Η «κόκκινη» Σίτσα και οι δωσίλογοι της ακροδεξιάς.

Συναγωνίστριες και συναγωνιστές, αγαπητοί αναγνώστες.

Επειδή γνωστοί ακροδεξιοί κύκλοι «σερβίρουν» ως μεγάλη εθνικοσοσιαλίστρια την Σίτσα Καραϊσκάκη, της οποίας τα βιβλία που έχουν εκδοθεί στα Ελληνικά είναι επιπέδου έκτης δημοτικού, ας ρίξουμε μια ματιά στον βίο και την πολιτεία της εν λόγω συγγραφέως -ο οποίος έχει αποσιωπηθεί πλήρως- με σκοπό να ανυψωθεί το οποιοδήποτε άτομο υπήρξε εγχώριος λακές των Γερμανικών αρχών κατοχής.

Είναι φυσικά γνωστό σε όλους, ότι πριν την δικτατορία της 4ης Αυγούστου, η Σίτσα ήταν μια ενσυνείδητη και φανατισμένη κομμουνίστρια. Μπορούμε σχετικά με αυτό να διαβάσουμε αρκετά ενδιαφέροντα πράγματα από τους ομοϊδεάτες της στην Εφημερίδα των Συντακτών, από την ιστοσελίδα της οποίας αναδημοσιεύουμε μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Η «κόκκινη» Σίτσα και οι δωσίλογοι της ακροδεξιάς..

Advertisements

Βιβλιοπαρουσίαση: «Αρχιπέλαγος Γκούλαγκ», του Aleksandr Isayevich Solzhenitsyn.

«…Και μ’ όλο που ο Β.Ι. Λένιν, στο τέλος του 1917, για την εδραίωση μιας «αυστηρά επαναστατικής τάξεως», απαιτούσε «να πατάσσεται ανελέητα κάθε απόπειρα αναρχίας εκ μέρους μέθυσων, αλητών, αντεπαναστατών και άλλων προσώπων»9, θεωρούσε δηλαδή τους μέθυσους σαν τους πιο επικίνδυνους αντιπάλους της Οκτωβριανής επανάστασης και τοποθετούσε τους αντεπαναστάτες κάπου στην τρίτη σειρά, ωστόσο έθετε και ευρύτερα το πρόβλημα. Στο άρθρο του «Πώς να οργανώσουμε την άμιλλα» (7 και 10 Ιανουαρίου 1918) ο Β.Ι. Λένιν κήρυξε σαν γενικό μοναδικό σκοπό «την εκκαθάριση της ρωσικής γης από κάθε βλαβερό έντομο»10. Και σαν βλαβερά έντομα δεν εννοούσε μόνο όσους δεν ανήκαν στην εργατική τάξη, αλλά και τους «φυγόπονους εργάτες», όπως λόγου χάρη τους στοιχειοθέτες των κομματικών τυπογραφείων της Πετρούπολης. (Να τι κάνει το πέρασμα του χρόνου. Μας είναι δύσκολο σήμερα να καταλάβουμε πως είναι δυνατό οι εργάτες, μόλις έγιναν δικτάτορες, να προσπαθούν αμέσως να ξεφύγουν από τη δουλειά, που εξυπηρετούσε αυτούς τους ίδιους). Κι ακόμα ο Β.Ι. Λένιν έγραφε: «σε ποια συνοικία μεγάλης πολιτείας, σε ποιο εργοστάσιο, σε ποιο χωριό… δεν υπάρχουν… σαμποτέρ… που παριστάνουν τους διανοούμενους;»11. Είναι αλήθεια πως σ’ αυτό το άρθρο ο Λένιν πρότεινε διάφορους τρόπους για την εκκαθάριση της χώρας από τα έντομα: μπορούσαν να τους εξορίζουν, να τους βάζουν να καθαρίζουν αποχωρητήρια, «να τους δίνουν κίτρινες ταυτότητες μετά την έκτιση της ποινής τους» ή να τουφεκίζουν τους χαραμοφάηδες. Υπήρχε επίσης η εκλογή μεταξύ της φυλακής ή «της τιμωρίας σε καταναγκαστικά έργα βαρυτέρας μορφής»12. Και μ’ όλο που πρόβλεπε και υπόδειχνε τις βασικές κατευθύνσεις των ποινών, ο Βλαντίμιρ Ίλιτς πρότεινε να γίνει αντικείμενο άμιλλας μεταξύ «των διαφόρων ομάδων του πληθυσμού και των κοινοτήτων» η ανεύρεση καλύτερων τρόπων εκκαθάρισης.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Βιβλιοπαρουσίαση: «Αρχιπέλαγος Γκούλαγκ», του Aleksandr Isayevich Solzhenitsyn..

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ… ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΓΙΑ ‘ΜΑΣ!

Συναγωνίστριες και συναγωνιστές, αγαπητοί αναγνώστες, σας ευχόμαστε καλή Ανάσταση με ένα παλιό Κοζάκικο τραγούδι που μας δείχνει τον δρόμο της αρετής τον οποίο ακολουθούν οι Κοζάκοι του Donbass, οι οποίοι βομβαρδίζονται, δολοφονούνται αλλά δεν υποχωρούν.

Όταν έρθει η Ανάσταση του Έθνους συναγωνιστές, δεν θα έρθει μέσα από χαρούμενες λαοσυνάξεις και δεν μπορεί να είναι για μας…

Συνεχίστε να διαβάζετε το ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ… ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΓΙΑ ‘ΜΑΣ!.

Ἀπὸ τὰ «Φωτερὰ Σκοτάδια»

Του Γεωργίου Δροσίνη

Ὦ θαλασσοθεμέλιωτα καὶ ἡλιόσκεπα παλάτια,
Χτισμένα ἀπὸ τὰ σύννεφα τῆς θερινῆς βραδιᾶς,

Συνεχίστε να διαβάζετε το Ἀπὸ τὰ «Φωτερὰ Σκοτάδια».