Kai Murros: «Η επανάσταση και πως να την κάνουμε στη σύγχρονη κοινωνία».

O Kai Murros κανονικά δεν θα έπρεπε να χρειάζεται συστάσεις. Ίσως όμως και να χρειάζεται στον Ελληνικό «εθνικιστικό» χώρο, όπου όλοι οι ασήμαντοι και οι τελευταίοι έχουν ένα «κάδρο» (ο Μεταξάς, ο Δραγούμης, η Σίτσα η Λίτσα και το κακό συναπάντημα) και όλοι οι σημαντικοί και σπουδαίοι είτε παραμένουν άγνωστοι είτε συκοφαντούνται.

O Φιλανδός καθηγητής Kai Murros, του οποίου η διδακτορική διατριβή είχε θέμα την μετεξέλιξη του κινεζικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Μετώπου από αντάρτικη οργάνωση σε επαγγελματικό στρατό, είναι ίσως ο μεγαλύτερος σύγχρονος εν ζωή πολιτικός διανοητής παγκοσμίως. Έχει γράψει κατά τη δεκαετία του ‘90 το εξαιρετικό πόνημα «Η επανάσταση και πως να την κάνουμε στη σύγχρονη κοινωνία», αποσπάσματα από το οποίο μεταφράσαμε και σας παραθέτουμε παρακάτω μαζί με το σχετικό video.

Ο Kai έχει δώσει πλήθος διαλέξεων υπέρ της φυλετικής ανακατάληψης της Ευρώπης στον σύγχρονο μεταβιομηχανικό κόσμο. Φυλετιστής, ποτέ απολογητής, γνήσιος και βαθύτατα σοσιαλιστής (οργανικά και δομικά σοσιαλιστής), είναι ο μόνος (θα λέγαμε μεταστρασσερικός) διεθνούς φήμης διανοητής που έχει ενσωματώσει και εξελίξει τον πηγαίο και αμόλυντο Εθνικοσοσιαλισμό της δεκαετίας του 1920. Πλήρως συνειδητοποιημένος φυλετικά, ταξικά και επαναστατικά και άριστος γνώστης των κοινωνικών και πολιτικών διαδικασιών όπως αυτές τροχοδρομούνται από το φυλετικό υπόβαθρο, τις σχέσεις παραγωγής και τις παραγωγικές δυνάμεις, ο Kai θέτει τα προβλήματα ακριβώς στη σωστή τους βάση. Όσοι συναγωνιστές γνωρίζουν αγγλικά, μπορούν και πρέπει να διαβάσουν τα κείμενά του ή να παρακολουθήσουν τις ομιλίες του.

Ένας άνθρωπος ευγενέστατος κατά την συνομιλία και πνευματώδης, που δεν σταματά να προσφέρει τα μέγιστα στην αφύπνιση των λαών της Ευρώπης όπου και όπως μπορεί. Ελπίζουμε μια μέρα να δώσει κάποια διάλεξη και στην Ελλάδα, αν και πολύ αμφιβάλουμε για το αν αυτό είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί. Παραθέτουμε τα αποσπάσματα ελπίζοντας να δώσουμε κάποια ερεθίσματα στους αναγνώστες μας.

Συνεχίστε να διαβάζετε Kai Murros: «Η επανάσταση και πως να την κάνουμε στη σύγχρονη κοινωνία»..

Advertisements

O Adolf Hitler εξηγεί…

Αγαπητοί αναγνώστες, βρισκόμαστε σε μια προσπάθεια ιδεολογικής κάθαρσης του Εθνικοσοσιαλισμού από στοιχεία που τον μολύνουν προσπαθώντας αργά αλλά σταθερά να διαχύσουν μέσα του ακροδεξιά, καπιταλιστικά, αντιευρωπαϊκά και αντιρωσικά-αντισλαβικά μιμίδια. Σε αυτά τα πλαίσια δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από την ομιλία του Hitler που εκφωνήθηκε στις 22 Απριλίου του 1922 στο Μόναχο. Μπορείτε να κατεβάσετε ολόκληρη την ομιλία από εδώ, μεταφρασμένη από την συναγωνίστρια Πενθεσίλεια. Φυσικά αυτή η προσπάθεια είναι μια συνεχής προσπάθεια του ανοσοποιητικού συστήματος των Εθνικοσοσιαλιστικών μιμιδίων, η οποία υπερβαίνει κατά πολύ τους αρθρογράφους και τους διαχειριστές αυτού του ιστολογίου. Είναι μια σκυτάλη που την πήραμε από το παρελθόν με σκοπό τουλάχιστον να την παραδώσουμε στους επόμενους. Πάντα θα υπάρχουν επόμενοι, να το έχουν υπόψη τους αυτό οι βάκιλοι του «χώρου», διότι στα επιχρυσωμένα καλούπια τους ποτέ δεν θα χωρέσουν οι Εθνικοσοσιαλιστές.

   …

«Και αυτή η αναγνώριση των γεγονότων αποκαλύπτει αμέσως μια ολόκληρη ακολουθία των πιο βασικών αρχών οι οποίες πρέπει να οδηγήσουν αυτό το νέο Κίνημα το οποίο, ελπίζουμε, είναι προορισμένο για μεγάλα πράγματα μια μέρα:

1. «Εθνικισμός» και «Σοσιαλισμός» είναι δύο πανομοιότυπες έννοιες. Ήταν μόνο ο Εβραίος ο οποίος κατάφερε, με νόθευση του σοσιαλιστικού ιδεώδους και μετατρέποντάς το σε Μαρξισμό, όχι μόνο να διαχωρίσει το σοσιαλιστικό ιδεώδες από το εθνικό, αλλά και να τα παρουσιάσει σαν πραγματικά αντίθετα. Πράγματι πέτυχε αυτόν τον σκοπό. Κατά την ίδρυση αυτού του Κινήματος, πήραμε την απόφαση να εκφράσουμε αυτή μας την ιδέα για την ταυτότητα των δύο εννοιών: παρά τις προειδοποιήσεις, με βάση αυτό που πλέον πιστεύαμε, με βάση την ειλικρίνεια της θέλησής μας, την ονομάσαμε «Εθνικό Σοσιαλισμό». Είπαμε στους εαυτούς μας ότι για να είσαι «εθνικός» πρέπει πάνω από όλα να ενεργείς με απεριόριστη και καθολική αγάπη για το λαό και, εάν χρειαστεί, ακόμη και να πεθάνεις για αυτόν. Και ομοίως για να είσαι «σοσιαλιστής» σημαίνει να χτίζεις το κράτος και την κοινωνία του λαού ώστε κάθε άτομο να πράττει για το συμφέρον της κοινότητας του λαού και πρέπει να είναι τόσο πεπεισμένος για την καλοσύνη, για την έντιμη ευθύτητα αυτής της κοινότητας του λαού ώστε να είναι έτοιμος να πεθάνει για αυτήν.

2. Και τότε είπαμε στους εαυτούς μας: Δεν υπάρχει τίποτα που να αποκαλείται τάξη: δεν μπορεί να υπάρχει. Η τάξη συνεπάγεται την κάστα και η κάστα συνεπάγεται τη φυλή. Εάν υπάρχουν κάστες στην Ινδία, καλώς έχει· εκεί είναι δυνατό, διότι υπάρχουν πρώην Άριοι και μαύροι αυτόχθονες. Το ίδιο και με την Αίγυπτο και με τη Ρώμη. Αλλά με εμάς στη Γερμανία, όπου όποιος είναι Γερμανός έχει το ίδιο αίμα, τα ίδια μάτια, και μιλάει την ίδια γλώσσα, εδώ δεν μπορούν να υπάρξουν τάξεις, εδώ μπορεί να υπάρξει ένας και μόνο λαός και πέραν τούτου τίποτα άλλο.

Σίγουρα αναγνωρίζουμε, όπως πρέπει να κάνουμε όλοι, ότι υπάρχουν διάφορες «απασχολήσεις» και διάφορα «επαγγέλματα» -υπάρχει η Θέση των ωρολογοποιών, η Θέση των κοινών εργατών, η Θέση των βαφέων ή των τεχνικών, η Θέση των μηχανολόγων, των υπαλλήλων κλπ. Θέσεις μπορούν να υπάρξουν. Αλλά κατά την πάλη την οποία αυτές οι Θέσεις έχουν μεταξύ τους για την εξίσωση των οικονομικών τους συνθηκών, η διαμάχη και ο διχασμός δεν πρέπει ποτέ να είναι τόσο μεγάλη ώστε να διαχωρίσει τους δεσμούς της φυλής.

Και εάν πείτε «Αλλά πρέπει να υπάρχει εν τέλει μια διαφορά μεταξύ των τίμιων δημιουργών και εκείνων οι οποίοι δεν κάνουν τίποτα απολύτως·» βεβαίως και πρέπει! Αυτή είναι η διαφορά η οποία βρίσκεται στην απόδοση της ενσυνείδητης εργασίας του ατόμου. Η εργασία πρέπει να είναι ο μεγάλος συνδετικός κρίκος, αλλά ταυτοχρόνως ο μεγάλος παράγοντας ο οποίος διαχωρίζει τον ένα άνθρωπο από τον άλλο. Ο κηφήνας είναι ο εχθρός όλων μας.

Αλλά οι δημιουργοί -δεν έχει σημασία εάν είναι εργάτες του πνεύματος ή χειρώνακτες- αυτοί είναι οι ευγενείς του Κράτους μας, αυτοί είναι ο Γερμανικός λαός! Με τον όρο «εργασία» κατανοούμε αποκλειστικά και μόνο τη δραστηριότητα η οποία όχι μόνο ωφελεί μόνο το άτομο, αλλά δεν βλάπτει με κανέναν τρόπο την κοινότητα, ή μάλλον όχι, αυτή (η εργασία) η οποία συμβάλλει στη διαμόρφωση της κοινότητας.

3. Και στην τρίτη θέση: Μας ήταν ξεκάθαρο ότι αυτή η συγκεκριμένη άποψη βασιζόταν σε μια ώθηση η οποία αναπηδά από τη φυλή και το αίμα μας. Είπαμε μέσα μας ότι η μία φυλή διαφέρει από την άλλη και, επιπλέον, ότι η κάθε φυλή σε σχέση με τις βασικές της απαιτήσεις δείχνει εξωτερικά κάποιες συγκεκριμένες κλίσεις, και αυτές οι κλίσεις μπορούν ίσως να είναι περισσότερο ευκρινώς ακολουθούμενες στη σχέση τους με την αντίληψη της εργασίας. Ο Άριος αντιλαμβάνεται την εργασία ως το θεμέλιο για τη διατήρηση της κοινότητας του λαού μεταξύ των μελών της. Ο Εβραίος αντιλαμβάνεται την εργασία ως το μέσο εκμετάλλευσης άλλων λαών. Ο Εβραίος δεν εργάζεται ποτέ ως παραγωγικός δημιουργός χωρίς τον μεγάλο σκοπό του να γίνει ο ίδιος το αφεντικό. Εργάζεται μη-παραγωγικά, χρησιμοποιώντας και απολαμβάνοντας την εργασία άλλων ανθρώπων.

Και έτσι καταλαβαίνουμε την σιδηρά πρόταση την οποία είχε κάποτε ξεστομίσει ο Mommsen: «Ο Εβραίος είναι το ένζυμο της αποσύνθεσης στους λαούς,» που σημαίνει ότι ο Εβραίος καταστρέφει και πρέπει να καταστρέψει επειδή δεν κατέχει καθόλου την έννοια μιας δραστηριότητας η οποία συνθέτει το βίο μιας κοινωνίας. Και εκ τούτου είναι εκτός θέματος εάν ο Εβραίος ως άτομο είναι «αξιοπρεπής» ή όχι. Επάνω του φέρει εκείνα τα χαρακτηριστικά τα οποία του έχει δώσει η Φύση, και δεν μπορεί ποτέ να απαλλάξει τον εαυτό του από αυτά τα χαρακτηριστικά. Και είναι βλαβερός προς εμάς. Το αν μας βλάπτει συνειδητά ή ασυνείδητα, αυτό δεν είναι το θέμα μας. Πρέπει να προβληματιστούμε ενσυνείδητα σχετικά με την ευημερία του δικού μας λαού.

4. Και τέταρτον: Πειστήκαμε περισσότερο ότι η οικονομική ευδαιμονία είναι αδιαχώριστη από την πολιτική ελευθερία και ότι εκ τούτου αυτός ο οίκος ψεμμάτων, ο “Διεθνισμός,” πρέπει να καταρρεύσει άμεσα. Αναγνωρίζουμε ότι η ελευθερία μπορεί να αποτελεί για πάντα μόνο ένα επακόλουθο της δύναμης και ότι η πηγή της δύναμης είναι η θέληση. Η θέληση για δύναμη πρέπει να ενδυναμώνεται συνεχώς σε έναν λαό με παθιασμένη ζέση. Και εκ τούτου συνειδητοποιούμε πέμπτον ότι:

5. Εμείς ως Εθνικοσοσιαλιστές και μέλη του Γερμανικού Εργατικού Κόμματος -ενός κόμματος δεσμευμένο στην εργασία- πρέπει να είμαστε εξ’ αρχής οι πιο φανατικοί εθνικιστές. Συνειδητοποιούμε ότι το Κράτος μπορεί να είναι ένας παράδεισος για το λαό μας μόνο εάν ο λαός μπορεί να διατηρεί ελεύθερα την ισορροπία εκεί, σαν σε έναν παράδεισο: συνειδητοποιήσαμε ότι ένα κράτος δούλων δεν θα είναι ποτέ ένας παράδεισος, αλλά μόνο -πάντα και για πάντα- μια κόλαση ή μια αποικία.

6. Και έτσι, έκτον, αντιληφθήκαμε το γεγονός ότι η δύναμη ως ύστατη λύση είναι δυνατή μόνο όπου υπάρχει σθένος, και αυτό το σθένος δεν βρίσκεται στο νεκρό βάρος των αριθμών, αλλά αποκλειστικά στην ενέργεια.

Ακόμη και η μικρότερη μειοψηφία μπορεί να καταφέρει ένα ισχυρό αποτέλεσμα, εάν εμπνευστεί από την πιο φλογερή, την πιο παθιασμένη θέληση να δράσει. Η παγκόσμια ιστορία γραφόταν πάντα από μειοψηφίες. Και τέλος:

7. Εάν κάποιος έχει συνειδητοποιήσει μια πραγματικότητα, αυτή η πραγματικότητα δεν έχει καμιά αξία εφόσον δεν έχει την αδάμαστη θέληση να μετατρέψει αυτή τη συνειδητοποίηση σε πράξη!

Αυτά ήταν τα θεμέλια του Κινήματός μας· οι αλήθειες στις οποίες βασίστηκε και οι οποίες κατέδειξαν την αναγκαιότητά του.»

Εθνικισμός και Σοσιαλισμός.

Του James Connolly

Δημοσιεύουμε ένα εξαιρετικό κείμενο γραμμένο το 1897 από τον μεγάλο Ιρλανδό σοσιαλιστή εθνικοαπαναστάτη James Connolly, στο οποίο ξεσκεπάζεται η υποκρισία του αστικού και μικροαστικού πατριωτισμού. Ο James Connolly εκτελέστηκε από τους Εβραιοσάξονες για τον ηγετικό του ρόλο στην Πασχαλινή Εξέγερση του 1916 στο Δουβλίνο, όταν ένοπλοι Ιρλανδοί επαναστάτες αλλά και πλήθος λαού πολιόρκησαν το Δουβλίνο για έξι ημέρες απαιτώντας μια ελεύθερη Ιρλανδική Δημοκρατία. Ο Βρετανικός στρατός, καλώντας χιλιάδες ενισχύσεις κατέπνιξε τελικά την επανάσταση. Η συγκεκριμένη εξέγερση ήταν η πρώτη ένοπλη εξέγερση των Ιρλανδών που μετά από πολλές και αιματηρότατες επαναστάσεις κατάφεραν τελικά να απελευθερώσουν την πατρίδα τους, τουλάχιστον επίσημα, από τον Εβραιοσαξονικό ζυγό.

Αναδημοσιεύουμε αυτό το κείμενο από κομμουνιστικό ιστολόγιο, διότι εμείς δεν πάσχουμε από την ακροδεξιά νόσο. Αυτό το κείμενο είναι μια απάντηση σε όλους αυτούς τους γελοίους που προβάλουν τον Εθνικοσοσιαλισμό απλά ως ένα σύνολο από φυλετικούς μύθους και παραμύθια (όπως η ανύπαρκτη νορδική κάθοδος στην οποία θα αναφερθούμε διεξοδικά βασιζόμενοι στη σύγχρονη γενετική), λες και βρισκόμαστε σε λαογραφικό μουσείο.

Είναι μια απάντηση σε όλους αυτούς που προσπαθούν να ωραιοποιήσουν τη φεουδαρχία -την οποία οι Γερμανοί αγρότες αλλά και οι αληθινοί Γερμανοί αριστοκράτες1, πολέμησαν ηρωικά πολύ πριν τη Γαλλική επανάσταση- παρουσιάζοντάς την ως «πατροπαράδοτη» για να δικαιολογήσουν τις νεοφεουδαρχικές πρακτικές των Εβραίων και Λευκών Εβραίων καπιταλιστών.

Είναι μια απάντηση σε όλους αυτούς τους δήθεν «Συντηρητικούς» λακέδες, που μυρίστηκαν την πιθανή καταδίκη της Χρυσής Αυγής και τρέχουν να της πάρουν τις ψήφους πουλώντας αστικό Εθνικισμό μπολιασμένο με την καπιταλιστική βρωμιά που τους ακολουθεί παντού.

Είναι μόνο η αρχή στον ιδεολογικό και προπαγανδιστικό πόλεμο που θα ακολουθήσει με όλες τις καθεστωτικές τάσεις που αμαυρώνουν τον Εθνικοσοσιαλισμό. Αυτό το ιστολόγιο είναι όργανο ιδεολογικής μάχης. Αν θέλαμε να εμπλακούμε σε φυσική μάχη, κάτι που δεν είναι άγνωστο σε εμάς σε αντίθεση με πολλούς άλλους, σίγουρα δεν θα το κάναμε on camera ούτε θα κατοχυρώναμε το trademark εκτός κι αν είχαμε άλλους σκοπούς. Νομίζουμε ότι γίναμε πλήρως κατανοητοί από τους αναγνώστες μας.

Συνεχίστε να διαβάζετε Εθνικισμός και Σοσιαλισμός..

Ο Putin βάζει τέλος στην Λευκή γενοκτονία.

Με μεγάλη μας χαρά και ενθουσιασμό διαβάσαμε στο Russia Today, ότι ο Vladimir Putin προχώρησε σε μια βαθύτατα πολιτική και συμβολική κίνηση έναντι της σάπιας και εκφυλισμένης Δύσης, προσφέροντας μια νέα πατρίδα στους δεκάδες χιλιάδες Νοτιοαφρικανούς Boers! O Putin προτίθεται άμεσα να κάνει πραγματικότητα όλες τις ευχές και τις προσευχές των Λευκών του πλανήτη. Αυτό που είχαμε απαιτήσει πρώτα εμείς, από αυτό εδώ το βήμα, να πραγματοποιήσει η αποικία Πακιστανών και Αφγανών που ονομάζεται «Ελλάς», το πραγματοποίησε η Ρωσία.

Φυσικά μόνο η Ρωσία θα μπορούσε να ενσωματώσει τους Λευκούς συντηρητικούς αγρότες, τις αιτήσεις ασύλου των οποίων απέρριψαν η Μ. Βρετανία, η Ολλανδία και πλήθος άλλων δυτικών χωρών. Διότι στη Δύση έχουν θέση όλοι εκτός από τους φυσιολογικούς Λευκούς ανθρώπους. Η Δύση είναι η πατρίδα των διεμφυλικών, των ομοφυλόφιλων, των νέγρων, των ασιατών και πρώτα απ’ όλα των Εβραίων! Οποιοδήποτε λευκό βιολογικό σκουπίδι είναι καλοδεχούμενο στη Δύση, αλλά όχι οι συντηρητικοί Λευκοί.

Είναι αστείο να πιστέψει κάποιος ότι ο Putin ενδιαφέρεται για τα λεφτά των Boers. Ακόμα και ένα δις δολάρια, ένα ποσό εξωπραγματικό για τα δεδομένα των Boers αφού είναι αμφίβολο αν θα πάρουν τις ανάλογες αποζημιώσεις από την Νοτιοαφρικανική κυβέρνηση των νέγρων κομμουνιστών, είναι ασήμαντο ποσό για το μέγεθος της Ρωσικής οικονομίας. H ερμηνεία των ενεργειών του Putin βρίσκεται στις δηλώσεις του, που μπορείτε να παρακολουθήσετε στο επόμενο video: «Οι ρυθμοί γέννησης είναι πολύ χαμηλοί, οι Λευκοί εξαφανίζονται, δεν το καταλαβαίνετε;»

Συνεχίστε να διαβάζετε Ο Putin βάζει τέλος στην Λευκή γενοκτονία..

O Otto Strasser για τη Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών…

Μεταφράσαμε και σας παραθέτουμε ένα μικρό απόσπασμα από το αριστούργημα του Otto Strasser,  Hitler and I”, το οποίο αναφέρεται στα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στο ξενοδοχείο στο οποίο δολοφονήθηκαν οι αρχηγοί των S.A, εκτός από αυτούς οι οποίοι συνελήφθησαν, φυλακίστηκαν και εκτελέστηκαν μια με δύο ημέρες αργότερα, μέχρι τις 2 Ιουλίου του 1934.

Μέσα από αυτό το απόσπασμα αποκαλύπτεται τόσο ο βρώμικος ρόλος των καπιταλιστών και του στρατού όσο και η σκόπιμη παραπληροφόρηση του Hitler, από τους τρεις μεγάλους προδότες του εθνικοσοσιαλισμού, τους Goebbels, Himmler και Goering. Μάλιστα οι Himmler και Goering πρόδωσαν στο τέλος του πολέμου και τον ίδιο τον Hitler, προβαίνοντας σε παρασκηνιακές συνομιλίες με τους Εβραίους της Δύσης που υποτίθεται ότι πολεμούσαν, απλά και μόνο για να σώσουν το τομάρι τους.

Ο Goebbels ήταν πάρα πολύ έξυπνος, σε αντίθεση με τους άλλους δύο, για να πιστέψει ότι οι Δυτικοί θα διαπραγματευθούν πραγματικά με τους μελλοθάνατους. Το γεγονός ότι έχουμε ανεβάσει πολλά κείμενα του Goebbels, δεν σχετίζεται με το ήθος του αλλά με την ιδεολογική του αριστεία, την οποία εκτιμούμε και σεβόμαστε. Όμως είναι άλλο θέμα η θεωρητική ιδεολογική κατάρτιση ενός εθνικοσοσιαλιστή και άλλο ο βίος και τα έργα του.

[… O Roehm πληροφόρησε τον Hitler ότι ήταν ουσιώδες να γίνει μια συνάντηση των αρχηγών των S.A και η παρουσία του Φύρερ ήταν απαραίτητη. Ο Hitler συναίνεσε και επιπλέον έστειλε και το ακόλουθο τηλεγράφημα, το πρωτότυπο του οποίου μου έδειξε ένας αναπληρωτής αρχηγός των S.A. «Όλοι οι αρχηγοί και υπαρχηγοί των S.A θα παρευρεθούν σε συνάντηση στο Γενικό Αρχηγείο των Επικεφαλής του Προσωπικού στο Wiessee στις 30 Ιουνίου και ώρα δέκα. Αδόλφος Χίτλερ.» Ο Roehm είχε ενοικιάσει για ένα χρόνο δωμάτιο στο Wiessee. Αμέσως μόλις πήρε το μήνυμα του Hitler, πήγε στο ξενοδοχείο και έκλεισε ένα αριθμό δωματίων για τις 29 Ιουνίου. Παρήγγειλε ακόμα και ένα χορτοφαγικό γεύμα για τον Αδόλφο. Έμαθα αυτές τις λεπτομέρειες από αξιόπιστους μάρτυρες.

Συνεχίστε να διαβάζετε O Otto Strasser για τη Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών….

ΣΥΝΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΩΝ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ!

Απόσπασμα από το έργο του Otto Strasser «Germany Tomorrow».

Μετάφραση και επιμέλεια: Ελίνα Γ.Κ. 

«Διευθυντής, επιτελείο των εργατών και κράτος είναι οι τρεις συνέταιροι σε κάθε επιχείριση. Αυτοί αποτελούν μια εργοστασιακή συνδιοίκηση.

Το κράτος, το οποίο είναι ο αποκλειστικός ιδιοκτήτης στη γεωργία, στη βιομηχανική επιχείρηση είναι ο αποκλειστικός ιδιοκτήτης του εμπορικού οίκου. Μέσω της συμβολής του αρμόδιου επαγγελματικού συμβουλίου, αναθέτει τη διαχείριση του φέουδου σε κάποιον διευθυντή ο οποίος είναι ικανός και πρόθυμος να το αναλάβει. Σε αντάλλαγμα, θα υπάρχει ένα πληρωτέο τέλος στο κράτος (αντίστοιχο στη δεκάτη που θα καταβάλει η αγροτική επιχείρηση), το ύψος του οποίου θα εκτιμάται κατά συχνά διαστήματα (ας πούμε 5 με 10 χρόνια). Επομένως, αυτά τα τέλη, σε συνδυασμό με τις δεκάτες από τις αγροτικές επιχειρήσεις, θα πρέπει να τροφοδοτούν το κράτος για τα έξοδά του για τα δημόσια ζητήματα και θα έχουν προτεραιότητα από τα καθαρά κέρδη, τα επιδόματα για φυσιολογικές φθορές και τις εφεδρείες.

Ως εκ τούτου, η διοίκηση, η ιδιοκτησία και τα κέρδη θα ανατίθεται σε τρίτα στον διευθυντή, το εργατικό επιτελείο και το κράτος. Η διοίκηση θα αποφασίζει για την διεθνή πολιτική της επιχείρησης, θα καθορίζει το είδος και την ποιότητα των αγαθών που θα παράγονται, θα προσδιορίζει τις αντίστοιχες ποσότητες που θα καταβάλλονται για απόσβεση (φυσιολογικές φθορές), για εφεδρείες και κέρδη, και θα επιβάλλει τους μισθούς που θα καταβάλλονται.

Ενώ τα εγκεκριμένα τέλη από την απόδοση, σε συνδυασμό με τις δεκάτες από τη γεωργία, είναι οι καταβληθείσες στο κράτος επιστροφές για τη διασφάλιση της δημόσιας οικονομίας, το μερίδιο του κράτους επί των κερδών αντιπροσωπεύει ένα μεταβλητό εισόδημα το οποίο μπορεί να δαπανηθεί για ειδικούς σκοπούς (πχ: τρέχοντα έξοδα για επιδόματα, παιδεία, στρατό κλπ και εξαιρετικά έξοδα για δημόσια κτήρια, κανάλια, σταθμούς ηλεκτρικής ενέργειας κλπ).

Συνεχίστε να διαβάζετε ΣΥΝΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΩΝ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ!.

H Ευρώπη ενάντια στους τοκογλύφους.

Μετάφραση – Σχολιασμός: Eupathy Kolovrat

Ο Viktor Orban, ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, δεν θέλει ιδιαίτερες συστάσεις σε όσους ασχολούνται με την διεθνή πολιτική. Νομικός με σπουδές στην Ουγγαρία και στο Ηνωμένο Βασίλειο (Οξφόρδη), ήταν ακτιβιστής ενάντια στο κομμουνιστικό καθεστώς και επαγγελματίας ποδοσφαιριστής στα νεανικά του χρόνια. Στην αρχή της πολιτικής του σταδιοδρομίας ήταν ένας καθαρά φιλελεύθερος πολιτικός, οπαδός της «Ευρωπαϊκής» ολοκλήρωσης. Αργότερα, όταν διαπίστωσε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι τίποτα άλλο από μια ένωση τραπεζιτών που προωθεί τον πιο χυδαίο καπιταλισμό στην οικονομία και τον πολιτιστικό μαρξισμό στην κοινωνία, αναθεώρησε.

Όταν εξελέγη πρωθυπουργός έβγαλε την Ουγγαρία από την οικονομική επιτροπεία του ΔΝΤ ενώ έδωσε έμφαση σε μια υγιή μεσαία και μεγαλομεσαία επιχειρηματικότητα. Όταν ξεκίνησε το μεταναστευτικό κύμα από τις χώρες της Μέσης Ανατολής, αντιτάχθηκε στις προσπάθειες των Γάλλων και Γερμανών που επιδίωξαν και επιδιώκουν τον εποικισμό της Ευρώπης και την αντικατάσταση των Ευρωπαϊκών πληθυσμών από αφροασιατικές ορδές. Δημιούργησε μαζί με άλλους ηγέτες χωρών της Κεντρικής Ευρώπης (Τσεχία, Σλοβακία, Πολωνία) την πρωτοβουλία του Visegard (από το όνομα μιας μικρής Ουγγρικής κωμόπολης όπου έγινε η πρώτη συνάντηση των ηγετών των χωρών αυτών) η οποία αντιτίθεται τόσο στην αθρόα εισροή τριτοκοσμικών όσο και στην μετατροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε υπερκράτος. Ο Orban, παρόλο που δεν δηλώνει οικονομικά σοσιαλιστής, έχει προχωρήσει σε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις υπέρ των ασθενέστερων οικονομικά τάξεων. Για παράδειγμα δίνει άτοκα στεγαστικά δάνεια με ευνοϊκούς όρους σε νιόπαντρα ζευγάρια και πολύτεκνες οικογένειες.

Συνεχίστε να διαβάζετε H Ευρώπη ενάντια στους τοκογλύφους..

ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ

του Otto Strasser

Μου φάνηκε αναπόφευκτο το να ξεκινήσω το Τρίτο Μέρος με μια σαφή δήλωση των φιλοσοφικών θεμελίων του γερμανικού σοσιαλισμού, ώστε να μπορούμε εκ τούτου να εξηγήσουμε από νωρίς την εσωτερική και θεμελιώδη διαφοροποίηση του γερμανικού σoσιαλισμού από τον Μαρξισμό. Ένα ζήτημα στο οποίο θα πρέπει να αναφερόμαστε συχνά στο εξής. Για εμάς τους Εθνικοσοσιαλιστές ασφαλώς και δεν τίθεται ζήτημα για το αν ο Μαρξισμός αποτελεί εφεύρεση του «Εβραίου Marx» που σχεδιάστηκε ειδικά για να οδηγήσει τους Γερμανούς εργάτες σε σφάλματα ή ακόμη και στην φτώχεια. Αλλά για εμάς ο Μαρξισμός είναι ένας σοσιαλισμός εξίσου φιλελεύθερος και ξένος. Ένα δόγμα του οποίου οι φιλελεύθεροι παράγοντες το καθιστούν εντελώς ακατάλληλο για την ανοικοδόμηση του σοσιαλιστικού (δηλαδή του συντηρητικού) μέλλοντος, καθώς επίσης το πρόγραμμά του μπορεί μόνο να περιλαμβάνεται στην παρακμή του φιλελευθερισμού. Αυτό αφορά εξίσου τον συνταγματικό Μαρξισμό του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Γερμανίας και τον «επαναστατικό» Μαρξισμό του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γερμανίας, όπως δείχνει αρκετά πειστικά το γεγονός ότι το ΣΚΓ είναι εξίσου εχθρικό προς τον Εθνικοσοσιαλισμό με το ΚΚΓ.

Συνεχίστε να διαβάζετε ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ.

Ψωμί και Δικαιοσύνη

του Jose Antonio Primo de Rivera (1903-1936)

Λοιπόν: εάν ο κομμουνισμός βάζει ένα τέλος σε πολλά καλά πράγματα, όπως οι οικογενειακές σχέσεις και το εθνικό συναίσθημα, εάν δεν μας παρέχει ούτε το ψωμί ούτε την ελευθερία και μας καθιστά υποτακτικούς σε μια ξένη χώρα, τι πρέπει να γίνει;

Δεν πρόκειται να παραιτηθούμε για να συνεχίσει κεφαλαιοκρατικό καθεστώς. Ένα πράγμα είναι σήμερα οδυνηρά προφανές: η κρίση του καπιταλιστικού συστήματος και των καταστρεπτικών συνεπειών του, που ο κομμουνισμός δεν κάνει τίποτα για να τις εξασθενίσει. Οπότε τι πρέπει να γίνει; Είμαστε σε ένα αδιέξοδο; Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να ικανοποιηθεί η πείνα των μαζών για το ψωμί και τη δικαιοσύνη; Πρέπει να επιλέξουμε μεταξύ της απόγνωσης του αστικού καθεστώτος και της σκλαβιάς στη Ρωσία;

Όχι. Το Εθνικό Συνδικαλιστικό Κίνημα είναι πεπεισμένο ότι έχει βρει τη σωστή διέξοδο: Ούτε Καπιταλιστές Ούτε Κομμουνιστές. Αντιμετωπίζοντας την ατομική οικονομία της αστικής τάξης, προέκυψε η σοσιαλιστική (Σ.τ.Μ: εννοεί την Μαρξιστική), η οποία παρέδωσε τους καρπούς της παραγωγής στο κράτος, υποδουλώνοντας το άτομο. Κανένας από αυτούς όμως δεν έχει επιλύσει την τραγωδία του παραγωγού.

Συνεχίστε να διαβάζετε Ψωμί και Δικαιοσύνη.

O Ernst Röhm εξηγεί…

«Πετύχαμε μια τεράστια νίκη. Αλλά όχι απόλυτη. Τα SA και τα SS δεν θα ανεχθούν να αποκοιμηθεί η Γερμανική επανάσταση και να προδοθούν στη μέση της επανάστασης, από μη μάχιμους. Όχι για χάρη των SS ή των SA αλλά για χάρη της Γερμανίας. Διότι τα SA είναι η τελευταία ένοπλη δύναμη του Έθνους, η τελευταία γραμμή αμύνης έναντι του κομμουνισμού. Αν η Γερμανική επανάσταση είναι να καταστραφεί από την αντίδραση, την ανικανότητα ή την τεμπελιά, οι Γερμανοί θα απελπιστούν και θα γίνουν εύκολα θύμα της αιμοδιψούς παράνοιας που έρχεται από τα βάθη της Ασίας.

Αν αυτοί οι ηλίθιοι αστοί πιστεύουν ότι η εθνική επανάσταση ήδη κράτησε πολύ, για μια φορά συμφωνούμε μαζί τους. Ήρθε επιτέλους η στιγμή η εθνική επανάσταση να σταματήσει και να μετατραπεί σε Εθνικοσοσιαλιστική!

Είτε τους αρέσει είτε όχι, θα συνεχίσουμε τον αγώνα. Αν επιτέλους κατάλαβαν περί τίνος πρόκειται μαζί τους, αν είναι απρόθυμοι να καταλάβουν χωρίς αυτούς και αν χρειαστεί εναντίον τους!»

(απόσπασμα από τον λόγο του Ernst Röhm κατά την ανάληψη της καγκελαρίας από τον Hitler το 1933)

Χαιρόμαστε να βλέπουμε την καθεστωτική αντίδραση του «πατριωτικού» χώρου, να εξαπολύει τον οχετό της ενάντια στην μόνη Εθνικοσοσιαλιστική πτέρυγα του NSDAP. Αισθανόμαστε μια βαθιά ανάγκη και υποχρέωση, να κάνουμε τους φόβους τους πραγματικότητα.

Φυλετικά – Ταξικά – Ελεύθερα