Σιωνισμός και Τρίτο Ράιχ. Μέρος B’

Επίσημες διασφαλίσεις.

Η γερμανική υποστήριξη προς τον Σιωνισμό δεν ήταν απεριόριστη. Κυβερνητικοί και κομματικοί αξιωματούχοι ήταν πολύ προσεκτικοί στη συνεχιζόμενη εκστρατεία ισχυρών εβραϊκών κοινοτήτων στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Βρετανία και άλλες χώρες για να κινητοποιήσουν τις κυβερνήσεις «τους» και τους συμπολίτες τους κατά της Γερμανίας. Όσο ο παγκόσμιος Εβραϊσμός παρέμενε ακατάπαυστα εχθρικός προς την Εθνική Σοσιαλιστική Γερμανία και όσο η μεγάλη πλειοψηφία των Εβραίων σε όλο τον κόσμο έδειχνε μικρή επιθυμία να εγκατασταθεί στην σιωνιστική «γη της επαγγελίας», ένα κυρίαρχο εβραϊκό κράτος στην Παλαιστίνη δεν θα «έλυνε» το διεθνές Εβραϊκό ζήτημα. Αντί αυτού, οι Γερμανοί αξιωματούχοι υποστήριξαν ότι θα ενίσχυαν απεριόριστα αυτήν την επικίνδυνη αντί-γερμανική εκστρατεία. Η γερμανική υποστήριξη για τον Σιωνισμό επομένως περιοριζόταν στην υποστήριξη μιας εβραϊκής πατρίδας στην Παλαιστίνη υπό Βρετανικό έλεγχο, όχι ενός κυρίαρχου εβραϊκού κράτους.

Ο Υπουργός Εξωτερικών ενημέρωσε διπλωμάτες τον Ιούνιο του 1937, ότι ένα Εβραϊκό κράτος στην Παλαιστίνη, δεν θα ήταν προς το συμφέρον της Γερμανίας επειδή δεν θα μπορούσε να απορροφήσει όλους τους Εβραίους σε όλο τον κόσμο, αλλά θα χρησίμευε μόνο ως μια βάση ισχύος για τον διεθνή Εβραϊσμό, με τον ίδιο τρόπο που η Μόσχα χρησίμευε ως βάση για τον διεθνή κομμουνισμό. Αντικατοπτρίζοντας κάτι σαν μετατόπιση στην επίσημη πολιτική, ο γερμανικός Τύπος εξέφρασε πολύ μεγαλύτερη συμπάθεια το 1937 για την παλαιστινιακή αραβική αντίσταση στις Σιωνιστικές φιλοδοξίες, σε μια εποχή όπου η ένταση και η σύγκρουση μεταξύ Εβραίων και Αράβων στην Παλαιστίνη αυξανόταν έντονα.

Μια εγκύκλιος του Υπουργείου Εξωτερικών της 22ας Ιουνίου 1937 προειδοποίησε ότι, παρά την υποστήριξη του εβραϊκού οικισμού στην Παλαιστίνη, «θα ήταν λάθος να υποθέσουμε ότι η Γερμανία υποστηρίζει το σχηματισμό μιας κρατικής δομής στην Παλαιστίνη υπό κάποια μορφή εβραϊκού ελέγχου». Ενόψει της αντιγερμανικής κινητοποίησης του διεθνούς Εβραϊσμού, η Γερμανία δεν μπορεί να συμφωνήσει ότι ο σχηματισμός ενός εβραϊκού κράτους στη Παλαιστίνη θα βοηθούσε στην ειρηνική ανάπτυξη των εθνών του κόσμου. «Η διακήρυξη ενός εβραϊκού κράτους ή μιας εβραϊκά διοικούμενης Παλαιστίνης», προειδοποίησε ένα εσωτερικό μνημόνιο του τμήματος Εβραϊκών υποθέσεων των SS, «θα δημιουργούσε για τη Γερμανία έναν νέο εχθρό, που θα επηρέαζε βαθιά τις εξελίξεις στην Εγγύς Ανατολή». Μια άλλη υπηρεσία των SS προέβλεψε ότι ένα εβραϊκό κράτος «θα εργαζόταν για να προσδώσει ειδική προστασία μειονοτήτων στους Εβραίους κάθε χώρας, παρέχοντας έτσι νομική προστασία στην εκμεταλλευτική δραστηριότητα του παγκόσμιου Εβραϊσμού».

Τον Ιανουάριο του 1939 ο νέος Υπουργός Εξωτερικών του Χίτλερ, Joachim von Ribbentrop, προειδοποίησε επίσης σε μια άλλη εγκύκλιο ότι «η Γερμανία πρέπει να θεωρήσει τον σχηματισμό ενός εβραϊκού κράτους ως επικίνδυνο» επειδή «θα φέρει μια διεθνή αύξηση της εξουσίας του παγκόσμιου Εβραϊσμού». Ο ίδιος ο Χίτλερ επανεξέτασε προσωπικά αυτό το όλο θέμα στις αρχές του 1938 και, παρά τον μακροχρόνιο σκεπτικισμό του για τις Σιωνιστικές φιλοδοξίες και τις ανησυχίες ότι οι πολιτικές του θα μπορούσαν να συμβάλουν στο σχηματισμό ενός εβραϊκού κράτους, αποφάσισε να στηρίξουν ακόμα πιο έντονα την εβραϊκή μετανάστευση στην Παλαιστίνη. Η προοπτική να απαλλαγεί η Γερμανία από τους Εβραίους, κατέληξε, υπερτερεί των πιθανών κινδύνων.

Εν τω μεταξύ, η βρετανική κυβέρνηση επέβαλε ολοένα και πιο δραστικούς περιορισμούς στην εβραϊκή μετανάστευση στην Παλαιστίνη το 1937, 1938 και 1939. Σε απάντηση, η υπηρεσία ασφαλείας των SS κατέληξε σε μια μυστική συμμαχία με την παράνομη σιωνιστική οργάνωση Mossad le-Aliya Bet για να εισέλθουν λαθραία Εβραίοι στην Παλαιστίνη. Ως αποτέλεσμα αυτής της εντατικής συνεργασίας, αρκετές νηοπομπές πέτυχαν να φτάσουν στη Παλαιστίνη περνώντας από βρετανικά πολεμικά πλοία. Η εβραϊκή μετανάστευση, τόσο η νόμιμη όσο και η παράνομη, από τη Γερμανία (συμπεριλαμβανομένης της Αυστρίας) στην Παλαιστίνη αυξήθηκε δραματικά το 1938 και το 1939. Άλλοι 10.000 Εβραίοι είχαν προγραμματιστεί να αναχωρήσουν τον Οκτώβριο του 1939, αλλά το ξέσπασμα του πολέμου το Σεπτέμβριο έφερε την προσπάθεια στο τέλος. Εντούτοις, οι γερμανικές αρχές εξακολούθησαν να προωθούν την έμμεση εβραϊκή μετανάστευση στην Παλαιστίνη κατά τη διάρκεια του 1940 και του 1941. Ακόμη και το Μάρτιο του 1942, τουλάχιστον ένα επίσημα εξουσιοδοτημένο σιωνιστικό στρατόπεδο εκπαίδευσης («kibbutz») για πιθανούς μετανάστες συνέχισε να λειτουργεί στη Γερμανία του Χίτλερ.

Συνεχίστε να διαβάζετε Σιωνισμός και Τρίτο Ράιχ. Μέρος B’.

Advertisements

Σιωνισμός και Τρίτο Ράιχ. Μέρος Α’

Του Marκ Weber

Μετάφραση – Σχόλια: Εθνικιστικό Αντικαπιταλιστικό Μέτωπο.

Εισαγωγή.

Μεταφράσαμε και σας παραθέτουμε το πρώτο μέρος ενός καταπληκτικού άρθρου, το οποίο διαβάσαμε στο ρεβιζιονιστικό ιστολόγιο “Institute for Historical Review”. O αρθρογράφος Mark Weber, εν συντομία, έχει προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές στην ιστορία σε τέσσερα πανεπιστήμια των ΗΠΑ, είναι ρεβιζιονιστής, αρνητής του ολοκαυτώματος και έχει καταθέσει σε δικαστήρια των ΗΠΑ ως ειδικός επί του ολοκαυτώματος. Στο αρχικό άρθρο που παραθέτουμε ως πηγή, υπάρχουν οι αναφορές για κάθε στοιχείο που αναφέρει στο άρθρο του, επομένως η επιστημονική ακρίβεια των ιστορικών γεγονότων που αναφέρονται στο άρθρο είναι δεδομένη και επαληθεύσιμη. Η ερμηνεία των γεγονότων που δίνει, ειδικά ως προς τις αγαθές προθέσεις του Hitler τον οποίο περιγράφει ως λίγο-πολύ «ανθρωπιστή», δεν μας βρίσκει καθόλου σύμφωνους με όλο τον σεβασμό στις ιστορικές γνώσεις του Weber, αλλά θα παραθέσουμε την άποψή μας μετά το τέλος του Β΄μέρους, στον σύντομο σχολιασμό μας.

***


Στις αρχές του 1935, ένα επιβατηγό πλοίο που έφθασε στην Χάιφα της Παλαιστίνης έφυγε από το γερμανικό λιμάνι του Bremerhaven. Η πρύμνη του έφερε τα εβραϊκά γράμματα για το όνομά του, «Τελ Αβίβ», ενώ ένα λάβαρο με τη σβάστικα κυμάτιζε στον ιστό. Κι αν και το πλοίο ήταν Σιωνιστικό, ο αρχηγός του ήταν μέλος του Εθνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Πολλά χρόνια αργότερα, ένας ταξιδιώτης στο πλοίο θυμόταν αυτόν τον συμβολικό συνδυασμό ως «μεταφυσικό παραλογισμό». Είτε είναι παράλογο είτε όχι, αυτό είναι μόνο το εξώφυλλο από ένα ελάχιστα γνωστό κεφάλαιο της ιστορίας: Η ευρεία συνεργασία μεταξύ του Σιωνισμού και του Τρίτου Ράιχ του Χίτλερ.


Κοινοί Στόχοι

Με την πάροδο των χρόνων πολίτες σε πολλές διαφορετικές χώρες προβληματίστηκαν με το «Εβραϊκό ζήτημα»: δηλαδή, ποιος είναι ο σωστός ρόλος των Εβραίων σε μη εβραϊκή κοινωνία; Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, οι Εβραίοι Σιωνιστές και οι Γερμανοί Εθνικοί Σοσιαλιστές, μοιράστηκαν παρόμοιες απόψεις για το πώς να αντιμετωπίσουν αυτό το περίπλοκο ζήτημα. Συμφώνησαν ότι οι Εβραίοι και οι Γερμανοί ήταν σαφώς διαφορετικές εθνικότητες και ότι οι Εβραίοι δεν ανήκαν στη Γερμανία. Οι Εβραίοι που ζούσαν στο Ράιχ έπρεπε επομένως να θεωρηθούν όχι ως «Γερμανοί της εβραϊκής πίστης», αλλά ως μέλη μιας ξεχωριστής εθνικής κοινότητας. Ο Σιωνισμός (εβραϊκός εθνικισμός) υποδήλωνε επίσης την υποχρέωση των Σιωνιστών Εβραίων να εγκατασταθούν στην Παλαιστίνη, την «εβραϊκή πατρίδα». Θα μπορούσαν δύσκολα να θεωρηθούν ως ειλικρινείς σιωνιστές και ταυτόχρονα να διεκδικήσουν ίσα δικαιώματα στη Γερμανία ή σε οποιαδήποτε άλλη «ξένη» χώρα.

Ο Theodor Herzl (1860-1904), ο ιδρυτής του σύγχρονου σιωνισμού, υποστήριξε ότι ο αντισημιτισμός δεν είναι μια ανωμαλία, αλλά μια φυσική και απολύτως κατανοητή απάντηση από τους μη Εβραίους στην αποξενωτική συμπεριφορά και στάση των Εβραίων. Η μόνη λύση, υποστήριξε, είναι για τους Εβραίους να αναγνωρίσουν την πραγματικότητα και να ζήσουν σε ένα ξεχωριστό δικό τους κράτος. «Το Εβραϊκό ζήτημα υπάρχει όπου οι Εβραίοι ζουν σε αξιόλογους αριθμούς», έγραψε στο σημαντικότερο έργο του, το Εβραϊκό Κράτος. «Όπου δεν υπάρχει, εμφανίζεται με την άφιξη των Εβραίων… Πιστεύω ότι αντιλαμβάνομαι τον αντισημιτισμό, ο οποίος είναι ένα πολύ σύνθετο φαινόμενο. Αντιμετωπίζω αυτή την εξέλιξη ως Εβραίος, χωρίς μίσος ή φόβο». Το εβραϊκό ζήτημα, δήλωσε, δεν είναι κοινωνικό ή θρησκευτικό. «Είναι μια εθνική ερώτηση: για να το λύσουμε πρέπει πρώτα απ’ όλα να το κάνουμε ένα διεθνές πολιτικό ζήτημα …» Ανεξάρτητα από την ιθαγένειά τους, ο Herzl επέμεινε ότι οι Εβραίοι δεν αποτελούν απλά μια θρησκευτική κοινότητα, αλλά μια εθνότητα. Ο Σιωνισμός, έγραψε ο Herzl, πρoσέφερε στον κόσμο μια ευπρόσδεκτη «τελική λύση του εβραϊκού ζητήματος».

Έξι μήνες μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, η Σιωνιστική Ομοσπονδία της Γερμανίας (μακράν η μεγαλύτερη Σιωνιστική ομάδα στη χώρα) υπέβαλε λεπτομερές μνημόνιο στη νέα κυβέρνηση που επανεξέταζε τις γερμανο-εβραϊκές σχέσεις και επισήμως προσέφερε σιωνιστική υποστήριξη στην «επίλυση» του ακανθώδους «Εβραϊκού ζητήματος». Το πρώτο βήμα, όπως πρότεινε, έπρεπε να είναι μια ειλικρινής αναγνώριση των θεμελιωδών εθνικών διαφορών.

Ο σιωνισμός δεν έχει ψευδαισθήσεις για τη δυσκολία της κατάστασης των Εβραίων, η οποία συνίσταται κυρίως σε ένα ανώμαλο επαγγελματικό μοτίβο και στο ελάττωμα μιας πνευματικής και ηθικής στάσης ανθρώπων που δεν έχουν τις ρίζες τους στην δική τους παράδοση. Ο Σιωνισμός αναγνώρισε εδώ και δεκαετίες ότι τα συμπτώματα της φθοράς αναγκαστικά θα εμφανίζονταν ως αποτέλεσμα της τάσης αφομοίωσης.

Ο Σιωνισμός πιστεύει ότι η αναγέννηση της εθνικής ζωής ενός λαού, όπως συμβαίνει τώρα στη Γερμανία με την έμφαση στον χριστιανικό και εθνικό χαρακτήρα του, πρέπει να γίνει και στην εβραϊκή εθνική ομάδα. Για τον εβραϊκό λαό, η εθνική καταγωγή, η θρησκεία, το κοινό πεπρωμένο και η αίσθηση της μοναδικότητάς του πρέπει να έχουν καθοριστική σημασία για τη διαμόρφωση της ύπαρξής του. Αυτό σημαίνει ότι ο εγωιστικός ατομικισμός της φιλελεύθερης εποχής πρέπει να ξεπεραστεί και να αντικατασταθεί από μια αίσθηση κοινοτικής και συλλογικής ευθύνης.

Πιστεύουμε ότι είναι ακριβώς η νέα [Εθνικοσοσιαλιστική] Γερμανία που μπορεί, με την τολμηρή αποφασιστικότητα στο χειρισμό του εβραϊκού ζητήματος, να κάνει ένα αποφασιστικό βήμα προς την υπέρβαση ενός προβλήματος το οποίο, στην πραγματικότητα, θα πρέπει να αντιμετωπιστεί από τους περισσότερους ευρωπαϊκούς λαούς.

Η αναγνώριση της εβραϊκής υπηκοότητας μας δίνει μια σαφή και ειλικρινή σχέση με τον γερμανικό λαό και την εθνική και φυλετική του πραγματικότητα. Ακριβώς επειδή δεν επιθυμούμε να παραποιήσουμε αυτές τις βασικές αρχές, επειδή κι εμείς είμαστε εναντίον του μικτού γάμου και είμαστε υπέρ της διατήρησης της καθαρότητας της εβραϊκής εθνικής ομάδας και υπέρ της απόρριψης οποιωνδήποτε προσβολών στον πολιτιστικό τομέα, εμείς -έχοντας ανατραφεί με τη γερμανική γλώσσα και εντός του γερμανικού πολιτισμού – μπορούμε να δείξουμε ενδιαφέρον για τα έργα και τις αξίες του γερμανικού πολιτισμού με θαυμασμό και εσωτερική συμπάθεια.

Συνεχίστε να διαβάζετε Σιωνισμός και Τρίτο Ράιχ. Μέρος Α’.

Οι πραγματικές δηλώσεις του Vladimir Putin.

Τις τελευταίες ημέρες όλα τα καθεστωτικά ιστολόγια, συμπεριλαμβανομένων και των ακροδεξιών λακέδων της ΝΔ που προσποιούνται τους «ναζί», ωρύονται για τις δηλώσεις του Putin, με τις οποίες δήθεν ταύτισε τον Χριστιανισμό με τον Κομμουνισμό. Ο Putin έχει κάνει ακριβώς τις ίδιες δηλώσεις που έκανε τώρα και στο παρελθόν. Μόνο που τότε δεν έρχονταν εκλογές και η ΝΔ δεν είχε δώσει εντολή στα παπαγαλάκια της να μαζέψουν τους ψηφοφόρους της Χ.Α πίσω στο μαντρί. Το ιστολόγιο Κόκκινος Ουρανός, με το οποίο μας χωρίζει ιδεολογικός «αιώνας» αλλά σεβόμαστε το ήθος του, είχε δημοσιεύσει αυτές τις δηλώσεις και παραθέτουμε το αντίστοιχο κείμενο.

Είναι εμφανέστατο ότι ο Putin απλά επαναλαμβάνει τον Heidegger που θεωρούσε τον Χριστιανισμό ως μήτρα του Κομμουνισμού, διατυπώνοντας απλά με άλλο τρόπο την βαθύτερη ιουδαϊκή θεώρηση του χριστιανικού και κομμουνιστικού κολεκτιβισμού. Όμως οι βάκιλοι του φιλελευθερισμού, απομόνωσαν ένα μικρό απόσπασμα της ομιλίας του Putin για να προκαλέσουν τα χριστιανικά αντανακλαστικά των φιλορώσων. Για άλλη μια φορά τους αποκαλύπτουμε και γελοιοποιούνται.

Περισσότερα για την αντισοβιετική πολιτική του Putin μπορείτε να δείτε και εδώ.

Συνεχίστε να διαβάζετε Οι πραγματικές δηλώσεις του Vladimir Putin..

Τιμούμε και δοξάζουμε την εποποιία των προγόνων μας το 1940.

Μια και σήμερα είναι η επέτειος της εμφύλιας σύγκρουσης των Ελλήνων και των Ιταλών κατά τον Β’ Π.Π είπαμε να κάνουμε μια σύντομη αναφορά στους λόγους που τιμούμε αυτή την επέτειο. Σε αντίθεση με τα δεξιά και αριστερά παπαγαλάκια του μεταπολεμικού καθεστώτος, εμείς ως Εθνικοσοσιαλιστές και απόγονοι εκείνων που πολέμησαν, δυστυχώς, εναντίον των δυνάμεων του Άξονα, γνωρίζουμε και αναγνωρίζουμε δημόσια ότι ο Ελληνικός λαός, το Έθνος των Ελλήνων, δεν διεξήγαγε κανένα αντιφασιστικό αγώνα, αλλά έναν τιτάνιο, έντιμο, Εθνικό και Πατριωτικό πόλεμο στον οποίο ενεπλάκη παρά τη θέλησή του από τις εβραιοκαπιταλιστικές δυνάμεις της Δύσης, και κυρίως εξαιτίας της Μ. Βρετανίας.

Όλοι οι Έλληνες, ακόμα και αυτοί που αργότερα συντάχθηκαν με τις δυνάμεις των κομμουνιστών κυρίως λόγω της ταξικής τους καταπίεσης, πολέμησαν για Πατρίδα και Οικογένεια. Πολέμησαν για τη γη τη δική τους και των πατέρων τους. Ούτε γνώριζαν, ούτε θα μπορούσαν να γνωρίζουν, τα αίτια εμπλοκής της πατρίδας μας σε αυτόν το πόλεμο.

Αντιφασιστικό αγώνα, μπορεί να έκανε ο Βελουχιώτης, ο Ζαχαριάδης και η εξόριστη κυβέρνηση του Καΐρου, όχι ο Ελληνικός λαός.

Συνεχίστε να διαβάζετε Τιμούμε και δοξάζουμε την εποποιία των προγόνων μας το 1940..

Η Μαύρη Φρουρά του Florian Geyer von Giebelstadt.

Το 1525 στη νότια Γερμανία (Σουηβία, Θουριγγία) ξέσπασε η μεγάλη επανάσταση των αγροτών απέναντι στους φεουδάρχες και τους «περιούσιους» εμπόρους, που ξεζούμιζαν την γερμανική αγροτική και εργατική τάξη τόσο στην ύπαιθρο όσο και στις πόλεις. Μέσα στην γενικότερη αναταραχή που επέφερε στη Γερμανία η σύγκρουση των Προτεσταντών γαιοκτημόνων του Λούθηρου με την Καθολική φεουδαρχική άρχουσα τάξη, ξέσπασε ένα φυλετικό και ταξικό κίνημα ενάντια στην καταπίεση και την εκμετάλλευση του γερμανικού λαού από τους φεουδάρχες και τους εμπόρους με τις γαμψές μύτες. Δεκάδες χιλιάδες Γερμανοί, κυρίως αγρότες αλλά και ανθρακωρύχοι, αρχικά «οπλισμένοι» μόνο με γεωργικά εργαλεία (αξίνες, δρεπάνια, φτυάρια κλπ) πολιορκούσαν κάστρα και μοναστήρια σε μια επανάσταση, αφορισμένη τόσο από τον καθολικό όσο κι από τον προτεσταντικό κλήρο.

Το μανιφέστο των δώδεκα σημείων των εξεγερμένων αγροτών, το οποίο φυσικά απέρριψε ο Λούθηρος και οι προτεστάντες γαιοκτήμονες οι οποίοι στήριξαν στην αντεπανάσταση τους καθολικούς της τάξης τους, μεταξύ άλλων απαιτούσε: την εκλογή του κλήρου από την κοινότητα, την κατάργηση της δουλοπαροικίας, το δικαίωμα για τους απλούς ανθρώπους να ψαρεύουν και να κυνηγούν, την κατάργηση της αναγκαστικής εργασίας των αγροτών προς όφελος των γαιοκτημόνων, δίκαια ενοίκια για τους αγρούς και τα οικήματα, σεβασμό από τους φεουδάρχες στις αρχές του γραπτού ποινικού δικαίου, επιστροφή στην κοινότητα των παρανόμως αποκτηθέντων εκτάσεων από τους φεουδάρχες και κατάργηση ενός φόρου «κληρονομιάς» που μετέτρεπε τα ορφανά σε δουλοπάροικους. Αιτήματα απολύτως λογικά σήμερα για εμάς -εκτός των ακροδεξιών λακέδων του καθεστώτος που παριστάνουν τους Εθνικοσοσιαλιστές νομίζοντας ότι θα παραμένουν για πάντα κρυμμένοι κάτω από τα φουστάνια της αστυνομίας και ασφαλείς- αλλά καθόλου αυτονόητα λίγο μετά τους μεσαιωνικούς χρόνους.

Συνεχίστε να διαβάζετε Η Μαύρη Φρουρά του Florian Geyer von Giebelstadt..

Δόξα και τιμή στους Ούγγρους λαϊκούς αγωνιστές!

Αναδημοσιεύουμε μια παράγραφο από αναρχικό κανάλι στο you tube, με την οποία δεν θα μπορούσαμε να συμφωνούμε περισσότερο από όσο συμφωνούμε.

«Η ουγγρική επανάσταση δεν αποκάλυψε μόνον την απάτη του «εργατικού κράτους» με δεμένους και φιμωμένους τους εργάτες, αλλά απόδειξε για μια ακόμα φορά εκείνο που έχουν αποδείξει όλες οι πραγματικά λαϊκές επαναστάσεις: την ικανότητα των λαϊκών μαζών να πάρουν αυτές οι ίδιες στα χέρια τους την υπόθεσή τους και να αναλάβουν αυτές οι ίδιες, δίχως μια δήθεν φωτισμένη και δήθεν κάτοχο των ιστορικών νόμων ηγεσία, την διεύθυνση της κοινωνίας. Τα βασικά επιχειρήματα των «κομμουνιστών» είναι ότι η Ουγγρική επανάσταση είχε ηγέτες Ναζί, αστούς, που είχαν χάσει την περιουσία τους και ήθελαν να την πάρουν πίσω και ότι οι πράκτορες τις CIA ήταν πίσω από όλα! Άλλωστε (λένε…) «..δεν είναι τυχαίο που την έκαναν εθνική εορτή!»

Ωστόσο αυτός ο ισχυρισμός είναι γελοίος. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι η Ουγγρική εργατική τάξη δεν έλαβε συμπαράσταση, όπλα, ή ιατρικά εφόδια, από τις δυτικές δυνάμεις. Κι αυτό γιατί πάλευαν για κάτι που ήταν αντίθετο τόσο στην καπιταλιστική αστική δημοκρατία, όσο και στον καπιταλισμό σοβιετικού τύπου.»

Φυσικά οι Ούγγροι Εθνικοσοσιαλιστές, έλαβαν ενεργό και ηγετικό ρόλο στην Ουγγρική επανάσταση, διότι οι πραγματικοί Εθνικοσοσιαλιστές πάντοτε αποτελούν την βιολογική εμπροσθοφυλακή των λαϊκών αγώνων!  

Φυλετικός «Διεθνισμός»: Αλληλεγγύη στον λαό των Afrikaners -Boers!

Του Evpaty Kolovrat

Αυτή τη στιγμή τα φυλετικά μας αδέλφια στην Ροδεσία αλλά κυρίως στην Νότια Αφρική βρίσκονται υπό καθεστώς της γενοκτονίας από τα μαρξιστικά καθεστώτα των μαύρων τρομοκρατών της SWAPO στην Ροδεσία (νυν Ζιμπάμπουε) και στην Νότια Αφρική.

Εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι οι λευκοί Ευρωπαίοι που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή που σήμερα ονομάζεται Νότια Αφρική, δεν ήταν αποικιοκράτες με την στενή έννοια του όρου, αλλά Ολλανδοί και Γάλλοι Ουγενότοι (προτεστάντες) που ήθελαν να γλιτώσουν από τις διώξεις των καθολικών και από το χάος των θρησκευτικών πολέμων που μάστιζαν την Ευρώπη του 16ου και 17ου αιώνα. Οι περιοχές που εγκαταστάθηκαν δεν ήταν κατοικημένες από Αφρικανούς ιθαγενείς, επομένως το παραμύθι των φιλελευθέρων και αριστερών αντιρατσιστών ότι έκλεψαν τη γη των κακόμοιρων ιθαγενών δεν ισχύει σε καμία περίπτωση.

Οι Αφρικανοί που εγκαταστάθηκαν κατά τον 19ο αιώνα ήρθαν με πρόσκληση των Άγγλων που ήθελαν να πάρουν τον έλεγχο της περιοχής από τους Boers. Tο τραγούδι που ακολουθεί ως ένα μικρό αφιέρωμα στον γενναίο λαό των Afrikaners-Boers είναι του γνωστού και αγαπητού στους λευκούς Afrikaners λαϊκού (folk) τραγουδοποιού και τραγουδιστή Bok Van Blerk και αναφέρεται στους πολέμους των Ολλανδών Boers ενάντια στον εβραιοσαξωνικό ιμπεριαλισμό (1899-1902). Τότε οι Βρετανοί, επειδή δυσκολεύτηκαν να νικήσουν τους ανυπότακτους Afrikaners-Boers, έκαιγαν τα αγροκτήματα τους και έβαζαν τις γυναίκες και τα παιδιά των ατάκτων Βoers σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου πέθαναν και αρκετές δεκάδες χιλιάδες γυναικόπαιδα από τη πείνα, τις στερήσεις αλλά και τα βασανιστήρια.

Το τραγούδι ονομάζεται De la Rey (στα αφρικάνερς προφέρεται Ραϊ) και αναφέρεται στην μορφή του στρατιωτικού και πολιτικού ηγέτη των Boers, Koos De la Rey, που ουσιαστικά ηγήθηκε της εξέγερσης και αντίστασης ενάντια στον εμποροκρατικό εβραιοσαξωνισμό.

Συνεχίστε να διαβάζετε Φυλετικός «Διεθνισμός»: Αλληλεγγύη στον λαό των Afrikaners -Boers!.

Εθνικισμός και Σοσιαλισμός.

Του James Connolly

Δημοσιεύουμε ένα εξαιρετικό κείμενο γραμμένο το 1897 από τον μεγάλο Ιρλανδό σοσιαλιστή εθνικοαπαναστάτη James Connolly, στο οποίο ξεσκεπάζεται η υποκρισία του αστικού και μικροαστικού πατριωτισμού. Ο James Connolly εκτελέστηκε από τους Εβραιοσάξονες για τον ηγετικό του ρόλο στην Πασχαλινή Εξέγερση του 1916 στο Δουβλίνο, όταν ένοπλοι Ιρλανδοί επαναστάτες αλλά και πλήθος λαού πολιόρκησαν το Δουβλίνο για έξι ημέρες απαιτώντας μια ελεύθερη Ιρλανδική Δημοκρατία. Ο Βρετανικός στρατός, καλώντας χιλιάδες ενισχύσεις κατέπνιξε τελικά την επανάσταση. Η συγκεκριμένη εξέγερση ήταν η πρώτη ένοπλη εξέγερση των Ιρλανδών που μετά από πολλές και αιματηρότατες επαναστάσεις κατάφεραν τελικά να απελευθερώσουν την πατρίδα τους, τουλάχιστον επίσημα, από τον Εβραιοσαξονικό ζυγό.

Αναδημοσιεύουμε αυτό το κείμενο από κομμουνιστικό ιστολόγιο, διότι εμείς δεν πάσχουμε από την ακροδεξιά νόσο. Αυτό το κείμενο είναι μια απάντηση σε όλους αυτούς τους γελοίους που προβάλουν τον Εθνικοσοσιαλισμό απλά ως ένα σύνολο από φυλετικούς μύθους και παραμύθια (όπως η ανύπαρκτη νορδική κάθοδος στην οποία θα αναφερθούμε διεξοδικά βασιζόμενοι στη σύγχρονη γενετική), λες και βρισκόμαστε σε λαογραφικό μουσείο.

Είναι μια απάντηση σε όλους αυτούς που προσπαθούν να ωραιοποιήσουν τη φεουδαρχία -την οποία οι Γερμανοί αγρότες αλλά και οι αληθινοί Γερμανοί αριστοκράτες1, πολέμησαν ηρωικά πολύ πριν τη Γαλλική επανάσταση- παρουσιάζοντάς την ως «πατροπαράδοτη» για να δικαιολογήσουν τις νεοφεουδαρχικές πρακτικές των Εβραίων και Λευκών Εβραίων καπιταλιστών.

Είναι μια απάντηση σε όλους αυτούς τους δήθεν «Συντηρητικούς» λακέδες, που μυρίστηκαν την πιθανή καταδίκη της Χρυσής Αυγής και τρέχουν να της πάρουν τις ψήφους πουλώντας αστικό Εθνικισμό μπολιασμένο με την καπιταλιστική βρωμιά που τους ακολουθεί παντού.

Είναι μόνο η αρχή στον ιδεολογικό και προπαγανδιστικό πόλεμο που θα ακολουθήσει με όλες τις καθεστωτικές τάσεις που αμαυρώνουν τον Εθνικοσοσιαλισμό. Αυτό το ιστολόγιο είναι όργανο ιδεολογικής μάχης. Αν θέλαμε να εμπλακούμε σε φυσική μάχη, κάτι που δεν είναι άγνωστο σε εμάς σε αντίθεση με πολλούς άλλους, σίγουρα δεν θα το κάναμε on camera ούτε θα κατοχυρώναμε το trademark εκτός κι αν είχαμε άλλους σκοπούς. Νομίζουμε ότι γίναμε πλήρως κατανοητοί από τους αναγνώστες μας.

Συνεχίστε να διαβάζετε Εθνικισμός και Σοσιαλισμός..