Διαλέξτε πλευρά!

Του Eupathy Kolovrat

Με την ευκαιρία του σημερινού δημοψηφίσματος για την Καταλανική ανεξαρτησία, και επειδή πολλοί ηλίθιοι δεξιοί και αριστεροί «αντιφασίστες» πατριώτες (ακόλουθοι των Μεταλληνών, των Ζουράρηδων και των Γιανναράδων) υποστηρίζουν την ανεξαρτησία της Καταλονίας με ηλίθια επιχειρήματα περί της ελληνικής καταγωγής των Καταλανών και των Βάσκων, παραθέτουμε την ανάρτηση Σέρβου συναγωνιστή που δημοσιεύθηκε στα μέσα κοινωνικής διαδικτύωσης. Παραθέτουμε επίσης σύνδεσμο από τον έγκριτο ιστότοπο Voltrairenet που αποδεικνύει την σχέση του George Soros με το καταλανικό αποσχιστικό κίνημα.

Επίσης το παρών δημοσίευμα καταστρέφει και τα επιχειρήματα γνωστών «καθαρολόγων» του «χώρου» και υποστηρικτών των Κροατών και Ουκρανών, διότι αποδεικνύει τις υπόγειες σχέσεις της Καταλανικής antifa με Κροάτες και Ουκρανούς ακροδεξιούς.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Διαλέξτε πλευρά!.

Advertisements

O Oswald Mosley εξηγεί…

«Αν αγαπάς την πατρίδα μας είσαι Εθνικιστής κι αν αγαπάς τον λαό μας είσαι σοσιαλιστής!»

                                                                        …

«Ούτε είμαι, ούτε ήμουν ποτέ, άνθρωπος της Δεξιάς. Η θέση μου ήταν στην αριστερά και τώρα είναι στο κέντρο του πολιτικού φάσματος».

                                                                         …

«Προτείνουμε πρώτα την επέκταση της πίστωσης, έτσι ώστε να δημιουργήσουμε ζήτηση. Αυτή η νέα και μεγαλύτερη ζήτηση πρέπει, βεβαίως, να καλυφθεί από μια νέα και μεγαλύτερη παραγωγή αγαθών, αλλιώς θα επέλθουν όλα τα κακά του πληθωρισμού και της ανόδου των τιμών. Εδώ είναι που πρέπει να μπει ο σοσιαλιστικός σχεδιασμός μας. Πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι περισσότερα αγαθά θα παραχθούν ώστε να καλύψουν τη νέα ζήτηση.»

Συνεχίστε να διαβάζετε το O Oswald Mosley εξηγεί….

Otto Strasser: Όταν συνάντησα τον Hitler

Μεταφράσαμε και δημοσιεύουμε ένα μικρό απόσπασμα από το πρώτο κεφάλαιο του πονήματος του Otto Strasser «Ηitler and I». Ο τίτλος του κεφαλαίου είναι «Όταν συνάντησα τον Hitler» και αναφέρεται στην πρώτη συνάντηση των δύο ανδρών, η οποία έμελλε να είναι καθοριστική για το μέλλον του εθνικοσοσιαλιστικού κινήματος. Το συγκεκριμένο πόνημα αποτελεί άλλο ένα αριστούργημα του Otto Strasser, ο οποίος με γλαφυρότατο τρόπο αποκαλύπτει πολλές άγνωστες πτυχές του κινήματος και της ιστορικής του εξέλιξης. Στο μέλλον θα δημοσιεύσουμε κι άλλα αποσπάσματα από αυτό το βιβλίο.

Σε κάποιους αναγνώστες και συναγωνιστές θα δημιουργηθεί η απορία, γιατί να ασχοληθούμε με την ιστορική διαμάχη δύο προσωπικοτήτων. Ασχολούμαστε διότι δεν πρόκειται απλώς για μια διαμάχη προσωπικοτήτων, αλλά για μια διαμάχη μεταξύ εθνικοσοσιαλισμού και στείρου ακροδεξιού σωβινισμού! Ο διάλογος που ακολουθεί, θα μπορούσε σήμερα να επαναλαμβάνεται από άλλα πρόσωπα και να αφορά ένα πλήθος θεμάτων στα οποία εμείς έχουμε εντελώς διαφορετική προσέγγιση από την καθεστωτική ακροδεξιά με τα χίλια πρόσωπα…

[…Όσο πιο πειστικός προσπαθούσε να γίνει ο Hitler, τόσο πιο επικριτικός γινόμουν. Έκανε μια παύση να αναπνεύσει και με είδε να χαμογελάω.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Otto Strasser: Όταν συνάντησα τον Hitler.

Μαθήματα Αμερικανικής Ιστορίας (και πολιτικής). Β’ ΜΕΡΟΣ

Carpetbaggers και Scalawags

Μετά την λήξη του εμφυλίου πολέμου και την δολοφονία Λίνκολν όπως είδαμε στο πρώτο μέρος, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ξεκίνησε μια εκ των ουκ άνευ καταστολή εναντίον των Νότιων Πολιτειών. Κυρίως εναντίον των Νότιων που πολέμησαν στις δυνάμεις της συνομοσπονδίας και δεν έδειχναν κανένα σημάδι υποταγής στην παρούσα κατάσταση ούτε και μεταμέλειας.

Στη θέση του δολοφονηθέντος Λίνκολν, όπως ορίζει το Σύνταγμα των ΗΠΑ, αναλαμβάνει θέση προέδρου ο Andrew Johnson ένας πολιτικός με καταγωγή από την πολιτεία του Τεννεσή. Δηλαδή ήταν Νότιος, μετριοπαθής, Δημοκρατικός (τότε το Δημοκρατικό κόμμα ήταν το κόμμα του Νότου), abolitionist, πιστός στην Ένωση και οπαδός της εθνικής συμφιλίωσης. Μια άριστη επιλογή του Λίνκολν για την αντιπροεδρία που ήθελε να δώσει στον ρημαγμένο Νότο ένα μήνυμα συμφιλίωσης. Δυστυχώς όμως ο Johnson ήταν πρόεδρος μόνο κατά όνομα. Στην πραγματικότητα κυβερνούσε ο William Seward, ο υπουργός εξωτερικών (και στις κυβερνήσεις Λίνκολν). Ο Seward ήταν ο απόλυτος ορισμός του γιάνκη που μισούσε τον Νότο. Γνήσιος ρεπουμπλικάνος abolitionist (τότε οι Ρεπουμπλικάνοι ήταν η αριστερά), με διασυνδέσεις με ύποπτους επιχειρηματικούς κύκλους, αποφασίζει να πάρει στα χέρια του την υπόθεση της Αναμόρφωσης του Νότου.

Η αναμόρφωση του Νότου (Reformation of South) ήταν ένα σχέδιο που υποτίθεται θα βοηθούσε τον Νότο να μεταβεί από την δουλοκτητική οικονομία του παρελθόντος σε μια σύγχρονη οικονομία. Ως συνήθως οι χειρότερες των προθέσεων καλύπτονται με όμορφες λέξεις . Στην ουσία ήταν μια προσπάθεια υφαρπαγής της περιουσίας των νοτίων από γιάνκηδες επιχειρηματίες και τοκογλύφους. Γι αυτό το λόγο έπρεπε να ελέγξουν την πολιτική διοίκηση στο νότο. Τον ρόλο αυτό ανέλαβαν αποτυχημένοι πολιτικοί και δικολάβοι γιάνκηδες που πριν και κατά την διάρκεια του εμφυλίου ζούσαν με απάτες. Στον νότο ο κόσμος τους ονόμαζε carpetbaggers δηλαδή ο πολιτικός που δεν κατάγεται από την περιφέρεια που βάζει υποψήφιος. Για να πετύχει τον στόχο της μια κατοχική κυβέρνηση χρειάζεται συνεργάτες. Φυσικά πάντοτε θα υπάρχουν οι πρόθυμοι να υπηρετήσουν τον κατακτητή από ιδιοτέλεια και συμφέρον. Κάποιοι ήταν τριτοκλασάτοι δημόσιοι λειτουργοί της CSA, άλλοι πρώην αξιωματικοί του στρατού των νοτίων απλά ήθελαν να εξασφαλίσουν ένα καλύτερο μέλλον για τις οικογένειές τους και αρκετοί ήταν πρώην μεγαλογαιοκτήμονες που δεν ήθελαν να χάσουν τις περιουσίες και τα προνόμιά τους. Μάλιστα οι τελευταίοι αν και ήσαν οι φανατικότεροι οπαδοί της απόσχισης, δεν πήγαν να πολεμήσουν στον πόλεμο. Όπως έλεγε εκείνη η «αδελφή» ο Όσκαρ Ουαΐλντ: «πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων ». Μεταξύ μας σε αρκετές περιπτώσεις δεν έχει άδικο .

Συνεχίστε να διαβάζετε το Μαθήματα Αμερικανικής Ιστορίας (και πολιτικής). Β’ ΜΕΡΟΣ.

Μαθήματα Αμερικανικής Ιστορίας (και πολιτικής). Ά ΜΕΡΟΣ

Του Eupathy Kolovrat

Το περασμένο Σάββατο στο Charlottesville της πολιτείας της Virginia οι οργανώσεις της αμερικανικής φυλετικής Δεξιάς συναντήθηκαν για πρώτη φορά ενωμένες κάτω από το άγαλμα του στρατηγού R.E.Lee και έδωσαν μάχη και με τους παρακρατικούς της antifa αλλά και με τις δυνάμεις καταστολής, δηλαδή την τοπική αστυνομία του Charlottesville αλλά και με την εθνοφρουρά (National Guard) της πολιτείας της Virginia.

Εκτός της Χρυσής Αυγής που και αυτή παραποίησε τα γεγονότα παρουσιάζοντας ουσιαστικά τις δυνάμεις της κρατικής καταστολής ως φιλικές προς τους λευκούς εθνικιστές κάτι που το καταλαβαίνουμε απόλυτα αφού όπως λέει ο λαός πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι (δηλαδή η κακή συνήθεια)κανένα άλλο ιστολόγιο του «χώρου» δεν ασχολήθηκε με αυτό το σημαντικό γεγονός. Μόνη εξαίρεση αποτελεί ένα αξιόλογο συντηρητικό ιστολόγιο, το οποίο όμως σε ένα ηττοπαθές άρθρο του περιέγραψε την καταστολή κατά την διάρκεια αλλά και μετά την πορεία, από το αμερικανικό βαθύ κράτος απέναντι στους λευκούς φυλετιστές, χωρίς να αναφέρει τίποτα για την μεγάλη νίκη της λευκής φυλετικής δεξιάς απέναντι στην antifa και στις δυνάμεις καταστολής. Το ίδιο όμως ιστολόγιο έγραψε διθυραμβικά σχόλια για την «επαναστατική» κρουαζιέρα της «γενιάς της ταυτότητας»…

Για να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει στις ΗΠΑ θα πρέπει να κάνουμε μια αναδρομή στο παρελθόν δηλαδή στο πως δημιουργήθηκε το αμερικανικό έθνος.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Μαθήματα Αμερικανικής Ιστορίας (και πολιτικής). Ά ΜΕΡΟΣ.

Οι μπάτσοι, οι εθνοφρουροί και η αλήθεια για τα γεγονότα στο Charlottesville!

Αγαπητοί αναγνώστες και συναγωνιστές. Παρατηρήσαμε με προσοχή όσα γράφτηκαν και όσα δεν γράφτηκαν για τα γεγονότα στο Charlottesville τόσο από την κομματική ακροδεξιά όσο και από τα διάφορα ακροδεξιά «αυτόνομα» μαγαζάκια του «χώρου». Το γεγονός ότι οι περισσότεροι εκτός Χρυσής Αυγής προσποιούνται ότι οι ΗΠΑ και η Alt-Right δεν υπάρχουν, είναι αναμενόμενο, αφού η Alt έχει κάνει στους δρόμους όσα αυτοί δεν φαντάζονταν ποτέ δυνατόν να γίνουν.

Όμως, το θέμα του παρόντος άρθρου είναι ο τρόπος με τον οποίο η Χρυσή Αυγή παρουσίασε τον ρόλο των μπάτσων -και κυρίως των εθνοφρουρών- στα γεγονότα στο Charlottesville. Εμμέσως πλην σαφώς, προσπάθησε να περάσει το κλασσικό χρυσαυγίτικο μήνυμα, «οι μπάτσοι είναι φίλοι μας» αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι μπάτσοι -και κυρίως οι εθνοφρουροί- της Virginia ήταν φιλικοί προς τους Λευκούς διαδηλωτές. Αντίθετα, όπως μπορείτε να διαβάσετε στην μετάφραση του κειμένου από την σελίδα της Αlt-Right που παραθέτουμε και όπως μπορείτε να ακούσετε και από τον ίδιο τον Richard Spencer στο video που ακολουθεί, οι εθνοφρουροί και οι μπάτσοι προστάτεψαν την Antifa, ενώ εμπόδισαν και συνέλαβαν τους Λευκούς διαδηλωτές!

H σύλληψη του Richard Spencer

Τονίζουμε ότι πέραν της Alt-Right, η οποία διοργάνωσε τις εκδηλώσεις και κυριάρχησε στις πορείες των Λευκών, συμμετείχαν ενεργά και μάχιμα πολλοί Λευκοί Εθνικιστές και Εθνικοσοσιαλιστές από άλλες μικρότερες οργανώσεις και ομάδες. Επίσης, αρκετά σημαντικό είναι να διευκρινίσουμε ότι, όπως αναφέρει ο Spencer σε ομιλία του, η Alt-Right δεν περίμενε να υπάρξει τόσο ενεργή συμμετοχή των μη-οργανωμένων πολιτών τού Charlottesville στην εκδήλωση, ενώ περίμεναν να είναι μερικές εκατοντάδες άτομα.

Και κάτι ακόμα πιο σημαντικό, που αφορά και συγκεκριμένα τη Χρυσή Αυγή και όλον τον «χώρο» είναι ότι οι μη-οργανωμένοι πολίτες, όχι μόνο έδωσαν το ηχηρό «Παρών» στην εκδήλωση, αλλά αντιμετώπισαν τους μπάτσους και την Antifa στα δύσκολα με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Ακολουθούν η μετάφραση του άρθρου από την συναγωνίστρια Ελίνα Γ.Κ και το σχετικό video.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Οι μπάτσοι, οι εθνοφρουροί και η αλήθεια για τα γεγονότα στο Charlottesville!.

Το Δίκαιο του είδους!

Αγαπητοί αναγνώστες. Πολλές φορές, ερχόμενοι αντιμέτωποι με την προπαγάνδα των φιλελεύθερων (είτε δεξιών, είτε αριστερών) είμαστε αναγκασμένοι να επαναλαμβάνουμε τα αυτονόητα για κάθε φυσιολογικό άνθρωπο. Δηλαδή για κάθε άνθρωπο του είδους μας. Όμως ακριβώς επειδή είναι αυτονόητα για εμάς ως φυσιολογικές καταστάσεις, σπανίως προσπαθούμε να τα θεμελιώσουμε μέσα μας θεωρητικά ή να τα εξηγήσουμε στον κοινωνικό μας περίγυρο. Θέματα όπως η φυσιολογική σεξουαλικότητα, η φυλετική ενδογαμία και η βιολογική υγιεινή (ευγονική), έχουν τεθεί εδώ και πάνω από έναν αιώνα (πολύ πριν τη σχολή της Φρανκφούρτης) στο στόχαστρο του φιλελευθερισμού με αποκορύφωμα την «κριτική θεωρία» του πολιτιστικού Μαρξισμού.

Ο πολιτιστικός Μαρξισμός και ο φιλελευθερισμός, τους οπαδούς των οποίων από εδώ και στο εξής θα αποκαλούμε απλά φιλελεύθερους, βασίζουν την διαστροφική ρητορική τους στην κατά αυτούς σχετική αξία των πατροπαράδοτων αξιών. Δηλαδή ισχυρίζονται ότι οι επικρατούσες αντιλήψεις των «συντηρητικών» δεν είναι αποτέλεσμα της φύσης αλλά αποτελούν παράγωγο των κοινωνικών διεργασιών και διαδίδονται μέσω της θεσμοθετημένης εκπαίδευσης. Επομένως τώρα που οι φιλελεύθεροι διαθέτουν την πολιτική εξουσία, άρα ελέγχουν τις κοινωνικές διεργασίες, διαδίδουν το δόγμα τους μέσω της εκπαίδευσης.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Το Δίκαιο του είδους!.

Τα πραγματικά θύματα στο Manchester – Η Λευκή Εργατική Τάξη.

Του Christopher Pankhurst

Μεταφράσαμε και σας παραθέτουμε, το μεγαλύτερο μέρος ενός εξαιρετικού άρθρου που δημοσιεύθηκε στο ιστολόγιο της Βορειοαμερικανικής Νέας Δεξιάς. Ο πραγματικός Εθνικός Σοσιαλισμός δεν βρίσκεται στις σβάστικες και στα νεκροταφεία, αλλά στους δρόμους, στα εργοτάξια και στις συνοικίες των καταπιεσμένων λευκών, εκεί που πέφτουν οι πρώτοι ήρωες του Φυλετικού και Ταξικού πολέμου.

Ας δούμε τα κυριότερα μέρη του άρθρου.

«Η Theresa May λέει ότι αυτές οι επιθέσεις «δεν θα μας σπάσουν», αλλά η δική της η ζωή βιώνεται μέσα σε μια αλεξίσφαιρη φούσκα, και προφανώς δεν χρειάζεται να ταυτοποιήσει κανένα νεαρό άτομο σήμερα στα νεκροτομεία του Manchester. Επίσης, το «δεν θα μας σπάσουν», σημαίνει ότι δεν θα σπάσουν αυτήν ή τις πολιτικές της για την μετανάστευση. Οι νεαροί του Manchester έχουν ήδη σπάσει, ευχαριστούμε αλλά δεν θα πάρουμε, Theresa. Ο Sadiq Khan1 λέει ότι «το Λονδίνο στέκει στο πλευρό του Manchester» αλλά δεν καταδικάζει το Ισλαμικό Κράτος, που ανέλαβε την ευθύνη για την βόμβα. Η Βασίλισσα λαμβάνει παράλογες επευφημίες για τη «σκληρή γλώσσα» εναντίον της επίθεσης, όμως ακόμα δεν έχει ακυρώσει το σημερινό της πάρτι στο Buckingham Palace, για το οποίο δεν ασκείται καμία κριτική, στην Βρετανία της ελευθεροτυπίας. Ο δήμαρχος του Manchester, Andy Burnham λέει ότι η επίθεση είναι δουλειά ενός εξτρεμιστή. Ενός ακραίου τι; Ενός ακραίου κουνελιού;

Συνεχίστε να διαβάζετε το Τα πραγματικά θύματα στο Manchester – Η Λευκή Εργατική Τάξη..

9η Μαΐου: μια θλιβερή επέτειος!

Αυτοί που πολέμησαν στην πλευρά του Άξονα, δεν πολέμησαν για τον στενόμυαλο γερμανικό σωβινισμό του Αδόλφου Χίτλερ, ούτε για μια γερμανική Ευρώπη, όπως την ονειρευόταν η γερμανική ακροδεξιά αντίδραση. Πολέμησαν για ελεύθερες ευρωπαϊκές πατρίδες απηλλαγμένες από την δουλεία του τόκου και την τυραννία του Κολχόζ.

Ούτε όλοι όσοι πολέμησαν στην άλλη πλευρά, πολέμησαν για «ανοιχτές» κοινωνίες μιγάδων, χωρίς σύνορα, με ακραίο φιλελευθερισμό και πολιτιστικό μαρξισμό. Πολέμησαν για να ελευθερώσουν τις πατρίδες τους από τους εισβολείς.

Εμείς στις 9 Μαΐου δεν θρηνούμε για την ήττα του στενόμυαλου γερμανικού σωβινισμού, θρηνούμε για την κατοχή των Ευρωπαϊκών εθνών από τον εβραιοατλαντισμό. Και ελπίζουμε, την επόμενη φορά, όλα τα ευρωπαϊκά έθνη και οι λαοί να πολεμήσουν μαζί ενάντια στους τοκογλύφους, στους γραφειοκράτες των Βρυξελλών και στους ατλαντιστές του ΝΑΤΟ!

Eupathy Kolovrat

«Ο Δρόμος προς τον Φασισμό» και «Ο Δεκάλογος του Φασίστα»

«Ο Δρόμος προς το Φασισμό» και «Ο Δεκάλογος του Φασίστα»

Αναδημοσιεύουμε το επόμενο άρθρο, όπως είχε δημοσιευθεί σε μη ενεργό πλέον ιστολόγιο.

Ανακαλύψαμε ένα εξαιρετικό άρθρο σχετικά με το Φασιστικό κράτος της Ιταλίας το οποίο αφορά την οικονομική του φύση και τις μεταρρυθμίσεις του. Είναι ένα από τα ελάχιστα εκτενή οικονομικά άρθρα που αφορούν αυτό το ζήτημα, και παρόλο που είναι αναρχικού αρθρογράφου, η γραμμή που διατηρείται είναι αρκετά αντικειμενική.

Με την ευκαιρία, μεταφράσαμε και τον «Δεκάλογο του Φασίστα», τα δέκα σημεία των «καθηκόντων» του Φασίστα στρατιώτη, εξίσου την πρώτη έκδοσή του, του 1934, όσο και την μετέπειτα, του 1938. Διαφωνούμε σε πολλά σημεία με τις προτεραιότητες και τις αρχές του Δεκαλόγου του Φασίστα, αλλά ως ιστορικό κείμενο, αξίζει να το έχει διαβάσει κανείς.

«Ο Δεκάλογος του Φασίστα»

I – 1934

1. Να γνωρίζεις ότι ο Φασίστας και συγκεκριμένα ο στρατιώτης, δεν πρέπει να πιστεύει στην παντοτινή ειρήνη.

2. Η φυλάκιση είναι πάντα δικαιολογημένη.

3. Το κράτος υπηρετεί ακόμη και ως φρουρός πάνω από ένα δοχείο με βενζίνη.

4. Ένας συναγωνιστής πρέπει να είναι αδερφός, πρώτα, επειδή ζει μαζί σου, και δεύτερον επειδή σκέφτεται όπως εσύ.

5. Το τουφέκι, και η φυσιγγιοθήκη, και τα υπόλοιπα, σου δόθηκαν όχι για να σκουριάσουν κατά την ανάπαυλα, αλλά για να συντηρηθούν στον πόλεμο.

6. Ούτε να το σκεφτείς να πεις ότι «Θα πληρώσει η Κυβέρνηση…» επειδή εσύ είσαι αυτός που πληρώνει· και η Κυβέρνηση είναι αυτή την οποία θέλεις εσύ να έχεις, και για την οποία φοράς τη στολή σου.

7. Η πειθαρχία είναι η ψυχή των στρατών· χωρίς αυτήν δεν υπάρχουν στρατιώτες, μόνο σύγχυση και ήττα.

8. Ο Mussolini έχει πάντα δίκιο.

9. Για έναν εθελοντή δεν υπάρχουν ελαφρυντικές περιστάσεις όταν είναι απείθαρχος.

10. Ένα πράγμα πρέπει να σου είναι αγαπητό: η ζωή του Duce.

II – 1938

1. Να θυμάσαι ότι εκείνοι οι οποίοι έπεσαν για την επανάσταση και για την αυτοκρατορία παρελαύνουν στην κεφαλή της φάλαγγάς σου.

2. Ο συναγωνιστής σου είναι ο αδερφός σου. Ζει μαζί σου, σκέφτεται όπως εσύ και είναι στο πλευρό σου στη μάχη.

3. Η υπηρεσία στην Ιταλία μπορεί να προσφερθεί οποιαδήποτε στιγμή, σε οποιοδήποτε μέρος, και με οποιονδήποτε τρόπο. Μπορεί να πληρωθεί με μόχθο καθώς επίσης και με αίμα.

4. Ο εχθρός του Φασισμού είναι και δικός σου εχθρός. Μην του δείξεις κανένα έλεος.

5. Η πειθαρχία είναι η λιακάδα του στρατού. Προετοιμάζει και φωτίζει τη νίκη.

6. Εκείνος ο οποίος προελαύνει προς την επίθεση με αποφασιστικότητα έχει ήδη αδράξει τη νίκη.

7. Η συνειδητή και απόλυτη υπακοή είναι η αρετή του Λεγεωνάριου.

8. Δεν υπάρχουν σημαντικά και ασήμαντα πράγματα. Υπάρχει μόνο το καθήκον.

9. Η Φασιστική επανάσταση εξαρτιόταν στο παρελθόν κι εξακολουθεί να εξαρτιέται στις ξιφολόγχες των Λεωνάριών της.

10. Ο Mussolini έχει πάντα δίκαιο.

Μετάφραση: Πενθεσίλεια

«Η άνοδος του ιταλικού φασισμού και οι σχέσεις του με τον αναρχισμό, το συνδικαλισμό και το σοσιαλισμό»

Του Larry Gambone*

[Η κυβέρνησή του διαπράττει στην Ιταλία, ο,τι η σοβιετική κυβέρνηση έχει διαπράξει στη Ρωσία.Τα πιο αγωνιστικά φιλελεύθερα στοιχεία είναι βαθιά αποκαρδιωμένα. Αυτό που σύντομα θα γίνει είναι ένα μεγάλο σοσιαλιστικό κράτος, αυστηρά συγκεντρωτικό, μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια. Σε 10 χρόνια, θα έχει οικοδομηθεί ένα κράτος όπου δε θα υπάρχει κανένα ίχνος ευρωπαϊκού «φιλελευθερισμού» ή δημοκρατικής «ελευθερίας».]

Wyndham Lewis, Άγγλος οπαδός του φασισμού (1926)

[Το μονοπάτι όπου βαδίζουν αυτοί οι άνθρωποι είναι πάντοτε το ίδιο. Αρχικά είναι αναρχικοί ή ακραίοι σοσιαλιστές, κατόπιν «προσηλυτίζονται» στον εθνικισμό και δημιουργούν αξιοσημείωτες μεσσιανικές ιδέες και φορτίζουν τον ακίνδυνο εθνικισμό των ενώσεων και των κομμάτων με το δυναμίτη της αναρχικής ετοιμότητας για δράση.]

Όττο Στράσσερ1

*Ο Larry Gambone ζει στο Μόντρεαλ του Καναδά και είναι εκδότης της αναρχικής εφημερίδας Any Time Now.

Η μετάφραση είναι του Γιάννη Καρύτσα.

Συνεχίστε να διαβάζετε το «Ο Δρόμος προς τον Φασισμό» και «Ο Δεκάλογος του Φασίστα».