Οι «πατριώτες» ανακάλυψαν την Αμερική…

Του Evpaty Kolovrat

Ίσως είμαστε η μοναδική χώρα της Ευρώπης που ο λεγόμενος εθνικός χώρος έχει ή τουλάχιστον είχε παθολογική λατρεία στις ένοπλες Δυνάμεις και στα Σώματα Ασφαλείας. Για πολλούς αστικόπατριώτες αλλά δυστυχώς και κάποιους που δηλώνουν εθνικιστές (τουλάχιστον μέχρι πριν από λίγο καιρό) η στολή του αστυνόμου, ο πράσινος μπερές και η βατραχοπουλάδα λειτουργούσε ίσως σαν ένα είδος σεξουαλικού φετίχ. Σχεδόν ένας ολόκληρος χώρος περίμενε από την μεταπολίτευση και εντεύθεν ότι ο στρατός και τα σώματα ασφαλείας θα έσωζαν την χώρα από τους «αλήτες, προδότες, πολιτικούς» διότι ως γνωστόν φοράνε το εθνόσημο. Αντίθετα όλοι όσοι έχουν μια κοινή λογική, έχουν καταλάβει ότι οι άνθρωποι που δουλεύουν σε στρατό και αστυνομία στην ουσία υπηρετούν το καθεστώς που τους πληρώνει, όποιο κι αν είναι αυτό.

Στο πιο κάτω βίντεο θα δείτε έναν από την ελίτ των πραιτοριανών (ΥΜΕΤ-ΜΑΤ) να βρίζει με χυδαίο τρόπο μια γυναίκα, ενώ οι συνάδελφοί του και ο προϊστάμενός του δείχνουν να αδιαφορούν. Θα έχετε δει από τα ΜΜΕ και τα social media την άγρια καταστολή από τις αστυνομικές δυνάμεις όχι μόνο σε αυτούς που αντέδρασαν δυναμικά αλλά και σε ειρηνικούς διαδηλωτές όπως οικογένειες με παιδιά, ηλικιωμένοι ακόμα και ιερωμένοι. Κάποιοι από το χώρο μετά από την συνεχή καταστολή των πραιτόρων ξαφνικά αρχίζουν να ανακαλύπτουν ότι ίσως οι αστυνομικοί δεν είναι και τόσο ελληνόψυχοι και πατριώτες.

Συνεχίστε να διαβάζετε Οι «πατριώτες» ανακάλυψαν την Αμερική….

Advertisements

Εσύ έκλαψες εχθές;

Για ακόμη μια φορά, η Ελλάδα έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο. Εμείς θα πούμε τι είδαμε κι ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του.

Πηγαίνοντας προς το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη είδαμε μεσήλικες και νεαρούς, ηλικιωμένους, γονείς με πιτσιρίκια κι άλλους με μωρά στα καρότσια και στους ώμους τους. Οι περισσότεροι με μια ελληνική σημαία στο χέρι, άλλοι την είχαν δέσει στους ώμους, άλλοι τη φορούσαν σε κασκόλ, άλλοι είχαν βυζαντινές σημαίες ή με τον ήλιο της Βεργίνας κι άλλα εθνικά σύμβολα και λάβαρα.

Μπροστά στο Μνημείο, είδαμε μπάτσους να πετούν φιάλες δακρυγόνων στα παιδιά που είχαν μαζευτεί κάτω, που με τη σειρά τους πετούσαν ενίοτε κανένα πορτοκάλι. Μια αναίτια προκλητική συνέχιση των επεισοδίων που είχαν γίνει πριν δυο ώρες σε εντελώς άλλο σημείο με μοναδικό σκοπό (που εν τέλει και επιτεύχθηκε) να διαλυθεί το πλήθος του κόσμου.

Τουλάχιστον απ’τις 15:30 ως τις 16:00, όπως θα δείτε στο βίντεο μερικών δευτερολέπτων που τραβήξαμε (έχει μπει blur στο κάτω μέρος για ευνόητους λόγους), αλλά όπως θα μπορέσετε να δείτε και στο τρίωρο βίντεο του Russia Today απ’το live streaming του στο you tube, που κάλυψε όλη την εκδήλωση, υπήρξαν κάποια επεισόδια το μεσημέρι, αλλά έπειτα ο κόσμος «έσπασε» και συνεχίστηκε μια αναίτια επίθεση στο πάνω μέρος της Πλατείας Συντάγματος, που είχε ως αποκορύφωμα τον διακοσμισμό παιδιών και ηλικιωμένων σε νοσοκομεία, οικογένειες που έτρεχαν να ξεφύγουν απ’τα χημικά και, προς μεγάλη τους τιμή, τους υπεύθυνους του ξενοδοχείου Μεγάλη Βρετάνια να ανοίγουν τις πόρτες για να περάσει ο κόσμος λες κι ήταν πρόσφυγες.

Συνεχίστε να διαβάζετε Εσύ έκλαψες εχθές;.

Γιατί θα πάω στο συλλαλητήριο την Κυριακή…

παρότι ξέρω ότι δεν θ’αλλάξει κάτι; Για πολλούς και διάφορους λόγους.

Κατ’αρχάς, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι οι λεγόμενες παμμακεδονικές οργανώσεις και οι διοργανωτές του συλλαλητηρίου είναι υποχείρια πολιτικών κομμάτων και φερεφώνων τους.

Γνωρίζουμε ότι το συλλαλητήριο δεν θα επηρεάσει κανέναν, όπως δεν επηρέασε και πέρυσι· ότι θα κάνουμε μια τρύπα στο νερό ξανά· ότι τελικά δεν θα δημιουργηθεί ούτε φέτος κανενός είδους κίνητρο για τον κόσμο ν’αντιδράσει στα μείζονος σημασίας εθνικά θέματα, και πρώτο-πρώτο τη βία που ασκείται εις βάρος του απ’ τους λαθροέποικους και τα συστημικά όργανα καταστολής· ότι η νεολαία -που ψάχνει έναν τρόπο να εκφραστεί- δεν θα ασχοληθεί περαιτέρω με το ιδεολογικό κομμάτι, ούτε θα καλλιεργήσουν ουσιαστικά τις σκόρπιες σωστές σκέψεις και τα ένστικτά τους, όπως δεν συνέβη ούτε πέρυσι, όπως δεν περιμέναμε καν να συμβεί.

Γνωρίζουμε, πάνω απ’όλα, ότι το όνομα είχε δοθεί εδώ και χρόνια κι απλώς περίμεναν την κατάλληλη στιγμή για να υπογραφτεί το χαρτί, κι η αλήθεια είναι ότι ο Τσίπρας ήταν ίσως ο καταλληλότερος άνθρωπος γι’αυτή τη δουλειά. Καταλληλότερος ακόμη κι απ’τον Γ.Α.Π.

Προσωπικά, όμως, δεν ανέχομαι να μην συμμετάσχω στο συλλαλητήριο ως Ελληνίδα, ως μάνα, ως φορολογούμενος πολίτης αυτής της χώρας κι ως ενεργό μέλος αυτής της κοινωνίας.

Συνεχίστε να διαβάζετε Γιατί θα πάω στο συλλαλητήριο την Κυριακή….

Μακεδονικό: Όλα τα πιόνια του καθεστώτος στις θέσεις τους.

Τις τελευταίες ημέρες κορυφώνεται η στημένη πολιτική «σύγκρουση» για τη συμφωνία των Πρεσπών, η οποία προβλέπει την αποδοχή της ονομασίας «Βόρεια Μακεδονία» για την ΠΓΔΜ καθώς και την αποδοχή της «Μακεδονικής» γλώσσας και εθνικότητας για τους Σκοπιανούς, από το Ελληνικό κράτος.

Η απόφαση της αποδοχής της συνθήκης των Πρεσπών, όπως και η πολιτική σε όλα τα δήθεν «εθνικά» θέματα, φυσικά και δεν είναι απόφαση του Τσίπρα ή του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Η Ελλάδα πλέον διαθέτει μια πλήρως κατεστραμμένη οικονομία και υποτυπώδεις ένοπλες δυνάμεις σε σχέση με τις απειλές που αντιμετωπίζει, επομένως έχει εξαρτήσει πλήρως την επιβίωσή της από την υποταγή της στις ΗΠΑ και την Ε.Ε. Ο λόγος που η Δύση επέλεξε να προωθήσει και να ολοκληρώσει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α τη συγκεκριμένη συμφωνία, είναι απλά ότι οι ψηφοφόροι του έχουν ελαστικότερη «εθνική» συνείδηση από τους δεξιούς, επομένως το πολιτικό κόστος για την κεντροαριστερά είναι πολύ μικρότερο από ότι για την ΝΔ η οποία μάλιστα πιέζεται κοινοβουλευτικά και μόνο, από τη Χρυσή Αυγή στα δεξιά της. Η ΝΔ από την άλλη, απορρίπτει στα λόγια τη συμφωνία των Πρεσπών, αλλά θα βάλει τον «λαγό» της, τον Σταύρο Θεοδωράκη, να υπερψηφίσει τη συμφωνία αν δεν «βγαίνουν τα κουκιά» του Τσίπρα. Ανάλογο ρόλο παίζει και το ΚΙΝ.ΑΛ της Φώφης Γεννηματά, κόμμα το οποίο πρόκειται να συγκυβερνήσει με τη ΝΔ μετά τις επόμενες εκλογές. Μάλιστα, τη στιγμή που υπήρξε επίσημη παρέμβαση-προσταγή από τη Γερμανική κυβέρνηση υπέρ της συμφωνίας των Πρεσπών, ο Μητσοτάκης ισχυρίζεται ότι η Μέρκελ δεν τον πίεσε σε αυτή την κατεύθυνση! Απλώς γελοιότητες. Συνεχίστε να διαβάζετε Μακεδονικό: Όλα τα πιόνια του καθεστώτος στις θέσεις τους..

Christophe Dettinger – Ο Αγώνας Συνεχίζεται!

Αφορμή για το άρθρο είναι το τεράστιο ποσό που συγκεντρώθηκε για την υπεράσπιση του λεγόμενου «Μποξέρ των Κίτρινων Γιλέκων» στις διαδηλώσεις στη Γαλλία και το κύμα κατακραυγής που προκάλεσε από τη διοίκηση της Αστυνομίας της Γαλλίας και τους πολιτικούς της.

Ας πάρουμε τα πράγματα απ’την αρχή. Το Σάββατο 5 Ιανουαρίου συγκεντρώθηκαν πάνω από 50.000 πολίτες στο Παρίσι στα πλαίσια της «Acte VIII» (Πράξη 8), η οποία κατέληξε σε συμπλοκή πάνω στη γέφυρα Leopold-Sedar-Senghor πάνω από τον Σηκουάνα. Οι αστυνομικοί έκαναν εκτεταμένη χρήση χημικών κι ο Christophe Dettinger, πρώην πρωταθλητής πυγμαχίας στην κατηγορία Ελαφριών Βαρέων Βαρών για το 2007 και το 2008, πήρε παραμάζωμα μισή διμοιρία αστυνομικών. Παρότι οι αστυνομικοί φορούσαν πλήρη εξάρτηση, ο Ντετινγκέ κατάφερε κι άφησε αναίσθητο έναν εξ αυτών μετά από αλλεπάλληλα χτυπήματα που δέχτηκε στο πρόσωπο.

Ο Ντετινγκέ είναι γνωστός και ως Gitan de Massy, που σημαίνει «Ο Τσιγγάνος του Μασί» λόγω της καταγωγής του από τους Yenish, μια πλανόδια πληθυσμιακή ομάδα που αποτελείται κατά κανόνα από φυλετικά λευκούς κεντροευρωπαίους που ομιλούν ένα Γερμανικό γλωσσικό ιδίωμα και επειδή είναι πλανόδιοι συχνά περιγράφονται ως Τσιγγάνοι ενώ δεν έχουν καμία φυλετική σχέση με αυτούς, ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι σε 23 επαγγελματικούς αγώνες, έχει μία ισοπαλία, 4 ήττες και 18 νίκες, εκ των οποίων οι 7 με νοκ-άουτ. Δείτε το βίντεο παρακάτω στο 1:00 πώς πηδάει τα κάγκελα κι ακολουθεί το επίμαχο σημείο της σύγκρουσης.

Συνεχίστε να διαβάζετε Christophe Dettinger – Ο Αγώνας Συνεχίζεται!.

Ο διεθνιστικός χαρακτήρας της ελλαδικής εκκλησίας.

Του Evpaty Kolovrat

«Η χριστιανική θεολογία είναι η γιαγιά του Μαρξισμού.»  Όσβαλντ Σπένγκλερ

Εδώ και πολλά χρόνια κάποιοι στον χώρο έχουν βαλθεί να μας παρουσιάσουν τον μακαρίτη αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο ως ένα πρότυπο πατριώτη, ιερωμένου και αγωνιστή των εθνικών και κοινωνικών θεμάτων. Όλη η ακροδεξιά, από την κοινοβουλευτική έως και την εξωκοινοβουλευτική ουσιαστικά έχει κάνει τον αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο (κατά κόσμον Γεώργιο Παρασκευαΐδη) σημείο αναφοράς και σύμβολο των «εθνικών αγώνων». Μάλιστα η γνωστή φυλλάδα που από την εποχή της ιδρύσεως περιμένει «τον λοχία που έρχεται με την ταχεία» (μάλλον η ταχεία θα αντιμετωπίζει βλάβες γι αυτό καθυστερεί ο σωτήρας λοχίας) τον έχει κάνει και εξώφυλλο σε όλες σχεδόν τις εκδόσεις της.

Κάποια πράγματα όμως μένουν, ειδικά κάποιες δηλώσεις που είχε κάνει ο «μακαριστός» εναντίον του ρατσισμού και της ξενοφοβίας :

«Αδελφοί και παιδιά μου, η σημερινή ημέρα είναι αφιερωμένη στην υπόμνηση της χριστιανικής μας υποχρεώσεως να αγαπάμε κάθε άνθρωπο ως εικόνα του Θεού και να τον περιβάλλουμε με τη στοργή και τη φροντίδα μας. Ειδικότερα να αγαπάμε τους αδελφούς μας εκείνους, οι οποίοι φιλοξενούνται στη χώρα μας αναζητώντας καλύτερες ημέρες για τον ίδιο και την οικογένειά του. Ο Κύριός μας είναι σαφής.

Το κριτήριο για το αν θα είμαστε ευλογημένοι του Πατρός Του «ή θα πορευθούμε ως κατηραμένοι εις το πυρ το αιώνιον το ητοιμασμένον τω διαβόλω και τοις αγγέλοις αυτού» θα είναι μόνον η έμπρακτη αγάπη μας προς τους εμπερίστατους αδελφούς μας.» Όσοι είναι «άπιστοι Θωμάδες» μπορούν να δουν το σύνδεσμο εδώ:

Ούτε λίγο ούτε πολύ ο μακαριστός μας καλεί να υποδεχθούμε με ανοιχτές τις αγκαλιές όλους αυτούς που έχουν έρθει για να αντικαταστήσουν τους γηγενείς Ευρωπαίους και Έλληνες (σαν φτηνό εργατικό δυναμικό για τα ντόπια και διεθνή αφεντικά) και να αλλοιώσουν την βιολογική και πολιτιστική ταυτότητα μιας ολόκληρης Ηπείρου και μιας χώρας. Μάλιστα αν δεν το πράξουμε θα καιγόμαστε στο πυρ το εξώτερο! Κάποιοι θα πουν ότι ήταν μια άτυχη στιγμή του «μακαριστού». Έλα που όμως ο Χριστόδουλος Παρασκευαΐδης το είχε ξανακάνει :

Συνεχίστε να διαβάζετε Ο διεθνιστικός χαρακτήρας της ελλαδικής εκκλησίας..

Σιωνισμός και Τρίτο Ράιχ. Μέρος Α’

Του Marκ Weber

Μετάφραση – Σχόλια: Εθνικιστικό Αντικαπιταλιστικό Μέτωπο.

Εισαγωγή.

Μεταφράσαμε και σας παραθέτουμε το πρώτο μέρος ενός καταπληκτικού άρθρου, το οποίο διαβάσαμε στο ρεβιζιονιστικό ιστολόγιο “Institute for Historical Review”. O αρθρογράφος Mark Weber, εν συντομία, έχει προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές στην ιστορία σε τέσσερα πανεπιστήμια των ΗΠΑ, είναι ρεβιζιονιστής, αρνητής του ολοκαυτώματος και έχει καταθέσει σε δικαστήρια των ΗΠΑ ως ειδικός επί του ολοκαυτώματος. Στο αρχικό άρθρο που παραθέτουμε ως πηγή, υπάρχουν οι αναφορές για κάθε στοιχείο που αναφέρει στο άρθρο του, επομένως η επιστημονική ακρίβεια των ιστορικών γεγονότων που αναφέρονται στο άρθρο είναι δεδομένη και επαληθεύσιμη. Η ερμηνεία των γεγονότων που δίνει, ειδικά ως προς τις αγαθές προθέσεις του Hitler τον οποίο περιγράφει ως λίγο-πολύ «ανθρωπιστή», δεν μας βρίσκει καθόλου σύμφωνους με όλο τον σεβασμό στις ιστορικές γνώσεις του Weber, αλλά θα παραθέσουμε την άποψή μας μετά το τέλος του Β΄μέρους, στον σύντομο σχολιασμό μας.

***


Στις αρχές του 1935, ένα επιβατηγό πλοίο που έφθασε στην Χάιφα της Παλαιστίνης έφυγε από το γερμανικό λιμάνι του Bremerhaven. Η πρύμνη του έφερε τα εβραϊκά γράμματα για το όνομά του, «Τελ Αβίβ», ενώ ένα λάβαρο με τη σβάστικα κυμάτιζε στον ιστό. Κι αν και το πλοίο ήταν Σιωνιστικό, ο αρχηγός του ήταν μέλος του Εθνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Πολλά χρόνια αργότερα, ένας ταξιδιώτης στο πλοίο θυμόταν αυτόν τον συμβολικό συνδυασμό ως «μεταφυσικό παραλογισμό». Είτε είναι παράλογο είτε όχι, αυτό είναι μόνο το εξώφυλλο από ένα ελάχιστα γνωστό κεφάλαιο της ιστορίας: Η ευρεία συνεργασία μεταξύ του Σιωνισμού και του Τρίτου Ράιχ του Χίτλερ.


Κοινοί Στόχοι

Με την πάροδο των χρόνων πολίτες σε πολλές διαφορετικές χώρες προβληματίστηκαν με το «Εβραϊκό ζήτημα»: δηλαδή, ποιος είναι ο σωστός ρόλος των Εβραίων σε μη εβραϊκή κοινωνία; Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, οι Εβραίοι Σιωνιστές και οι Γερμανοί Εθνικοί Σοσιαλιστές, μοιράστηκαν παρόμοιες απόψεις για το πώς να αντιμετωπίσουν αυτό το περίπλοκο ζήτημα. Συμφώνησαν ότι οι Εβραίοι και οι Γερμανοί ήταν σαφώς διαφορετικές εθνικότητες και ότι οι Εβραίοι δεν ανήκαν στη Γερμανία. Οι Εβραίοι που ζούσαν στο Ράιχ έπρεπε επομένως να θεωρηθούν όχι ως «Γερμανοί της εβραϊκής πίστης», αλλά ως μέλη μιας ξεχωριστής εθνικής κοινότητας. Ο Σιωνισμός (εβραϊκός εθνικισμός) υποδήλωνε επίσης την υποχρέωση των Σιωνιστών Εβραίων να εγκατασταθούν στην Παλαιστίνη, την «εβραϊκή πατρίδα». Θα μπορούσαν δύσκολα να θεωρηθούν ως ειλικρινείς σιωνιστές και ταυτόχρονα να διεκδικήσουν ίσα δικαιώματα στη Γερμανία ή σε οποιαδήποτε άλλη «ξένη» χώρα.

Ο Theodor Herzl (1860-1904), ο ιδρυτής του σύγχρονου σιωνισμού, υποστήριξε ότι ο αντισημιτισμός δεν είναι μια ανωμαλία, αλλά μια φυσική και απολύτως κατανοητή απάντηση από τους μη Εβραίους στην αποξενωτική συμπεριφορά και στάση των Εβραίων. Η μόνη λύση, υποστήριξε, είναι για τους Εβραίους να αναγνωρίσουν την πραγματικότητα και να ζήσουν σε ένα ξεχωριστό δικό τους κράτος. «Το Εβραϊκό ζήτημα υπάρχει όπου οι Εβραίοι ζουν σε αξιόλογους αριθμούς», έγραψε στο σημαντικότερο έργο του, το Εβραϊκό Κράτος. «Όπου δεν υπάρχει, εμφανίζεται με την άφιξη των Εβραίων… Πιστεύω ότι αντιλαμβάνομαι τον αντισημιτισμό, ο οποίος είναι ένα πολύ σύνθετο φαινόμενο. Αντιμετωπίζω αυτή την εξέλιξη ως Εβραίος, χωρίς μίσος ή φόβο». Το εβραϊκό ζήτημα, δήλωσε, δεν είναι κοινωνικό ή θρησκευτικό. «Είναι μια εθνική ερώτηση: για να το λύσουμε πρέπει πρώτα απ’ όλα να το κάνουμε ένα διεθνές πολιτικό ζήτημα …» Ανεξάρτητα από την ιθαγένειά τους, ο Hezl επέμεινε ότι οι Εβραίοι δεν αποτελούν απλά μια θρησκευτική κοινότητα, αλλά μια εθνότητα. Ο Σιωνισμός, έγραψε ο Herzl, πρoσέφερε στον κόσμο μια ευπρόσδεκτη «τελική λύση του εβραϊκού ζητήματος».

Έξι μήνες μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, η Σιωνιστική Ομοσπονδία της Γερμανίας (μακράν η μεγαλύτερη Σιωνιστική ομάδα στη χώρα) υπέβαλε λεπτομερές μνημόνιο στη νέα κυβέρνηση που επανεξέταζε τις γερμανο-εβραϊκές σχέσεις και επισήμως προσέφερε σιωνιστική υποστήριξη στην «επίλυση» του ακανθώδους «Εβραϊκού ζητήματος». Το πρώτο βήμα, όπως πρότεινε, έπρεπε να είναι μια ειλικρινής αναγνώριση των θεμελιωδών εθνικών διαφορών.

Ο σιωνισμός δεν έχει ψευδαισθήσεις για τη δυσκολία της κατάστασης των Εβραίων, η οποία συνίσταται κυρίως σε ένα ανώμαλο επαγγελματικό μοτίβο και στο ελάττωμα μιας πνευματικής και ηθικής στάσης ανθρώπων που δεν έχουν τις ρίζες τους στην δική τους παράδοση. Ο Σιωνισμός αναγνώρισε εδώ και δεκαετίες ότι τα συμπτώματα της φθοράς αναγκαστικά θα εμφανίζονταν ως αποτέλεσμα της τάσης αφομοίωσης.

Ο Σιωνισμός πιστεύει ότι η αναγέννηση της εθνικής ζωής ενός λαού, όπως συμβαίνει τώρα στη Γερμανία με την έμφαση στον χριστιανικό και εθνικό χαρακτήρα του, πρέπει να γίνει και στην εβραϊκή εθνική ομάδα. Για τον εβραϊκό λαό, η εθνική καταγωγή, η θρησκεία, το κοινό πεπρωμένο και η αίσθηση της μοναδικότητάς του πρέπει να έχουν καθοριστική σημασία για τη διαμόρφωση της ύπαρξής του. Αυτό σημαίνει ότι ο εγωιστικός ατομικισμός της φιλελεύθερης εποχής πρέπει να ξεπεραστεί και να αντικατασταθεί από μια αίσθηση κοινοτικής και συλλογικής ευθύνης.

Πιστεύουμε ότι είναι ακριβώς η νέα [Εθνικοσοσιαλιστική] Γερμανία που μπορεί, με την τολμηρή αποφασιστικότητα στο χειρισμό του εβραϊκού ζητήματος, να κάνει ένα αποφασιστικό βήμα προς την υπέρβαση ενός προβλήματος το οποίο, στην πραγματικότητα, θα πρέπει να αντιμετωπιστεί από τους περισσότερους ευρωπαϊκούς λαούς.

Η αναγνώριση της εβραϊκής υπηκοότητας μας δίνει μια σαφή και ειλικρινή σχέση με τον γερμανικό λαό και την εθνική και φυλετική του πραγματικότητα. Ακριβώς επειδή δεν επιθυμούμε να παραποιήσουμε αυτές τις βασικές αρχές, επειδή κι εμείς είμαστε εναντίον του μικτού γάμου και είμαστε υπέρ της διατήρησης της καθαρότητας της εβραϊκής εθνικής ομάδας και υπέρ της απόρριψης οποιωνδήποτε προσβολών στον πολιτιστικό τομέα, εμείς -έχοντας ανατραφεί με τη γερμανική γλώσσα και εντός του γερμανικού πολιτισμού – μπορούμε να δείξουμε ενδιαφέρον για τα έργα και τις αξίες του γερμανικού πολιτισμού με θαυμασμό και εσωτερική συμπάθεια.

Συνεχίστε να διαβάζετε Σιωνισμός και Τρίτο Ράιχ. Μέρος Α’.

Η πραγματική διάσταση του Ήρωα.


Του Evpaty Kolovrat

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο homo sapiens ως είδος δεν είναι το δυνατότερο ή το γρηγορότερο στο ζωικό βασίλειο. Κατόρθωσε όμως να επιβληθεί σε άλλα πιο δυνατότερα είδη γιατί είχε αναπτύξει τον εγκέφαλο του επομένως ήταν ευφυέστερος των άλλων ειδών. Επίσης είχε την ικανότητα να προσαρμόζεται στο περιβάλλον του και να κατασκευάζει εργαλεία και όπλα. Το κυριότερο όμως είναι, ότι ήταν κοινωνικός λειτουργούσε δηλαδή σε ομάδες. Αυτές οι ολιγάριθμες στην αρχή ομάδες ήταν οι πιο κοντινοί του συγγενείς. Αργότερα όταν οι οικογένειες μεγάλωναν σε αριθμό σχηματίστηκαν οι φυλετικές ομάδες. Τα άρρενα μέλη των φυλετικών ομάδων είχαν επιφορτιστεί με την τροφοδοσία (με κυριότερη πηγή το κυνήγι) και την προστασία της κοινότητας από άλλα σαρκοβόρα και από αντίπαλες φυλετικές κοινότητες που θα ήθελαν το ζωτικό τους χώρο, ο οποίος την εποχή εκείνη ήταν οι κυνηγότοποι, τα ποτάμια, οι λίμνες κλπ. Αργότερα ο τροφοσυλλέκτης άνθρωπος με την γεωργία και την κτηνοτροφία εγκαθίσταται σε μια εύφορη περιοχή, την οποία και πάλι πρέπει να προστατεύσει από τις αντίπαλες κοινότητες που ήθελαν την εύφορη γη που καλλιεργούσε για δική τους. Σιγά σιγά σχηματίζονται μικροί οικισμοί που αργότερα θα γίνουν οι πρώτες πόλεις. Οι κάτοικοι των πρώτων οικισμών και αργότερα πόλεων ανήκαν στην ίδια φυλετική οικογένεια. Εκείνα τα άγρια και επικίνδυνα χρόνια οι δεσμοί του αίματος ήταν το παν.

Θα έχετε ίσως δει προϊστορικές απεικονίσεις που έχουν βρεθεί σε διάφορα σπήλαια. Μια ομάδα ανθρώπων κυνηγάει ένα μεγάλο ζώο κατά πάσα πιθανότητα μαμούθ με προϊστορικά όπλα. Και αυτό γιατί πρέπει να πάρει από το μαμούθ το κρέας και το δέρμα και ίσως γιατί το μαμούθ ήταν επικίνδυνο και ενοχλητικό για τα μέλη της φυλετικής κοινότητας. Όπως είπαμε το κυνήγι και αργότερα ο πόλεμος ήταν ομαδική δουλειά. Εκείνο το καιρό δεν υπήρχαν εγωισμοί υπήρχε μόνο το «εμείς» δηλαδή η οικογένεια και η φυλετική κοινότητα. Τα μέλη της κοινότητας έπρεπε να κυνηγήσουν, να πολεμήσουν και να υπερασπιστούν ότι τους ανήκε. Για το λόγο αυτό επειδή δεν ήταν δειλοί φιλοτομαριστές σε κάποιες των περιπτώσεων έπρεπε να θυσιαστούν για το καλό της φυλετικής κοινότητας. Αυτούς που θυσιάστηκαν για το καλό και την ευημερία της Φυλής, αυτούς που ξεπέρασαν τους φόβους και σκότωσαν ένα αιλουροειδές ή σκοτώθηκαν στην διαμάχη με μια αντίπαλη κοινότητα τους τιμούσαν με τραγούδια και ιστορίες.

Ίσως οι ημίθεοι και οι θεοί των ανθρώπων να ήταν άνθρωποι που θυσιάστηκαν για να ζήσουν και να ευημερήσουν τα μέλη της κοινότητάς τους. Κάθε φυλή έφτιαξε τους θεούς και τους ήρωες της σύμφωνα με το δικό της ψυχισμό και τα δικά της φυλετικά αρχέτυπα.

Συνεχίστε να διαβάζετε Η πραγματική διάσταση του Ήρωα..

O Kai Murros για τη βία.

Πρέπει να αισθητικοποιήσουμε τη βία και να την εμπλουτίσουμε με μια γερή δόση αναπαραγωγικής ορμής, αν το κάνουμε αυτό το κίνημά μας θα γίνει ακαταμάχητο στους λευκούς άνδρες που ψάχνουν ένα σκοπό στη ζωή τους. Η ταινία «Το Κουρδιστό Πορτοκάλι» είναι ένα καλό παράδειγμα του πως ακόμα και η βάναυση και ανούσια βια μπορεί να γίνει ελκυστική, απλά θα πρέπει να το κάνουμε στην πραγματική ζωή και να της δώσουμε ιδεολογικό πλαίσιο.

Βιολογικά, η αναπαραγωγική ορμή και η βία, πάντα πάνε μαζί. Στη φύση πάντα τα αρσενικά μάχονται για το δικαίωμά τους να αναπαραχθούν και να υπερασπιστούν την επικράτεια και τους απογόνους τους. Αυτό είναι συνοπτικά, ότι αντιμετωπίζουν οι Λευκοί Εθνικιστές σήμερα. Η Λευκή Εθνική Επανάσταση, είναι ένα βιολογικό φαινόμενο γι αυτό και είναι ασυγκράτητη!

 

Το Παρίσι Καίγεται!

Οι «φιλάνθρωπες», «οικολογικές» και «αντιρατσιστικές» ελίτ ενάντια στα ευρωπαϊκά λαϊκά στρώματα.

Του Evpaty Kolovrat

«Πράσινος» καπιταλισμός.

Ίσως η μεγαλύτερη υποκρισία της άρχουσας ελίτ (δηλαδή του 5% του πληθυσμού της γης το οποίο κατέχει το 70% του παγκόσμιου πλούτου και των βασάλων τεχνοκρατών που την υπηρετούν) είναι, πλην της φιλανθρωπίας και του αντιρατσισμού, η οικολογία.

Θα έχετε ακούσει όλοι όσοι παρακολουθείτε τις εξελίξεις, διάφορους τεχνοκράτες να μιλούν για φαινόμενα του θερμοκηπίου, την κλιματική αλλαγή (για τα οποία βεβαίως δεν παραλείπουν να τονίσουν ότι ευθύνεται ο λευκός άνθρωπος και μόνο αυτός) αλλά και για την αειφόρο και πράσινη ανάπτυξη. Έτσι λοιπόν πολιτικοί όπως ο πρώην αντιπρόεδρος επί κυβερνήσεως Κλίντον Αλ Γκορ, ο Μπιλ και η Χίλαρι Κλίντον, ο Μπαράκ Ομπάμα, επιχειρηματίες όπως ο Μπιλ Γκέιτς, ο Τζεφ Μπέζος, ο ιδρυτής του facebook Marc Zuckenberg αλλά και διάσημοι καλλιτέχνες όπως ο Στινγκ και ο Μπόνο από τους U2, προσπαθούν, με την αρωγή του καθεστωτικού τύπου, να μας πείσουν ότι για τα οικολογικά προβλήματα του πλανήτη ευθύνεται η κατανάλωση ορυκτών καυσίμων για τις ανάγκες της εργατικής και μεσαίας τάξης της Ευρώπης και των ΗΠΑ.

Πρόκειται φυσικά για το χείριστο είδος υποκρισίας. Όλοι αυτοί που δήθεν κόπτονται για την βιωσιμότητα του περιβάλλοντος, καταναλώνουν στα γιοτ τους και στα ιδιωτικά τους τζετ πολύ περισσότερο πετρέλαιο από ότι καταναλώνουν οι κάτοικοι πχ μιας γαλλικής περιφέρειας. Άνθρωποι σαν τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο που μας μοστράρει το πανάκριβο υβριδικό του αυτοκίνητο αλλά ξεχνάει να μας πει ότι το ιδιωτικό του τζετ καταναλώνει τα ίδια καύσιμα σε κάθε ταξίδι με αυτά που καταναλώνουν σε μια ώρα τα αυτοκίνητα μιας μικρής κωμόπολης.

Βέβαια πίσω από αυτή την ξαφνική αγάπη της ελίτ για τον πλανήτη, το περιβάλλον και την οικολογία βρίσκεται το κέρδος. Πίσω από τις ρητορικές που πουλάνε «πράσινη ανάπτυξη» κρύβονται πολυεθνικές εταιρείες οι οποίες θέλουν όχι απλά να προωθήσουν αλλά να επιβάλουν τις πανάκριβες τεχνολογίες και τα προϊόντα τους. Φυσικά για να το κάνουν αυτό χρησιμοποιούν τις «Φιλιππινέζες» τους, δηλαδή τους πολιτικούς, τους τεχνοκράτες και τους ακαδημαϊκούς. Έτσι λοιπόν τον Σεπτέμβριο του 2003 υπογράφεται στο Κιότο της Ιαπωνίας το «πρωτόκολλο» του Κιότο.

Στην ουσία προτείνεται η φορολόγηση εργοστασίων και οχημάτων τα οποία παράγουν ρύπους πέρα από τα αποδεκτά όρια. Το 2016 στο Παρίσι επικυρώθηκε η Συμφωνία του Παρισιού το οποίο προβλέπει αυστηρότερες ποινές για χώρες και εταιρείες που δεν συμμορφώνονται στις νέες αυτές πράσινες πολιτικές. Πρωτοπόρος και στα δύο αυτά πρωτόκολλα είναι φυσικά η Ευρωπαϊκή Ένωση των τοκογλύφων και του αντιρατσισμού.

Υπάρχουν κάποιες φωνές που πιστεύουν ότι όλη αυτή η ιστορία για την κλιματική αλλαγή στην ουσία κρύβει την επιθυμία των ελίτ για παγκόσμια διακυβέρνηση καθώς και καταστροφή και προλεταριοποίηση της μεσαίας και εργατικής τάξης στον ανεπτυγμένο κόσμο (Ευρώπη, ΗΠΑ). Στην ουσία όλοι αυτοί οι πράσινοι φόροι δεν πλήττουν τους πλούσιους αλλά τους εργαζόμενους οι οποίοι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στις νέες πράσινες τεχνολογίες.

Ας πάμε λίγο στα δικά μας τώρα. Θα θυμάστε ότι όταν βγήκε ο Γιωργάκης Παπανδρέου (φανατικός οπαδός της παγκοσμιοποίησης και της πράσινης ανάπτυξης) επέβαλε ένα υψηλό φόρο στα καύσιμα κίνησης και θέρμανσης με αποτέλεσμα τα λαϊκά στρώματα να μην μπορούν να προμηθευτούν καύσιμα για θέρμανση τους χειμερινούς μήνες. Επίσης είναι αυτός που επέβαλε τον πράσινο φόρο ΕΤΜΕΑΡ στους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος. Από τότε οι λογαριασμοί της ΔΕΗ έχουν ανέβει κατακόρυφα.

Επίσης είναι εξοργιστικό να βλέπει ανθρώπους σαν τον Γιάννη Αλαφούζο, που με τα σαπιοκάραβά τους μόλυναν σχεδόν όλες τις θάλασσες του πλανήτη να το παίζουν «Ταλιμπάν» της οικολογίας και μέσω του ΣΚΑΪ να κουνούν το δάκτυλο στα λαϊκά στρώματα για την κατανάλωση της πλαστικής σακούλας. Διότι αν δεν το έχετε καταλάβει, μέχρι στιγμής για την καταστροφή του περιβάλλοντος ευθύνονται τα λαϊκά στρώματα του αναπτυγμένου κόσμου! Και ίσως με την αιτιολογία ότι επειδή στην Αφρική και στον τρίτο κόσμο υπάρχει σοβαρό επισιτιστικό πρόβλημα, αργότερα στο πολύ κοντινό μέλλον ίσως φορολογήσουν και την κατανάλωση τροφίμων! Με την «φιλάνθρωπο» ελίτ που μας έχει κάτσει στο σβέρκο τίποτα δεν είναι απίθανο.

Συνεχίστε να διαβάζετε Το Παρίσι Καίγεται!.