Τα πραγματικά θύματα στο Manchester – Η Λευκή Εργατική Τάξη.

Του Christopher Pankhurst

Μεταφράσαμε και σας παραθέτουμε, το μεγαλύτερο μέρος ενός εξαιρετικού άρθρου που δημοσιεύθηκε στο ιστολόγιο της Βορειοαμερικανικής Νέας Δεξιάς. Ο πραγματικός Εθνικός Σοσιαλισμός δεν βρίσκεται στις σβάστικες και στα νεκροταφεία, αλλά στους δρόμους, στα εργοτάξια και στις συνοικίες των καταπιεσμένων λευκών, εκεί που πέφτουν οι πρώτοι ήρωες του Φυλετικού και Ταξικού πολέμου.

Ας δούμε τα κυριότερα μέρη του άρθρου.

«Η Theresa May λέει ότι αυτές οι επιθέσεις «δεν θα μας σπάσουν», αλλά η δική της η ζωή βιώνεται μέσα σε μια αλεξίσφαιρη φούσκα, και προφανώς δεν χρειάζεται να ταυτοποιήσει κανένα νεαρό άτομο σήμερα στα νεκροτομεία του Manchester. Επίσης, το «δεν θα μας σπάσουν», σημαίνει ότι δεν θα σπάσουν αυτήν ή τις πολιτικές της για την μετανάστευση. Οι νεαροί του Manchester έχουν ήδη σπάσει, ευχαριστούμε αλλά δεν θα πάρουμε, Theresa. Ο Sadiq Khan1 λέει ότι «το Λονδίνο στέκει στο πλευρό του Manchester» αλλά δεν καταδικάζει το Ισλαμικό Κράτος, που ανέλαβε την ευθύνη για την βόμβα. Η Βασίλισσα λαμβάνει παράλογες επευφημίες για τη «σκληρή γλώσσα» εναντίον της επίθεσης, όμως ακόμα δεν έχει ακυρώσει το σημερινό της πάρτι στο Buckingham Palace, για το οποίο δεν ασκείται καμία κριτική, στην Βρετανία της ελευθεροτυπίας. Ο δήμαρχος του Manchester, Andy Burnham λέει ότι η επίθεση είναι δουλειά ενός εξτρεμιστή. Ενός ακραίου τι; Ενός ακραίου κουνελιού;

Συνεχίστε να διαβάζετε το Τα πραγματικά θύματα στο Manchester – Η Λευκή Εργατική Τάξη..

«Ο Δρόμος προς τον Φασισμό» και «Ο Δεκάλογος του Φασίστα»

«Ο Δρόμος προς το Φασισμό» και «Ο Δεκάλογος του Φασίστα»

Αναδημοσιεύουμε το επόμενο άρθρο, όπως είχε δημοσιευθεί σε μη ενεργό πλέον ιστολόγιο.

Ανακαλύψαμε ένα εξαιρετικό άρθρο σχετικά με το Φασιστικό κράτος της Ιταλίας το οποίο αφορά την οικονομική του φύση και τις μεταρρυθμίσεις του. Είναι ένα από τα ελάχιστα εκτενή οικονομικά άρθρα που αφορούν αυτό το ζήτημα, και παρόλο που είναι αναρχικού αρθρογράφου, η γραμμή που διατηρείται είναι αρκετά αντικειμενική.

Με την ευκαιρία, μεταφράσαμε και τον «Δεκάλογο του Φασίστα», τα δέκα σημεία των «καθηκόντων» του Φασίστα στρατιώτη, εξίσου την πρώτη έκδοσή του, του 1934, όσο και την μετέπειτα, του 1938. Διαφωνούμε σε πολλά σημεία με τις προτεραιότητες και τις αρχές του Δεκαλόγου του Φασίστα, αλλά ως ιστορικό κείμενο, αξίζει να το έχει διαβάσει κανείς.

«Ο Δεκάλογος του Φασίστα»

I – 1934

1. Να γνωρίζεις ότι ο Φασίστας και συγκεκριμένα ο στρατιώτης, δεν πρέπει να πιστεύει στην παντοτινή ειρήνη.

2. Η φυλάκιση είναι πάντα δικαιολογημένη.

3. Το κράτος υπηρετεί ακόμη και ως φρουρός πάνω από ένα δοχείο με βενζίνη.

4. Ένας συναγωνιστής πρέπει να είναι αδερφός, πρώτα, επειδή ζει μαζί σου, και δεύτερον επειδή σκέφτεται όπως εσύ.

5. Το τουφέκι, και η φυσιγγιοθήκη, και τα υπόλοιπα, σου δόθηκαν όχι για να σκουριάσουν κατά την ανάπαυλα, αλλά για να συντηρηθούν στον πόλεμο.

6. Ούτε να το σκεφτείς να πεις ότι «Θα πληρώσει η Κυβέρνηση…» επειδή εσύ είσαι αυτός που πληρώνει· και η Κυβέρνηση είναι αυτή την οποία θέλεις εσύ να έχεις, και για την οποία φοράς τη στολή σου.

7. Η πειθαρχία είναι η ψυχή των στρατών· χωρίς αυτήν δεν υπάρχουν στρατιώτες, μόνο σύγχυση και ήττα.

8. Ο Mussolini έχει πάντα δίκιο.

9. Για έναν εθελοντή δεν υπάρχουν ελαφρυντικές περιστάσεις όταν είναι απείθαρχος.

10. Ένα πράγμα πρέπει να σου είναι αγαπητό: η ζωή του Duce.

II – 1938

1. Να θυμάσαι ότι εκείνοι οι οποίοι έπεσαν για την επανάσταση και για την αυτοκρατορία παρελαύνουν στην κεφαλή της φάλαγγάς σου.

2. Ο συναγωνιστής σου είναι ο αδερφός σου. Ζει μαζί σου, σκέφτεται όπως εσύ και είναι στο πλευρό σου στη μάχη.

3. Η υπηρεσία στην Ιταλία μπορεί να προσφερθεί οποιαδήποτε στιγμή, σε οποιοδήποτε μέρος, και με οποιονδήποτε τρόπο. Μπορεί να πληρωθεί με μόχθο καθώς επίσης και με αίμα.

4. Ο εχθρός του Φασισμού είναι και δικός σου εχθρός. Μην του δείξεις κανένα έλεος.

5. Η πειθαρχία είναι η λιακάδα του στρατού. Προετοιμάζει και φωτίζει τη νίκη.

6. Εκείνος ο οποίος προελαύνει προς την επίθεση με αποφασιστικότητα έχει ήδη αδράξει τη νίκη.

7. Η συνειδητή και απόλυτη υπακοή είναι η αρετή του Λεγεωνάριου.

8. Δεν υπάρχουν σημαντικά και ασήμαντα πράγματα. Υπάρχει μόνο το καθήκον.

9. Η Φασιστική επανάσταση εξαρτιόταν στο παρελθόν κι εξακολουθεί να εξαρτιέται στις ξιφολόγχες των Λεωνάριών της.

10. Ο Mussolini έχει πάντα δίκαιο.

Μετάφραση: Πενθεσίλεια

«Η άνοδος του ιταλικού φασισμού και οι σχέσεις του με τον αναρχισμό, το συνδικαλισμό και το σοσιαλισμό»

Του Larry Gambone*

[Η κυβέρνησή του διαπράττει στην Ιταλία, ο,τι η σοβιετική κυβέρνηση έχει διαπράξει στη Ρωσία.Τα πιο αγωνιστικά φιλελεύθερα στοιχεία είναι βαθιά αποκαρδιωμένα. Αυτό που σύντομα θα γίνει είναι ένα μεγάλο σοσιαλιστικό κράτος, αυστηρά συγκεντρωτικό, μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια. Σε 10 χρόνια, θα έχει οικοδομηθεί ένα κράτος όπου δε θα υπάρχει κανένα ίχνος ευρωπαϊκού «φιλελευθερισμού» ή δημοκρατικής «ελευθερίας».]

Wyndham Lewis, Άγγλος οπαδός του φασισμού (1926)

[Το μονοπάτι όπου βαδίζουν αυτοί οι άνθρωποι είναι πάντοτε το ίδιο. Αρχικά είναι αναρχικοί ή ακραίοι σοσιαλιστές, κατόπιν «προσηλυτίζονται» στον εθνικισμό και δημιουργούν αξιοσημείωτες μεσσιανικές ιδέες και φορτίζουν τον ακίνδυνο εθνικισμό των ενώσεων και των κομμάτων με το δυναμίτη της αναρχικής ετοιμότητας για δράση.]

Όττο Στράσσερ1

*Ο Larry Gambone ζει στο Μόντρεαλ του Καναδά και είναι εκδότης της αναρχικής εφημερίδας Any Time Now.

Η μετάφραση είναι του Γιάννη Καρύτσα.

Συνεχίστε να διαβάζετε το «Ο Δρόμος προς τον Φασισμό» και «Ο Δεκάλογος του Φασίστα».

H δουλεία των Λευκών στην Αμερική!

Με αφορμή την επέτειο της εργατικής πρωτομαγιάς, την οποία γιορτάζουμε όλοι μας εκτός από τους λακέδες του συστήματος και των αφεντικών, μεταφράσαμε και σας παραθέτουμε το πρώτο μέρος ενός εξαιρετικού άρθρου για την μισθωτή και άμισθη σκλαβιά των Λευκών στην Αμερική. Στο ιστολόγιο από το οποίο αντλήσαμε το άρθρο, υπάρχει ένας θησαυρός ρεβιζιονιστικών άρθρων με θέμα την λευκή δουλεία στις ΗΠΑ, τον Αμερικανικό εμφύλιο και πολλά άλλα θέματα.

Σε μια εποχή που η δεξιά και η ακροδεξιά κρύβουν τα κόπρανα κάτω από το χαλί μιλώντας για «εθνική ενότητα» και υπηρετώντας πιστά τον ταξικό εχθρό ενώ η αριστερά βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του φυλετικού πολέμου που έχουν εξαπολύσει εναντίον μας οι Σιωνιστές και οι αφροασιάτες, οφείλουμε να αποκαλύψουμε την ταξική υφή του φυλετικού μας πολέμου καθολη την διάρκεια της ιστορίας.

Σε αντίθεση με όσα ισχυρίζονται οι φιλελεύθεροι Μαρξιστές, ουδέποτε υπήρξε «Λευκό προνόμιο» (White privilege) αλλά αντίθετα μια «Λευκή κατάρα» την οποία η βιολογική ρώμη των Λευκών προλετάριων μετέτρεψε σε «προνόμιο», ακόμα και στα πιο άγονα μέρη ή υπό τις πιο αντίξοες συνθήκες! Είναι το «Λευκό προνόμιο» του στρατού του Έλληνα Σπάρτακου, αποτελούμενου ως επί το πλείστον από Γερμανούς και Γαλάτες μονομάχους, ο οποίος τσάκισε την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, την στιγμή που οι μη Eυρωπαίοι δούλοι ουδέποτε διανοήθηκαν να εξεγερθούν…

Συνεχίστε να διαβάζετε το H δουλεία των Λευκών στην Αμερική!.

Σιδηρά Μεραρχία!

Έτσι πάμε υπό ξένη σημαία

χωρίς μισθούς ή ανταμοιβή

πολεμούμε ανάμεσα σε ρώσικες σημαίες

είμαστε η Γερμανική λεγεώνα.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Σιδηρά Μεραρχία!.

Η ΑΠΟΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ!

του Otto Strasser

Ακολουθεί ένα απόσπασμα από το εθνικοσοσιαλιστικό αριστούργημα του Otto Strasser, «Germany Tomorrow», το οποίο θα αναρτηθεί ολοκληρωμένο στο άμεσο μέλλον.

«Αυτή η συστηματοποιημένη μέθοδος «επικαρπίας» αφορά επιπλέον και μια εμφατική απόρριψη οποιασδήποτε μορφής κρατικού καπιταλισμού, που αποκαλείται ευφημιστικά κρατικός σοσιαλισμός.

Η ανάγκη για την αποκήρυξη πρέπει να εξηγηθεί λεπτομερώς, ιδιαιτέρως επειδή όχι μόνο οι Μαρξιστές αλλά και πολλοί μη-Μαρξιστές οι οποίοι εργάζονται για την «εθνική κατευθυνόμενη οικονομία» φιλοδοξούν στον κρατικό καπιταλισμό, ή, όπως προτιμούν να λένε, τον κρατικό σοσιαλισμό.

Εφόσον αυτό θα περιελάμβανε και τη μεταφορά όλων των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας στην κοινότητα, αντιπροσωπευόμενη απ’ το κράτος, έρχεται σε πλήρη αρμονία με τους σκοπούς του γερμανικού σοσιαλισμού.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Η ΑΠΟΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ!.

Απαιτούμε!

άρθρο του Joseph Goebbels (μετάφραση-σχόλια: Ελίνα ΓΚ)

Αναδημοσιεύουμε το επόμενο κείμενο, όπως είχε δημοσιευθεί πριν από κάποια χρόνια, σε μη ενεργό πλέον ιστολόγιο.

Ο Γερμανικός λαός είναι ένας υπόδουλος λαός. Υπό τον διεθνή νόμο, είναι κατώτερος από τη χειρότερη Νέγρικη αποικία στο Κονγκό. Κάποιος μας έχει πάρει όλα τα δικαιώματα κυριαρχίας. Είμαστε αρκετά καλοί ώστε το διεθνές κεφάλαιο να μας επιτρέπει να γεμίζουμε τους σάκους χρήματός του με την πληρωμή τόκων. Αυτό και μόνον αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας αιωνόβιας ιστορίας του ηρωισμού. Το δικαιούμαστε; Όχι, και πάλι όχι!1

Επομένως απαιτούμε να ξεκινήσει ένας αγώνας κόντρα σε τούτη την κατάσταση ντροπής και μιζέριας, και οι άνδρες στων οποίων τα χέρια θέτουμε τη μοίρα μας πρέπει να χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο για να σπάσουν τις αλυσίδες της σκλαβιάς.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Απαιτούμε!.

Εθνικισμός και Σοσιαλισμός!

Του Hermann Göring.*

Μετάφραση: Σπάρτακος

Αναδημοσιεύουμε το εν λόγω άρθρο από μη ενεργό πλέον ιστολόγιο.

«Γερμανοί και Γερμανίδες! Έχω μιλήσει σε πολλές συγκεντρώσεις και έχω επανειλημμένα λάβει θέση σε διάφορα ζητήματα. Όμως σήμερα είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο για εμένα: Είναι ξεχωριστό διότι σήμερα στέκομαι μπροστά στους Γερμανούς που εργάζονται σκληρά κάθε μέρα ή που πρέπει να ζουν στην απόλυτη φτώχεια, επομένως έχουν μάθει από τις εμπειρίες τους τι είναι ο εθνικοσοσιαλισμός και τι σημαίνει η νίκη του για τους παραγωγικούς πολίτες.

Αγαπητοί μου συμπολίτες. Ζούμε μέσα στην εθνικοσοσιαλιστική επανάσταση. Τονίζουμε τον όρο «σοσιαλιστική» διότι πολλοί μιλάνε μόνο για εθνική επανάσταση. Αμφίβολο, όσο και λάθος. Δεν ήταν μόνο ο εθνικισμός που μας οδήγησε στην επανάσταση. Είμαστε υπερήφανοι που ο Γερμανικός σοσιαλισμός επίσης θριάμβευσε. Δυστυχώς υπάρχουν ακόμα ανάμεσά μας σήμερα άνθρωποι που τονίζουν τόσο δυνατά τη λέξη «εθνικός», και που δε θέλουν να ξέρουν τίποτα για το δεύτερο μέρος της κοσμοθεωρίας μας, γεγονός το οποίο αποδεικνύει ότι απέτυχαν να καταλάβουν το πρώτο μέρος. Αυτοί που δε θέλουν να αναγνωρίσουν το Γερμανικό σοσιαλισμό δεν έχουν το δικαίωμα να αυτοαποκαλούνται εθνικιστές.

Μόνο αυτός που δίνει έμφαση στο Γερμανικό σοσιαλισμό είναι αληθινά εθνικιστής. Αυτός που αρνείται να μιλήσει για σοσιαλισμό ή που πιστεύει στο σοσιαλισμό με τη Μαρξιστική έννοια του όρου, ή αυτός στον οποίο η λέξη σοσιαλισμός ακούγεται δυσάρεστα, δεν έχει κατανοήσει τη βαθύτερη σημασία του όρου εθνικισμός. Δεν έχει καταλάβει ότι κάποιος μπορεί να είναι εθνικιστής μόνο όταν βλέπει τα κοινωνικά προβλήματα ανοιχτά και καθαρά. Από την άλλη μεριά, κάποιος μπορεί να είναι σοσιαλιστής, μόνο αν διακρίνει καθαρά ότι ο εθνικισμός πρέπει να θριαμβεύσει, έτσι ώστε να προστατεύει το ζωτικό χώρο του λαού από εξωτερικές δυνάμεις.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Εθνικισμός και Σοσιαλισμός!.

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, παραθέτουμε το «ευαγγέλιο» του Εθνικού Σοσιαλισμού, το πρόγραμμα των 25 σημείων του NSDAP, όπως εκδόθηκε για πρώτη φορά τον Φεβρουάριο του 1920.

Οποιοσδήποτε σήμερα αρνείται, έστω και μερικώς, το πνεύμα και την βαθύτερη ουσία αυτού του προγράμματος, όχι μόνο δεν μπορεί να θεωρείται Εθνικοσοσιαλιστής αλλά είναι και εχθρός του Εθνικοσοσιαλισμού με το προσωπείο του φίλου…

1. Απαιτούμε την συνένωση όλων των Γερμανών μέσα σε μια Μείζονα Γερμανία, βασισμένη στο δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού των εθνών. Συνεχίστε να διαβάζετε το ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ.

Η αντιχιτλερική αντίσταση μέσα από την Γερμανική Συντηρητική Επανάσταση. (Μέρος Γ’)

Gregor και Otto Strasser

Οι αδερφοί Strasser ήταν η ηγέτες της αντιχιτλερικής αντιπολίτευσης, προσφέροντας μια εναλλακτική μορφή του Εθνικοσοσιαλισμού, η οποία ισχυριζόντουσαν ότι διατηρούσε το αρχικό επαναστατικό πρόγραμμα του ΝSDAP. Ενώ ο Gregor έμεινε στο NSDAP, έχοντας πολλούς προσωπικούς του οπαδούς, ελπίζοντας να μεταμορφώσει το κόμμα, ο Otto έφυγε νωρίς και σχημάτισε την Ένωση Επαναστατών Εθνικοσοσιαλιστών.

Ο Otto, ο οποίος είχε τραυματιστεί σοβαρά στην πρώτη γραμμή του μετώπου και είχε παρασημοφορηθεί κατά τον Α’ ΠΠ, ήταν μεν σοσιαλιστής αλλά ήταν αηδιασμένος από τον αντεθνικό Μαρξισμό των κομμουνιστών όπως ο Kurt Eisner. Κατά συνέπεια κατατάχθηκε στα Freikorps για να πολεμήσει τους κομμουνιστές στην Βαυαρία. Ο Gregor, επίσης διακεκριμένος για την στρατιωτική του υπηρεσία στον Α’ ΠΠ, σχημάτισε το δικό του τρομερό Freikorp και έγινε μια επιφανής προσωπικότητα στην Κάτω Βαυαρία. Είναι λάθος να συμπεράνουμε ότι όλοι όσοι κατατάχθηκαν στα Freikorps εναντίον των μπολσεβίκων ήταν δεξιοί μιλιταριστές. Πολλοί ήταν σοσιαλιστές. Ο Otto εντάχθηκε στο Γερμανικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, το οποίο διακρίθηκε κατά την αντίσταση στην κομμουνιστική εξέγερση.8 Δέχθηκε επίθεση από την αριστερά για τον πατριωτισμό του και από την Δεξιά για τον σοσιαλισμό του, και έτσι αποχώρησε από το Σοσιαλιστικό Κόμμα.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Η αντιχιτλερική αντίσταση μέσα από την Γερμανική Συντηρητική Επανάσταση. (Μέρος Γ’).

Η αντιχιτλερική αντίσταση μέσα από την Γερμανική Συντηρητική Επανάσταση. (Μέρος Β’)

«Ernst Niekisch

O κύριος εκπρόσωπος των Εθνικομπολσεβίκων ήταν ο Ernst Niekisch. Ανήκε στον κύκλο που είχε σχηματιστεί γύρω από τον συγγραφέα της πρώτης γραμμής του μετώπου, Ernst Junger, και τον Helmut Franke, ο οποίος ήταν βετεράνος των Freikorps και εκδότης της “Die Standarte”. Αυτοί απαιτούσαν μια δημοκρατία των «εθνικιστών εργατών». Άλλοι που συμπεριλαμβάνονταν στον κύκλο ήταν ο συνεργάτης του Niekisch, Κarl O. Paetel και ο Otto Strasser, μελλοντικός ηγέτης της αντιχιτλερικής αντιστασιακής οργάνωσης, το «Μαύρο Μέτωπο». Αυτός ο κύκλος, που συναντιόταν κάθε βράδυ της Παρασκευής, μέσα στο 1929 επίσης περιελάμβανε τους κομμουνιστές Bertold Brecht και Ernst Toller.

Η συνεργασία μεταξύ των Εθνικομπολσεβίκων και των εθνικιστικών παραστρατιωτικών οργανώσεων και οργανώσεων νεολαίας ήταν εκτενής, με δεδομένο ότι αυτές οι οργανώσεις ήταν αντιμαρξιστικές. Υπήρχαν πολλά χαρακτηριστικά στον νέο Σοβιετικό Άνθρωπο, που ήταν κοινά με αυτά της επερχόμενης τάξης των Εργατών – Στρατιωτών – Τεχνικών που «προφήτευσε» ως Νέο Άνθρωπο του μέλλοντος ο Junger. To 1930 o Junger έγινε συνεκδότης της Εθνικομπολσεβίκικης εφημερίδας Die Kommenden (η Έλευση) που ιδρύθηκε το 1925. Η Die Kommenden συνεκδιδόταν από τον κυριότερο συνεργάτη του Niekisch, Karl Paetel. Η εφημερίδα είχε μεγάλη επίδραση στις εθνικιστικές οργανώσεις νεολαίας.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Η αντιχιτλερική αντίσταση μέσα από την Γερμανική Συντηρητική Επανάσταση. (Μέρος Β’).