Έλληνες – Αλβανοί: τρεις λαοί, δύο έθνη, ένα μίσος!

Αγαπητοί αναγνώστες. Επειδή εδώ και αρκετά χρόνια «σέρνεται» στον «χώρο» μια Αλβανολαγνεία που προωθείται από συγκεκριμένους ομόκεντρους κύκλους, όχι φυσικά από άγνοια αλλά από σκοπιμότητα, αποφασίσαμε να δώσουμε μια σύντομη οριστική απάντηση στο θέμα της υποτιθέμενης σχέσης μεταξύ Ελλήνων και Αλβανών βασιζόμενοι σε πανευρωπαϊκές μελέτες γενετικής, αντί για τις στερούμενες ουσιαστικής επιστημονικής (scientific1) βάσης και ως εκ τούτου συχνά αντιφατικές μεταξύ τους, πολιτιστικές και ιστορικές μελέτες. Τονίζουμε ότι ακόμα και οι ανθρωπολογικές μελέτες, επειδή είναι φαινοτυπικές και όχι γονοτυπικές, υστερούν σημαντικά σε αξιοπιστία έναντι των γενετικών μελετών που βασίζονται στην στατιστική επεξεργασία τεράστιου πλήθους δεδομένων της μοριακής βιολογίας.

Φυσικά η σύγχρονη εθνολογία αντλεί στοιχεία και από τις ανθρωπολογικές, ιστορικές και πολιτιστικές μελέτες, αλλά απλά για να ερμηνεύσει ιστορικά ή να επαληθεύσει την γενετική κι όχι για να την αντικρούσει, αφού κάτι τέτοιο φαντάζει αδιανόητο σε κάθε σύγχρονο μορφωμένο άνθρωπο. Έχουν υπάρξει περιπτώσεις γενετιστών οι οποίοι «κατασκεύασαν» αποτελέσματα λόγω πολιτικής σκοπιμότητας, αλλά αντιμετώπισαν τον χλευασμό και την γελοιοποίηση από την επιστημονική κοινότητα, ενώ τα άρθρα τους απορρίφθηκαν από τα αντίστοιχα σοβαρά περιοδικά στα οποία υποβλήθηκαν προς δημοσίευση.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Έλληνες – Αλβανοί: τρεις λαοί, δύο έθνη, ένα μίσος!.

Advertisements

Η ΦΥΛΗ

Ιστορικό: Ο Δρ. Walter Groß (αγγλιστί Gross) γεννήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 1904. Ήταν Γερμανός ιατρός, στον οποίο ανατέθηκε η δημιουργία της Υπηρεσίας για την Διαφώτιση της Δημογραφικής Πολιτικής και της Φυλετικής Ευμάρειας (Aufklärungsamt für Bevölkerungspolitik und Rassenpflege), στην οποία ανέλαβε επικεφαλής και μετονόμασε σε Υπηρεσία Φυλετικής Πολιτικής (Rassenpolitisches Amt) το 1934. Αυτοκτόνησε στις 25 Απριλίου 1945, αφού έκαψε μεγάλο μέρος των εγγράφων που αφορούσαν το έργο του και αυτό της Υπηρεσίας.

Πηγή: Rasse. Eine Rundfunkrede von Dr. Groß (Berlin: Rassenpolitisches Amt der NSDAP , 1934).

Η μετάφραση στα αγγλικά που βρήκαμε στο Calvin Edu έγινε από την 6η έκδοση του φυλλαδίου που περιελάμβανε τη συγκεκριμένη ομιλία, το οποίο στο σύνολό του έφτασε τα 410.000 αντίτυπα.

Εισαγωγή: Η παρακάτω ομιλία, που δόθηκε στις 10 Οκτωβρίου του 1934, στόχευε στη νεολαία, και το φυλλάδιο ανέφερε γι’ αυτήν ότι “είχε μεγάλο ενδιαφέρον.” Η αλήθεια είναι ότι η εν λόγω ομιλία, αν και δεν μας λέει κάτι καινούργιο πέραν των γνώσεών μας (αντίθετα, σήμερα η επιστήμη έχει προχωρήσει κατά πάρα πολύ), αλλά μας περιγράφει με τον καλύτερο, περιεκτικότερο και σαφέστερο τρόπο τις θεμελιώδεις αρχές της Εθνικοσοσιαλιστικής φυλετικής θεώρησης. Η σημαντικότερη παρατήρηση που έχουμε να προσθέσουμε σε σχέση με τη φύση του κειμένου είναι η ίσως πιο ασήμαντη στην αντίληψη του αναγνώστη του επιφανειακού εθνικισμού. Ο ομιλητής δεν κάνει λόγο για κατώτερες, ανώτερες φυλές ή για υπερανθρώπους και υπανθρώπους. Η ουσία του φυλετισμού βρίσκεται στη διαφορετικότητα, αυτή τη διαφορετικότητα την οποία διατήρησαν οι πρόγονοί μας όχι τυχαία, και την οποία καλούμαστε εμείς τώρα να διαφυλάξουμε και να διαιωνίσουμε.

Εισαγωγή, μετάφραση, σχόλια: Πενθεσίλεια

Συνεχίστε να διαβάζετε το Η ΦΥΛΗ.

Φυλετικός Δαρβινισμός: αίροντας τις αστικές αντινομίες στον Εθνικοσοσιαλισμό.

Γενικά 

Συναγωνίστριες και συναγωνιστές. Λαϊκοί μας σύντροφοι. Για άλλη μια φορά, μέσα από τις γραμμές αυτού του ιστολογίου, αποφασίσαμε να περιχαρακώσουμε νοητικά τη δική μας ιδεολογία από τον αστικό «ιδεαλισμό» του χώρου. Αυτό το πράττουμε διότι οφείλουμε να απαλλάξουμε κάθε συμπαγή και εύρωστη ιδεολογία από «ρωγμές» που εγκυμονούν κινδύνους, και κάθε ιδεολογική αντινομία αποτελεί μια «ρωγμή».
Ο γράφων προβληματίστηκε, για το αν θα έπρεπε να αναπτύξουμε -με άλλα λόγια- ένα θέμα που γενικά έχει αναπτυχθεί εκτενώς και σε προηγούμενα άρθρα, όπως «Η ιστορική εξέλιξη υπό το πρίσμα του βιολογικού ντετερμινισμού», όμως η ιδεολογική ένδεια και η ακροδεξιά ηλιθιότητα με την οποία βλέπουμε να αντιμετωπίζεται η εξάπλωση του ιστορικά και νομοτελειακά αναμενόμενου τρόμου στην Ευρώπη από τους αφροασιάτες, μάς οδήγησε στο να επανέλθουμε στο θέμα.

Ο στόχος μας δεν είναι να αναλύσουμε τα γεγονότα με βάση την καθιερωμένη αντιεπιστημονική και ανιστόρητη οπτική της «ιδεαλιστικής» ακροδεξιάς, αλλά να αλλάξουμε την ιστορική οπτική του αναγνώστη προς την ορθή ιδεολογικά κατεύθυνση.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Φυλετικός Δαρβινισμός: αίροντας τις αστικές αντινομίες στον Εθνικοσοσιαλισμό..

Ο εποικισμός με την τακτική του κούκου και η αλλαγή στρατηγικής από τους έποικους.

Γενικό ιδεολογικό πλαίσιο.

Λαϊκοί μας σύντροφοι. Από τότε που ανήλθε στην εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ, βιώνουμε απροκάλυπτα πλέον τον μαζικό εποικισμό της χώρας μας από αφροασιάτες εισβολείς. Πλέον ο συγκεκαλυμμένος, ελεγχόμενος και οργανωμένος εποικισμός που λάμβανε χώρα με την δεξιά, αντικαταστάθηκε από έναν προκλητικά απροκάλυπτο, μαζικό και ασύδοτο εποικισμό με την αριστερά. Φυσικά αυτός ο εποικισμός δεν στοχεύει μόνο στην κατάληψη της Ελλάδας από αφροασιάτες, αλλά στην κατάληψη της Ευρώπης γενικότερα. Ασφαλώς όπως κάθε λογικός και εγγράμματος άνθρωπος, με τον όρο «Ευρώπη» εννοούμε και ολόκληρη την Ρωσία καθώς ο όρος «Ευρώπη» είναι για εμάς Εθνικός και βιολογικός κι όχι γεωγραφικός.

Υπό αυτή την έννοια, η Λευκή Ευρώπη θα μπορούσε να αποκαλείται και Λευκή Ευρασία αφού ο δικός μας Ευρασιανισμός έχει καθαρά φυλετικό περιεχόμενο και δεν έχει απολύτως καμία σχέση με τον γεωπολιτικό Ευρασιανισμό του Dugin. Τονίζουμε ότι ο Ευρασιανισμός του Dugin είναι μια λαϊκοδεξιά ιδεολογία με έμφαση στην γεωπολιτική, που επίσης δεν έχει καμία σχέση με τον αρχικό Εθνικομπολσεβικισμό του Dugin ο οποίος αποτελεί μια συμπαγή και εύρωστη φυλετική και σοσιαλιστική ιδεολογία έμπλεη επαναστατικής ορμής παρόμοια με τον επαναστατικό Εθνικοσοσιαλισμό του 1923 κι όχι τον κυβερνητικό του 1933… Ο άνθρωποι μπορεί να αλλάζουν πολιτικές θέσεις αλλά τα γραπτά μένουν!

Μένοντας πάντα εντός του παραπάνω ιδεολογικού πλαισίου, δεν διαφωνούμε καθόλου με τους αναρχικούς στο ότι «τα σύνορα είναι χαρακιές στο σώμα του πλανήτη». Μόνο που αυτές οι χαρακιές είναι χαρακιές από μάχη και αποτελούν τίτλο τιμής για τα έθνη που τις φέρουν στο σώμα τους και συνεχώς θα πρέπει να αναζητούμε νέες χαρακιές και ζωτικό χώρο για την επιβίωση της φυλής μας. Φυσικά το ίδιο δικαίωμα αναγνωρίζουμε και σε όλα τα άλλα έθνη, ακόμα και εις βάρος του δικού μας έθνους αφού η φύση γνωρίζει μόνο το δίκαιο του ισχυρού και δεν πρόκειται αλλά ούτε και πρέπει να φανεί επιεικής με τους Έλληνες. Όταν ρώτησαν τον βασιλέα της Σπάρτης Αγησίλαο μέχρι που φθάνουν τα σύνορα της Σπάρτης, απάντησε σηκώνοντας το δόρυ του: «μέχρι εκεί που φτάνει αυτό».

Συνεχίστε να διαβάζετε το Ο εποικισμός με την τακτική του κούκου και η αλλαγή στρατηγικής από τους έποικους..

Η ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΑΝΘΡΩΠΟΥ

Συναγωνίστριες και συναγωνιστές, αγαπητοί αναγνώστες. Σε αυτό το άρθρο για άλλη μια φορά θα εισάγουμε έναν νεολογισμό, τον “αντιάνθρωπο”. Θα σκιαγραφήσουμε τα χαρακτηριστικά του, την γέννησή του, την ανάπτυξή του και την διαχρονική του επιβίωση μέχρι την σημερινή, σχεδόν ολοκληρωτική, κυριαρχία του και την τελική αυτοκαταστροφή του. Ο αντιάνθρωπος δεν είναι μια άυλη πνευματική οντότητα, αλλά μια βιολογική ύπαρξη η οποία πολλαπλασιάστηκε μέσα από την έλλειψη φυσικής επιλογής στον αστικό κόσμο. Δεν είναι απλά υπάνθρωπος, διότι δεν είναι μόνο κατώτερος του ανθρώπου, ούτε μόνο απάνθρωπος με την έννοια του στυγνού εκμεταλλευτή. Είναι αντίθετος στην ίδια την φύση και την βιολογική κατασκευή του είδους, που από τους προϊστορικούς χρόνους ονομάζεται άνθρωπος. Θα αποδείξουμε ότι ο αντιάνθρωπος στερείται όλων των βασικών χαρακτηριστικών του ανθρώπου.

Είναι αυτό που η φύση απέρριψε, αλλά η μεταβιομηχανική κοινωνία τού έδωσε ευκαιρίες επιβίωσης. Είναι ο άνθρωπος που μισεί τον εαυτό του και όλη την ανθρωπότητα επειδή ο ίδιος αποτελεί λάθος της φύσης. Είναι το “λάθος” που δεν “διορθώθηκε” ποτέ και πλέον αναπαράχθηκε βιολογικά και, κατά συνέπεια, ψυχοπνευματικά. Δεν έχει φυλή, πατρίδα, φύλο, ρίζες παρά μόνο πάθη, διότι δεν είναι άνθρωπος. Σίγουρα αποτελεί ένα διαφορετικό είδος όμοιο του ανθρώπου που μάχεται να αντικαταστήσει τον άνθρωπο. Ένας αιώνας αστικής αντί-εξέλιξης μάχεται να εξαλείψει με τα τεράστια τεχνολογικά και υλικά του αποθέματα, τα εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια φυσικής εξέλιξης του ανθρώπινου είδους. Το “λάθος” πλέον κυριαρχεί παντού και προσπαθεί με την βία να επιβάλει την δική του, νέα τάξη πραγμάτων! Πλέον δεν πρόκειται για μια μάχη μεταξύ Εθνών ή Τάξεων, αλλά για μια μάχη μεταξύ του ανθρώπου και του αντιανθρώπου, αφού τώρα ο αιώνιος “Ιούδας” είναι πανανθρώπινος.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Η ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΑΝΘΡΩΠΟΥ.

Ο Βιολογικός Υλισμός ενάντια στον Ιστορικό Υλισμό και στον Ιδεαλισμό

Του Σπάρτακου

Συναγωνίστριες και συναγωνιστές σε αυτό το άρθρο θα διαπραγματευθούμε την έννοια του υλισμού και του ιδεαλισμού χωρίς να πέσουμε στην παγίδα του χάσματος μεταξύ του Μαρξιστικού ψευτο-υλισμού και του δεξιού αντιδραστικού ιδεαλισμού. Θα φωτίσουμε το θέμα βασισμένοι στις θεωρίες της γενετικής και της κοινωνιοβιολογίας, τραβώντας μια αδιαπέραστη κόκκινη γραμμή μεταξύ ημών και της δεξιάς αντίδρασης, που βρίσκει ιδεολογικό καταφύγιο στην πνευματικότητα και τη μεταφυσική, αρνούμενη να δεχθεί την κυριαρχία της «διπλής έλικας» του DNA, σε αυτό που ονομάζουμε «πνευματικότητα» και «πολιτισμό».

Με παρόμοιο τρόπο ο Μαρξιστικός «διαλεκτικός υλισμός» αναζητά την αλήθεια της κοινωνικής και της οικονομικής εξέλιξης σε έξω-ανθρώπινους κοινωνικούς και οικονομικούς νόμους, οι οποίοι υποτίθεται ότι διέπουν την κοινωνία μηχανιστικά, παραβλέποντας σκόπιμα τον δημιουργό κάθε κοινωνικής εξέλιξης, ο οποίος είναι ο άνθρωπος ως βιολογική κατασκευή.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Ο Βιολογικός Υλισμός ενάντια στον Ιστορικό Υλισμό και στον Ιδεαλισμό.

ΚΩΣΤΑΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΜΑΡΞΙΣΤΗΣ Ή ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΟΡΘΟΣ;

Λαϊκοί μας σύντροφοι! Περιμέναμε με ανυπομονησία, ομολογούμε, να διαβάσουμε το βιβλίο του Κώστα Τριανταφυλλίδη με τίτλο “Η γενετική ιστορία της Ελλάδας” ώστε να διευρύνουμε τις γνώσεις μας σε φυλετικά ζητήματα. Πράγματι, το βιβλίο αποδεικνύει με ατράνταχτα στοιχεία, αν και με πολιτικώς ορθό τρόπο, την καθαρότητα, την συνέχεια και την Ευρωπαϊκή καταγωγή της Ελληνικής φυλής, καθώς κάνει μια συνοπτική και ταυτόχρονα διδακτική παρουσίαση στοιχείων που είχαν δημοσιευθεί κατά το παρελθόν από διάφορες επιστημονικές ομάδες, σε κάποιες από τις οποίες είχε συμμετάσχει και η επιστημονική ομάδα του ίδιου. Όμως στο Κεφάλαιο 19, όπου διαπραγματεύεται το θέμα της φυλής, ο Τριανταφυλλίδης αναπάραγει αποδεδειγμένα ψεύδη και σίγουρα αυτό είναι εν γνώση του. Θα υπεισέλθουμε σε αυτό διεξοδικά παρακάτω.

Συνεχίστε να διαβάζετε το ΚΩΣΤΑΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ: ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΜΑΡΞΙΣΤΗΣ Ή ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΟΡΘΟΣ;.

Η ιστορική εξέλιξη υπό το πρίσμα του βιολογικού ντετερμινισμού

Πόλεμος πατήρ πάντων. Δεν είναι μέσω των αρχών του ανθρωπισμού ο τρόπος με τον οποίο ο άνθρωπος ζει ή είναι σε θέση να διατηρήσει τον εαυτό του πάνω στο ζωικό βασίλειο, αλλά μόνο μέσω του πλέον βίαιου αγώνα για επιβίωση!

Αν υπάρχει μια πρόταση που θα μπορούσε να θεωρηθεί ως κεντρικό δόγμα της ιστορικής εξέλιξης υπό το πρίσμα του βιολογικού ντετερμινισμού είναι η ακόλουθη: «Ολόκληρη η ανθρώπινη ιστορία είναι το αποτέλεσμα μιας καθολικής μάχης μεταξύ ανταγωνιστικών γονότυπων ώστε να αποκτήσουν εξελικτικό προβάδισμα». Ίσως κάνει εντύπωση το γεγονός ότι δεν αναφερόμαστε σε άτομα, φυλές, έθνη ή τάξεις, αλλά σε γονότυπους οι οποίοι δεν έχουν ιδία βούληση, απλά υπάρχουν· ή μήπως έχουν;

Θεωρίες Εξέλιξης – Νεοδαρβινισμός και “εγωιστικό” γονίδιο

Ας ξεκινήσουμε με τον ορισμό του γονιδίου και του γονότυπου. Δεν υπάρχει ένας και μοναδικός ορισμός του γονιδίου, καθώς αυτό, μέσω του καθορισμού της σύνθεσης των πρωτεϊνών στον οργανισμό, επιδρά στο σύνολο των λειτουργιών του. Θα αναφέρουμε τον ορισμό που μας ενδιαφέρει από εξελικτική άποψη, όπως τον διατυπώνει ο καθηγητής Richard Dawkins1 και έχει ως εξής: «Γονίδιο ονομάζεται κάθε τμήμα χρωμοσωμικού υλικού (DNA) που δυνητικά διαρκεί για αρκετές γενιές ώστε να λειτουργεί ως μονάδα της φυσικής επιλογής». Το σύνολο των γονιδίων ενός οργανισμού αποτελούν τον γονότυπο.

Τώρα, ας κάνουμε μια αναφορά στις θεωρίες εξέλιξης γενικά. Ιστορικά πατέρας της θεωρίας εξέλιξης θεωρείται ο Δαρβίνος (αν και αμφισβητείται το αν όντως αυτός έγραψε το “Περί της καταγωγής των ειδών” ή ο Wallace). Η θεωρία της εξέλιξης στην αρχική της μορφή μας λέει μεταξύ άλλων ότι τα όντα που επιβιώνουν είναι αυτά των οποίων τα γονίδια τα έχουν προικίσει με τη δυνατότητα να προσαρμόζονται στο περιβάλλον με τον βέλτιστο τρόπο. Παράδειγμα: ας πούμε οι αντιλόπες, που είναι προικισμένες με το κατάλληλο μυϊκό σύστημα ώστε να τρέχουν γρήγορα, επιβιώνουν σε μεγάλο ποσοστό και αφήνουν πολλούς απογόνους, ενώ οι άλλες τρώγονται από τους θηρευτές τους και σταδιακά εξαφανίζονται από τον πληθυσμό. Επομένως μετά από το πέρασμα εκατοντάδων ή χιλιάδων ετών έχουμε γρήγορες αντιλόπες, δυνατά λιοντάρια, αετούς με εξαιρετική όραση κλπ.

Αυτή ήταν η αρχική θεωρία εξέλιξης, η οποία θεωρούσε το άτομο ως μονάδα βιολογικής επιλογής. Δηλαδή θεωρούσε ότι τα είδη προσαρμόζονται στο περιβάλλον και βελτιώνονται ως προς την προσαρμογή τους σε αυτό, όταν άτομα του είδους με τα επιθυμητά χαρακτηριστικά επιβιώνουν και αναπαράγονται. Όπως κάθε αρχική θεωρία, έτσι κι αυτή είχε πολλές αδυναμίες που διαπιστώθηκαν αργότερα και ξεκίνησαν οι νέο-δαρβινικές θεωρήσεις. Μια βασική αδυναμία της πρωταρχικής θεωρίας της εξέλιξης ήταν ο αλτρουισμός! Ιδίως στις ανθρώπινες κοινωνίες, αλλά και στις κοινωνίες ζώων και των εντόμων, παρατηρείται η θυσία ατόμων προς όφελος της ομάδας (γονείς θυσιάζονται για τους απογόνους τους, επαναστάτες για το έθνος ή για την τάξη στην οποία ανήκουν, φυτοφάγα θηλαστικά προστατεύουν τα μικρά τους βάζοντάς τα στο κέντρο του κοπαδιού κι έτσι ριψοκινδυνεύουν τα ενήλικα που βρίσκονται στα άκρα, οι εργάτριες μέλισσες εργάζονται προς όφελος του συνόλου χωρίς να αφήνουν απογόνους κλπ). Αυτό, με βάση την αρχική θεωρία εξέλιξης, ήταν ακατανόητο, αφού τα άτομα με αλτρουιστική συμπεριφορά που είτε θυσιάζονται είτε κινδυνεύουν συνεχώς να σκοτωθούν θα έπρεπε να εξαφανίζονται στην εξελικτική διαδικασία αφήνοντας λιγότερους απογόνους σε σημείο εξάλειψης. Αυτό όμως δεν συμβαίνει, και -αντιθέτως- αυτά τα άτομα επιβιώνουν και αναπαράγονται μέσα στους αντίστοιχους πληθυσμούς.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Η ιστορική εξέλιξη υπό το πρίσμα του βιολογικού ντετερμινισμού.