Τα πραγματικά θύματα στο Manchester – Η Λευκή Εργατική Τάξη.

Του Christopher Pankhurst

Μεταφράσαμε και σας παραθέτουμε, το μεγαλύτερο μέρος ενός εξαιρετικού άρθρου που δημοσιεύθηκε στο ιστολόγιο της Βορειοαμερικανικής Νέας Δεξιάς. Ο πραγματικός Εθνικός Σοσιαλισμός δεν βρίσκεται στις σβάστικες και στα νεκροταφεία, αλλά στους δρόμους, στα εργοτάξια και στις συνοικίες των καταπιεσμένων λευκών, εκεί που πέφτουν οι πρώτοι ήρωες του Φυλετικού και Ταξικού πολέμου.

Ας δούμε τα κυριότερα μέρη του άρθρου.

«Η Theresa May λέει ότι αυτές οι επιθέσεις «δεν θα μας σπάσουν», αλλά η δική της η ζωή βιώνεται μέσα σε μια αλεξίσφαιρη φούσκα, και προφανώς δεν χρειάζεται να ταυτοποιήσει κανένα νεαρό άτομο σήμερα στα νεκροτομεία του Manchester. Επίσης, το «δεν θα μας σπάσουν», σημαίνει ότι δεν θα σπάσουν αυτήν ή τις πολιτικές της για την μετανάστευση. Οι νεαροί του Manchester έχουν ήδη σπάσει, ευχαριστούμε αλλά δεν θα πάρουμε, Theresa. Ο Sadiq Khan1 λέει ότι «το Λονδίνο στέκει στο πλευρό του Manchester» αλλά δεν καταδικάζει το Ισλαμικό Κράτος, που ανέλαβε την ευθύνη για την βόμβα. Η Βασίλισσα λαμβάνει παράλογες επευφημίες για τη «σκληρή γλώσσα» εναντίον της επίθεσης, όμως ακόμα δεν έχει ακυρώσει το σημερινό της πάρτι στο Buckingham Palace, για το οποίο δεν ασκείται καμία κριτική, στην Βρετανία της ελευθεροτυπίας. Ο δήμαρχος του Manchester, Andy Burnham λέει ότι η επίθεση είναι δουλειά ενός εξτρεμιστή. Ενός ακραίου τι; Ενός ακραίου κουνελιού;

Συνεχίστε να διαβάζετε το Τα πραγματικά θύματα στο Manchester – Η Λευκή Εργατική Τάξη..

9η Μαΐου: μια θλιβερή επέτειος!

Αυτοί που πολέμησαν στην πλευρά του Άξονα, δεν πολέμησαν για τον στενόμυαλο γερμανικό σωβινισμό του Αδόλφου Χίτλερ, ούτε για μια γερμανική Ευρώπη, όπως την ονειρευόταν η γερμανική ακροδεξιά αντίδραση. Πολέμησαν για ελεύθερες ευρωπαϊκές πατρίδες απηλλαγμένες από την δουλεία του τόκου και την τυραννία του Κολχόζ.

Ούτε όλοι όσοι πολέμησαν στην άλλη πλευρά, πολέμησαν για «ανοιχτές» κοινωνίες μιγάδων, χωρίς σύνορα, με ακραίο φιλελευθερισμό και πολιτιστικό μαρξισμό. Πολέμησαν για να ελευθερώσουν τις πατρίδες τους από τους εισβολείς.

Εμείς στις 9 Μαΐου δεν θρηνούμε για την ήττα του στενόμυαλου γερμανικού σωβινισμού, θρηνούμε για την κατοχή των Ευρωπαϊκών εθνών από τον εβραιοατλαντισμό. Και ελπίζουμε, την επόμενη φορά, όλα τα ευρωπαϊκά έθνη και οι λαοί να πολεμήσουν μαζί ενάντια στους τοκογλύφους, στους γραφειοκράτες των Βρυξελλών και στους ατλαντιστές του ΝΑΤΟ!

Eupathy Kolovrat

«Ο Δρόμος προς τον Φασισμό» και «Ο Δεκάλογος του Φασίστα»

«Ο Δρόμος προς το Φασισμό» και «Ο Δεκάλογος του Φασίστα»

Αναδημοσιεύουμε το επόμενο άρθρο, όπως είχε δημοσιευθεί σε μη ενεργό πλέον ιστολόγιο.

Ανακαλύψαμε ένα εξαιρετικό άρθρο σχετικά με το Φασιστικό κράτος της Ιταλίας το οποίο αφορά την οικονομική του φύση και τις μεταρρυθμίσεις του. Είναι ένα από τα ελάχιστα εκτενή οικονομικά άρθρα που αφορούν αυτό το ζήτημα, και παρόλο που είναι αναρχικού αρθρογράφου, η γραμμή που διατηρείται είναι αρκετά αντικειμενική.

Με την ευκαιρία, μεταφράσαμε και τον «Δεκάλογο του Φασίστα», τα δέκα σημεία των «καθηκόντων» του Φασίστα στρατιώτη, εξίσου την πρώτη έκδοσή του, του 1934, όσο και την μετέπειτα, του 1938. Διαφωνούμε σε πολλά σημεία με τις προτεραιότητες και τις αρχές του Δεκαλόγου του Φασίστα, αλλά ως ιστορικό κείμενο, αξίζει να το έχει διαβάσει κανείς.

«Ο Δεκάλογος του Φασίστα»

I – 1934

1. Να γνωρίζεις ότι ο Φασίστας και συγκεκριμένα ο στρατιώτης, δεν πρέπει να πιστεύει στην παντοτινή ειρήνη.

2. Η φυλάκιση είναι πάντα δικαιολογημένη.

3. Το κράτος υπηρετεί ακόμη και ως φρουρός πάνω από ένα δοχείο με βενζίνη.

4. Ένας συναγωνιστής πρέπει να είναι αδερφός, πρώτα, επειδή ζει μαζί σου, και δεύτερον επειδή σκέφτεται όπως εσύ.

5. Το τουφέκι, και η φυσιγγιοθήκη, και τα υπόλοιπα, σου δόθηκαν όχι για να σκουριάσουν κατά την ανάπαυλα, αλλά για να συντηρηθούν στον πόλεμο.

6. Ούτε να το σκεφτείς να πεις ότι «Θα πληρώσει η Κυβέρνηση…» επειδή εσύ είσαι αυτός που πληρώνει· και η Κυβέρνηση είναι αυτή την οποία θέλεις εσύ να έχεις, και για την οποία φοράς τη στολή σου.

7. Η πειθαρχία είναι η ψυχή των στρατών· χωρίς αυτήν δεν υπάρχουν στρατιώτες, μόνο σύγχυση και ήττα.

8. Ο Mussolini έχει πάντα δίκιο.

9. Για έναν εθελοντή δεν υπάρχουν ελαφρυντικές περιστάσεις όταν είναι απείθαρχος.

10. Ένα πράγμα πρέπει να σου είναι αγαπητό: η ζωή του Duce.

II – 1938

1. Να θυμάσαι ότι εκείνοι οι οποίοι έπεσαν για την επανάσταση και για την αυτοκρατορία παρελαύνουν στην κεφαλή της φάλαγγάς σου.

2. Ο συναγωνιστής σου είναι ο αδερφός σου. Ζει μαζί σου, σκέφτεται όπως εσύ και είναι στο πλευρό σου στη μάχη.

3. Η υπηρεσία στην Ιταλία μπορεί να προσφερθεί οποιαδήποτε στιγμή, σε οποιοδήποτε μέρος, και με οποιονδήποτε τρόπο. Μπορεί να πληρωθεί με μόχθο καθώς επίσης και με αίμα.

4. Ο εχθρός του Φασισμού είναι και δικός σου εχθρός. Μην του δείξεις κανένα έλεος.

5. Η πειθαρχία είναι η λιακάδα του στρατού. Προετοιμάζει και φωτίζει τη νίκη.

6. Εκείνος ο οποίος προελαύνει προς την επίθεση με αποφασιστικότητα έχει ήδη αδράξει τη νίκη.

7. Η συνειδητή και απόλυτη υπακοή είναι η αρετή του Λεγεωνάριου.

8. Δεν υπάρχουν σημαντικά και ασήμαντα πράγματα. Υπάρχει μόνο το καθήκον.

9. Η Φασιστική επανάσταση εξαρτιόταν στο παρελθόν κι εξακολουθεί να εξαρτιέται στις ξιφολόγχες των Λεωνάριών της.

10. Ο Mussolini έχει πάντα δίκαιο.

Μετάφραση: Πενθεσίλεια

«Η άνοδος του ιταλικού φασισμού και οι σχέσεις του με τον αναρχισμό, το συνδικαλισμό και το σοσιαλισμό»

Του Larry Gambone*

[Η κυβέρνησή του διαπράττει στην Ιταλία, ο,τι η σοβιετική κυβέρνηση έχει διαπράξει στη Ρωσία.Τα πιο αγωνιστικά φιλελεύθερα στοιχεία είναι βαθιά αποκαρδιωμένα. Αυτό που σύντομα θα γίνει είναι ένα μεγάλο σοσιαλιστικό κράτος, αυστηρά συγκεντρωτικό, μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια. Σε 10 χρόνια, θα έχει οικοδομηθεί ένα κράτος όπου δε θα υπάρχει κανένα ίχνος ευρωπαϊκού «φιλελευθερισμού» ή δημοκρατικής «ελευθερίας».]

Wyndham Lewis, Άγγλος οπαδός του φασισμού (1926)

[Το μονοπάτι όπου βαδίζουν αυτοί οι άνθρωποι είναι πάντοτε το ίδιο. Αρχικά είναι αναρχικοί ή ακραίοι σοσιαλιστές, κατόπιν «προσηλυτίζονται» στον εθνικισμό και δημιουργούν αξιοσημείωτες μεσσιανικές ιδέες και φορτίζουν τον ακίνδυνο εθνικισμό των ενώσεων και των κομμάτων με το δυναμίτη της αναρχικής ετοιμότητας για δράση.]

Όττο Στράσσερ1

*Ο Larry Gambone ζει στο Μόντρεαλ του Καναδά και είναι εκδότης της αναρχικής εφημερίδας Any Time Now.

Η μετάφραση είναι του Γιάννη Καρύτσα.

Συνεχίστε να διαβάζετε το «Ο Δρόμος προς τον Φασισμό» και «Ο Δεκάλογος του Φασίστα».

Arthur Schopenhauer: Περί κοινωνικής «ανόδου»…

Αγαπητοί αναγνώστες και συναγωνιστές. Είναι γνωστό ότι η ντόπια ακροδεξιά, είτε από συστημικό χαφιεδισμό είτε από ηλιθιότητα, προβάλει συχνά ως αξιοθαύμαστη ιδιότητα ενός οποιουδήποτε ατόμου, ενός πολιτικού, ενός ηγέτη ή μιας ιστορικής προσωπικότητας, την κοινωνική του «άνοδο» στο αστικό-καπιταλιστικό σύστημα. Εμείς θα αφήσουμε τον Schopenhauer, τον μεγάλο αυτόν Γερμανό φιλόσοφο, να εξηγήσει πως επιτυγχάνεται η κοινωνική «άνοδος» των ακροδεξιών.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Arthur Schopenhauer: Περί κοινωνικής «ανόδου»….

O Varg Vikernes διαφωτίζει τους αγράμματους ακροδεξιούς!

Σας παραθέτουμε το παραπάνω video στο οποίο ο Vikernes, μιλάει για όλα. Για τα πραγματικά αίτια της λιμοκτονίας στην Βενεζουέλα, για τον κομμουνισμό, για τον καπιταλισμό, για την Μαρξιστική δικτατορία στη Νορβηγία, για την Σοβιετική Ένωση, για την Ρωσία, για τις ΗΠΑ και για πολλά άλλα.

Δεν ταυτιζόμαστε απολύτως με τις απόψεις του όπως τις διατυπώνει στο video, όμως αναγνωρίζουμε ότι είναι ακραιφνώς Εθνικοσοσιαλιστικές! Συμπαρατασσόμαστε μαζί του ιδεολογικά και πολιτικά, για έναν Εθνικό Σοσιαλισμό απαλλαγμένο από αστικές αυταπάτες! Δυστυχώς δεν είχαμε τον χρόνο να υποτιτλίσουμε το video, αλλά όσοι αναγνώστες και συναγωνιστές γνωρίζουν αρκετά καλά Αγγλικά πρέπει να το παρακολουθήσουν.

H δουλεία των Λευκών στην Αμερική!

Με αφορμή την επέτειο της εργατικής πρωτομαγιάς, την οποία γιορτάζουμε όλοι μας εκτός από τους λακέδες του συστήματος και των αφεντικών, μεταφράσαμε και σας παραθέτουμε το πρώτο μέρος ενός εξαιρετικού άρθρου για την μισθωτή και άμισθη σκλαβιά των Λευκών στην Αμερική. Στο ιστολόγιο από το οποίο αντλήσαμε το άρθρο, υπάρχει ένας θησαυρός ρεβιζιονιστικών άρθρων με θέμα την λευκή δουλεία στις ΗΠΑ, τον Αμερικανικό εμφύλιο και πολλά άλλα θέματα.

Σε μια εποχή που η δεξιά και η ακροδεξιά κρύβουν τα κόπρανα κάτω από το χαλί μιλώντας για «εθνική ενότητα» και υπηρετώντας πιστά τον ταξικό εχθρό ενώ η αριστερά βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του φυλετικού πολέμου που έχουν εξαπολύσει εναντίον μας οι Σιωνιστές και οι αφροασιάτες, οφείλουμε να αποκαλύψουμε την ταξική υφή του φυλετικού μας πολέμου καθολη την διάρκεια της ιστορίας.

Σε αντίθεση με όσα ισχυρίζονται οι φιλελεύθεροι Μαρξιστές, ουδέποτε υπήρξε «Λευκό προνόμιο» (White privilege) αλλά αντίθετα μια «Λευκή κατάρα» την οποία η βιολογική ρώμη των Λευκών προλετάριων μετέτρεψε σε «προνόμιο», ακόμα και στα πιο άγονα μέρη ή υπό τις πιο αντίξοες συνθήκες! Είναι το «Λευκό προνόμιο» του στρατού του Έλληνα Σπάρτακου, αποτελούμενου ως επί το πλείστον από Γερμανούς και Γαλάτες μονομάχους, ο οποίος τσάκισε την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, την στιγμή που οι μη Eυρωπαίοι δούλοι ουδέποτε διανοήθηκαν να εξεγερθούν…

Συνεχίστε να διαβάζετε το H δουλεία των Λευκών στην Αμερική!.

Η ιδεαλιστική παράκρουση των «ρομαντικών».

Του Eupathy Kolovrat

Δυστυχώς ή ευτυχώς η Ιστορία δεν είναι «επιστήμη» όπως εννοούνται οι θετικές επιστήμες (φυσική, χημεία, βιολογία κλπ) αλλά περισσότερο μια μορφή αφήγησης (τις περισσότερες φορές άκρως υποκειμενική), επομένως παρατηρείται το φαινόμενο κάποιοι στο «χώρο» να βλέπουν ιστορικές περιόδους και καταστάσεις μέσα από έναν παραμορφωτικό φακό.

Μέσα από τον παραμορφωτικό φακό όχι τόσο ακαδημαϊκών ιστορικών, αλλά μέσα από τον άκρως παραμορφωτικό φακό των ρομαντικών λογοτεχνών και ποιητών του 18ου και 19ου αιώνα.

Όλοι αυτοί οι λογοτέχνες και ποιητές παρουσίαζαν την αρχαιότητα τόσο την ελληνική όσο και την ρωμαϊκή και κυρίως τον μεσαίωνα, με έναν τρόπο γλυκανάλατο που πολλές φορές σου προκαλεί εμετό!

Σκοτεινά κάστρα με τροβαδούρους, ιππότες που χόρευαν με δεσποσύνες και μονομαχίες για τα όμορφα μάτια μιας ξανθομαλλούσας, μαυρομάλλας, κοκκινομάλλας δεσποσύνης. Δακρύβρεχτες ιστορίες για ανεκπλήρωτους έρωτες, αυτοκτονίες και δεν συμμαζεύεται.

Όμως η πραγματικότητα, η αδυσώπητη ιστορική πραγματικότητα, δεν έχει καμία σχέση με τις φαντασιώσεις και τις παρακρούσεις ασθενικών κακομαθημένων και βαριεστημένων αριστοκρατικής καταγωγής νεαρών που μίλαγαν για ηρωικούς θανάτους ενώ δεν είχαν ποτέ δει μάχη στη ζωή τους.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Η ιδεαλιστική παράκρουση των «ρομαντικών»..

Σιδηρά Μεραρχία!

Έτσι πάμε υπό ξένη σημαία

χωρίς μισθούς ή ανταμοιβή

πολεμούμε ανάμεσα σε ρώσικες σημαίες

είμαστε η Γερμανική λεγεώνα.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Σιδηρά Μεραρχία!.

Η ιδέα της πατρίδας.

Γενικά

Αγαπητοί αναγνώστες. Είναι γεγονός αναμφισβήτητο, ότι ο «πατριωτικός-εθνικιστικός» χώρος έχει μετατραπεί ιδεολογικά σε έναν πύργο της Βαβέλ. Με τις ίδιες λέξεις περιγράφονται από διαφορετικούς ανθρώπους εντελώς διαφορετικές έννοιες. Αυτό αποτελεί σε ιδεολογικό επίπεδο το μεγαλύτερο ίσως πρόβλημα του χώρου, καθώς πάνω σε αυτό έχουν στηθεί τα διάφορα διαδικτυακά και πολιτικά μαγαζάκια του καθεστώτος. Εμείς έχουμε ως στόχο, το έχουμε δηλώσει ξεκάθαρα και στο παρελθόν, την ιδεολογική και πολιτική μας περιχαράκωση από αυτούς που δημιουργούν σύγχυση ιδεών με τη χρήση παρόμοιας φρασεολογίας με την δική μας, προσφέροντας ταυτόχρονα και μια σαφή ιδεολογική και πολιτική ερμηνεία του κόσμου.

Θεωρούμε ότι είναι απολύτως αναγκαίο να αναπτυχθεί μια σύγχρονη εθνικοσοσιαλιστική κριτική θεωρία, ώστε να μπορούμε να μιλάμε μεταξύ μας την ίδια γλώσσα. Όταν λέμε κριτική θεωρία, εννοούμε τον επαναπροσδιορισμό όλων των εννοιών και των αξιών του Εθνικισμού στα πλαίσια της δικής μας ιδεολογίας, όπως αυτή απορρέει από την ιστορική της εξέλιξη αλλά και τις αρχέγονες ρίζες της. Φιλοσοφία, επιστήμη και ιστορία είναι τα τρία θεμέλια κάθε κριτικής θεωρίας.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Η ιδέα της πατρίδας..

Η ΑΠΟΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ!

του Otto Strasser

Ακολουθεί ένα απόσπασμα από το εθνικοσοσιαλιστικό αριστούργημα του Otto Strasser, «Germany Tomorrow», το οποίο θα αναρτηθεί ολοκληρωμένο στο άμεσο μέλλον.

«Αυτή η συστηματοποιημένη μέθοδος «επικαρπίας» αφορά επιπλέον και μια εμφατική απόρριψη οποιασδήποτε μορφής κρατικού καπιταλισμού, που αποκαλείται ευφημιστικά κρατικός σοσιαλισμός.

Η ανάγκη για την αποκήρυξη πρέπει να εξηγηθεί λεπτομερώς, ιδιαιτέρως επειδή όχι μόνο οι Μαρξιστές αλλά και πολλοί μη-Μαρξιστές οι οποίοι εργάζονται για την «εθνική κατευθυνόμενη οικονομία» φιλοδοξούν στον κρατικό καπιταλισμό, ή, όπως προτιμούν να λένε, τον κρατικό σοσιαλισμό.

Εφόσον αυτό θα περιελάμβανε και τη μεταφορά όλων των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας στην κοινότητα, αντιπροσωπευόμενη απ’ το κράτος, έρχεται σε πλήρη αρμονία με τους σκοπούς του γερμανικού σοσιαλισμού.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Η ΑΠΟΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ!.