Το ελληνικό λαθρεμπόριο όπλων στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο!

του Θανάση Δ. Σφήκα, επίκουρου Καθηγητή Ευρωπαϊκής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Central Lancashire στη Μεγάλη Βρετανία.

Αναδημοσιεύουμε το επόμενο άρθρο από το ιστολόγιο Ispania.gr, όπου είχε δημοσιευθεί επτά χρόνια πριν! Διαφωνούμε φυσικά με το πνεύμα του άρθρου, όμως η γενικότερη προσέγγισή του είναι σοβαρή και άκρως ενδιαφέρουσα.

Η γνώμη μας για τον μπάρμπα-πιόνι Μεταξά και την ακροδεξιά πολιτική του «φιλιππινέζα» Σίτσα Καραϊσκάκη, έχει διατυπωθεί αναλυτικά σε προηγούμενα άρθρα που δημοσιεύονται στο ιστολόγιό μας. 

«Ύστερα από γαλλική πρωτοβουλία, στις 9 Σεπτεμβρίου 1936 συστάθηκε στο Λονδίνο η Επιτροπή Μη Επεμβάσεως στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο με σκοπό να αποτρέψει την έξωθεν επέμβαση και αποστολή όπλων στους αντιμαχόμενους.

Στην πράξη, η Επιτροπή υπονόμευσε την πολεμική προσπάθεια των Δημοκρατικών, καθώς αρνήθηκε στη Νόμιμη Ισπανική Δημοκρατική κυβέρνηση (ΝΙΔΚ) το δικαίωμα να αγοράζει όπλα στη διεθνή αγορά, και τούτο τη στιγμή που η Γερμανία και η Ιταλία όχι μόνο πολεμούσαν στο πλευρό των Εθνικιστών αλλά τους εφοδίαζαν και με τεράστιες ποσότητες πολεμικού και άλλου υλικού.

Η υποκρισία και ο κυνισμός της Επιτροπής Μη Επεμβάσεως, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η βοήθεια της ΕΣΣΔ προς τους Δημοκρατικούς υπολειπόταν κατά πολύ της βοήθειας του Άξονα προς τους Εθνικιστές, ανάγκασε τη ΝΙΔΚ να προσφύγει σε ιδιώτες εμπόρους όπλων.

Η Ελληνική Εταιρεία Πυριτιδοποιείου-Καλυκοποιείου (ΕΕΠΚ) του Πρόδρομου Αθανασιάδη-Μποδοσάκη έλαβε την πρώτη παραγγελία για πέντε εκατομμύρια φυσίγγια από τους Δημοκρατικούς στα μέσα Σεπτεμβρίου 1936.

Λίγες ημέρες αργότερα,η κυβέρνηση του Ιωάννη Μεταξά εξέδωσε βασιλικό διάταγμα που απαγόρευε την εξαγωγή όπλων και πολεμοφοδίων στην Ισπανία, συμμορφούμενη κατ’ αυτό τον τρόπο προς τις υποχρεώσεις της ως μέλους της Επιτροπής Μη Επεμβάσεως.

Εν τούτοις, κατά τον Μποδοσάκη, ο δικτάτορας κατάλαβε αμέσως ότι η συναλλαγματική ωφέλεια από την εκτέλεση παραγγελιών αυτού του είδους θα ήταν για την Ελλάδα πολύ μεγάλη. Η πληρωμή θα γινόταν αμέσως και σε υγιές νόμισμα.

Γι’ αυτό όχι μόνο δεν έφερε αντίρρηση, αλλά προσφέρθηκε να κάνει και κάθε απαραίτητη διευκόλυνση.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Το ελληνικό λαθρεμπόριο όπλων στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο!.

Advertisements

Έλληνες – Αλβανοί: τρεις λαοί, δύο έθνη, ένα μίσος!

Αγαπητοί αναγνώστες. Επειδή εδώ και αρκετά χρόνια «σέρνεται» στον «χώρο» μια Αλβανολαγνεία που προωθείται από συγκεκριμένους ομόκεντρους κύκλους, όχι φυσικά από άγνοια αλλά από σκοπιμότητα, αποφασίσαμε να δώσουμε μια σύντομη οριστική απάντηση στο θέμα της υποτιθέμενης σχέσης μεταξύ Ελλήνων και Αλβανών βασιζόμενοι σε πανευρωπαϊκές μελέτες γενετικής, αντί για τις στερούμενες ουσιαστικής επιστημονικής (scientific1) βάσης και ως εκ τούτου συχνά αντιφατικές μεταξύ τους, πολιτιστικές και ιστορικές μελέτες. Τονίζουμε ότι ακόμα και οι ανθρωπολογικές μελέτες, επειδή είναι φαινοτυπικές και όχι γονοτυπικές, υστερούν σημαντικά σε αξιοπιστία έναντι των γενετικών μελετών που βασίζονται στην στατιστική επεξεργασία τεράστιου πλήθους δεδομένων της μοριακής βιολογίας.

Φυσικά η σύγχρονη εθνολογία αντλεί στοιχεία και από τις ανθρωπολογικές, ιστορικές και πολιτιστικές μελέτες, αλλά απλά για να ερμηνεύσει ιστορικά ή να επαληθεύσει την γενετική κι όχι για να την αντικρούσει, αφού κάτι τέτοιο φαντάζει αδιανόητο σε κάθε σύγχρονο μορφωμένο άνθρωπο. Έχουν υπάρξει περιπτώσεις γενετιστών οι οποίοι «κατασκεύασαν» αποτελέσματα λόγω πολιτικής σκοπιμότητας, αλλά αντιμετώπισαν τον χλευασμό και την γελοιοποίηση από την επιστημονική κοινότητα, ενώ τα άρθρα τους απορρίφθηκαν από τα αντίστοιχα σοβαρά περιοδικά στα οποία υποβλήθηκαν προς δημοσίευση.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Έλληνες – Αλβανοί: τρεις λαοί, δύο έθνη, ένα μίσος!.

Κομμουνιστικά εγκλήματα στην Ελλάδα (ΚΚΕ,ΕΑΜ,ΕΛΑΣ,ΟΠΛΑ,ΕΠΟΝ).

«Τους διέταζα να γδυθούν κι ύστερα τους έβαζα να γονατίσουν στο χώμα και να σκύψουν το κεφάλι πάνω σε μεγάλες πέτρες, που είχα αραδιάσει έξω από τα Διυλιστήρια της Ούλεν. Τότε έπαιρνα ένα τσεκούρι και τους έδινα μια τσεκουριά πίσω στο κεφάλι και αν δεν τους αποτελείωνα με την πρώτη, τους έδινα και δεύτερη και τρίτη, ώσπου “να τα βροντήξουν”… Άλλα παλικάρια, όπως ο Τζογανάκος και ο Μακαρόνας, τους έδιναν κάμποσες μαχαιριές στην καρδιά και κατόπιν ερχόταν αλλουνού η σειρά. Όταν κουραζόμουν, έπαιρνε άλλος τη θέση μου…». (Στέφανος Λιόλιος, δήμιος του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ)


«Στην περιφέρεια Κονίτσης εκτελούσαν κατά ομάδες πολίτες, μητέρες, γέροντες, παπάδες, ως δήθεν “πράκτορες του μοναρχοφασισμού”. Ο κόσμος έτρεμε, ακούγοντας το όνομα “πράκτωρ”. Αλίμονο σ’εκείνον που θα είχε την τύχη να του πέσει τέτοιος χαρακτηρισμός. Και τέτοιους χαρακτηρισμούς ήταν εύκολα να κάμει και ο πιο άξεστος συμμορίτης και διά μόνο τον λόγο, ότι κάποιος του αρνήθηκε να δώσει το ζώο ή ένα κομμάτι ψωμί… Από μερικά κομματικά μέλη άκουσα, μου ήλθε στα αυτιά μου, μια φοβερή είδησις. Πως κάτι παιδιά του Παιδομαζώματος από τη Ρουμανία, εστάλησαν να πολεμήσουν στην Ελλάδα!… Αισθάνθηκα τη μεγαλύτερη ντροπή! Συλλογιζόμουν το κατάντημά μας! Την ψευτιά μας! Την δολιότητα! Την απάτη! Την προδοσία! Την κακουργία και το έγκλημα! Γελάσαμε τους γονείς πως τα παιδιά θα “ζούσαν ευτυχισμένα, μακρυά από αεροπλάνα και πολέμους”! Και τώρα, μετά από έναν χρόνο “ανάπαυση” τα στέλναμε στον πόλεμο! Να πολεμήσουν εναντίον εκείνων που όφειλαν να σέβονται! Σκέφθηκα, ότι δεν είχαμε ούτε μιας δεκάρας φιλότιμο! Διότι αν είχαν έστω και μιας δεκάρας φιλότιμο εκείνοι που διέπραξαν τέτοιο ανοσιούργημα, έπρεπε να πέσουν στον Δούναβη να ξεπλύνουν την ντροπή και το αίσχος απ’ το κατάντημά τους! Αλλά που ντροπή!» (Γεώργιος Μανούκας, εκ των υπευθύνων του Παιδομαζώματος)


«Σκότωναν φτωχές γυναικούλες γιατί έπλεναν ρούχα Ιταλών ή Γερμανών στρατιωτών. Θανάσιμο έγκλημα, επαίσχυντη αντιπατριωτική πράξη. Από πόσο πατριωτικό πάθος θα φλέγονταν αυτός ο λεβέντης για να σκοτώσει μια μάνα που έπλενε ρούχα για ένα κομμάτι ψωμί για τα παιδιά της. Σκότωσαν εργάτες γιατί δούλευαν σε γερμανικές επιχειρήσεις. Στους ομαδικούς τάφους που άνοιξαν στο Περιστέρι, μπροστά στην αντιπροσωπεία των αγγλικών εργατικών συνδικάτων όλα τα πτώματα φορούσαν μπαλωμένα κουρέλια και τα χέρια τους ήταν χέρια εργατών… Σκότωσαν γυναίκες γιατί από την πείνα ή για να σώσουν τα παιδιά τους δόθηκαν για μια πανιότα ή για μια κονσέρβα σε Ιταλούς ή Γερμανούς στρατιώτες… Χιλιάδες αθώοι ανύποπτοι άνθρωποι σφαγιάσθηκαν δίχως να ξέρουν γιατί, ούτε αυτοί ούτε εκείνοι που εν ψυχρώ τους εκτελούσαν. Ολόκληρες οικογένειες έχουν ξεκληριστεί με το πρόσχημα της συνεργασίας με τον εχθρό, ενώ στην πραγματικότητα κρύβονταν πίσω απ’ αυτά οικογενειακά ή προσωπικά μίση… Δρούσε ακόμα στις πόλεις για λογαριασμό του ΕΑΜ και η ΟΠΛΑ. Πρόκειται για τους φονιάδες που χρησιμοποιούσε το ΚΚΕ στην Κατοχή… Αυτήν την ηρωική πλευρά του “Εθνικού Έπους”, ίσως από μετριοφροσύνη δεν την αναφέρουν στους πανηγυρισμούς της Εθνικής Αντίστασης!». (Άγις Στίνας, παλαιό στέλεχος και βουλευτής του ΚΚΕ)

Συνεχίστε να διαβάζετε το Κομμουνιστικά εγκλήματα στην Ελλάδα (ΚΚΕ,ΕΑΜ,ΕΛΑΣ,ΟΠΛΑ,ΕΠΟΝ)..

Η «κόκκινη» Σίτσα και οι δωσίλογοι της ακροδεξιάς.

Συναγωνίστριες και συναγωνιστές, αγαπητοί αναγνώστες.

Επειδή γνωστοί ακροδεξιοί κύκλοι «σερβίρουν» ως μεγάλη εθνικοσοσιαλίστρια την Σίτσα Καραϊσκάκη, της οποίας τα βιβλία που έχουν εκδοθεί στα Ελληνικά είναι επιπέδου έκτης δημοτικού, ας ρίξουμε μια ματιά στον βίο και την πολιτεία της εν λόγω συγγραφέως -ο οποίος έχει αποσιωπηθεί πλήρως- με σκοπό να ανυψωθεί το οποιοδήποτε άτομο υπήρξε εγχώριος λακές των Γερμανικών αρχών κατοχής.

Είναι φυσικά γνωστό σε όλους, ότι πριν την δικτατορία της 4ης Αυγούστου, η Σίτσα ήταν μια ενσυνείδητη και φανατισμένη κομμουνίστρια. Μπορούμε σχετικά με αυτό να διαβάσουμε αρκετά ενδιαφέροντα πράγματα από τους ομοϊδεάτες της στην Εφημερίδα των Συντακτών, από την ιστοσελίδα της οποίας αναδημοσιεύουμε μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Η «κόκκινη» Σίτσα και οι δωσίλογοι της ακροδεξιάς..

Η μάχη της Νεράιδας, 30-31 Οκτωβρίου 1943! Οι κομμουνιστές πιστοί συνεργάτες των Γερμανών!

Πρόκειται για μια από τις πλέον γνωστές μάχες και τραγικές, ελέω του κατοχικού εμφυλίου, όπου δυνάμεις του Εκστρατευτικού Σώματος Ηπείρου του ΕΛΑΣ, υπό την διοίκηση και καθοδήγηση του Άρη Βελουχιώτη επιτέθηκαν στον ΕΔΕΣ, την ίδια στιγμή που η γερμανική μεραρχία Αλπινιστών της Εντελβάϊς στρεφόταν κατά των δυνάμεων του ΕΔΕΣ με σκοπό την πλήρη εξολόθρευσή του.

Η μάχη της Νεράιδας αποτέλεσε μια από τις μαύρες στιγμές της κατοχής και της εθνικής αντίστασης. Υπήρξε η πιο τραγική στιγμή της διάρκειας του κατοχικού εμφυλίου. Έλαβε χώρα στις 30-31 Οκτωβρίου 1943. Το τραγικότερο της όλης υπόθεσης είναι πως παρόλο που υπήρξαν αλλεπάλληλες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των Γερμανών, αυτή έλαβε χώρα κανονικά σαν να μην υπήρχαν κατοχικά στρατεύματα.

Όπως είναι ευρέως γνωστό, ο κατοχικός εμφύλιος ξεκίνησε αποφασιστικά και προμελετημένα από την ηγεσία του ΚΚΕ-ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στις 9 Οκτωβρίου 1943. Στράφηκε προς όλες τις αντιστασιακές οργανώσεις, σε όλη την επικράτεια της χώρας, με στόχο την απόκτηση της εξουσίας, καθώς η ηγεσία του ΚΚΕ θεώρησε πως οι Γερμανοί ετοιμάζονταν προς αποχώρηση και ήθελαν να προλάβουν τις εξελίξεις.

Η κεραυνοβόλος επίθεση του Εκστρατευτικού Σώματος Ηπείρου του ΕΛΑΣ, υπό την διοίκηση του Άρη Βελουχιώτη, απέτυχε παταγωδώς, όπως γράφει ο ίδιος ο Βελουχιώτης στην έκθεσή του: «Το βασικό στοιχείο του πρώτου μας σχεδίου ήτανε ο αιφνιδιασμός. Σ’ αυτόν βασίζαμε και την σύλληψη του Ζέρβα και γι’ αυτό τη σύλληψη τη βάλαμε σα σκοπό, ένα από τους σκοπούς. Απ’ τη στιγμή όμως του δικού μας αιφνιδιασμού απ’ τον Ζέρβα – αιφνιδιασμός και διάλυση 3/40 – άλλαξε κάπως η κατάσταση. Απ’ τη σύμπτυξή μας και έπειτα (μάχη προς Πράμαντα) άλλαξε εντελώς. Στο μυαλό μας βάλαμε από τότε τούτες τις αλήθειες: Πρώτη: ο αγώνας μας για τη διάλυση του ΕΔΕΣ θα χρόνιζε και θα απαιτούσε πολλές δυνάμεις γερά οπλισμένες, ανεφοδιασμό μας συνεχή από άλλες Μεραρχίες και το Γεν. Στρατηγείο, δημιουργία Κλιμακίου με Επιτελείο και κάπως ευρύτερη δικαιοδοσία, κατοχή για αρκετό χρόνο από σημαντικά ξένα τμήματα της περιοχής Ηπείρου, άμεση ενίσχυση σε πολιτικά και στρατιωτικά στελέχη της ΥΙΙΙης και των Συνταγμάτων της. Δεύτερη: ο Ζέρβας δεν θα πιανόταν, ούτε θα σκοτωνόταν εκτός από «παλαβή» σύμπτυξη» (ολόκληρη η έκθεση εδώ).

Συνεχίστε να διαβάζετε το Η μάχη της Νεράιδας, 30-31 Οκτωβρίου 1943! Οι κομμουνιστές πιστοί συνεργάτες των Γερμανών!.

Οι Τσάμηδες, το τάγμα Νουρί Ντίνο και η αντίδραση του ΕΔΕΣ.

Απόσπασμα από το κείμενο του Αθανάσιου Γκότοβου, καθηγητή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, «Τσάμηδες, ετερότητα και σύγκρουση» που είναι δημοσιευμένο στο Άρδην τ. 99 που κυκλοφορεί.

Παράλληλα με τον εξοπλισμό των χωριών της Θεσπρωτίας, αρχίζει να συγκροτείται το λεγόμενο τάγμα Nuri Dino, το οποίο καλείται να δράσει κυρίως στην περιοχή του Αργυροκάστρου. Γίνονται οι αναγκαίες συνεννοήσεις με τον αρμόδιο γερμανό στρατηγό, υπεύθυνο για την Αλβανία, ο οποίος στις 29.3.44 δίνει τη σχετική άδεια:

«Ο κ. Nuri Dino έχει την άδεια να συγκροτήσει ένα εθνικό αλβανικό στρατιωτικά οργανωμένο τάγμα επιστράτων εθελοντών στην περιοχή Αργυροκάστρου με σκοπό να πολεμήσει εναντίον των κομμουνιστών ανταρτών της περιοχής. Η επαφή με τους εγγύς ευρισκόμενους διοικητές των γερμανικών δυνάμεων είναι απαραίτητη, ειδικά πριν από την πραγματοποίηση σημαντικών επιχειρήσεων».

Ήδη νωρίτερα, και συγκεκριμένα στις 21.1.44, είχαν ζητηθεί τέσσερις Αλβανοί αξιωματικοί για τη στελέχωση του τάγματος: «Για το υπό συγκρότηση τάγμα “Nuri Dino” παρακαλούμε για την απόσπαση τεσσάρων αλβανών αξιωματικών (αν είναι δυνατόν ένας από αυτούς με γνώσεις στη Γερμανική ή τη Γαλλική). Προώθηση στο Αργυρόκαστρο.»

Όπως μαθαίνουμε από σχετικό έγγραφο για τη δομή του τάγματος, το τάγμα «Νουρί Ντίνο» παρουσιάζει στις 18.3.1944 την εξής εικόνα σε ό,τι αφορά τη σύνθεση, τον ρουχισμό και τον οπλισμό:
«Δύναμη του τάγματος προς το παρόν: 691 άνδρες. 300 άνδρες από την περιοχή Ηγουμενίτσα-Φιλιάτες-Παραμυθιά και 391 άνδρες από την περιοχή Αργυροκάστρου. Το τάγμα υπάγεται από επιχειρησιακής πλευράς στη Μεραρχία Steyrer και οικονομικώς στο Ι/724. Το Ι/724 έχει την ευθύνη της παραλαβής και της διανομής του συσσιτίου. Ο εφοδιασμός με ρουχισμό, οπλισμό και πυρομαχικά ρυθμίζεται κεντρικά από το [22. ορεινό] Σώμα Στρατού στα Ιωάννινα. Με βάση τη διαταγή του Γενικού Στρατηγείου του ΧΧΙΙ Ορεινού Σώματος Στρατού/Ic Nr. 3504/43 αναλογούν στο τάγμα: 1000 στολές, 1000 όπλα, 16 όλμοι, 16 ελαφρά οπλοπολυβόλα, 100.000 σφαίρες για ατομικό όπλο, 32.000 πυρομαχικά για ελαφρύ οπλοπολυβόλο. Μέχρι τώρα έχουν παραληφθεί: 800 στολές, 300 όπλα, 4 ελαφρά οπλοπολυβόλα, 71.200 σφαίρες, 23.400 πυρομαχικά για ελαφρύ οπλοπολυβόλο».
Όμως τα πράγματα δεν εξελίσσονται τόσο ομαλά για τον Nuri Dino. Στο Αργυρόκαστρο υπηρετεί εκείνη την εποχή ως νομάρχης ένας ομοϊδεάτης, ο Vehip Runa, ο οποίος φαίνεται ότι δεν είναι διατεθειμένος να ανεχθεί να παρακάμπτεται από τον Nuri σε πολιτικο-στρατιωτικό επίπεδο. Δημιουργούνται τριβές ανάμεσά τους, οι οποίες υποχρεωτικά πρέπει να λυθούν σε ανώτερο επίπεδο. Έτσι, στις 22.5.44, ο Ντίνο απευθύνεται στον Αλβανό υπουργό εσωτερικών Djafer Deva, από τον οποίο ζητά ξεκαθάρισμα των αρμοδιοτήτων, όπως φαίνεται από χειρόγραφο σημείωμα που συντάσσει στα γαλλικά και το υπογράφει ο ίδιος. Την ίδια ακριβώς αποσαφήνιση ζητά και το 22. Ορεινό Σώμα Στρατού από τον ανώτατο στρατιωτικό διοικητή της Αλβανίας, απευθύνοντάς του μια όμοια στο περιεχόμενο επιστολή με εκείνη του Nuri:
«Ο Nuri Dino παρακαλεί τον υπουργό εσωτερικών Xhafer Deva για αποσαφήνιση της θέσης του ως ηγέτη της πολιτοφυλακής σε σχέση με το Γενικό Στρατηγείο Ιωαννίνων αφ’ ενός και απέναντι στο νομάρχη Αργυροκάστρου αφ’ ετέρου. Το Γενικό Στρατηγείο ενδιαφέρεται επίσης για αποσαφήνιση, καθώς ο Nuri Dino φαίνεται να έχει εξουσιοδοτηθεί από τα Τίρανα να διατηρεί απ’ ευθείας επαφή, ενώ η οδηγία του νομάρχη Αργυροκάστρου είναι να υπάγεται η αλβανική πολιτοφυλακή της περιοχής σε εκείνον. Λόγω του τελευταίου γεγονότος έχει γίνει συνεννόηση με τον νομάρχη, ώστε όλες οι εντολές της Γενικής Διοίκησης προς τον Ντίνο να διαβιβάζονται μέσω του νομάρχη».
Τελικά, και παρά τις άοκνες προσπάθειές του, ούτε νομάρχης Αργυροκάστρου θα γίνει, ούτε θα μπορέσει να αυτονομηθεί από τον αντίζηλό του Vehip Runa.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Οι Τσάμηδες, το τάγμα Νουρί Ντίνο και η αντίδραση του ΕΔΕΣ..

Η Γοργώ ως ιδεολογικό πρότυπο γυναίκας.

H Γοργώ ήταν η κόρη του Κλεομένη Α΄, βασιλιά της Σπάρτης και σύζυγος του μεγάλου ήρωα των Θερμοπυλών Λεωνίδα. Ήταν 8-9 χρονών όταν απέδειξε για πρώτη φορά την ευφυΐα της. Το μικρό κοριτσάκι του βασιλιά Κλεομένη ήταν παρούσα σε πολλές κρίσιμες πολιτικές συζητήσεις του πατέρα της. Έτσι παρακολούθησε την διαπραγμάτευση με τον Αρισταγόρα από τη Μίλητο, με στόχο την επίτευξη μιας κρίσιμη συμμαχίας. Ο Αρισταγόρας είχε ένα χάρτη για να παρουσιάσει καλύτερα τα γεωστρατηγικά προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι ιωνικές πόλεις. Λέγεται πως είναι η πρώτη γνωστή περίπτωση χρήσης γεωγραφικού χάρτη στο χώρο του Αιγαίου. Πρότεινε στον Κλεομένη να προελάσουν οι στρατιώτες του μέχρι την περσική πρωτεύουσα. Ο Κλεομένης ζήτησε μια προθεσμία να το σκεφτεί. Τρεις μέρες μετά ζήτησε να μάθει την απόσταση από τις ακτές της Ιωνίας μέχρι τα Σούσα. Η απάντηση ήταν ότι χρειάζονταν τρεις μήνες τουλάχιστον. Τότε ο Κλεομένης αφού ζύγισε όλα τα δεδομένα απέρριψε την πρόταση του Αρισταγόρα, ο οποίος προσπάθησε να τον εξαγοράσει. Η Γοργώ που ήταν μπροστά πετάχτηκε και είπε την περίφημη φράση: «Πατέρα θα σε διαφθείρει ο ξένος αν δεν τον διώξεις». Η στάση της έδειξε αυτό που όλοι διαπίστωσαν όταν μεγάλωσε και έγινε μια δυναμική γυναίκα που είχε ενεργό ρόλο στην πολιτική ζωή της Σπάρτης. Ο Κλεομένης πέθανε στη φυλακή αφού κατηγορήθηκε από τους Εφόρους. Κάποιες πηγές κάνουν λόγο και για αυτοκτονία….

Συνεχίστε να διαβάζετε το Η Γοργώ ως ιδεολογικό πρότυπο γυναίκας..

Αθήνα 1943, το πρόγραμμα του Εθνικού Δημοκρατικού Ελληνικού Συνδέσμου (ΕΔΕΣ)

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Το πρόγραμμα τούτο, που δημοσιεύεται μέσα σε τόσο έκτακτες συνθήκες παρανομίας έχει σκοπό να δώση μιά γενική γραμμή των επιδιώξεών μας και όχι μιά λεπτομερή ανάλυση των ειδικών θεμάτων του. Ο ΕΔΕΣ έχει επεξεργασθή ειδικά τα θέματα της οικονομικής και κοινωνικής ανασυγκρότησης σε μιά σειρά ειδικές μελέτες που θα δημοσιευθούν όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες. Οι μελέτες αυτές αφορούν την αγροτική, τη βιομηχανική και την κοινωνική πολιτική, τη διοίκηση και την πνευματική ζωή και δίνουν πλήρη την εικόνα της νέας κοινωνίας για την οποία μάχεται και θα πολεμήση μέχρι τέλους ή Οργάνωσή μας. Έτσι πρέπει να κριθή το πρώτο τούτο δημοσίευμα που εκδηλώνει αμετάκλητα και πανηγυρικά την αδάμαστη θέληση ολόκληρης της Οργάνωσής μας να είναι και να παραμείνη πάντα η οργάνωση του Ελληνικού λαού, όργανο και μοχλός της προόδου και του πολιτισμού της Πατρίδας μας.

Ο ΕΔΕΣ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Οι φλόγες του Πολέμου καταστρέφουν το παλιό καθεστώς. Ολόκληρο το ολιγαρχικό οικοδόμημα, με τις υλικές και πνευματικές δυνάμεις του, καταρρέει. Να σταθούμε στο παρελθόν σημαίνει να γυρίσουμε πίσω. Σημαίνει χειρότερη σκλαβιά και ταπείνωση, χειρότερο μαρασμό κι’ αποτελμάτωση από την προπολεμική. Από τα ερείπια πρέπει να δημιουργήσουμε ένα νέο οικοδόμημα. Πάνω σε νέο σχέδιο. Με σύγχρονη πνοή. Ικανό να δώση στον Ελληνικό λαό τη δύναμη και τη δυνατότητα να ζήση, να προοδεύση και να μεγαλουργήση. Η πλουτοκρατική ολιχαρχία δεν μπόρεσε να λύση το πρόβλημα της δημιουργίας μιας Ελλάδας προοδευμένης. Αντί για πρόοδο, πολιτισμό και δικαιοσύνη, της έδωσε, σαν αποκορύφωμα, το Γεώργιο και το καθεστώς της 4ης Αυγούστου. Ο πόλεμος, η διεξαγωγή του, η εξέλιξή του έδειξε τις τεράστιες δυνάμεις που κλείνει μέσα του ο Ελληνικός λαός. Τον ώπλισε με πείραν αιώνων. Του έδωκε εμπιστοσύνη στον εαυτό του. Μπορεί και πρέπει να πάρη στα χέρια του τις τύχες του. Σκοπός του είναι η εθνική, οικονομική, κοινωνική, πνευματική και πολιτική του απελευθέρωση. Κι ο σκοπός αυτός είναι αδύνατο να πραγματοποιηθή χωρίς τη δημιουργία μιας νέας οικονομίας, μιας νέας κοινωνικής σύνθεσης, μιας νέας μορφής πολιτείας. Φορέας, κινητήρια δύναμη και δημιουργός αυτής της μεταβολής είναι ο Ελληνικός λαός. Εχθρός που πρέπει να συντριβή, η βασιλευομένη πλουτοκρατική ολιγαρχία. Να γιατί το καθεστώς δεν μπορεί παρά να είναι : η Επαναστατική Δημοκρατία του Ελληνικού λαού.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Αθήνα 1943, το πρόγραμμα του Εθνικού Δημοκρατικού Ελληνικού Συνδέσμου (ΕΔΕΣ).