Σπάσε την παγωμένη βιτρίνα των αστών!

Έξω χιονίζει, κάνει κρύο κι εμείς είμαστε στη ζεστασιά του σπιτιού μας. Ακόμη κι όσοι έχουν λίγες παροχές και αναγκάζονται να φορούν διπλά ρούχα, έχουν ένα σίγουρο καταφύγιο. Αυτή την ώρα όλοι λέμε «Τι ωραία που είναι που χιονίζει!», «Ωραία εδώ, στη ζέστη» και λοιπά, με ελάχιστους από εμάς να συνειδητοποιούν ότι την ίδια ώρα, αυτό που δεν λέμε, είναι και το πραγματικό δράμα. Είναι ωραία που έξω χιονίζει και χαζεύουμε το χιόνι, αλλά άλλοι υποφέρουν, παλεύουν κυριολεκτικά να κρατηθούν στη ζωή και κάποιοι θα χάσουν τη μάχη.

Δεν ξέρω αν είναι χειρότερος ο θάνατος ή η συνεχής μάχη να κρατηθείς ζωντανός μόνο και μόνο για να παλεύεις καθημερινά· αυτό άπτεται της αντίληψης και της «αισθητικής» του καθένα προσωπικά. Αυτό που σίγουρα είναι χειρότερο κι απ’τα δύο, είναι η κατάσταση καθ’αυτή.

Την ίδια στιγμή που οι περισσότεροι από εμάς (ως κοινωνία) παρευρεθήκαμε σε συμπόσια με αφορμή τις γιορτές, φάγαμε και ήπιαμε μέχρι σκασμού, κάποιες υπάρξεις βρίσκονται στους δρόμους ψάχνοντας ένα πρόχειρο κατάλυμα για να προστατευτούν για λίγο απ’την παγωνιά και το χιόνι, γυρεύουν στα σκουπίδια λίγα αποφάγια και ψάχνουν πού θα γουρνιάσει λίγο νερό για να πιουν. Αναφέρομαι σε άστεγους συμπολίτες μας και αδέσποτα ζώα (απ’τα οποία σε μεγαλύτερο κίνδυνο βρίσκονται τα σκυλιά).

Συνεχίστε να διαβάζετε το Σπάσε την παγωμένη βιτρίνα των αστών!.

Advertisements