Ποιοι είναι οι «καλοί» στη Βενεζουέλα…

Αναδημοσιεύουμε το επόμενο άρθρο από ένα αριστερίστικο ιστολόγιο, που φυσικά ζέχνει από «αντιφασισμό». Όμως έχει αποκαλυπτικότατα στοιχεία για το ποιοι είναι οι «καλοί» στη Βενεζουέλα που πολεμούν τον «κακό» Μαδούρο, τον οποίο θεωρούμε πολύ μικρό και πολύ λίγο για να διαδεχθεί τον μεγάλο ηγέτη Hugo Chavez, ο οποίος είχε πολεμήσει τους Μαρξιστές αντάρτες όταν ήταν στρατιωτικός και ήταν περισσότερο Εθνικιστής Μπολιβαριανού τύπου. Όπως μπορείτε να διαβάσετε, οι συνήθεις ύποπτοι δηλαδή οι Εβραίοι, οι καπιταλιστές και οι εκφυλισμένοι φιλελεύθεροι δεξιοί και ακροδεξιοί είναι ο συνασπισμός των δυνάμεων που μάχονται για την «δημοκρατία» στη Βενεζουέλα.

***

[Όταν οι ΗΠΑ εισέβαλαν με 8000 στρατιώτες. στις 25 Οκτωβρίου 1983, στη Γρενάδα (ένα νησιωτικό κρατίδιο στην Καραϊβική, λίγο μικρότερο σε έκταση από τη Ζάκυνθο και με πληθυσμό περίπου 100.000, λιγότερο δηλαδή από μια γειτονιά του Μπρούκλιν και στρατιωτική δύναμη 1200 αντρών), η κυβέρνηση Ρήγκαν και τα αμερικανικά ΜΜΕ πανηγύριζαν για την «αποτελεσματικότητα των Αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων». Οι πανηγυρισμοί είχαν πολλαπλές αναγνώσεις.

Έφτανε και περίσσευε η Κούβα, ως αγκάθι στο μαλακό υπογάστριο της Πλανηταρχίας. Μια δεκαετία πριν, η Χιλή είχε ματώσει και συνέχιζε να ματώνει κάτω από τη μπότα του Πινοσέτ. Έπρεπε να δοθεί, με σαφήνεια, το μήνυμα ότι οι Αμερικάνοι που θέλουν όλο τον κόσμο, θεωρούν την Καραϊβική μια λεκάνη μέσα στην οποία μπορούν να ξεπλένουν τα πόδια τους και να απομυζούν κάθε σταγόνα πλούτου. Επιπλέον το στραπατσαρισμένο κύρος του αμερικάνικου στρατού από τη σχετικά πρόσφατη τότε ήττα στο Βιετνάμ (1975) και το θάνατο 243 Αμερικάνων πεζοναυτών στο Ιράκ* (1979) έπρεπε να αποκατασταθεί. Υπήρχε βέβαια μια γελοιότητα μεγεθών αλλά προσπεράστηκε, όπως προσπεράστηκε και το καταδικαστικό για την εισβολή ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (28 Οκτωβρίου 1983).

Όταν ο Τσάβες εκλέχτηκε το 1998, μετά τη 40χρονη ολιγαρχία στη Βενεζουέλα και ονόμασε τη διακυβέρνησή του, «Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας» τιμώντας τον ήρωα της ανεξαρτησίας, Σιμόν Μπολιβάρ, κινητοποίησε, και πάλι, όλα τα αντανακλαστικά του Δόγματος Μονρόε» στην Πλανηταρχία. Όταν πια θέσπισε κρατικό έλεγχο στα πετρέλαια (1η η Βενεζουέλα στα παγκόσμια κοιτάσματα) και το χρυσό, έκανε αναδιανομή της γης κι εφάρμοσε προγράμματα στέγασης, μόρφωσης και περίθαλψης για τους φτωχούς, είχε υπογράψει το θάνατό του απ’ τους Αμερικάνους.

Το 2002 έγινε το πρώτο οργανωμένο πραξικόπημα, απέτυχε και συνελήφθησαν οι 126 Κολομβιανοί (!!!) στρατιωτικοί που πρωτοστάτησαν. Ακολούθησαν μια σειρά από αποτυχημένα πραξικοπήματα ώσπου πέτυχε η απόπειρα του καρκίνου. Ο Μπολιβαριανός Τσάβες πέθανε το 2013.

Συνεχίστε να διαβάζετε Ποιοι είναι οι «καλοί» στη Βενεζουέλα….

Advertisements

1η Μάη: Εργαζόμενε σήμερα διαλέγεις…

Σήμερα που η άρχουσα τάξη πλουτίζει από την γενοκτονία των Ελλήνων.

Σήμερα που τα αφεντικά ζητάνε κι άλλο αίμα για να ξεχρεώσουν τα κλεμμένα πλούτη τους.

Σήμερα που οι σκουρόχρωμοι δούλοι του καθεστώτος σταδιακά μας αντικαθιστούν.

Σήμερα που τα παιδιά μας διδάσκονται την «φυσιολογικότητα» του κάθε σεξουαλικά διεστραμμένου, από το καθεστώς και τους «διαφωτιστές» του.

Σήμερα που οι φτωχές κοπέλες στιγματίζονται ως πόρνες ενώ οι βιαστές υπάνθρωποι απλά ως «πελάτες»…

Σήμερα που το 8ωρο έχει πρακτικά καταργηθεί και η πλήρης απασχόληση είναι απλά μια ανάμνηση ή μια προσδοκία.

Σήμερα που οι καλοκαιρινές διακοπές είναι είδος πολυτελείας.

Σήμερα που άνεργοι αλλά και οικογένειες με παιδιά στηρίζονται στις συντάξεις των παππούδων.

Σήμερα που οι εργατοπατέρες τρώνε και πίνουν πάνω στις πλάτες μας.

Σήμερα που οι ανεπάγγελτοι και άεργοι ακροδεξιοί μας λένε ότι πρέπει να μάθουμε να δουλεύουμε…

Σήμερα που το Λαϊκό εισόδημα λεηλατείται πριν προλάβει να ξοδευτεί.

Σήμερα που οι παπάδες αφήνουν την φτώχεια στα χέρια του Θεού και τις Ελληνίδες στα χέρια των εισβολέων που ονομάζουν «πρόσφυγες» ή «μετανάστες»…

Σήμερα που η έκφυλη άρχουσα τάξη νομίζει ότι ξεμπέρδεψε μια και καλή με τους Έλληνες εργαζόμενους.

Σήμερα που τα δημόσια σχολεία και νοσοκομεία μετατρέπονται σε γκέτο τριτοκοσμικών ενώ οι «αντιρατσιστές» απολαμβάνουν ιδιωτική ασφάλιση και ιδιωτικά νοσηλευτήρια.

Σήμερα που μας αφαιρείται στους χώρους εργασίας το δικαίωμα να δηλώνουμε υπερήφανα Έλληνες!

Σήμερα που τα αφεντικά, δεξιά και αριστερά, μας στερούν το δικαίωμά μας στην πατρίδα, την εργασία, την οικογένεια.

Σήμερα που κάποιοι θέλουν να ξεχάσουμε ότι ήταν οι χειρώνακτες παππούδες μας που έχτισαν αυτή τη χώρα με ιδρώτα και αίμα, όχι τα αφεντικά ή οι «μετανάστες», και το έκαναν για να την αφήσουν σε εμάς όχι σε αυτούς!

Σήμερα που οι κομμουνιστές μιλάνε για «ταξική» ενότητα με τις ορδές των δήθεν προσφύγων, που κουβάλησε το κεφάλαιο για να σπάσει τα μεροκάματα των Ελλήνων και να τους τρομοκρατήσει.

Συνεχίστε να διαβάζετε 1η Μάη: Εργαζόμενε σήμερα διαλέγεις….

100 Χρόνια Επανάσταση!

Του Evpaty Kolovrat

Σαν σήμερα, πριν από εκατό χρόνια, στις 23 Μαρτίου του 1919 μια χούφτα βετεράνων του επίλεκτου στρατιωτικού σώματος των Arditi, πατριώτες, πρώην αναρχικοί, εθνικιστές σοσιαλιστές, και εικονοκλάστες φουτουριστές, οργισμένοι τόσο από την μη προσάρτηση εδαφών που παραδοσιακά ήταν Ιταλικά όπως το Fiume, αλλά και από την αισχροκέρδεια των Ιταλών κεφαλαιοκρατών, αποφάσισαν να ενωθούν κάτω από την σημαία του fascio littorio combattimento (του Μαχητικού Φάσιο Λιττόριο) υπό την ηγεσία του Σοσιαλιστή Benito Mussolini.

Ο βιταλισμός, η εξύμνηση της επαναστατικής βίας του πεζοδρομίου, ο αντικομφορμισμός, η απέχθεια για τους αστούς, αλλά και τους «παραδοσιακούς θεσμούς» όπως η Μοναρχία και η καθολική εκκλησία ήταν τα κύρια γνωρίσματα του Φασιστικού Κινήματος. Για πρώτη φορά ο εθνικισμός και ο σοσιαλισμός παντρεύονται σε μια επαναστατική ιδεολογία που θα σαρώσει όλη την Ευρώπη και θα συγκινήσει εκατομμύρια νέους Ευρωπαίους που είχαν χαθεί ιδεολογικά μεταξύ του στείρου αστικού ψευδοπατριωτισμού και ενός υποκριτικού διεθνιστικού ψευδοσοσιαλισμού.

Ο Φασισμός μετά από 100 χρόνια είναι όχι απλά επίκαιρος αλλά είναι εδώ, για να πει στα εκατομμύρια Ευρωπαίων εργαζομένων το αυτονόητο, ότι: Οι προλετάριοι και οι εργάτες έχουν πατρίδα ενώ τα αφεντικά και το κεφάλαιο δεν έχουν.

Συνεχίστε να διαβάζετε 100 Χρόνια Επανάσταση!.

Το Γερμανικό Εθνικιστικό Κόμμα του Στάλιν II

του Kerry Bolton.

Μετάφραση – Πρόλογος – Σχολιασμός: Evpaty Kolovrat.

Η Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας απαρνείται τον Σιωνισμό.

Το 1952, το καθεστώς της Βόννης ανακοίνωσε ότι θα αρχίσει να αποζημιώνει τους Εβραίους. Εν τω μεταξύ, ξεκίνησε η δίκη του Ρούντολφ Σλάνσκι και άλλων, κυρίως Εβραίων, ηγετών του Κομμουνιστικού Κόμματος της Τσεχοσλοβακίας, οι οποίοι κατηγορήθηκαν για μια ευρεία «σιωνιστική συνωμοσία» σε συμπαιγνία με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ .Ίσως οι δίκες αυτές να ήταν το αποτέλεσμα της σκέψης του Yockey και άλλων δεξιών που ήταν φιλικοί απέναντι στο σοβιετικό μπλοκ. Η δίκη σχολιάστηκε από την Κεντρική Επιτροπή της SED:

«Ταξιδεύοντας (εν πλω), υπό την «εθνικιστική» σιωνιστική σημαία του Ισραήλ, οι Αμερικανοί πράκτορες ασκούσαν το επάγγελμά τους. Από το σχέδιο Morgenthau-Acheson που αποκαλύφθηκε κατά τη διάρκεια της δίκης στην Πράγα, φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός οργανώνει και στηρίζει τις δραστηριότητες κατασκοπείας και σαμποτάζ στις λαϊκές δημοκρατίες μέσω του κράτους του Ισραήλ με τη βοήθεια σιωνιστικών οργανώσεων».

Το «Σχέδιο Morgenthau-Acheson» που αναφέρεται στη δήλωση της SED ήταν ένας ισχυρισμός ότι έχει επιτευχθεί συμφωνία «σύμφωνα με την οποία η Αμερική είχε υποσχεθεί να στηρίξει το Ισραήλ σε αντάλλαγμα για τη χρήση των Σιωνιστικών οργανώσεων για κατασκοπεία και ανατροπή των κρατών του σοβιετικού μπλοκ. Επιπλέον, στην ίδια δήλωση, η Κεντρική Επιτροπή της SED καταδίκασε τον Γερμανό κομμουνιστή Paul Merker ως σιωνιστή πράκτορα που είχε ενεργήσει «όπως και οι εγκληματίες στην Τσεχοσλοβακία». Ο Μέρκερ, που είχε περάσει τα χρόνια του πολέμου στην εξορία στο Μεξικό, υποστήριξε τις αποζημιώσεις των Γερμανών Εβραίων. Οι ηγέτες της SED δήλωσαν:

«Δεν μπορεί πλέον να αμφισβητηθεί ότι ο Μέρκερ είναι πράκτορας της αμερικανικής οικονομικής ολιγαρχίας, η απαίτηση της οποίας είναι η αποζημίωση για τις εβραϊκές περιουσίες, απαίτηση που έχει σχεδιαστεί μόνο και μόνο για να διεισδύσει στη Γερμανία το αμερικανικό χρηματοοικονομικό κεφάλαιο. Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος για τον Σιωνισμό του. Απαιτεί τον εκτοπισμό του γερμανικού εθνικού πλούτου με τις λέξεις: «Η αποζημίωση για τη βλάβη που έχει γίνει στους Εβραίους πολίτες θα δοθεί τόσο σε όσους επιστρέψουν όσο και σε όσους θέλουν να παραμείνουν στο εξωτερικό». Ο Merker μεταμόρφωσε παράνομα τα μέγιστα κέρδη που εκλάπησαν από Γερμανούς και ξένους εργαζόμενους από μονοπωλιακούς καπιταλιστές σε υποτιθέμενη ιδιοκτησία του εβραϊκού λαού. Στην πραγματικότητα, η «αριανοποίηση» αυτού του κεφαλαίου απλώς μεταβίβασε τα κέρδη των «εβραϊκών» μονοπωλιακών καπιταλιστών σε μονοπωλιακούς «Άριους» καπιταλιστές».

Όπως και με την σοβιετική εκκαθάριση των σιωνιστών και των Εβραίων στην Τσεχοσλοβακία, ο Merker καταδικάστηκε ως μέρος μιας παγκόσμιας συνωμοσίας στην οποία οι σιωνιστές χρησίμευσαν ως πράκτορες για την ανατροπή του καθεστώτος και την υποταγή στο ξένο κεφάλαιο.

Η DDR σε καμία φάση της κρατικής της ύπαρξης δεν ανέπτυξε διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ. Η DDR αρνήθηκε επίσης να καταβάλει οποιαδήποτε αποζημίωση στο Ισραήλ ή στους «επιζώντες του Ολοκαυτώματος».

Στις 18 Σεπτεμβρίου 1973, ο Yosef Tekoah, πρεσβευτής του Ισραήλ στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, δήλωσε ότι:

«Το Ισραήλ σημειώνει με λύπη και απογοήτευση ότι το άλλο γερμανικό κράτος (το DDR) αγνοεί και συνεχίζει να αγνοεί την ιστορική ευθύνη της Γερμανίας για το Ολοκαύτωμα και τις ηθικές υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτό. Έχει επιδεινώσει τη βαρύτητα αυτής της στάσης παρέχοντας υποστήριξη και πρακτική βοήθεια στην εκστρατεία βίας και δολοφονίας που διεξάγεται εναντίον του Ισραήλ και του εβραϊκού λαού από αραβικές τρομοκρατικές οργανώσεις».

Το ανατολικό γερμανικό καθεστώς δεν δέχτηκε ποτέ την ενοχή του πολέμου που ήταν το θεμέλιο του καθεστώτος της Βόννης και, ως εκ τούτου, δεν εμποδίστηκε ηθικά να ακολουθήσει μια αντι-σιωνιστική πολιτική. Είναι ενδιαφέρον ότι τα πρώτα σχόλια για την πρόθεση της Βόννης να καταβάλει αποζημιώσεις σε Εβραίους και Ισραήλ δημοσιεύτηκαν τρεις ημέρες μετά τη δημοσίευση των κατηγοριών εναντίον του Slansky για «σιωνιστική προδοσία». Ένα άρθρο στο Neues Deutschland περιγράφει τη συμφωνία αποζημιώσεων ως συμφωνία που διεξάγεται μεταξύ «Δυτικογερμανών και Ισραηλινών καπιταλιστών». Με το θάνατο του Στάλιν το 1953, το Ισραήλ ελπίζει η DDR να αλλάξει κατεύθυνση, συμπεριλαμβανομένου και του ζητήματος των αποζημιώσεων, αλλά η DDR αρνήθηκε.

Το 1968 ο Simon Wiesenthal ισχυρίστηκε ότι η υπηρεσία ειδήσεων του DDR ήταν πολύ πιο αντι-σιωνιστική από εκείνη οποιουδήποτε άλλου κράτους του Σοβιετικού μπλοκ και ότι αυτό οφείλεται στον αριθμό των πρώην «Ναζιστών» που απασχολούνταν εκεί. Το NDPD ήταν το επίκεντρο των ισχυρισμών του Wiesenthal. Ο Δρ Richard Arnold, ο οποίος ήταν υπάλληλος του Υπουργείου Επιστημών και Δημόσιας Εκπαίδευσης του Τρίτου Ράιχ (1939-1945) και είχε γράψει για την εξάλειψη κάθε ίχνους του «εβραϊκού πνεύματος» από την πολιτιστική ζωή της Γερμανίας, ήταν το 1968 γενικός εκδότης Der Nationale Demokrat, της εφημερίδας του NDPD, και αποδέκτης του βραβείου της Τάξης της Αξίας για την Πατρίδα. Ο Kurt Herwart Ball, ο οποίος ήταν συντάκτης του περιοδικού των SS, Hammer, στο DDR ήταν δημοσιογράφος του NDPD και ένας υπάλληλος στο προπαγανδιστικό γραφείο του καθεστώτος.

Σε μια έκθεση του 1951, η Αγγλοεβραϊκή Ένωση προέτρεψε το καθεστώς της Βόννης και τους συμμάχους να ξεκινήσουν μια έντονη εκστρατεία εναντίον της αναζωπύρωσης του εθνικού σοσιαλισμού και της αποδοχής των βετεράνων του πολέμου στην πολιτική σκηνή, υπονοώντας την απειλή μιας συμφωνίας μεταξύ των «Ναζί» και το ανατολικού μπλοκ:

Συνεχίστε να διαβάζετε Το Γερμανικό Εθνικιστικό Κόμμα του Στάλιν II.

Christchurch: εικόνες από τον κόσμο που έρχεται!

Με αφορμή τα γεγονότα στο Christchurch, είτε πρόκειται για φυλετική αντιβία είτε για οργανωμένη κρατική προβοκάτσια -πιθανώς με θύμα και τον ίδιο τον δράστη- μεταφράσαμε χαρακτηριστικά αποσπάσματα από την ομιλία του Kai Murros στην Μόσχα παραθέτοντας και τα αντίστοιχα video. Όποια κι αν ήταν τελικά τα κίνητρα του Brenton Tarrant, ας γνωρίζουμε τον κόσμο που έρχεται…

***

[Σκοτεινά σύννεφα πλανώνται πάνω από Ευρώπη. Οι ευρωπαϊκοί λαοί έχουν προδοθεί από την ελίτ τους. Το μέγεθος αυτής της συνωμοσίας είναι πρωτοφανές στην ανθρώπινη ιστορία, η κυρίαρχη ελίτ μας έχει αποδειχθεί ότι είναι απλά ένας διεφθαρμένος λακές του παγκόσμιου καπιταλισμού. Αυτά τα ακριβοπληρωμένα παράσιτα κλέβουν από τους Ευρωπαίους το βιοτικό τους περιβάλλον, τη γη τους, το μέλλον τους και την αυτοεκτίμησή τους. Αυτές οι πόρνες του κόσμου των επιχειρήσεων έχουν επίσης εκθέσει την Ευρώπη σε μια ατελείωτη έξαψη βίαιων ζητιάνων και στέρησαν βίαια στους Ευρωπαίους κάθε μέσο για να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.

Έχουμε γίνει αδύναμοι, χάσαμε τον έλεγχο της ζωής μας, στερούμαστε τη θέση μας σε αυτόν τον κόσμο και το πνεύμα μας παρακμάζει. Αυτό που κάποτε ήταν δικό μας, μας έχει αφαιρεθεί και δόθηκε στους άπληστους ξένους, αυτό που κάποτε κρατούσαμε ιερό γελοιοποιείται και χλευάζεται από αλαζονικούς εισβολείς, κάτι που κάποτε ήταν οικείο σε μας έχει εκφυλιστεί σε κάτι παράξενο και απειλητικό.

Για δεκαετίες οι Ευρωπαίοι έχουν διδαχθεί να μισούν και να περιφρονούν τους εαυτούς τους, γενιές Ευρωπαίων έχουν ανατραφεί πιστεύοντας ότι ο κόσμος θα ήταν ένας καλύτερος χώρος χωρίς αυτούς, έχουν ανατραφεί να αισθάνονται το συντριπτικό βάρος της ατελείωτης ενοχής του λευκού. Στους Ευρωπαίους υπενθυμίζουν συνεχώς ότι μόνο μέσω της αυτοκαταστροφής μπορούν να πληρώσουν για τις αμαρτίες του πολιτισμού τους.]

Συνεχίστε να διαβάζετε Christchurch: εικόνες από τον κόσμο που έρχεται!.

Το Γερμανικό Εθνικιστικό Κόμμα του Στάλιν I

του Kerry Bolton.

Μετάφραση – Πρόλογος – Σχολιασμός: Evpaty Kolovrat.

Πρόλογος.

Τον Kerry Bolton τον έχουμε ξαναπαρουσιάσει στο παρών ιστολόγιο όποτε δεν χρειάζεται περαιτέρω συστάσεις. Αν και όπως έχουμε γράψει στα νεανικά του χρόνια είχε ασχοληθεί με τον αποκρυφισμό και την αριοσοφία, αργότερα όταν σπούδασε συγκριτική θεολογία (στην οποία κατέχει διδακτορικό) στράφηκε στον παραδοσιακό καθολικισμό και στην ορθοδοξία. Αυτές οι μεταφυσικές και θρησκευτικές αναζητήσεις είχαν σαν αποτέλεσμα να μελετήσει και να εντρυφήσει πάνω στην Γερμανική Συντηρητική Επανάσταση και μετά στο γερμανικό εθνικομπολσεβίκικο κίνημα.

Ο Kerry Bolton κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αν η Γερμανία κατά την διάρκεια του Β’ΠΠ είχε παραμείνει πιστή στο σύμφωνο Μολότοφ Ρίμπεντροπ, η έκβαση του πολέμου θα ήταν διαφορετική. Επίσης ο Kerry Bolton μέσα από την ιστορική μελέτη της Σοβιετικής περιόδου θεωρεί ότι ουσιαστικά ο Στάλιν ήταν αυτός που σταδιακά εκκαθάρισε την Σοβιετική Ένωση και το Κόμμα από τα διεθνιστικά και ορθόδοξα μαρξιστικά στοιχεία που σε μεγάλο βαθμό ανήκαν στον «περιούσιο» λαό.

Στο άρθρο που θα παρουσιάσουμε σε δύο μέρη (Το Γερμανικό Εθνικιστικό Κόμμα του Στάλιν Ι και ΙΙ) θα δούμε κάτι το οποίο αποκρύπτουν οι διάφοροι ακροδεξιοί καπηλευτές του εθνικοσοσιαλισμού: Ότι στην πραγματικότητα δεν ήταν στην ανατολική Ευρώπη που υπήρχε η μεγαλύτερη καταστολή των ιδεών του εθνικού σοσιαλισμού αλλά στην δυτική Ευρώπη. Επίσης πολλοί Γερμανοί αλλά και Ευρωπαίοι εθνικοί σοσιαλιστές, στελέχη κινημάτων αλλά και βετεράνοι του πολέμου είχαν την ευφυΐα να καταλάβουν ότι ο χειρότερος εχθρός δεν βρίσκεται ανατολικά του Σιδήρου Παραπετάσματος αλλά στην Δυτική Ευρώπη του οικονομικού φιλελευθερισμού και του πολιτιστικού Μαρξισμού.

Άλλωστε ο Στάλιν όπως και ο Ναπολέων ένα αιώνα πιο πριν, «πρόδωσε» τα ιδανικά της επανάστασης που τον έφερε στην εξουσία για να της δώσει έναν εθνικό και έναν πιο κοινωνικά συντηρητικό προσανατολισμό. Δεν είναι τυχαίο ότι από πολλούς σοβαρούς μελετητές του χώρου (και όχι μόνο) ο Στάλιν θεωρείται ότι ήταν αυτός που αναβίωσε τον Ρωσικό Εθνικισμό όπως ακριβώς είχε κάνει και ο τσάρος Αλέξανδρος ο τρίτος με το σλαβόφιλο κίνημα στα τέλη του 19ου αιώνα. Αυτό ακριβώς περιγράφεται στο βιβλίο του Kerry Bolton «Stalin An Enduring Legacy».

Και ενώ μεταπολεμικά στην Δύση, οι διάφοροι ακροδεξιοί είτε από πολιτική μυωπία, είτε από οπορτουνισμό και ιδιοτέλεια, είτε γιατί ήταν πράκτορες του ΝΑΤΟ (όπως στην περίπτωση της Κόκκινης προβιάς και του Gladio) έβλεπαν τον κομμουνιστικό κίνδυνο εξ’ ανατολών, δεν μπόρεσαν ποτέ να υποψιαστούν ότι οι πραγματικοί μαρξιστές είχαν ήδη διεισδύσει στον κρατικό μηχανισμό των χωρών τους. Στις ΗΠΑ αλλά και στο Ηνωμένο Βασίλειο όπως έγινε γνωστό χρόνια μετά, κατά την διάρκεια του Β’ΠΠ αλλά και μετά τον ψυχρό πόλεμο, οι δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών όπως η CIA και η ΜΙ6 είχαν ως συνεργάτες Γερμανοεβραίους τροτσκιστές διανοούμενους της διαβόητης σχολής της Φρανκφούρτης όπως αποδεδειγμένα είχαν υπάρξει ο Βίλχελμ Ράιχ και ο Χέρμπερτ Μαρκούζε. Μάλιστα η χήρα του Τρότσκι πάντοτε υποστήριζε όλους τους proxy πολέμους εναντίον της ΕΣΣΔ.

Φυσικά και δεν είμαστε απολογητές ή υπερασπιστές ούτε του Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Στάλιν ούτε της ΕΣΣΔ (όπως δεν είμαστε και του Τρίτου Ράιχ) όμως δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια στην ιστορική πραγματικότητα: Δηλαδή παρόλη την καταστολή σε κάποια θέματα όπως πχ στο θέμα της θρησκευτικής πίστης, όπως επίσης και στην δημιουργία μιας κομματικής νομεκλατούρας και μιας δυσλειτουργικής (και σε πολλές περιπτώσεις) διεφθαρμένης γραφειοκρατίας, στην Ανατολική Ευρώπη υπήρχε κοινωνικός συντηρητισμός, πνεύμα πατριωτισμού, στην νεολαία είχαν δοθεί κίνητρα για να ασχολείται με τον αθλητισμό και την μόρφωση ενώ η τέχνη ειδικά στην μουσική ήταν αυθεντικά εθνική, λαϊκή και παραδοσιακή (επίσης είχε δοθεί μεγάλη σημασία και στην καλλιέργεια της κλασσικής μουσικής).

Σε αντίθεση στην Δύση κυριάρχησε ειδικά κατά την δεκαετία του ’60, η απαξίωση των παραδοσιακών αξιών από διάφορους πανεπιστημιακούς όπως ο Σαρτρ και ο Ντεριντά (θεωρία της αποδόμησης και μεταμοντερνισμός) οτιδήποτε εθνικού αλλά και οτιδήποτε παραδοσιακού (όπως η έννοια της παραδοσιακής οικογένειας). Τα ναρκωτικά, η σεξουαλική απελευθέρωση, η ομοφυλοφιλία και το τρίτο κύμα του φεμινισμού, όλα αυτά διάβρωσαν τις κοινωνίες του «ελεύθερου» κόσμου. Η pop art του ψυχοπαθούς Andy Warhol, οι Beatles, οι hippies και η counter-culture, το Woodstock, ο Μάης του ’68 δεν ήταν δημιουργήματα της KGB που ήθελαν να διαβρώσουν ηθικά και πνευματικά την νεολαία της Δύσης, αλλά στην ουσία ήταν σχέδιο μιας κοινωνικής μηχανικής που εκπονήθηκε από τροτσκιστές ακαδημαϊκούς, την CIA και το ίδρυμα Τavistock.

Για αυτό ο υποστράτηγος Otto Remer, ένας εγνωσμένης αξίας στρατιώτης αλλά και αφοσιωμένος «Χιτλερικός» (και όχι ένας «αιρετικός» του Μαύρου Μετώπου) προτίμησε να συνεργαστεί με την ΕΣΣΔ πιστεύοντας ότι ήταν καλύτερη η σοβιετική μπότα από την δυτική ελευθεριότητα. Και δεν είχε άδικο. Μετά την πτώση του «Σιδηρούν Παραπετάσματος» δυστυχώς η Ευρώπη βρέθηκε να είναι υποδουλωμένη στην πιο ακραία και χυδαία μορφή οικονομικού καπιταλισμού, ενός πολιτιστικού τροτσκισμού που προωθεί την αποδόμηση, την κοινωνική ελευθεριότητα και την γενοκτονία των ευρωπαϊκών εθνοτήτων μέσα από μια πολιτική οικονομικής λιτότητας αλλά και την αντικατάσταση των αυτοχθόνων Ευρωπαίων με τριτοκοσμικούς.

Δεν είναι τυχαίο ότι τα έθνη της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης που έζησαν κάτω από τον σοβιετικό «ζυγό» είναι αυτά που βρίσκονται στην πρωτοπορία του αγώνα για μια πραγματική Ευρώπη των Εθνών.

***

Συνεχίστε να διαβάζετε Το Γερμανικό Εθνικιστικό Κόμμα του Στάλιν I.

«ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΕΣ» ΑΠΟ ΤΑ LIDL!

Του Joseph Antizog

Σαφώς και όσοι ανήκουν στον ανομοιογενή χώρο που το σύστημα ορίζει ως άκρα δεξιά γνωρίζουν για την πραγματικότητα της ανισότητας των ανθρώπων, καθώς και για τις φυσικές ιεραρχίες που διέπουν όλα τα έμβια όντα. Όμως έχουμε παρατηρήσει ότι υπάρχει κάποια σύγχυση σε ότι αφορά την φύση των ιεραρχιών καθώς και τον συσχετισμό τους με τις σύγχρονες οικονομικές και κοινωνικές τάξεις. Είναι απαραίτητο λοιπόν να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα έτσι ώστε να εξουδετερώσουμε τις αντιδραστικές τάσεις που υπάρχουν στον “χώρο”.

Ζούμε σε μια εποχή που επικρατεί ο φιλελευθερισμός, με τα γνωστά αποτελέσματα. Ο πλούτος συσσωρεύεται στα χέρια εκατομμυριούχων που είτε βρέθηκαν στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή ή εκμεταλλεύτηκαν τον κληρονομημένο από τους γονείς τους πλούτο. Δεν χρειάζεται να αναφερθεί καν ότι αρκετοί από αυτούς ανήκουν σε συγκεκριμένη εθνική ομάδα με γνωστό υπονομευτικό ρόλο. Ελάχιστοι αν όχι κανένας από αυτούς δεν βρίσκεται στη θέση του επειδή κατέχει κάποια πολύτιμη ικανότητα. Έχουν ανελιχθεί ταξικά μέσω ενός συστήματος που άφησε έναν Τέσλα να πεθάνει πάμφτωχος και έναν Μπέζος να είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο. Ως εκ τούτου το που στέκεται κανείς οικονομικά, κοινωνικά, ή μορφωτικά μας είναι παντελώς αδιάφορο.

Συνεχίστε να διαβάζετε «ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΕΣ» ΑΠΟ ΤΑ LIDL!.

Σύνδεσμος «Ελλήνων» Βιομηχάνων: H συντεχνία της απληστίας!

Όπως διαβάσαμε σε ενημερωτική ιστοσελίδα, έχει δήθεν ξεσπάσει πόλεμος μεταξύ του Σ.Ε.Β και της κυβέρνησης διότι μετά την πλασματική αύξηση του κατώτατου μισθού (πλασματική αφού οι εν λόγω εργαζόμενοι αλλάζουν φορολογική κλίμακα οπότε εξανεμίζεται η φαινομενική αύξηση του μισθού τους) ο Σ.Ε.Β προσπαθεί μέσω της δικαστικής οδού να μειώσει τον μισθό των εργαζομένων κάτω από τα ήδη υπάρχοντα ποσά, επικαλούμενος μια διάταξη του 2013 στην εργατική νομοθεσία η οποία αφορά τις κατοχυρωμένες τριετίες των εργαζομένων μέχρι το 2012.

Συγκεκριμένα ο Σ.Ε.Β επικαλείται μια ερμηνεία αυτού του νόμου του 2013, η οποία υπονομεύει τον προηγούμενο νόμο του 2012 βάσει του οποίου κατοχυρώνονται μέχρι τρεις τριετίες στους εργαζόμενους που τις συμπλήρωναν μέχρι το 2012. Μετά το 2012 ούτως ή άλλως έχουν παγώσει τα πάντα όσον αφορά την μισθολογική εξέλιξη των Ελλήνων εργαζομένων. Φυσικά ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α που δήθεν μάχεται εναντίον του Σ.Ε.Β θα μπορούσε να καταργήσει με τον νόμο που έκανε το 2019 αυτή την διάταξη, όμως κουτοπόνηροι καθώς είναι δεν το έκαναν, κλείνοντας το μάτι στα αφεντικά.

Η αύξηση του κατώτατου μισθού τον φτάνει στα «δυσθεώρητα» ύψη των 761,8 ευρώ! Απορούμε τι θα κάνουν οι εργαζόμενοι με όλα αυτά τα λεφτά… Αν ένας εργαζόμενος δίνει 300 ευρώ για ενοίκιο ή στεγαστικό του μένουν 461,8 ευρώ για φαγητό, λογαριασμούς, καύσιμα και να πληρώσει τα τέλη κυκλοφορίας του, ώστε να μπορεί να πηγαίνει στη δουλειά του. Μιλάμε για πλούτο όχι αστεία… Ακόμα λοιπόν και στην αύξηση του μισθού στα 761 ευρώ τα οποία εξαναγκάζουν κάποιον να μένει ακόμα με τους γονείς του, οι βιομήχανοι αντιδρούν! Όλα αυτά τη στιγμή που τα κέρδη προ φόρων της ελληνικής βιομηχανίας το έτος 2017 αυξήθηκαν κατά 35.8%! Αναλυτική περιγραφή εδώ.

Συνεχίστε να διαβάζετε Σύνδεσμος «Ελλήνων» Βιομηχάνων: H συντεχνία της απληστίας!.

Οι «πατριώτες» ανακάλυψαν την Αμερική…

Του Evpaty Kolovrat

Ίσως είμαστε η μοναδική χώρα της Ευρώπης που ο λεγόμενος εθνικός χώρος έχει ή τουλάχιστον είχε παθολογική λατρεία στις ένοπλες Δυνάμεις και στα Σώματα Ασφαλείας. Για πολλούς αστικόπατριώτες αλλά δυστυχώς και κάποιους που δηλώνουν εθνικιστές (τουλάχιστον μέχρι πριν από λίγο καιρό) η στολή του αστυνόμου, ο πράσινος μπερές και η βατραχοπουλάδα λειτουργούσε ίσως σαν ένα είδος σεξουαλικού φετίχ. Σχεδόν ένας ολόκληρος χώρος περίμενε από την μεταπολίτευση και εντεύθεν ότι ο στρατός και τα σώματα ασφαλείας θα έσωζαν την χώρα από τους «αλήτες, προδότες, πολιτικούς» διότι ως γνωστόν φοράνε το εθνόσημο. Αντίθετα όλοι όσοι έχουν μια κοινή λογική, έχουν καταλάβει ότι οι άνθρωποι που δουλεύουν σε στρατό και αστυνομία στην ουσία υπηρετούν το καθεστώς που τους πληρώνει, όποιο κι αν είναι αυτό.

Στο πιο κάτω βίντεο θα δείτε έναν από την ελίτ των πραιτοριανών (ΥΜΕΤ-ΜΑΤ) να βρίζει με χυδαίο τρόπο μια γυναίκα, ενώ οι συνάδελφοί του και ο προϊστάμενός του δείχνουν να αδιαφορούν. Θα έχετε δει από τα ΜΜΕ και τα social media την άγρια καταστολή από τις αστυνομικές δυνάμεις όχι μόνο σε αυτούς που αντέδρασαν δυναμικά αλλά και σε ειρηνικούς διαδηλωτές όπως οικογένειες με παιδιά, ηλικιωμένοι ακόμα και ιερωμένοι. Κάποιοι από το χώρο μετά από την συνεχή καταστολή των πραιτόρων ξαφνικά αρχίζουν να ανακαλύπτουν ότι ίσως οι αστυνομικοί δεν είναι και τόσο ελληνόψυχοι και πατριώτες.

Συνεχίστε να διαβάζετε Οι «πατριώτες» ανακάλυψαν την Αμερική….

Christophe Dettinger – Ο Αγώνας Συνεχίζεται!

Αφορμή για το άρθρο είναι το τεράστιο ποσό που συγκεντρώθηκε για την υπεράσπιση του λεγόμενου «Μποξέρ των Κίτρινων Γιλέκων» στις διαδηλώσεις στη Γαλλία και το κύμα κατακραυγής που προκάλεσε από τη διοίκηση της Αστυνομίας της Γαλλίας και τους πολιτικούς της.

Ας πάρουμε τα πράγματα απ’την αρχή. Το Σάββατο 5 Ιανουαρίου συγκεντρώθηκαν πάνω από 50.000 πολίτες στο Παρίσι στα πλαίσια της «Acte VIII» (Πράξη 8), η οποία κατέληξε σε συμπλοκή πάνω στη γέφυρα Leopold-Sedar-Senghor πάνω από τον Σηκουάνα. Οι αστυνομικοί έκαναν εκτεταμένη χρήση χημικών κι ο Christophe Dettinger, πρώην πρωταθλητής πυγμαχίας στην κατηγορία Ελαφριών Βαρέων Βαρών για το 2007 και το 2008, πήρε παραμάζωμα μισή διμοιρία αστυνομικών. Παρότι οι αστυνομικοί φορούσαν πλήρη εξάρτηση, ο Ντετινγκέ κατάφερε κι άφησε αναίσθητο έναν εξ αυτών μετά από αλλεπάλληλα χτυπήματα που δέχτηκε στο πρόσωπο.

Ο Ντετινγκέ είναι γνωστός και ως Gitan de Massy, που σημαίνει «Ο Τσιγγάνος του Μασί» λόγω της καταγωγής του από τους Yenish, μια πλανόδια πληθυσμιακή ομάδα που αποτελείται κατά κανόνα από φυλετικά λευκούς κεντροευρωπαίους που ομιλούν ένα Γερμανικό γλωσσικό ιδίωμα και επειδή είναι πλανόδιοι συχνά περιγράφονται ως Τσιγγάνοι ενώ δεν έχουν καμία φυλετική σχέση με αυτούς, ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι σε 23 επαγγελματικούς αγώνες, έχει μία ισοπαλία, 4 ήττες και 18 νίκες, εκ των οποίων οι 7 με νοκ-άουτ. Δείτε το βίντεο παρακάτω στο 1:00 πώς πηδάει τα κάγκελα κι ακολουθεί το επίμαχο σημείο της σύγκρουσης.

Συνεχίστε να διαβάζετε Christophe Dettinger – Ο Αγώνας Συνεχίζεται!.