Η ΑΠΟΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ!

του Otto Strasser

Ακολουθεί ένα απόσπασμα από το εθνικοσοσιαλιστικό αριστούργημα του Otto Strasser, «Germany Tomorrow», το οποίο θα αναρτηθεί ολοκληρωμένο στο άμεσο μέλλον.

«Αυτή η συστηματοποιημένη μέθοδος «επικαρπίας» αφορά επιπλέον και μια εμφατική απόρριψη οποιασδήποτε μορφής κρατικού καπιταλισμού, που αποκαλείται ευφημιστικά κρατικός σοσιαλισμός.

Η ανάγκη για την αποκήρυξη πρέπει να εξηγηθεί λεπτομερώς, ιδιαιτέρως επειδή όχι μόνο οι Μαρξιστές αλλά και πολλοί μη-Μαρξιστές οι οποίοι εργάζονται για την «εθνική κατευθυνόμενη οικονομία» φιλοδοξούν στον κρατικό καπιταλισμό, ή, όπως προτιμούν να λένε, τον κρατικό σοσιαλισμό.

Εφόσον αυτό θα περιελάμβανε και τη μεταφορά όλων των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας στην κοινότητα, αντιπροσωπευόμενη απ’ το κράτος, έρχεται σε πλήρη αρμονία με τους σκοπούς του γερμανικού σοσιαλισμού.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Η ΑΠΟΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ!.

Advertisements

Otto Strasser: Η Γερμανία του Αύριο – O Γερμανικός σοσιαλισμός – Μέρος Α’

Μετάφραση: Πενθεσίλεια

Αναδημοσίευση από μη ενεργό πλέον ιστολόγιο.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΥΟ

Ο ΓΕΡΜΑΝΙΚΌΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ

1. Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

Στην πρώτη γραμμή κάθε οικονομικής μελέτης βρίσκεται το ζήτημα του σκοπού της. Ο λαϊκός άνθρωπος απαντά πάντα ως ακολούθως: “Ο σκοπός του οικονομικού συστήματος ενός έθνους είναι να ικανοποιεί τις ανάγκες όλων των πολιτών για σίτιση, ρουχισμό και ασφάλεια, και να συγκεντρώνει πόρους για τις ταραχώδεις περιόδους.”

Εκτός από μερικές λεπτομέρειες, ένα οικονομικό σύστημα το οποίο υλοποιεί αυτά τα πράγματα εξασφαλίζει την γενική επιδοκιμασία από από εκείνους των οποίων οι φυσικές ανάγκες είναι τοιουτοτρόπως ικανοποιημένες. Αυτές οι μελέτες εξηγούν, όχι μόνο την ύπαρξη και την διάρκεια του φιλελεύθερου (ήτοι του καπιταλιστικού) οικονομικού συστήματος, αλλά και την τωρινή του κρίση και το επικείμενο τέλος του. Ανεξάρτητα από όλες τις αντικαπιταλιστικές θεωρίες, η καπιταλιστική οικονομία θα παρέμενε (στην Γερμανία) εάν θα μπορούσε να συνεχίσει να πραγματοποιεί το καθήκον της εξασφαλίζοντας για όλους τους Γερμανούς επαρκή σίτιση, ρουχισμό και ασφάλεια. Η “κρίση του καπιταλισμού,” επομένως, δεν είναι αποτέλεσμα του σοσιαλιστικού κινήματος, αλλά, αντιθέτως, η βασική αιτία του.

Διότι αποτελεί πασιφανές γεγονός ότι το καπιταλιστικό οικονομικό σύστημα δεν μπορεί πλέον να πληροί τον σκοπό του (όπως καθορίστηκε παραπάνω), κι αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από τα τεράστια νούμερα της ανεργίας, την προλεταριοποίηση της μέσης τάξης, την καταστροφή της αγροτιάς, και την αποτυχία της παροχής ευκαιριών για τα μέλη της ανατέλλουσας γενιάς. Όταν γυρεύουμε εξηγήσεις μέσα στην δραστηριότητα της αιτιότητας για την κατάρρευση του καπιταλισμού, βρίσκουμε ότι οι τρεις πιο βασικοί παράγοντες της καπιταλιστικής οικονομίας που συνεισφέρουν εξίσου σε αυτή την κατάρρευση είναι οι ακόλουθοι:

Συνεχίστε να διαβάζετε το Otto Strasser: Η Γερμανία του Αύριο – O Γερμανικός σοσιαλισμός – Μέρος Α’.

OTTO STRASSER – GERMANY TOMORROW (Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ) – ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑ – ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ ΘΕΜΕΛΙΑ (Μέρος B’)

Μετάφραση: Πενθεσίλεια

(συνέχεια από το Μέρος Α’)

Σε αντίθεση με αυτή την τριάδα του φιλελευθερισμού, η ιδέα του εμείς του συντηρητισμού εκδηλώνεται ομοίως σταθερά στα τρία επίπεδα της ζωής: ως “σοσιαλισμός” στο φυσικό οικονομικό επίπεδο· ως “εθνικισμός” στο πνευματικό-κοινωνικό επίπεδο (το Κράτος)· και ως “κοινωνικός ιδεαλισμός” στο ψυχικό-πολιτισμικό επίπεδο (θρησκεία).

Αυτή η τριάδα του σοσιαλισμού, του εθνικισμού και του κοινωνικού ιδεαλισμού είναι αυτό που διακρίνουμε ως μορφές του συντηρητισμού που υπάρχουν στο προωθημένο στάδιο του δυτικού πολιτισμικού κύκλου.

Όταν θα κατέχουμε απόλυτα αυτή την βασική άποψη, θα μας είναι εύκολο να αντιληφθούμε τον χαρακτήρα της Γαλλικής Επανάστασης ως μια νίκη του φιλελευθερισμού, και αυτήν της Αγγλικής Επανάστασης ως μια νίκη του συντηρητισμού· διότι γνωρίζουμε ότι περί το 1500 επικρατούσε η φιλελεύθερη ιδέα και ότι περί το 1350 ξεκινούσε μια εποχή συντηρητισμού -και τα διαφορετικά λεξιλόγια που χρησιμοποιήθηκαν σε εκείνη την παλαιά εποχή, ή οι διάφορες μορφές που εξαρτήθηκαν από τις διαφορετικές φάσεις της ωριμότητας, δεν θα μπορούν πλέον να κρύβουν τις βασικές ιδέες.

Συνεχίστε να διαβάζετε το OTTO STRASSER – GERMANY TOMORROW (Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ) – ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑ – ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ ΘΕΜΕΛΙΑ (Μέρος B’).

OTTO STRASSER – GERMANY TOMORROW (Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ) – ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑ – ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ ΘΕΜΕΛΙΑ (Μέρος Α’)

Μετάφραση: Πενθεσίλεια

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Σε αντιδιαστολή με τις μέχρι τούδε επικρατούσες φιλελεύθερες και μηχανιστικές απόψεις, ξεκινούμε με την πεποίθηση ότι ένας λαός ή ένα έθνος είναι ένας οργανισμός, ένα ζωντανό σώμα, με σαφείς ιδιαιτερότητες στον υλικό, το ψυχικό και τον πνευματικό τομέα.

Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι στην ιστορία ενός έθνους εφαρμόζεται ο αιώνιος νόμος του έμβιου κόσμου, το “θάνατος και αναγέννηση,” ένας βιολογικός εξαναγκασμός να διασχίσουμε τον αναπόφευκτο δρόμο από την κούνια ως τον τάφο, από τους πειρασμούς υπό τη μορφή καρποφόρων δέντρων ως το νεκρό ξύλο.

Η εφαρμογή των βιολογικών νόμων στον ρουν του εθνικού βίου δεν αναιρεί τις μεταφυσικές προϋποθέσεις της μοίρας και της δραστηριότητας του Θεού -περισσότερο από όσο η γνώση και η αναγνώρισή μας επί της αναπόφευκτης κίνησης του ιδιωτικού βίου από τη γέννησή του ατόμου μέχρι τον θάνατό του μπορούν είτε να “εξηγήσουν” ή να αναιρέσουν το αίνιγμα του ατόμου που έχει γίνει ή την μορφή που έχει πάρει από τη φύση του.

Συνεχίστε να διαβάζετε το OTTO STRASSER – GERMANY TOMORROW (Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ) – ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑ – ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ ΘΕΜΕΛΙΑ (Μέρος Α’).

Η ατομική ιδιοκτησία εντός της καπιταλιστικής οικονομικής νομοθεσίας.

του Otto Strasser

Μετάφραση: Σπάρτακος.

Αναρτούμε αυτό το κείμενο του Otto Strasser, το οποίο είχε δημοσιευθεί σε μη ενεργό πλέον ιστολόγιο. Σύντομα θα πληροφορηθείτε και για την ηλεκτρονική διεύθυνση από την οποία θα μπορέσετε, αν ενδιαφέρεστε, να κατεβάσετε σε μορφή pdf ολόκληρο το βιβλίο του Otto Strasser, “Germany Tomorrow” απόσπασμα του οποίου αποτελεί το παρόν κείμενο.

Καπιταλιστική Οικονομική Νομοθεσία

Η καπιταλιστική οικονομική νομοθεσία η οποία θεσπίζει ότι ‘η ατομική ιδιοκτησία είναι ιερή’, ότι “το άτομο μπορεί να διαθέσει όπως θέλει την ιδιοκτησία του” επίσης υπονομεύθηκε πλήρως από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο (1914-1918). Στις καρδιές των ανθρώπων εξαπλώθηκε το συναίσθημα ότι υπήρχε κάτι το θεμελιωδώς άδικο σε ένα σύστημα το οποίο αποκήρυξε την ηθική απαίτηση για εξασφάλιση έναντι της εξαθλίωσης και της πείνας και το οποίο επέφερε ή διατήρησε ένα αντικοινωνικό διαχωρισμό του πληθυσμού σε μια τάξη εκμεταλλευτών και μια τάξη εκμεταλλευομένων, αποκλείοντας τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών από οποιοδήποτε μερίδιο στην περιουσία, την διακυβέρνηση και την προκοπή του έθνους.

Σε κάθε άτομο έγινε ξεκάθαρο, ότι ένα τέτοιο απεριόριστο δικαίωμα από την πλευρά του ιδιοκτήτη “να κάνει ότι θέλει με την ιδιοκτησία του” συγκρουόταν με τα ζωτικά συμφέροντα του λαού και ότι δεν μπορούσε να υπάρξει οποιαδήποτε εσωτερική δικαιολόγηση ενός τέτοιου δικαιώματος, τη στιγμή που όλο το έθνος καλούνταν να χύσει το αίμα του για την υπεράσπιση αυτής της “ιδιοκτησίας”.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Η ατομική ιδιοκτησία εντός της καπιταλιστικής οικονομικής νομοθεσίας..