Εθνικός Σοσιαλισμός Ή Τέφρα!

Advertisements

Η Μαύρη Φρουρά του Florian Geyer von Giebelstadt.

Το 1525 στη νότια Γερμανία (Σουηβία, Θουριγγία) ξέσπασε η μεγάλη επανάσταση των αγροτών απέναντι στους φεουδάρχες και τους «περιούσιους» εμπόρους, που ξεζούμιζαν την γερμανική αγροτική και εργατική τάξη τόσο στην ύπαιθρο όσο και στις πόλεις. Μέσα στην γενικότερη αναταραχή που επέφερε στη Γερμανία η σύγκρουση των Προτεσταντών γαιοκτημόνων του Λούθηρου με την Καθολική φεουδαρχική άρχουσα τάξη, ξέσπασε ένα φυλετικό και ταξικό κίνημα ενάντια στην καταπίεση και την εκμετάλλευση του γερμανικού λαού από τους φεουδάρχες και τους εμπόρους με τις γαμψές μύτες. Δεκάδες χιλιάδες Γερμανοί, κυρίως αγρότες αλλά και ανθρακωρύχοι, αρχικά «οπλισμένοι» μόνο με γεωργικά εργαλεία (αξίνες, δρεπάνια, φτυάρια κλπ) πολιορκούσαν κάστρα και μοναστήρια σε μια επανάσταση, αφορισμένη τόσο από τον καθολικό όσο κι από τον προτεσταντικό κλήρο.

Το μανιφέστο των δώδεκα σημείων των εξεγερμένων αγροτών, το οποίο φυσικά απέρριψε ο Λούθηρος και οι προτεστάντες γαιοκτήμονες οι οποίοι στήριξαν στην αντεπανάσταση τους καθολικούς της τάξης τους, μεταξύ άλλων απαιτούσε: την εκλογή του κλήρου από την κοινότητα, την κατάργηση της δουλοπαροικίας, το δικαίωμα για τους απλούς ανθρώπους να ψαρεύουν και να κυνηγούν, την κατάργηση της αναγκαστικής εργασίας των αγροτών προς όφελος των γαιοκτημόνων, δίκαια ενοίκια για τους αγρούς και τα οικήματα, σεβασμό από τους φεουδάρχες στις αρχές του γραπτού ποινικού δικαίου, επιστροφή στην κοινότητα των παρανόμως αποκτηθέντων εκτάσεων από τους φεουδάρχες και κατάργηση ενός φόρου «κληρονομιάς» που μετέτρεπε τα ορφανά σε δουλοπάροικους. Αιτήματα απολύτως λογικά σήμερα για εμάς -εκτός των ακροδεξιών λακέδων του καθεστώτος που παριστάνουν τους Εθνικοσοσιαλιστές νομίζοντας ότι θα παραμένουν για πάντα κρυμμένοι κάτω από τα φουστάνια της αστυνομίας και ασφαλείς- αλλά καθόλου αυτονόητα λίγο μετά τους μεσαιωνικούς χρόνους.

Συνεχίστε να διαβάζετε Η Μαύρη Φρουρά του Florian Geyer von Giebelstadt..

Δόξα και τιμή στους Ούγγρους λαϊκούς αγωνιστές!

Αναδημοσιεύουμε μια παράγραφο από αναρχικό κανάλι στο you tube, με την οποία δεν θα μπορούσαμε να συμφωνούμε περισσότερο από όσο συμφωνούμε.

«Η ουγγρική επανάσταση δεν αποκάλυψε μόνον την απάτη του «εργατικού κράτους» με δεμένους και φιμωμένους τους εργάτες, αλλά απόδειξε για μια ακόμα φορά εκείνο που έχουν αποδείξει όλες οι πραγματικά λαϊκές επαναστάσεις: την ικανότητα των λαϊκών μαζών να πάρουν αυτές οι ίδιες στα χέρια τους την υπόθεσή τους και να αναλάβουν αυτές οι ίδιες, δίχως μια δήθεν φωτισμένη και δήθεν κάτοχο των ιστορικών νόμων ηγεσία, την διεύθυνση της κοινωνίας. Τα βασικά επιχειρήματα των «κομμουνιστών» είναι ότι η Ουγγρική επανάσταση είχε ηγέτες Ναζί, αστούς, που είχαν χάσει την περιουσία τους και ήθελαν να την πάρουν πίσω και ότι οι πράκτορες τις CIA ήταν πίσω από όλα! Άλλωστε (λένε…) «..δεν είναι τυχαίο που την έκαναν εθνική εορτή!»

Ωστόσο αυτός ο ισχυρισμός είναι γελοίος. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι η Ουγγρική εργατική τάξη δεν έλαβε συμπαράσταση, όπλα, ή ιατρικά εφόδια, από τις δυτικές δυνάμεις. Κι αυτό γιατί πάλευαν για κάτι που ήταν αντίθετο τόσο στην καπιταλιστική αστική δημοκρατία, όσο και στον καπιταλισμό σοβιετικού τύπου.»

Φυσικά οι Ούγγροι Εθνικοσοσιαλιστές, έλαβαν ενεργό και ηγετικό ρόλο στην Ουγγρική επανάσταση, διότι οι πραγματικοί Εθνικοσοσιαλιστές πάντοτε αποτελούν την βιολογική εμπροσθοφυλακή των λαϊκών αγώνων!  

Εκφυλισμός: η νομοτελειακή κατάληξη της αστικής «ηθικής».

Η αφορμή για αυτό το άρθρο δόθηκε από δύο φαινομενικά μη συσχετιζόμενα γεγονότα. Το πρώτο ήταν η πορεία στην Αθήνα του οχετού των antifa LGTBQ και δεν συμμαζεύεται, εξαιτίας υποτίθεται της αστυνομικής ή άλλης προέλευσης βίας που δήθεν ασκήθηκε σε έναν ομοφυλόφιλο, οροθετικό και εκδιδόμενο ληστή ο οποίος πέθανε κατά τη διάρκεια της σύλληψής του. Το δεύτερο ήταν ο πλειστηριασμός γυναικείων μητρών στις Βρυξέλλες ώστε να τις χρησιμοποιήσουν μεγαλοαστοί ομοφυλόφιλοι «άνδρες» και να αποκτήσουν παιδιά. Δεν θα αναφερθούμε διεξοδικά στα θέματα αυτά, καθώς έχουν καλυφθεί πλήρως από καθεστωτικές ενημερωτικές ιστοσελίδες αλλά και από ιστολόγια του «χώρου». Υποθέτουμε ότι έχετε ενημερωθεί για αυτά τα θέματα, αν και οι λεπτομέρειες έχουν μικρή αξία. Τα γεγονότα είναι αυτά που σας αναφέρουμε.

Αυτά τα δύο γεγονότα που συνέβησαν σε διαφορετικό τόπο και χρόνο και με εντελώς διαφορετικούς πρωταγωνιστές, μόνο άσχετα δεν είναι μεταξύ τους. Είναι δύο εμφανείς εκφράσεις ενός βαθύτατου κοινωνικού και βιολογικού μετασχηματισμού που συμβαίνει εδώ και δεκαετίες στις δυτικές κοινωνίες και τις διατρέχει κάθετα κατά μήκος όλης της ταξικής τους διαστρωμάτωσης. Πρόκειται για έναν όχι μόνο ηθικό αλλά και βιολογικό εκφυλισμό, τον οποίο τα εκφυλισμένα και άρρωστα μεγαλοαστικά στρώματα διαχέουν πλέον με ταχύτατους ρυθμούς στα λαϊκά στρώματα, δηλαδή σε αυτούς που αποκαλούμε εργαζόμενο κόσμο. Βέβαια αυτός ο μετασχηματισμός δεν είναι ξαφνικός. Συμβαίνει εδώ και πολλά χρόνια καθώς η μικροαστική ηθική έχει προετοιμάσει το έδαφος αρχικά για την αποδοχή και στη συνέχεια για την κυριαρχία αυτού του νέου είδους εκφυλισμένων αντιανθρώπων. Έχει ετοιμάσει το έδαφος, οικονομικά, πολιτικά, πολιτιστικά και το χειρότερο βιολογικά. Ας δούμε πως έγινε αυτό.

Συνεχίστε να διαβάζετε Εκφυλισμός: η νομοτελειακή κατάληξη της αστικής «ηθικής»..

Kai Murros: «Η επανάσταση και πως να την κάνουμε στη σύγχρονη κοινωνία».

O Kai Murros κανονικά δεν θα έπρεπε να χρειάζεται συστάσεις. Ίσως όμως και να χρειάζεται στον Ελληνικό «εθνικιστικό» χώρο, όπου όλοι οι ασήμαντοι και οι τελευταίοι έχουν ένα «κάδρο» (ο Μεταξάς, ο Δραγούμης, η Σίτσα η Λίτσα και το κακό συναπάντημα) και όλοι οι σημαντικοί και σπουδαίοι είτε παραμένουν άγνωστοι είτε συκοφαντούνται.

O Φιλανδός καθηγητής Kai Murros, του οποίου η διδακτορική διατριβή είχε θέμα την μετεξέλιξη του κινεζικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Μετώπου από αντάρτικη οργάνωση σε επαγγελματικό στρατό, είναι ίσως ο μεγαλύτερος σύγχρονος εν ζωή πολιτικός διανοητής παγκοσμίως. Έχει γράψει κατά τη δεκαετία του ‘90 το εξαιρετικό πόνημα «Η επανάσταση και πως να την κάνουμε στη σύγχρονη κοινωνία», αποσπάσματα από το οποίο μεταφράσαμε και σας παραθέτουμε παρακάτω μαζί με το σχετικό video.

Ο Kai έχει δώσει πλήθος διαλέξεων υπέρ της φυλετικής ανακατάληψης της Ευρώπης στον σύγχρονο μεταβιομηχανικό κόσμο. Φυλετιστής, ποτέ απολογητής, γνήσιος και βαθύτατα σοσιαλιστής (οργανικά και δομικά σοσιαλιστής), είναι ο μόνος (θα λέγαμε μεταστρασσερικός) διεθνούς φήμης διανοητής που έχει ενσωματώσει και εξελίξει τον πηγαίο και αμόλυντο Εθνικοσοσιαλισμό της δεκαετίας του 1920. Πλήρως συνειδητοποιημένος φυλετικά, ταξικά και επαναστατικά και άριστος γνώστης των κοινωνικών και πολιτικών διαδικασιών όπως αυτές τροχοδρομούνται από το φυλετικό υπόβαθρο, τις σχέσεις παραγωγής και τις παραγωγικές δυνάμεις, ο Kai θέτει τα προβλήματα ακριβώς στη σωστή τους βάση. Όσοι συναγωνιστές γνωρίζουν αγγλικά, μπορούν και πρέπει να διαβάσουν τα κείμενά του ή να παρακολουθήσουν τις ομιλίες του.

Ένας άνθρωπος ευγενέστατος κατά την συνομιλία και πνευματώδης, που δεν σταματά να προσφέρει τα μέγιστα στην αφύπνιση των λαών της Ευρώπης όπου και όπως μπορεί. Ελπίζουμε μια μέρα να δώσει κάποια διάλεξη και στην Ελλάδα, αν και πολύ αμφιβάλουμε για το αν αυτό είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί. Παραθέτουμε τα αποσπάσματα ελπίζοντας να δώσουμε κάποια ερεθίσματα στους αναγνώστες μας.

Συνεχίστε να διαβάζετε Kai Murros: «Η επανάσταση και πως να την κάνουμε στη σύγχρονη κοινωνία»..

O Adolf Hitler εξηγεί…

Αγαπητοί αναγνώστες, βρισκόμαστε σε μια προσπάθεια ιδεολογικής κάθαρσης του Εθνικοσοσιαλισμού από στοιχεία που τον μολύνουν προσπαθώντας αργά αλλά σταθερά να διαχύσουν μέσα του ακροδεξιά, καπιταλιστικά, αντιευρωπαϊκά και αντιρωσικά-αντισλαβικά μιμίδια. Σε αυτά τα πλαίσια δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από την ομιλία του Hitler που εκφωνήθηκε στις 22 Απριλίου του 1922 στο Μόναχο. Μπορείτε να κατεβάσετε ολόκληρη την ομιλία από εδώ, μεταφρασμένη από την συναγωνίστρια Πενθεσίλεια. Φυσικά αυτή η προσπάθεια είναι μια συνεχής προσπάθεια του ανοσοποιητικού συστήματος των Εθνικοσοσιαλιστικών μιμιδίων, η οποία υπερβαίνει κατά πολύ τους αρθρογράφους και τους διαχειριστές αυτού του ιστολογίου. Είναι μια σκυτάλη που την πήραμε από το παρελθόν με σκοπό τουλάχιστον να την παραδώσουμε στους επόμενους. Πάντα θα υπάρχουν επόμενοι, να το έχουν υπόψη τους αυτό οι βάκιλοι του «χώρου», διότι στα επιχρυσωμένα καλούπια τους ποτέ δεν θα χωρέσουν οι Εθνικοσοσιαλιστές.

   …

«Και αυτή η αναγνώριση των γεγονότων αποκαλύπτει αμέσως μια ολόκληρη ακολουθία των πιο βασικών αρχών οι οποίες πρέπει να οδηγήσουν αυτό το νέο Κίνημα το οποίο, ελπίζουμε, είναι προορισμένο για μεγάλα πράγματα μια μέρα:

1. «Εθνικισμός» και «Σοσιαλισμός» είναι δύο πανομοιότυπες έννοιες. Ήταν μόνο ο Εβραίος ο οποίος κατάφερε, με νόθευση του σοσιαλιστικού ιδεώδους και μετατρέποντάς το σε Μαρξισμό, όχι μόνο να διαχωρίσει το σοσιαλιστικό ιδεώδες από το εθνικό, αλλά και να τα παρουσιάσει σαν πραγματικά αντίθετα. Πράγματι πέτυχε αυτόν τον σκοπό. Κατά την ίδρυση αυτού του Κινήματος, πήραμε την απόφαση να εκφράσουμε αυτή μας την ιδέα για την ταυτότητα των δύο εννοιών: παρά τις προειδοποιήσεις, με βάση αυτό που πλέον πιστεύαμε, με βάση την ειλικρίνεια της θέλησής μας, την ονομάσαμε «Εθνικό Σοσιαλισμό». Είπαμε στους εαυτούς μας ότι για να είσαι «εθνικός» πρέπει πάνω από όλα να ενεργείς με απεριόριστη και καθολική αγάπη για το λαό και, εάν χρειαστεί, ακόμη και να πεθάνεις για αυτόν. Και ομοίως για να είσαι «σοσιαλιστής» σημαίνει να χτίζεις το κράτος και την κοινωνία του λαού ώστε κάθε άτομο να πράττει για το συμφέρον της κοινότητας του λαού και πρέπει να είναι τόσο πεπεισμένος για την καλοσύνη, για την έντιμη ευθύτητα αυτής της κοινότητας του λαού ώστε να είναι έτοιμος να πεθάνει για αυτήν.

2. Και τότε είπαμε στους εαυτούς μας: Δεν υπάρχει τίποτα που να αποκαλείται τάξη: δεν μπορεί να υπάρχει. Η τάξη συνεπάγεται την κάστα και η κάστα συνεπάγεται τη φυλή. Εάν υπάρχουν κάστες στην Ινδία, καλώς έχει· εκεί είναι δυνατό, διότι υπάρχουν πρώην Άριοι και μαύροι αυτόχθονες. Το ίδιο και με την Αίγυπτο και με τη Ρώμη. Αλλά με εμάς στη Γερμανία, όπου όποιος είναι Γερμανός έχει το ίδιο αίμα, τα ίδια μάτια, και μιλάει την ίδια γλώσσα, εδώ δεν μπορούν να υπάρξουν τάξεις, εδώ μπορεί να υπάρξει ένας και μόνο λαός και πέραν τούτου τίποτα άλλο.

Σίγουρα αναγνωρίζουμε, όπως πρέπει να κάνουμε όλοι, ότι υπάρχουν διάφορες «απασχολήσεις» και διάφορα «επαγγέλματα» -υπάρχει η Θέση των ωρολογοποιών, η Θέση των κοινών εργατών, η Θέση των βαφέων ή των τεχνικών, η Θέση των μηχανολόγων, των υπαλλήλων κλπ. Θέσεις μπορούν να υπάρξουν. Αλλά κατά την πάλη την οποία αυτές οι Θέσεις έχουν μεταξύ τους για την εξίσωση των οικονομικών τους συνθηκών, η διαμάχη και ο διχασμός δεν πρέπει ποτέ να είναι τόσο μεγάλη ώστε να διαχωρίσει τους δεσμούς της φυλής.

Και εάν πείτε «Αλλά πρέπει να υπάρχει εν τέλει μια διαφορά μεταξύ των τίμιων δημιουργών και εκείνων οι οποίοι δεν κάνουν τίποτα απολύτως·» βεβαίως και πρέπει! Αυτή είναι η διαφορά η οποία βρίσκεται στην απόδοση της ενσυνείδητης εργασίας του ατόμου. Η εργασία πρέπει να είναι ο μεγάλος συνδετικός κρίκος, αλλά ταυτοχρόνως ο μεγάλος παράγοντας ο οποίος διαχωρίζει τον ένα άνθρωπο από τον άλλο. Ο κηφήνας είναι ο εχθρός όλων μας.

Αλλά οι δημιουργοί -δεν έχει σημασία εάν είναι εργάτες του πνεύματος ή χειρώνακτες- αυτοί είναι οι ευγενείς του Κράτους μας, αυτοί είναι ο Γερμανικός λαός! Με τον όρο «εργασία» κατανοούμε αποκλειστικά και μόνο τη δραστηριότητα η οποία όχι μόνο ωφελεί μόνο το άτομο, αλλά δεν βλάπτει με κανέναν τρόπο την κοινότητα, ή μάλλον όχι, αυτή (η εργασία) η οποία συμβάλλει στη διαμόρφωση της κοινότητας.

3. Και στην τρίτη θέση: Μας ήταν ξεκάθαρο ότι αυτή η συγκεκριμένη άποψη βασιζόταν σε μια ώθηση η οποία αναπηδά από τη φυλή και το αίμα μας. Είπαμε μέσα μας ότι η μία φυλή διαφέρει από την άλλη και, επιπλέον, ότι η κάθε φυλή σε σχέση με τις βασικές της απαιτήσεις δείχνει εξωτερικά κάποιες συγκεκριμένες κλίσεις, και αυτές οι κλίσεις μπορούν ίσως να είναι περισσότερο ευκρινώς ακολουθούμενες στη σχέση τους με την αντίληψη της εργασίας. Ο Άριος αντιλαμβάνεται την εργασία ως το θεμέλιο για τη διατήρηση της κοινότητας του λαού μεταξύ των μελών της. Ο Εβραίος αντιλαμβάνεται την εργασία ως το μέσο εκμετάλλευσης άλλων λαών. Ο Εβραίος δεν εργάζεται ποτέ ως παραγωγικός δημιουργός χωρίς τον μεγάλο σκοπό του να γίνει ο ίδιος το αφεντικό. Εργάζεται μη-παραγωγικά, χρησιμοποιώντας και απολαμβάνοντας την εργασία άλλων ανθρώπων.

Και έτσι καταλαβαίνουμε την σιδηρά πρόταση την οποία είχε κάποτε ξεστομίσει ο Mommsen: «Ο Εβραίος είναι το ένζυμο της αποσύνθεσης στους λαούς,» που σημαίνει ότι ο Εβραίος καταστρέφει και πρέπει να καταστρέψει επειδή δεν κατέχει καθόλου την έννοια μιας δραστηριότητας η οποία συνθέτει το βίο μιας κοινωνίας. Και εκ τούτου είναι εκτός θέματος εάν ο Εβραίος ως άτομο είναι «αξιοπρεπής» ή όχι. Επάνω του φέρει εκείνα τα χαρακτηριστικά τα οποία του έχει δώσει η Φύση, και δεν μπορεί ποτέ να απαλλάξει τον εαυτό του από αυτά τα χαρακτηριστικά. Και είναι βλαβερός προς εμάς. Το αν μας βλάπτει συνειδητά ή ασυνείδητα, αυτό δεν είναι το θέμα μας. Πρέπει να προβληματιστούμε ενσυνείδητα σχετικά με την ευημερία του δικού μας λαού.

4. Και τέταρτον: Πειστήκαμε περισσότερο ότι η οικονομική ευδαιμονία είναι αδιαχώριστη από την πολιτική ελευθερία και ότι εκ τούτου αυτός ο οίκος ψεμμάτων, ο “Διεθνισμός,” πρέπει να καταρρεύσει άμεσα. Αναγνωρίζουμε ότι η ελευθερία μπορεί να αποτελεί για πάντα μόνο ένα επακόλουθο της δύναμης και ότι η πηγή της δύναμης είναι η θέληση. Η θέληση για δύναμη πρέπει να ενδυναμώνεται συνεχώς σε έναν λαό με παθιασμένη ζέση. Και εκ τούτου συνειδητοποιούμε πέμπτον ότι:

5. Εμείς ως Εθνικοσοσιαλιστές και μέλη του Γερμανικού Εργατικού Κόμματος -ενός κόμματος δεσμευμένο στην εργασία- πρέπει να είμαστε εξ’ αρχής οι πιο φανατικοί εθνικιστές. Συνειδητοποιούμε ότι το Κράτος μπορεί να είναι ένας παράδεισος για το λαό μας μόνο εάν ο λαός μπορεί να διατηρεί ελεύθερα την ισορροπία εκεί, σαν σε έναν παράδεισο: συνειδητοποιήσαμε ότι ένα κράτος δούλων δεν θα είναι ποτέ ένας παράδεισος, αλλά μόνο -πάντα και για πάντα- μια κόλαση ή μια αποικία.

6. Και έτσι, έκτον, αντιληφθήκαμε το γεγονός ότι η δύναμη ως ύστατη λύση είναι δυνατή μόνο όπου υπάρχει σθένος, και αυτό το σθένος δεν βρίσκεται στο νεκρό βάρος των αριθμών, αλλά αποκλειστικά στην ενέργεια.

Ακόμη και η μικρότερη μειοψηφία μπορεί να καταφέρει ένα ισχυρό αποτέλεσμα, εάν εμπνευστεί από την πιο φλογερή, την πιο παθιασμένη θέληση να δράσει. Η παγκόσμια ιστορία γραφόταν πάντα από μειοψηφίες. Και τέλος:

7. Εάν κάποιος έχει συνειδητοποιήσει μια πραγματικότητα, αυτή η πραγματικότητα δεν έχει καμιά αξία εφόσον δεν έχει την αδάμαστη θέληση να μετατρέψει αυτή τη συνειδητοποίηση σε πράξη!

Αυτά ήταν τα θεμέλια του Κινήματός μας· οι αλήθειες στις οποίες βασίστηκε και οι οποίες κατέδειξαν την αναγκαιότητά του.»

Εθνικισμός και Σοσιαλισμός.

Του James Connolly

Δημοσιεύουμε ένα εξαιρετικό κείμενο γραμμένο το 1897 από τον μεγάλο Ιρλανδό σοσιαλιστή εθνικοαπαναστάτη James Connolly, στο οποίο ξεσκεπάζεται η υποκρισία του αστικού και μικροαστικού πατριωτισμού. Ο James Connolly εκτελέστηκε από τους Εβραιοσάξονες για τον ηγετικό του ρόλο στην Πασχαλινή Εξέγερση του 1916 στο Δουβλίνο, όταν ένοπλοι Ιρλανδοί επαναστάτες αλλά και πλήθος λαού πολιόρκησαν το Δουβλίνο για έξι ημέρες απαιτώντας μια ελεύθερη Ιρλανδική Δημοκρατία. Ο Βρετανικός στρατός, καλώντας χιλιάδες ενισχύσεις κατέπνιξε τελικά την επανάσταση. Η συγκεκριμένη εξέγερση ήταν η πρώτη ένοπλη εξέγερση των Ιρλανδών που μετά από πολλές και αιματηρότατες επαναστάσεις κατάφεραν τελικά να απελευθερώσουν την πατρίδα τους, τουλάχιστον επίσημα, από τον Εβραιοσαξονικό ζυγό.

Αναδημοσιεύουμε αυτό το κείμενο από κομμουνιστικό ιστολόγιο, διότι εμείς δεν πάσχουμε από την ακροδεξιά νόσο. Αυτό το κείμενο είναι μια απάντηση σε όλους αυτούς τους γελοίους που προβάλουν τον Εθνικοσοσιαλισμό απλά ως ένα σύνολο από φυλετικούς μύθους και παραμύθια (όπως η ανύπαρκτη νορδική κάθοδος στην οποία θα αναφερθούμε διεξοδικά βασιζόμενοι στη σύγχρονη γενετική), λες και βρισκόμαστε σε λαογραφικό μουσείο.

Είναι μια απάντηση σε όλους αυτούς που προσπαθούν να ωραιοποιήσουν τη φεουδαρχία -την οποία οι Γερμανοί αγρότες αλλά και οι αληθινοί Γερμανοί αριστοκράτες1, πολέμησαν ηρωικά πολύ πριν τη Γαλλική επανάσταση- παρουσιάζοντάς την ως «πατροπαράδοτη» για να δικαιολογήσουν τις νεοφεουδαρχικές πρακτικές των Εβραίων και Λευκών Εβραίων καπιταλιστών.

Είναι μια απάντηση σε όλους αυτούς τους δήθεν «Συντηρητικούς» λακέδες, που μυρίστηκαν την πιθανή καταδίκη της Χρυσής Αυγής και τρέχουν να της πάρουν τις ψήφους πουλώντας αστικό Εθνικισμό μπολιασμένο με την καπιταλιστική βρωμιά που τους ακολουθεί παντού.

Είναι μόνο η αρχή στον ιδεολογικό και προπαγανδιστικό πόλεμο που θα ακολουθήσει με όλες τις καθεστωτικές τάσεις που αμαυρώνουν τον Εθνικοσοσιαλισμό. Αυτό το ιστολόγιο είναι όργανο ιδεολογικής μάχης. Αν θέλαμε να εμπλακούμε σε φυσική μάχη, κάτι που δεν είναι άγνωστο σε εμάς σε αντίθεση με πολλούς άλλους, σίγουρα δεν θα το κάναμε on camera ούτε θα κατοχυρώναμε το trademark εκτός κι αν είχαμε άλλους σκοπούς. Νομίζουμε ότι γίναμε πλήρως κατανοητοί από τους αναγνώστες μας.

Συνεχίστε να διαβάζετε Εθνικισμός και Σοσιαλισμός..

Η απύθμενη Πηγάδα του φιλελευθερισμού.

Του Evpaty Kolovrat

Στο βίντεο που ακολουθεί θα παρακολουθήσετε ένα υπανθρώπινο υποκείμενο, που κατά πάσα πιθανότητα δεν έχει εργαστεί ποτέ πραγματικά στην ζωή του, να ζητάει με επιτακτικό τρόπο από το Αμερικανικό κράτος να ανοίξει στα σύνορα στους Μεξικανούς και λοιπούς τριτοκοσμικούς μετανάστες διότι, όπως ισχυρίζεται, η λευκή εργατική τάξη πλέον είναι αντιπαραγωγική, κουρασμένη και οι λευκοί Αμερικάνοι εργάτες είναι τεμπέληδες.

Στην ουσία τα αφεντικά για να μειώσουν το κόστος παραγωγής, θέλουν να χρησιμοποιήσουν πεινασμένους και εξαθλιωμένους μετανάστες από τον Τρίτο Κόσμο, οι οποίοι θα δουλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί και δεν θα νοιάζονται για περαιτέρω διεκδικήσεις και εργασιακά δικαιώματα.

Συνεχίστε να διαβάζετε Η απύθμενη Πηγάδα του φιλελευθερισμού..