Αφιερωμένο στην παρά φύσιν «αντιφασιστική» «διανόηση»… 

«Μια από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει, αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σ’ αυτό που σε συνθλίβει.» Albert Camus. 

Advertisements

Λέσβος: Πόλεμος με το καθεστώς και τους εποίκους!

Όπως διαβάσαμε σε ενημερωτική ιστοσελίδα, το καθεστώς του ΣΥ.ΡΙΖ.Α έχει προβεί σε ένα όργιο συλλήψεων και καταστολής στη Λέσβο κατά των Ελλήνων που προσπαθούν να αναστηλώσουν τον μεγάλο σταυρό που κατέστρεψαν οι υπάνθρωποι που λυμαίνονται το νησί. Φυσικά η μάχη δεν είναι ουσιαστικά για τον σταυρό αλλά τίθεται σαφώς θέμα χωροκράτειας. Η μάχη για τον σταυρό είναι η μάχη για την κατοχή του νησιού μεταξύ γηγενών Ελλήνων και εγκληματικών ορδών που έχουν καταλάβει το νησί.

Στεκόμαστε στο πλευρό των Ελλήνων που μάχονται για πατρίδα και οικογένεια, ενάντια στις αφροασιατικές ορδές και το πολιτικό προσωπικό της πλουτοκρατίας που εισάγει δούλους για φθηνή εργασία. Εμείς δεν θέλουμε «να ανάψουμε κεριά στην Αγιά Σοφιά» όπως οι εθνικώς αυνανιζόμενοι ακροδεξιοί. Θέλουμε να ανάψουμε κεριά στην πλατεία της πόλης ή του χωριού μας που έχει καταληφθεί από ένοπλα ανθρωποειδή, πρεζέμπορες και κάθε λογής βιολογικό απόβλητο.

Η μάχη δεν θα γίνει στο μέλλον και κάπου μακριά από τα σπίτια μας. Η μάχη δίνεται τώρα και δίνεται δίπλα μας. Κερδίζεται κάθε φορά που σε ένα νοσοκομείο, σε ένα λεωφορείο ή σε μια παιδική χαρά τους πετάμε έξω και παίρνουμε τη θέση που μας ανήκει αντί να αποφεύγουμε τη σύγκρουση και να αναζητούμε άλλες λύσεις ξοδεύοντας χρήματα.

Αν πραγματικά θέλουμε να πάρουμε την πατρίδα μας και τη ζωή μας πίσω, πρώτα πρέπει να πάρουμε τις πλατείες μας και τους δρόμους μας. Αυτό το χώμα είναι μοναχά δικό μας! Η βία είναι ο μόνος φυσικός τίτλος ιδιοκτησίας. Όλα τα άλλα είναι μικροαστικές ιδεολογικές μολύνσεις. Ο Θεός είναι πάντα με την πλευρά που ηχούν τα πιο πολλά κανόνια. Σε κάθε πόλη ένα οδόφραγμα και σε κάθε χωριό μια τάφρος απέναντι στο καθεστώς. Να σκοντάφτουν παντού και συνεχώς πάνω στην Εθνική Αντίσταση. Αυτός είναι ο δρόμος και κανένας άλλος.

Οι «πατριώτες» ανακάλυψαν την Αμερική…

Του Evpaty Kolovrat

Ίσως είμαστε η μοναδική χώρα της Ευρώπης που ο λεγόμενος εθνικός χώρος έχει ή τουλάχιστον είχε παθολογική λατρεία στις ένοπλες Δυνάμεις και στα Σώματα Ασφαλείας. Για πολλούς αστικόπατριώτες αλλά δυστυχώς και κάποιους που δηλώνουν εθνικιστές (τουλάχιστον μέχρι πριν από λίγο καιρό) η στολή του αστυνόμου, ο πράσινος μπερές και η βατραχοπουλάδα λειτουργούσε ίσως σαν ένα είδος σεξουαλικού φετίχ. Σχεδόν ένας ολόκληρος χώρος περίμενε από την μεταπολίτευση και εντεύθεν ότι ο στρατός και τα σώματα ασφαλείας θα έσωζαν την χώρα από τους «αλήτες, προδότες, πολιτικούς» διότι ως γνωστόν φοράνε το εθνόσημο. Αντίθετα όλοι όσοι έχουν μια κοινή λογική, έχουν καταλάβει ότι οι άνθρωποι που δουλεύουν σε στρατό και αστυνομία στην ουσία υπηρετούν το καθεστώς που τους πληρώνει, όποιο κι αν είναι αυτό.

Στο πιο κάτω βίντεο θα δείτε έναν από την ελίτ των πραιτοριανών (ΥΜΕΤ-ΜΑΤ) να βρίζει με χυδαίο τρόπο μια γυναίκα, ενώ οι συνάδελφοί του και ο προϊστάμενός του δείχνουν να αδιαφορούν. Θα έχετε δει από τα ΜΜΕ και τα social media την άγρια καταστολή από τις αστυνομικές δυνάμεις όχι μόνο σε αυτούς που αντέδρασαν δυναμικά αλλά και σε ειρηνικούς διαδηλωτές όπως οικογένειες με παιδιά, ηλικιωμένοι ακόμα και ιερωμένοι. Κάποιοι από το χώρο μετά από την συνεχή καταστολή των πραιτόρων ξαφνικά αρχίζουν να ανακαλύπτουν ότι ίσως οι αστυνομικοί δεν είναι και τόσο ελληνόψυχοι και πατριώτες.

Συνεχίστε να διαβάζετε Οι «πατριώτες» ανακάλυψαν την Αμερική….

Εσύ έκλαψες εχθές;

Για ακόμη μια φορά, η Ελλάδα έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο. Εμείς θα πούμε τι είδαμε κι ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του.

Πηγαίνοντας προς το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη είδαμε μεσήλικες και νεαρούς, ηλικιωμένους, γονείς με πιτσιρίκια κι άλλους με μωρά στα καρότσια και στους ώμους τους. Οι περισσότεροι με μια ελληνική σημαία στο χέρι, άλλοι την είχαν δέσει στους ώμους, άλλοι τη φορούσαν σε κασκόλ, άλλοι είχαν βυζαντινές σημαίες ή με τον ήλιο της Βεργίνας κι άλλα εθνικά σύμβολα και λάβαρα.

Μπροστά στο Μνημείο, είδαμε μπάτσους να πετούν φιάλες δακρυγόνων στα παιδιά που είχαν μαζευτεί κάτω, που με τη σειρά τους πετούσαν ενίοτε κανένα πορτοκάλι. Μια αναίτια προκλητική συνέχιση των επεισοδίων που είχαν γίνει πριν δυο ώρες σε εντελώς άλλο σημείο με μοναδικό σκοπό (που εν τέλει και επιτεύχθηκε) να διαλυθεί το πλήθος του κόσμου.

Τουλάχιστον απ’τις 15:30 ως τις 16:00, όπως θα δείτε στο βίντεο μερικών δευτερολέπτων που τραβήξαμε (έχει μπει blur στο κάτω μέρος για ευνόητους λόγους), αλλά όπως θα μπορέσετε να δείτε και στο τρίωρο βίντεο του Russia Today απ’το live streaming του στο you tube, που κάλυψε όλη την εκδήλωση, υπήρξαν κάποια επεισόδια το μεσημέρι, αλλά έπειτα ο κόσμος «έσπασε» και συνεχίστηκε μια αναίτια επίθεση στο πάνω μέρος της Πλατείας Συντάγματος, που είχε ως αποκορύφωμα τον διακοσμισμό παιδιών και ηλικιωμένων σε νοσοκομεία, οικογένειες που έτρεχαν να ξεφύγουν απ’τα χημικά και, προς μεγάλη τους τιμή, τους υπεύθυνους του ξενοδοχείου Μεγάλη Βρετάνια να ανοίγουν τις πόρτες για να περάσει ο κόσμος λες κι ήταν πρόσφυγες.

Συνεχίστε να διαβάζετε Εσύ έκλαψες εχθές;.

Christophe Dettinger – Ο Αγώνας Συνεχίζεται!

Αφορμή για το άρθρο είναι το τεράστιο ποσό που συγκεντρώθηκε για την υπεράσπιση του λεγόμενου «Μποξέρ των Κίτρινων Γιλέκων» στις διαδηλώσεις στη Γαλλία και το κύμα κατακραυγής που προκάλεσε από τη διοίκηση της Αστυνομίας της Γαλλίας και τους πολιτικούς της.

Ας πάρουμε τα πράγματα απ’την αρχή. Το Σάββατο 5 Ιανουαρίου συγκεντρώθηκαν πάνω από 50.000 πολίτες στο Παρίσι στα πλαίσια της «Acte VIII» (Πράξη 8), η οποία κατέληξε σε συμπλοκή πάνω στη γέφυρα Leopold-Sedar-Senghor πάνω από τον Σηκουάνα. Οι αστυνομικοί έκαναν εκτεταμένη χρήση χημικών κι ο Christophe Dettinger, πρώην πρωταθλητής πυγμαχίας στην κατηγορία Ελαφριών Βαρέων Βαρών για το 2007 και το 2008, πήρε παραμάζωμα μισή διμοιρία αστυνομικών. Παρότι οι αστυνομικοί φορούσαν πλήρη εξάρτηση, ο Ντετινγκέ κατάφερε κι άφησε αναίσθητο έναν εξ αυτών μετά από αλλεπάλληλα χτυπήματα που δέχτηκε στο πρόσωπο.

Ο Ντετινγκέ είναι γνωστός και ως Gitan de Massy, που σημαίνει «Ο Τσιγγάνος του Μασί» λόγω της καταγωγής του από τους Yenish, μια πλανόδια πληθυσμιακή ομάδα που αποτελείται κατά κανόνα από φυλετικά λευκούς κεντροευρωπαίους που ομιλούν ένα Γερμανικό γλωσσικό ιδίωμα και επειδή είναι πλανόδιοι συχνά περιγράφονται ως Τσιγγάνοι ενώ δεν έχουν καμία φυλετική σχέση με αυτούς, ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι σε 23 επαγγελματικούς αγώνες, έχει μία ισοπαλία, 4 ήττες και 18 νίκες, εκ των οποίων οι 7 με νοκ-άουτ. Δείτε το βίντεο παρακάτω στο 1:00 πώς πηδάει τα κάγκελα κι ακολουθεί το επίμαχο σημείο της σύγκρουσης.

Συνεχίστε να διαβάζετε Christophe Dettinger – Ο Αγώνας Συνεχίζεται!.

O Kai Murros για τη βία.

Πρέπει να αισθητικοποιήσουμε τη βία και να την εμπλουτίσουμε με μια γερή δόση αναπαραγωγικής ορμής, αν το κάνουμε αυτό το κίνημά μας θα γίνει ακαταμάχητο στους λευκούς άνδρες που ψάχνουν ένα σκοπό στη ζωή τους. Η ταινία «Το Κουρδιστό Πορτοκάλι» είναι ένα καλό παράδειγμα του πως ακόμα και η βάναυση και ανούσια βια μπορεί να γίνει ελκυστική, απλά θα πρέπει να το κάνουμε στην πραγματική ζωή και να της δώσουμε ιδεολογικό πλαίσιο.

Βιολογικά, η αναπαραγωγική ορμή και η βία, πάντα πάνε μαζί. Στη φύση πάντα τα αρσενικά μάχονται για το δικαίωμά τους να αναπαραχθούν και να υπερασπιστούν την επικράτεια και τους απογόνους τους. Αυτό είναι συνοπτικά, ότι αντιμετωπίζουν οι Λευκοί Εθνικιστές σήμερα. Η Λευκή Εθνική Επανάσταση, είναι ένα βιολογικό φαινόμενο γι αυτό και είναι ασυγκράτητη!

 

Οι Γάλλοι παλεύουν για τη τιμή της Ευρώπης! Vive la France!

Κάποιοι κάνουν ότι δεν ακούν και δεν βλέπουν τι γίνεται στη Γαλλία… Από την κομματική ακροδεξιά, μέχρι τα παραμάγαζα της δεξιάς και της ακροδεξιάς στον υποτιθέμενο «χώρο».  Κάποιοι επειδή είναι φοβισμένοι για τις πιθανές επιπτώσεις της γαλλικής εξέγερσης στις καταθέσεις τους, κάποιοι άλλοι επειδή βρίσκονται μονίμως υπό τις εντολές των καθεστωτικών αφεντικών τους και κάποιοι τρίτοι επειδή κάθε σύγκριση δική τους με ότι γίνεται στη Γαλλία τους μετατρέπει αυτόματα σε πολιτικούς, ηθικούς και επιχειρησιακούς νάνους!

Αφού λοιπόν δεν ακούν και δεν βλέπουν τίποτα, όταν ξεσπάσει η αυγή της βίας και στην Ελλάδα, πρέπει να χτυπήσουμε τόσο δυνατά τις πόρτες τους, που να μας ακούσουν θέλουν δε θέλουν. 

Η βία ξεγεννά την ιστορία!

Ξύλο, πέτρες, χημικά και αντιφασίστες στους υπονόμους, συνθέτουν το σκηνικό της μαθητικής διαδήλωσης στη Θεσσαλονίκη. Νομίζουμε ότι ήταν από τις ωραιότερες διαδηλώσεις που έχουμε δει, με σκηνές που στο μέλλον θα επαναλαμβάνονται όλο και συχνότερα. Εθνικιστές και μαθητές να μάχονται ο ένας δίπλα στον άλλο απέναντι σε μπάτσους και παρακράτος. Καλωσορίζουμε τον κόσμο που έρχεται. Ουτοπία δεν είναι να πιστεύεις ότι ο κόσμος θα αλλάξει, αλλά να πιστεύεις ότι ο κόσμος θα μείνει ο ίδιος!

Video από την διαδήλωση εδώ

 

Το Παρίσι Καίγεται!

Οι «φιλάνθρωπες», «οικολογικές» και «αντιρατσιστικές» ελίτ ενάντια στα ευρωπαϊκά λαϊκά στρώματα.

Του Evpaty Kolovrat

«Πράσινος» καπιταλισμός.

Ίσως η μεγαλύτερη υποκρισία της άρχουσας ελίτ (δηλαδή του 5% του πληθυσμού της γης το οποίο κατέχει το 70% του παγκόσμιου πλούτου και των βασάλων τεχνοκρατών που την υπηρετούν) είναι, πλην της φιλανθρωπίας και του αντιρατσισμού, η οικολογία.

Θα έχετε ακούσει όλοι όσοι παρακολουθείτε τις εξελίξεις, διάφορους τεχνοκράτες να μιλούν για φαινόμενα του θερμοκηπίου, την κλιματική αλλαγή (για τα οποία βεβαίως δεν παραλείπουν να τονίσουν ότι ευθύνεται ο λευκός άνθρωπος και μόνο αυτός) αλλά και για την αειφόρο και πράσινη ανάπτυξη. Έτσι λοιπόν πολιτικοί όπως ο πρώην αντιπρόεδρος επί κυβερνήσεως Κλίντον Αλ Γκορ, ο Μπιλ και η Χίλαρι Κλίντον, ο Μπαράκ Ομπάμα, επιχειρηματίες όπως ο Μπιλ Γκέιτς, ο Τζεφ Μπέζος, ο ιδρυτής του facebook Marc Zuckenberg αλλά και διάσημοι καλλιτέχνες όπως ο Στινγκ και ο Μπόνο από τους U2, προσπαθούν, με την αρωγή του καθεστωτικού τύπου, να μας πείσουν ότι για τα οικολογικά προβλήματα του πλανήτη ευθύνεται η κατανάλωση ορυκτών καυσίμων για τις ανάγκες της εργατικής και μεσαίας τάξης της Ευρώπης και των ΗΠΑ.

Πρόκειται φυσικά για το χείριστο είδος υποκρισίας. Όλοι αυτοί που δήθεν κόπτονται για την βιωσιμότητα του περιβάλλοντος, καταναλώνουν στα γιοτ τους και στα ιδιωτικά τους τζετ πολύ περισσότερο πετρέλαιο από ότι καταναλώνουν οι κάτοικοι πχ μιας γαλλικής περιφέρειας. Άνθρωποι σαν τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο που μας μοστράρει το πανάκριβο υβριδικό του αυτοκίνητο αλλά ξεχνάει να μας πει ότι το ιδιωτικό του τζετ καταναλώνει τα ίδια καύσιμα σε κάθε ταξίδι με αυτά που καταναλώνουν σε μια ώρα τα αυτοκίνητα μιας μικρής κωμόπολης.

Βέβαια πίσω από αυτή την ξαφνική αγάπη της ελίτ για τον πλανήτη, το περιβάλλον και την οικολογία βρίσκεται το κέρδος. Πίσω από τις ρητορικές που πουλάνε «πράσινη ανάπτυξη» κρύβονται πολυεθνικές εταιρείες οι οποίες θέλουν όχι απλά να προωθήσουν αλλά να επιβάλουν τις πανάκριβες τεχνολογίες και τα προϊόντα τους. Φυσικά για να το κάνουν αυτό χρησιμοποιούν τις «Φιλιππινέζες» τους, δηλαδή τους πολιτικούς, τους τεχνοκράτες και τους ακαδημαϊκούς. Έτσι λοιπόν τον Σεπτέμβριο του 2003 υπογράφεται στο Κιότο της Ιαπωνίας το «πρωτόκολλο» του Κιότο.

Στην ουσία προτείνεται η φορολόγηση εργοστασίων και οχημάτων τα οποία παράγουν ρύπους πέρα από τα αποδεκτά όρια. Το 2016 στο Παρίσι επικυρώθηκε η Συμφωνία του Παρισιού το οποίο προβλέπει αυστηρότερες ποινές για χώρες και εταιρείες που δεν συμμορφώνονται στις νέες αυτές πράσινες πολιτικές. Πρωτοπόρος και στα δύο αυτά πρωτόκολλα είναι φυσικά η Ευρωπαϊκή Ένωση των τοκογλύφων και του αντιρατσισμού.

Υπάρχουν κάποιες φωνές που πιστεύουν ότι όλη αυτή η ιστορία για την κλιματική αλλαγή στην ουσία κρύβει την επιθυμία των ελίτ για παγκόσμια διακυβέρνηση καθώς και καταστροφή και προλεταριοποίηση της μεσαίας και εργατικής τάξης στον ανεπτυγμένο κόσμο (Ευρώπη, ΗΠΑ). Στην ουσία όλοι αυτοί οι πράσινοι φόροι δεν πλήττουν τους πλούσιους αλλά τους εργαζόμενους οι οποίοι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στις νέες πράσινες τεχνολογίες.

Ας πάμε λίγο στα δικά μας τώρα. Θα θυμάστε ότι όταν βγήκε ο Γιωργάκης Παπανδρέου (φανατικός οπαδός της παγκοσμιοποίησης και της πράσινης ανάπτυξης) επέβαλε ένα υψηλό φόρο στα καύσιμα κίνησης και θέρμανσης με αποτέλεσμα τα λαϊκά στρώματα να μην μπορούν να προμηθευτούν καύσιμα για θέρμανση τους χειμερινούς μήνες. Επίσης είναι αυτός που επέβαλε τον πράσινο φόρο ΕΤΜΕΑΡ στους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος. Από τότε οι λογαριασμοί της ΔΕΗ έχουν ανέβει κατακόρυφα.

Επίσης είναι εξοργιστικό να βλέπει ανθρώπους σαν τον Γιάννη Αλαφούζο, που με τα σαπιοκάραβά τους μόλυναν σχεδόν όλες τις θάλασσες του πλανήτη να το παίζουν «Ταλιμπάν» της οικολογίας και μέσω του ΣΚΑΪ να κουνούν το δάκτυλο στα λαϊκά στρώματα για την κατανάλωση της πλαστικής σακούλας. Διότι αν δεν το έχετε καταλάβει, μέχρι στιγμής για την καταστροφή του περιβάλλοντος ευθύνονται τα λαϊκά στρώματα του αναπτυγμένου κόσμου! Και ίσως με την αιτιολογία ότι επειδή στην Αφρική και στον τρίτο κόσμο υπάρχει σοβαρό επισιτιστικό πρόβλημα, αργότερα στο πολύ κοντινό μέλλον ίσως φορολογήσουν και την κατανάλωση τροφίμων! Με την «φιλάνθρωπο» ελίτ που μας έχει κάτσει στο σβέρκο τίποτα δεν είναι απίθανο.

Συνεχίστε να διαβάζετε Το Παρίσι Καίγεται!.