πολέμου.

Η «ηθική» της άρχουσας τάξης.

Μιας και αναφερόμαστε στον όρο «άρχουσα τάξη», οφείλουμε να την ορίσουμε. Με αυτόν τον όρο περιγράφουμε το σύνολο των ανθρώπων, ανεξαρτήτως φυλετικής ή ταξικής προέλευσης, που είναι σε θέση να ασκούν εξουσία σε μεγάλο μέρος ενός Έθνους ή στο σύνολο αυτού. Πρακτικά σήμερα, αυτό το σύνολο αποτελείται από πολιτικούς, υψηλά ιστάμενους κρατικούς υπαλλήλους και manager και ισχυρούς κεφαλαιοκράτες (καπιταλιστές). Οι τελευταίοι αποτελούν και την ανώτατη βαθμίδα στην ιεραρχία της άρχουσας τάξης.

Όταν λέμε «ηθική» εννοούμε τον μόνιμο τρόπο του πράττειν ενός ανθρώπου ή ενός συνόλου ανθρώπων με κοινές πρακτικές και συμπεριφορές. Με αυτό τον τρόπο περνάμε εννοιολογικά από την ατομική ηθική, στην εθνική ή ταξική ηθική, οι οποίες αποτελούν συλλογικές συμπεριφορές τις οποίες περιγράφουμε εστιάζοντας στα κοινά τους χαρακτηριστικά, παρά τις όποιες επί μέρους αποκλίσεις των ατόμων που εμπεριέχονται στο σύνολο. Αυτό είναι κοινή πρακτική στην μελέτη και περιγραφή οποιουδήποτε συνόλου.

Για να κατανοήσουμε την ηθική της άρχουσας τάξης, πρέπει να δούμε πως αυτή σχηματίστηκε μέσα στο ιουδαϊκής έμπνευσης καπιταλιστικό σύστημα, πως διατηρείται και πως αναπαράγεται βιολογικά και ταξικά. Είναι βέβαιο ότι ο σχηματισμός της καθόρισε στο μέγιστο βαθμό την ηθική της υπόσταση. Στα πλαίσια του παρόντος άρθρου θα περιοριστούμε στη χώρα μας. Η εγχώρια άρχουσα τάξη έχει αρκετά κοινά με τις αντίστοιχες της Ευρώπης πλέον, αλλά έχει και πολλές διαφορές.

Μετά την εθνική επανάσταση του 1821 και την δημιουργία ενός Αγγλικού προτεκτοράτου εννέα χρόνια αργότερα που ονομάστηκε «Ελληνικό Κράτος», στην Ελλάδα φυσικά και δεν υπήρχε καπιταλισμός, αλλά μόνο πλούσιοι έμποροι και γαιοκτήμονες καθώς και η πάμπλουτη για τα δεδομένα εκείνης της εποχής εκκλησία. Οι εβραιοσάξωνες αποικιοκράτες, οι μόνοι πραγματικοί κυρίαρχοι της «ελεύθερης» Ελλάδας, εφάρμοσαν ως βασική τεχνική πολιτικού ελέγχου τη διαφθορά. Χρηματοδοτούσαν πολιτικά πρόσωπα και κόμματα τα οποία έλεγχαν, με σκοπό η χώρα να μείνει για πάντα ένας φτωχός δούλος του στέμματος. Άλλωστε στον κοινοβουλευτισμό, όποιος ελέγχει το χρήμα ελέγχει το κράτος. Σταδιακά, καθώς η χώρα αστικοποιούνταν ανεξέλεγκτα και εκβιομηχανιζόταν ελεγχόμενα, σχηματίστηκε από τα παλιά «τζάκια» η νέα τάξη των μεταπρατών (κομπραδόρων) του ιουδαιοσαξωνικού κεφαλαίου, δηλαδή η μελλοντική άρχουσα τάξη της Ελλάδας. Ποια ήταν λοιπόν η «ηθική» αυτών των ανθρώπων και της τάξης τους;

Συνεχίστε να διαβάζετε το H κοινωνική διαφθορά και διαστροφή ως εργαλείο ταξικού πολέμου..

Advertisements

Έλεγχος και Ιδιοκτησία των Μέσων Παραγωγής στον Εθνικό Σοσιαλισμό!

Αγαπητοί αναγνώστες. Παρατηρήσαμε ότι σε γνωστό και αρκετά προβεβλημένο ακροδεξιό ιστολόγιο του «χώρου», δημοσιεύθηκε ένα θλιβερό κακέκτυπο του άρθρου που ακολουθεί, και το οποίο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στις 4/2/2013 στο μη ενεργό πλέον ιστολόγιο «Σύνδεσμος Εργαζομένων Εθνικοσοσιαλιστών». Το αναδημοσιεύουμε λοιπόν αυτούσιο, σχεδόν πέντε χρόνια μετά, προειδοποιώντας τους λογοκλόπους του «χώρου» ότι τίποτα δεν περνάει από εμάς απαρατήρητο. Όποιος θέλει «εξηγήσεις» από εμάς, ξέρει από ποιούς και πως να τις ζητήσει.

«Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, αυτό το άρθρο αποτελεί το πρώτο μιας σειράς άρθρων που θα δημοσιεύσουμε με αντικείμενο την εφαρμογή των αρχών της φυλετικής ενότητας στο πεδίο της οικονομίας.

Έχουμε αναπτύξει τις ιδέες μας στα άρθρα μας περί φυλετικού σοσιαλισμού βασισμένοι στο έργο των μεγάλων θεωρητικών του εθνικοσοσιαλισμού στο οικονομικό και κοινωνικό πεδίο. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε στον Έλληνα καθηγητή οικονομικών Ξενοφώντα Ζολώτα, τη διαφώτισή μας στη μεταβολή της θεώρησης της οικονομίας εξίσου με τους Ευρωπαίους εθνικοσοσιαλιστές και μάλιστα να αναγνωρίσουμε ότι βρισκόταν στην πνευματική πρωτοπορία της εποχής του, καθώς με το έργο του «Δημιουργικός Σοσιαλισμός» ξεπέρασε με υπέροχο τρόπο την αστική οικονομική θεώρηση χωρίς να φοβηθεί να καταθέσει μια τόσο σοσιαλιστική οικονομική πρόταση, που εύκολα οι δεξιοί θα τον χαρακτήριζαν ως «κομμουνιστή».

Επίσης μιλώντας για τις ηθικές βάσεις του σοσιαλισμού και καταδεικνύοντας το οικονομικό αδιέξοδο του κομμουνισμού, απέδειξε ότι ιστορικά, οικονομικά, ηθικά και φιλοσοφικά ο μόνος σοσιαλισμός είναι ο εθνικός.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Έλεγχος και Ιδιοκτησία των Μέσων Παραγωγής στον Εθνικό Σοσιαλισμό!.

Τα πραγματικά θύματα στο Manchester – Η Λευκή Εργατική Τάξη.

Του Christopher Pankhurst

Μεταφράσαμε και σας παραθέτουμε, το μεγαλύτερο μέρος ενός εξαιρετικού άρθρου που δημοσιεύθηκε στο ιστολόγιο της Βορειοαμερικανικής Νέας Δεξιάς. Ο πραγματικός Εθνικός Σοσιαλισμός δεν βρίσκεται στις σβάστικες και στα νεκροταφεία, αλλά στους δρόμους, στα εργοτάξια και στις συνοικίες των καταπιεσμένων λευκών, εκεί που πέφτουν οι πρώτοι ήρωες του Φυλετικού και Ταξικού πολέμου.

Ας δούμε τα κυριότερα μέρη του άρθρου.

«Η Theresa May λέει ότι αυτές οι επιθέσεις «δεν θα μας σπάσουν», αλλά η δική της η ζωή βιώνεται μέσα σε μια αλεξίσφαιρη φούσκα, και προφανώς δεν χρειάζεται να ταυτοποιήσει κανένα νεαρό άτομο σήμερα στα νεκροτομεία του Manchester. Επίσης, το «δεν θα μας σπάσουν», σημαίνει ότι δεν θα σπάσουν αυτήν ή τις πολιτικές της για την μετανάστευση. Οι νεαροί του Manchester έχουν ήδη σπάσει, ευχαριστούμε αλλά δεν θα πάρουμε, Theresa. Ο Sadiq Khan1 λέει ότι «το Λονδίνο στέκει στο πλευρό του Manchester» αλλά δεν καταδικάζει το Ισλαμικό Κράτος, που ανέλαβε την ευθύνη για την βόμβα. Η Βασίλισσα λαμβάνει παράλογες επευφημίες για τη «σκληρή γλώσσα» εναντίον της επίθεσης, όμως ακόμα δεν έχει ακυρώσει το σημερινό της πάρτι στο Buckingham Palace, για το οποίο δεν ασκείται καμία κριτική, στην Βρετανία της ελευθεροτυπίας. Ο δήμαρχος του Manchester, Andy Burnham λέει ότι η επίθεση είναι δουλειά ενός εξτρεμιστή. Ενός ακραίου τι; Ενός ακραίου κουνελιού;

Συνεχίστε να διαβάζετε το Τα πραγματικά θύματα στο Manchester – Η Λευκή Εργατική Τάξη..

«Ο Δρόμος προς τον Φασισμό» και «Ο Δεκάλογος του Φασίστα»

«Ο Δρόμος προς το Φασισμό» και «Ο Δεκάλογος του Φασίστα»

Αναδημοσιεύουμε το επόμενο άρθρο, όπως είχε δημοσιευθεί σε μη ενεργό πλέον ιστολόγιο.

Ανακαλύψαμε ένα εξαιρετικό άρθρο σχετικά με το Φασιστικό κράτος της Ιταλίας το οποίο αφορά την οικονομική του φύση και τις μεταρρυθμίσεις του. Είναι ένα από τα ελάχιστα εκτενή οικονομικά άρθρα που αφορούν αυτό το ζήτημα, και παρόλο που είναι αναρχικού αρθρογράφου, η γραμμή που διατηρείται είναι αρκετά αντικειμενική.

Με την ευκαιρία, μεταφράσαμε και τον «Δεκάλογο του Φασίστα», τα δέκα σημεία των «καθηκόντων» του Φασίστα στρατιώτη, εξίσου την πρώτη έκδοσή του, του 1934, όσο και την μετέπειτα, του 1938. Διαφωνούμε σε πολλά σημεία με τις προτεραιότητες και τις αρχές του Δεκαλόγου του Φασίστα, αλλά ως ιστορικό κείμενο, αξίζει να το έχει διαβάσει κανείς.

«Ο Δεκάλογος του Φασίστα»

I – 1934

1. Να γνωρίζεις ότι ο Φασίστας και συγκεκριμένα ο στρατιώτης, δεν πρέπει να πιστεύει στην παντοτινή ειρήνη.

2. Η φυλάκιση είναι πάντα δικαιολογημένη.

3. Το κράτος υπηρετεί ακόμη και ως φρουρός πάνω από ένα δοχείο με βενζίνη.

4. Ένας συναγωνιστής πρέπει να είναι αδερφός, πρώτα, επειδή ζει μαζί σου, και δεύτερον επειδή σκέφτεται όπως εσύ.

5. Το τουφέκι, και η φυσιγγιοθήκη, και τα υπόλοιπα, σου δόθηκαν όχι για να σκουριάσουν κατά την ανάπαυλα, αλλά για να συντηρηθούν στον πόλεμο.

6. Ούτε να το σκεφτείς να πεις ότι «Θα πληρώσει η Κυβέρνηση…» επειδή εσύ είσαι αυτός που πληρώνει· και η Κυβέρνηση είναι αυτή την οποία θέλεις εσύ να έχεις, και για την οποία φοράς τη στολή σου.

7. Η πειθαρχία είναι η ψυχή των στρατών· χωρίς αυτήν δεν υπάρχουν στρατιώτες, μόνο σύγχυση και ήττα.

8. Ο Mussolini έχει πάντα δίκιο.

9. Για έναν εθελοντή δεν υπάρχουν ελαφρυντικές περιστάσεις όταν είναι απείθαρχος.

10. Ένα πράγμα πρέπει να σου είναι αγαπητό: η ζωή του Duce.

II – 1938

1. Να θυμάσαι ότι εκείνοι οι οποίοι έπεσαν για την επανάσταση και για την αυτοκρατορία παρελαύνουν στην κεφαλή της φάλαγγάς σου.

2. Ο συναγωνιστής σου είναι ο αδερφός σου. Ζει μαζί σου, σκέφτεται όπως εσύ και είναι στο πλευρό σου στη μάχη.

3. Η υπηρεσία στην Ιταλία μπορεί να προσφερθεί οποιαδήποτε στιγμή, σε οποιοδήποτε μέρος, και με οποιονδήποτε τρόπο. Μπορεί να πληρωθεί με μόχθο καθώς επίσης και με αίμα.

4. Ο εχθρός του Φασισμού είναι και δικός σου εχθρός. Μην του δείξεις κανένα έλεος.

5. Η πειθαρχία είναι η λιακάδα του στρατού. Προετοιμάζει και φωτίζει τη νίκη.

6. Εκείνος ο οποίος προελαύνει προς την επίθεση με αποφασιστικότητα έχει ήδη αδράξει τη νίκη.

7. Η συνειδητή και απόλυτη υπακοή είναι η αρετή του Λεγεωνάριου.

8. Δεν υπάρχουν σημαντικά και ασήμαντα πράγματα. Υπάρχει μόνο το καθήκον.

9. Η Φασιστική επανάσταση εξαρτιόταν στο παρελθόν κι εξακολουθεί να εξαρτιέται στις ξιφολόγχες των Λεωνάριών της.

10. Ο Mussolini έχει πάντα δίκαιο.

Μετάφραση: Πενθεσίλεια

«Η άνοδος του ιταλικού φασισμού και οι σχέσεις του με τον αναρχισμό, το συνδικαλισμό και το σοσιαλισμό»

Του Larry Gambone*

[Η κυβέρνησή του διαπράττει στην Ιταλία, ο,τι η σοβιετική κυβέρνηση έχει διαπράξει στη Ρωσία.Τα πιο αγωνιστικά φιλελεύθερα στοιχεία είναι βαθιά αποκαρδιωμένα. Αυτό που σύντομα θα γίνει είναι ένα μεγάλο σοσιαλιστικό κράτος, αυστηρά συγκεντρωτικό, μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια. Σε 10 χρόνια, θα έχει οικοδομηθεί ένα κράτος όπου δε θα υπάρχει κανένα ίχνος ευρωπαϊκού «φιλελευθερισμού» ή δημοκρατικής «ελευθερίας».]

Wyndham Lewis, Άγγλος οπαδός του φασισμού (1926)

[Το μονοπάτι όπου βαδίζουν αυτοί οι άνθρωποι είναι πάντοτε το ίδιο. Αρχικά είναι αναρχικοί ή ακραίοι σοσιαλιστές, κατόπιν «προσηλυτίζονται» στον εθνικισμό και δημιουργούν αξιοσημείωτες μεσσιανικές ιδέες και φορτίζουν τον ακίνδυνο εθνικισμό των ενώσεων και των κομμάτων με το δυναμίτη της αναρχικής ετοιμότητας για δράση.]

Όττο Στράσσερ1

*Ο Larry Gambone ζει στο Μόντρεαλ του Καναδά και είναι εκδότης της αναρχικής εφημερίδας Any Time Now.

Η μετάφραση είναι του Γιάννη Καρύτσα.

Συνεχίστε να διαβάζετε το «Ο Δρόμος προς τον Φασισμό» και «Ο Δεκάλογος του Φασίστα».

O Varg Vikernes διαφωτίζει τους αγράμματους ακροδεξιούς!

Σας παραθέτουμε το παραπάνω video στο οποίο ο Vikernes, μιλάει για όλα. Για τα πραγματικά αίτια της λιμοκτονίας στην Βενεζουέλα, για τον κομμουνισμό, για τον καπιταλισμό, για την Μαρξιστική δικτατορία στη Νορβηγία, για την Σοβιετική Ένωση, για την Ρωσία, για τις ΗΠΑ και για πολλά άλλα.

Δεν ταυτιζόμαστε απολύτως με τις απόψεις του όπως τις διατυπώνει στο video, όμως αναγνωρίζουμε ότι είναι ακραιφνώς Εθνικοσοσιαλιστικές! Συμπαρατασσόμαστε μαζί του ιδεολογικά και πολιτικά, για έναν Εθνικό Σοσιαλισμό απαλλαγμένο από αστικές αυταπάτες! Δυστυχώς δεν είχαμε τον χρόνο να υποτιτλίσουμε το video, αλλά όσοι αναγνώστες και συναγωνιστές γνωρίζουν αρκετά καλά Αγγλικά πρέπει να το παρακολουθήσουν.

H δουλεία των Λευκών στην Αμερική!

Με αφορμή την επέτειο της εργατικής πρωτομαγιάς, την οποία γιορτάζουμε όλοι μας εκτός από τους λακέδες του συστήματος και των αφεντικών, μεταφράσαμε και σας παραθέτουμε το πρώτο μέρος ενός εξαιρετικού άρθρου για την μισθωτή και άμισθη σκλαβιά των Λευκών στην Αμερική. Στο ιστολόγιο από το οποίο αντλήσαμε το άρθρο, υπάρχει ένας θησαυρός ρεβιζιονιστικών άρθρων με θέμα την λευκή δουλεία στις ΗΠΑ, τον Αμερικανικό εμφύλιο και πολλά άλλα θέματα.

Σε μια εποχή που η δεξιά και η ακροδεξιά κρύβουν τα κόπρανα κάτω από το χαλί μιλώντας για «εθνική ενότητα» και υπηρετώντας πιστά τον ταξικό εχθρό ενώ η αριστερά βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του φυλετικού πολέμου που έχουν εξαπολύσει εναντίον μας οι Σιωνιστές και οι αφροασιάτες, οφείλουμε να αποκαλύψουμε την ταξική υφή του φυλετικού μας πολέμου καθολη την διάρκεια της ιστορίας.

Σε αντίθεση με όσα ισχυρίζονται οι φιλελεύθεροι Μαρξιστές, ουδέποτε υπήρξε «Λευκό προνόμιο» (White privilege) αλλά αντίθετα μια «Λευκή κατάρα» την οποία η βιολογική ρώμη των Λευκών προλετάριων μετέτρεψε σε «προνόμιο», ακόμα και στα πιο άγονα μέρη ή υπό τις πιο αντίξοες συνθήκες! Είναι το «Λευκό προνόμιο» του στρατού του Έλληνα Σπάρτακου, αποτελούμενου ως επί το πλείστον από Γερμανούς και Γαλάτες μονομάχους, ο οποίος τσάκισε την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, την στιγμή που οι μη Eυρωπαίοι δούλοι ουδέποτε διανοήθηκαν να εξεγερθούν…

Συνεχίστε να διαβάζετε το H δουλεία των Λευκών στην Αμερική!.

H αποτυχημένη απόπειρα υποδούλωσης της Ρωσίας στους Ιουδαίους τοκογλύφους της Δύσης.

Αναδημοσιεύουμε το επόμενο άκρως ενδιαφέρον άρθρο, το οποίο διαβάσαμε εδώ, για την προσπάθεια των ΗΠΑ να εξανδραποδιστεί η Ρωσία για δεύτερη φορά μετά το 1917, όταν οι Εβραίοι μπολσεβίκοι με την βοήθεια της Γερμανίας, της Αγγλίας και των ΗΠΑ την παρέδωσαν αιματοβαμμένη στον οικονομικό έλεγχο των Rothschild. Ανεξαρτήτως της κριτικής που ασκούμε στον Putin και στο Κρεμλίνο, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο Putin μετέτρεψε μια χρεοκοπημένη χώρα σε ναυαρχίδα της αντιπαγκοσμιοποίησης! 

«Όπως αναφέραμε στο πρώτο μέρος του άρθρου, η βιομηχανική παραγωγή της Ρωσίας μειώθηκε κατά -8% έως τα τέλη του 1991, ενώ το ΑΕΠ κατέρρευσε στο -17%. Οι δημόσιες επενδύσεις περιορίσθηκαν δραστικά, με αποτέλεσμα μόλις τρία από τα 237 κρατικά χρηματοδοτούμενα κατασκευαστικά έργα να μπορέσουν να ολοκληρωθούν – οι εισαγωγές από τις χώρες δορυφόρους μειώθηκαν κατά 63% (από τις καπιταλιστικές κατά 32%), όπως επίσης οι εξαγωγές κατά 57%.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ακολούθησε μία καταστροφική αγροτική σοδειά, η οποία υποχρέωσε τη χώρα να μοιράζει με κουπόνια τα τρόφιμα, στα τέλη του 1991 – γεγονός που σφράγισε το τέλος του M. Gorbatschow. Ο τελευταίος Γενικός Γραμματέας παραιτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου του 1991 από τη θέση του, στις 31 Δεκεμβρίου έπαψε να υπάρχει και τυπικά η Σοβιετική Ένωση, ενώ στις 2 Ιανουαρίου του 1992 το ΔΝΤ είχε πετύχει το στόχο του: η Ρωσία, υπό την ηγεσία του B. Jelzin και του πρωθυπουργού του, υιοθέτησε επίσημα την οικονομική «θεραπεία του σοκ» της Σχολής του Σικάγο.

Συνεχίστε να διαβάζετε το H αποτυχημένη απόπειρα υποδούλωσης της Ρωσίας στους Ιουδαίους τοκογλύφους της Δύσης..

Η ΑΠΟΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ!

του Otto Strasser

Ακολουθεί ένα απόσπασμα από το εθνικοσοσιαλιστικό αριστούργημα του Otto Strasser, «Germany Tomorrow», το οποίο θα αναρτηθεί ολοκληρωμένο στο άμεσο μέλλον.

«Αυτή η συστηματοποιημένη μέθοδος «επικαρπίας» αφορά επιπλέον και μια εμφατική απόρριψη οποιασδήποτε μορφής κρατικού καπιταλισμού, που αποκαλείται ευφημιστικά κρατικός σοσιαλισμός.

Η ανάγκη για την αποκήρυξη πρέπει να εξηγηθεί λεπτομερώς, ιδιαιτέρως επειδή όχι μόνο οι Μαρξιστές αλλά και πολλοί μη-Μαρξιστές οι οποίοι εργάζονται για την «εθνική κατευθυνόμενη οικονομία» φιλοδοξούν στον κρατικό καπιταλισμό, ή, όπως προτιμούν να λένε, τον κρατικό σοσιαλισμό.

Εφόσον αυτό θα περιελάμβανε και τη μεταφορά όλων των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας στην κοινότητα, αντιπροσωπευόμενη απ’ το κράτος, έρχεται σε πλήρη αρμονία με τους σκοπούς του γερμανικού σοσιαλισμού.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Η ΑΠΟΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ!.

Απαιτούμε!

άρθρο του Joseph Goebbels (μετάφραση-σχόλια: Ελίνα ΓΚ)

Αναδημοσιεύουμε το επόμενο κείμενο, όπως είχε δημοσιευθεί πριν από κάποια χρόνια, σε μη ενεργό πλέον ιστολόγιο.

Ο Γερμανικός λαός είναι ένας υπόδουλος λαός. Υπό τον διεθνή νόμο, είναι κατώτερος από τη χειρότερη Νέγρικη αποικία στο Κονγκό. Κάποιος μας έχει πάρει όλα τα δικαιώματα κυριαρχίας. Είμαστε αρκετά καλοί ώστε το διεθνές κεφάλαιο να μας επιτρέπει να γεμίζουμε τους σάκους χρήματός του με την πληρωμή τόκων. Αυτό και μόνον αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας αιωνόβιας ιστορίας του ηρωισμού. Το δικαιούμαστε; Όχι, και πάλι όχι!1

Επομένως απαιτούμε να ξεκινήσει ένας αγώνας κόντρα σε τούτη την κατάσταση ντροπής και μιζέριας, και οι άνδρες στων οποίων τα χέρια θέτουμε τη μοίρα μας πρέπει να χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο για να σπάσουν τις αλυσίδες της σκλαβιάς.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Απαιτούμε!.

Εκπαίδευση: οι μαρξιστές λακέδες των αφεντικών!

Με αφορμή τα τελευταία γεγονότα στο πέραμα και τις επιθέσεις της παρακρατικής αριστεράς στους γονείς των παιδιών που αντιδρούν στην εκπαιδευτική υποβάθμιση των ήδη κατεστραμμένων από τον φιλελευθερισμό δημοσίων σχολείων, αποφασίσαμε να κάνουμε μια συνοπτική αναφορά στις πρακτικές που ακολούθησε η κινηματική μαρξιστική λαίλαπα τα τελευταία τουλάχιστον είκοσι χρόνια σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.

Το προπύργιο του εκπαιδευτικού μαρξισμού στην Ελλάδα είναι φυσικά η τριτοβάθμια εκπαίδευση. Όσοι έχουμε φοιτήσει σε ελληνικά ΑΕΙ και ΤΕΙ γνωρίζουμε από πρώτο χέρι πως οι σπουδαγμένοι στο εξωτερικό αστοί πολιτικοί μειδιούσαν καθώς η αριστερή γάγγραινα κατέστρεφε με μανία το ελληνικό πανεπιστήμιο τόσο με τις αντιεκπαιδευτικές της απαιτήσεις όσο και με τις παρακμιακές πρακτικές της. Η αριστερά με το σύνθημα «όχι στην εντατικοποίηση των σπουδών», αντιτίθεντο σε κάθε ουσιαστική αναβάθμιση του προγράμματος και του επιπέδου σπουδών των δημοσίων πανεπιστημίων, πολεμούσε μανιωδώς οτιδήποτε θα τα αναβάθμιζε ερευνητικά και απαιτούσε συνεχώς τον ακαδημαϊκό ξεπεσμό τους μέσω της κατάργησης όλων δύσκολων αλλά απολύτως απαραίτητων μαθημάτων, εργαστηρίων, μεταπτυχιακών προγραμμάτων κλπ.

Τα προσχήματα με τα οποία η αριστερά αποδομεί την ανώτατη δημόσια εκπαίδευση είναι διάφορα, αλλά όλα ξεκινούν από την «αντίληψη» ότι το πανεπιστήμιο πρέπει να γίνει μια κομμούνα μέσα στην οποία να εκπαιδεύεται ο φοιτητής, ώστε να απορρίψει μετά την αποφοίτησή του τις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής και τον καπιταλιστικό τρόπο ζωής γενικότερα. Επομένως οποιαδήποτε προσπάθεια για ακαδημαϊκή ανέλιξη του συνόλου των φοιτητών δια της άμιλλας, θεωρείται ως προάγουσα τον ενδοπανεπιστημιακό αλλά και διαπανεπιστημιακό ανταγωνισμό και κατά συνέπεια αντιβαίνει στην κολεκτιβοποίηση της εκπαίδευσης. Επίσης το πανεπιστήμιο αντιμετωπίζεται πολιτικά ως χώρος για αντικυβερνητική αναταραχή, οποτεδήποτε οι αριστεροί και οι συνοδοιπόροι τους το βρίσκουν σκόπιμο.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Εκπαίδευση: οι μαρξιστές λακέδες των αφεντικών!.