Το Παρίσι Καίγεται!

Οι «φιλάνθρωπες», «οικολογικές» και «αντιρατσιστικές» ελίτ ενάντια στα ευρωπαϊκά λαϊκά στρώματα.

Του Evpaty Kolovrat

«Πράσινος» καπιταλισμός.

Ίσως η μεγαλύτερη υποκρισία της άρχουσας ελίτ (δηλαδή του 5% του πληθυσμού της γης το οποίο κατέχει το 70% του παγκόσμιου πλούτου και των βασάλων τεχνοκρατών που την υπηρετούν) είναι, πλην της φιλανθρωπίας και του αντιρατσισμού, η οικολογία.

Θα έχετε ακούσει όλοι όσοι παρακολουθείτε τις εξελίξεις, διάφορους τεχνοκράτες να μιλούν για φαινόμενα του θερμοκηπίου, την κλιματική αλλαγή (για τα οποία βεβαίως δεν παραλείπουν να τονίσουν ότι ευθύνεται ο λευκός άνθρωπος και μόνο αυτός) αλλά και για την αειφόρο και πράσινη ανάπτυξη. Έτσι λοιπόν πολιτικοί όπως ο πρώην αντιπρόεδρος επί κυβερνήσεως Κλίντον Αλ Γκορ, ο Μπιλ και η Χίλαρι Κλίντον, ο Μπαράκ Ομπάμα, επιχειρηματίες όπως ο Μπιλ Γκέιτς, ο Τζεφ Μπέζος, ο ιδρυτής του facebook Marc Zuckenberg αλλά και διάσημοι καλλιτέχνες όπως ο Στινγκ και ο Μπόνο από τους U2, προσπαθούν, με την αρωγή του καθεστωτικού τύπου, να μας πείσουν ότι για τα οικολογικά προβλήματα του πλανήτη ευθύνεται η κατανάλωση ορυκτών καυσίμων για τις ανάγκες της εργατικής και μεσαίας τάξης της Ευρώπης και των ΗΠΑ.

Πρόκειται φυσικά για το χείριστο είδος υποκρισίας. Όλοι αυτοί που δήθεν κόπτονται για την βιωσιμότητα του περιβάλλοντος, καταναλώνουν στα γιοτ τους και στα ιδιωτικά τους τζετ πολύ περισσότερο πετρέλαιο από ότι καταναλώνουν οι κάτοικοι πχ μιας γαλλικής περιφέρειας. Άνθρωποι σαν τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο που μας μοστράρει το πανάκριβο υβριδικό του αυτοκίνητο αλλά ξεχνάει να μας πει ότι το ιδιωτικό του τζετ καταναλώνει τα ίδια καύσιμα σε κάθε ταξίδι με αυτά που καταναλώνουν σε μια ώρα τα αυτοκίνητα μιας μικρής κωμόπολης.

Βέβαια πίσω από αυτή την ξαφνική αγάπη της ελίτ για τον πλανήτη, το περιβάλλον και την οικολογία βρίσκεται το κέρδος. Πίσω από τις ρητορικές που πουλάνε «πράσινη ανάπτυξη» κρύβονται πολυεθνικές εταιρείες οι οποίες θέλουν όχι απλά να προωθήσουν αλλά να επιβάλουν τις πανάκριβες τεχνολογίες και τα προϊόντα τους. Φυσικά για να το κάνουν αυτό χρησιμοποιούν τις «Φιλιππινέζες» τους, δηλαδή τους πολιτικούς, τους τεχνοκράτες και τους ακαδημαϊκούς. Έτσι λοιπόν τον Σεπτέμβριο του 2003 υπογράφεται στο Κιότο της Ιαπωνίας το «πρωτόκολλο» του Κιότο.

Στην ουσία προτείνεται η φορολόγηση εργοστασίων και οχημάτων τα οποία παράγουν ρύπους πέρα από τα αποδεκτά όρια. Το 2016 στο Παρίσι επικυρώθηκε η Συμφωνία του Παρισιού το οποίο προβλέπει αυστηρότερες ποινές για χώρες και εταιρείες που δεν συμμορφώνονται στις νέες αυτές πράσινες πολιτικές. Πρωτοπόρος και στα δύο αυτά πρωτόκολλα είναι φυσικά η Ευρωπαϊκή Ένωση των τοκογλύφων και του αντιρατσισμού.

Υπάρχουν κάποιες φωνές που πιστεύουν ότι όλη αυτή η ιστορία για την κλιματική αλλαγή στην ουσία κρύβει την επιθυμία των ελίτ για παγκόσμια διακυβέρνηση καθώς και καταστροφή και προλεταριοποίηση της μεσαίας και εργατικής τάξης στον ανεπτυγμένο κόσμο (Ευρώπη, ΗΠΑ). Στην ουσία όλοι αυτοί οι πράσινοι φόροι δεν πλήττουν τους πλούσιους αλλά τους εργαζόμενους οι οποίοι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στις νέες πράσινες τεχνολογίες.

Ας πάμε λίγο στα δικά μας τώρα. Θα θυμάστε ότι όταν βγήκε ο Γιωργάκης Παπανδρέου (φανατικός οπαδός της παγκοσμιοποίησης και της πράσινης ανάπτυξης) επέβαλε ένα υψηλό φόρο στα καύσιμα κίνησης και θέρμανσης με αποτέλεσμα τα λαϊκά στρώματα να μην μπορούν να προμηθευτούν καύσιμα για θέρμανση τους χειμερινούς μήνες. Επίσης είναι αυτός που επέβαλε τον πράσινο φόρο ΕΤΜΕΑΡ στους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος. Από τότε οι λογαριασμοί της ΔΕΗ έχουν ανέβει κατακόρυφα.

Επίσης είναι εξοργιστικό να βλέπει ανθρώπους σαν τον Γιάννη Αλαφούζο, που με τα σαπιοκάραβά τους μόλυναν σχεδόν όλες τις θάλασσες του πλανήτη να το παίζουν «Ταλιμπάν» της οικολογίας και μέσω του ΣΚΑΪ να κουνούν το δάκτυλο στα λαϊκά στρώματα για την κατανάλωση της πλαστικής σακούλας. Διότι αν δεν το έχετε καταλάβει, μέχρι στιγμής για την καταστροφή του περιβάλλοντος ευθύνονται τα λαϊκά στρώματα του αναπτυγμένου κόσμου! Και ίσως με την αιτιολογία ότι επειδή στην Αφρική και στον τρίτο κόσμο υπάρχει σοβαρό επισιτιστικό πρόβλημα, αργότερα στο πολύ κοντινό μέλλον ίσως φορολογήσουν και την κατανάλωση τροφίμων! Με την «φιλάνθρωπο» ελίτ που μας έχει κάτσει στο σβέρκο τίποτα δεν είναι απίθανο.

Συνεχίστε να διαβάζετε Το Παρίσι Καίγεται!.

Advertisements

H καμμένη γη της μεταπολίτευσης…

Του Eupaty Kolovrat

Σήμερα, όπως γνωρίζετε, είναι η επέτειος της αποκατάστασης της δημοκρατίας. Δηλαδή πριν από 44 ακριβώς χρόνια το στρατιωτικό καθεστώς της 21ης Απριλίου 1967 έκλεισε την παρένθεσή του (διότι κατά την δήλωση του ίδιου του Γεωργίου Παπαδόπουλου ήταν παρένθεση) και επανήλθε ξανά η «δημοκρατική νομιμότητα» και η «ομαλότητα». Δεν γνωρίζουμε αν σήμερα όπως και κάθε χρόνο, τα καθάρματα, οι δωσίλογοι και το ρουφιανότσουρμο, δηλαδή η «αφρόκρεμα» του πολιτικού, δημοσιογραφικού και επιχειρηματικού υποκόσμου, θα μαζευτούν στο προεδρικό Μέγαρο για να εορτάσουν την θλιβερή επέτειο. Ίσως να έχουν την στοιχειώδη ευφυΐα να μην προκαλέσουν το κοινό αίσθημα μετά την καταστροφική και πολύνεκρη πυρκαγιά. Ίσως πάλι επειδή έχουν καταλάβει ότι ο λαός που κυβερνούν είναι και φοβισμένος και ανίκανος να αντιδράσει τελικά εορτάσουν, έστω και με κάποια σεμνότητα, την επέτειο.

Όλοι φυσικά έχετε ενημερωθεί για την καταστροφική πυρκαγιά που έπληξε περιοχές της ανατολικής Αττικής.

Εμείς δεν είμαστε ούτε ειδικοί, ούτε και εμπειρογνώμονες να πούμε αν ήταν εμπρησμός και ποιος κρύβεται πίσω από τις πυρκαγιές. Άλλωστε στα διάφορα «πατριωτικά» ιστολόγια και ιστοσελίδες υπάρχουν τόσες πολλές θεωρίες συνωμοσίας που οι περισσότερες όχι απλά αγγίζουν αλλά έχουν ξεπεράσει τα όρια της γελοιότητας. Ένα μάλιστα «πατριωτικό» ιστολόγιο που οι αρθρογράφοι του το παίζουν παντογνώστες σε θέματα γεωπολιτικής και διεθνούς διπλωματίας, φαίνεται να ζήλεψε την δόξα των αμερικανικών δικτύων ενημέρωσης όπως το CNN και ανακάλυψε τους υπαίτιους της τραγωδίας . Και φυσικά δεν είναι άλλοι από τους Ρώσους που θέλουν να τιμωρήσουν την χώρα μας για την απέλαση των δύο διπλωμάτων τους. Απίστευτη αβάντα από τους ακροδεξιούς λακέδες στην «αριστερή» κυβέρνηση του Τσίπρα. Αυτό είναι κάτι που θα μπορούσαν να το έχουν γράψει συγγραφείς κατασκοπευτικών μυθιστορημάτων όπως ο John Le Carre ή ο Ian Fleming ή κάποιος υπάλληλος του σταθμού της CIA στην Αθήνα.

Συνεχίστε να διαβάζετε H καμμένη γη της μεταπολίτευσης….

Σπάσε την παγωμένη βιτρίνα των αστών!

Έξω χιονίζει, κάνει κρύο κι εμείς είμαστε στη ζεστασιά του σπιτιού μας. Ακόμη κι όσοι έχουν λίγες παροχές και αναγκάζονται να φορούν διπλά ρούχα, έχουν ένα σίγουρο καταφύγιο. Αυτή την ώρα όλοι λέμε «Τι ωραία που είναι που χιονίζει!», «Ωραία εδώ, στη ζέστη» και λοιπά, με ελάχιστους από εμάς να συνειδητοποιούν ότι την ίδια ώρα, αυτό που δεν λέμε, είναι και το πραγματικό δράμα. Είναι ωραία που έξω χιονίζει και χαζεύουμε το χιόνι, αλλά άλλοι υποφέρουν, παλεύουν κυριολεκτικά να κρατηθούν στη ζωή και κάποιοι θα χάσουν τη μάχη.

Δεν ξέρω αν είναι χειρότερος ο θάνατος ή η συνεχής μάχη να κρατηθείς ζωντανός μόνο και μόνο για να παλεύεις καθημερινά· αυτό άπτεται της αντίληψης και της «αισθητικής» του καθένα προσωπικά. Αυτό που σίγουρα είναι χειρότερο κι απ’τα δύο, είναι η κατάσταση καθ’αυτή.

Την ίδια στιγμή που οι περισσότεροι από εμάς (ως κοινωνία) παρευρεθήκαμε σε συμπόσια με αφορμή τις γιορτές, φάγαμε και ήπιαμε μέχρι σκασμού, κάποιες υπάρξεις βρίσκονται στους δρόμους ψάχνοντας ένα πρόχειρο κατάλυμα για να προστατευτούν για λίγο απ’την παγωνιά και το χιόνι, γυρεύουν στα σκουπίδια λίγα αποφάγια και ψάχνουν πού θα γουρνιάσει λίγο νερό για να πιουν. Αναφέρομαι σε άστεγους συμπολίτες μας και αδέσποτα ζώα (απ’τα οποία σε μεγαλύτερο κίνδυνο βρίσκονται τα σκυλιά).

Συνεχίστε να διαβάζετε Σπάσε την παγωμένη βιτρίνα των αστών!.