H απελευθέρωση της Συρίας από τους Ρώσους Spetsnaz!

 

Advertisements

O Ernst Röhm εξηγεί…

«Πετύχαμε μια τεράστια νίκη. Αλλά όχι απόλυτη. Τα SA και τα SS δεν θα ανεχθούν να αποκοιμηθεί η Γερμανική επανάσταση και να προδοθούν στη μέση της επανάστασης, από μη μάχιμους. Όχι για χάρη των SS ή των SA αλλά για χάρη της Γερμανίας. Διότι τα SA είναι η τελευταία ένοπλη δύναμη του Έθνους, η τελευταία γραμμή αμύνης έναντι του κομμουνισμού. Αν η Γερμανική επανάσταση είναι να καταστραφεί από την αντίδραση, την ανικανότητα ή την τεμπελιά, οι Γερμανοί θα απελπιστούν και θα γίνουν εύκολα θύμα της αιμοδιψούς παράνοιας που έρχεται από τα βάθη της Ασίας.

Αν αυτοί οι ηλίθιοι αστοί πιστεύουν ότι η εθνική επανάσταση ήδη κράτησε πολύ, για μια φορά συμφωνούμε μαζί τους. Ήρθε επιτέλους η στιγμή η εθνική επανάσταση να σταματήσει και να μετατραπεί σε Εθνικοσοσιαλιστική!

Είτε τους αρέσει είτε όχι, θα συνεχίσουμε τον αγώνα. Αν επιτέλους κατάλαβαν περί τίνος πρόκειται μαζί τους, αν είναι απρόθυμοι να καταλάβουν χωρίς αυτούς και αν χρειαστεί εναντίον τους!»

(απόσπασμα από τον λόγο του Ernst Röhm κατά την ανάληψη της καγκελαρίας από τον Hitler το 1933)

Χαιρόμαστε να βλέπουμε την καθεστωτική αντίδραση του «πατριωτικού» χώρου, να εξαπολύει τον οχετό της ενάντια στην μόνη Εθνικοσοσιαλιστική πτέρυγα του NSDAP. Αισθανόμαστε μια βαθιά ανάγκη και υποχρέωση, να κάνουμε τους φόβους τους πραγματικότητα.

Φυλετικά – Ταξικά – Ελεύθερα

 

H κοινωνική διαφθορά και διαστροφή ως εργαλείο ταξικού πολέμου.

Η «ηθική» της άρχουσας τάξης.

Μιας και αναφερόμαστε στον όρο «άρχουσα τάξη», οφείλουμε να την ορίσουμε. Με αυτόν τον όρο περιγράφουμε το σύνολο των ανθρώπων, ανεξαρτήτως φυλετικής ή ταξικής προέλευσης, που είναι σε θέση να ασκούν εξουσία σε μεγάλο μέρος ενός Έθνους ή στο σύνολο αυτού. Πρακτικά σήμερα, αυτό το σύνολο αποτελείται από πολιτικούς, υψηλά ιστάμενους κρατικούς υπαλλήλους και manager και ισχυρούς κεφαλαιοκράτες (καπιταλιστές). Οι τελευταίοι αποτελούν και την ανώτατη βαθμίδα στην ιεραρχία της άρχουσας τάξης.

Όταν λέμε «ηθική» εννοούμε τον μόνιμο τρόπο του πράττειν ενός ανθρώπου ή ενός συνόλου ανθρώπων με κοινές πρακτικές και συμπεριφορές. Με αυτό τον τρόπο περνάμε εννοιολογικά από την ατομική ηθική, στην εθνική ή ταξική ηθική, οι οποίες αποτελούν συλλογικές συμπεριφορές τις οποίες περιγράφουμε εστιάζοντας στα κοινά τους χαρακτηριστικά, παρά τις όποιες επί μέρους αποκλίσεις των ατόμων που εμπεριέχονται στο σύνολο. Αυτό είναι κοινή πρακτική στην μελέτη και περιγραφή οποιουδήποτε συνόλου.

Για να κατανοήσουμε την ηθική της άρχουσας τάξης, πρέπει να δούμε πως αυτή σχηματίστηκε μέσα στο ιουδαϊκής έμπνευσης καπιταλιστικό σύστημα, πως διατηρείται και πως αναπαράγεται βιολογικά και ταξικά. Είναι βέβαιο ότι ο σχηματισμός της καθόρισε στο μέγιστο βαθμό την ηθική της υπόσταση. Στα πλαίσια του παρόντος άρθρου θα περιοριστούμε στη χώρα μας. Η εγχώρια άρχουσα τάξη έχει αρκετά κοινά με τις αντίστοιχες της Ευρώπης πλέον, αλλά έχει και πολλές διαφορές.

Μετά την εθνική επανάσταση του 1821 και την δημιουργία ενός Αγγλικού προτεκτοράτου εννέα χρόνια αργότερα που ονομάστηκε «Ελληνικό Κράτος», στην Ελλάδα φυσικά και δεν υπήρχε καπιταλισμός, αλλά μόνο πλούσιοι έμποροι και γαιοκτήμονες καθώς και η πάμπλουτη για τα δεδομένα εκείνης της εποχής εκκλησία. Οι εβραιοσάξωνες αποικιοκράτες, οι μόνοι πραγματικοί κυρίαρχοι της «ελεύθερης» Ελλάδας, εφάρμοσαν ως βασική τεχνική πολιτικού ελέγχου τη διαφθορά. Χρηματοδοτούσαν πολιτικά πρόσωπα και κόμματα τα οποία έλεγχαν, με σκοπό η χώρα να μείνει για πάντα ένας φτωχός δούλος του στέμματος. Άλλωστε στον κοινοβουλευτισμό, όποιος ελέγχει το χρήμα ελέγχει το κράτος. Σταδιακά, καθώς η χώρα αστικοποιούνταν ανεξέλεγκτα και εκβιομηχανιζόταν ελεγχόμενα, σχηματίστηκε από τα παλιά «τζάκια» η νέα τάξη των μεταπρατών (κομπραδόρων) του ιουδαιοσαξωνικού κεφαλαίου, δηλαδή η μελλοντική άρχουσα τάξη της Ελλάδας. Ποια ήταν λοιπόν η «ηθική» αυτών των ανθρώπων και της τάξης τους;

Συνεχίστε να διαβάζετε το H κοινωνική διαφθορά και διαστροφή ως εργαλείο ταξικού πολέμου..

Έλεγχος και Ιδιοκτησία των Μέσων Παραγωγής στον Εθνικό Σοσιαλισμό!

Αγαπητοί αναγνώστες. Παρατηρήσαμε ότι σε γνωστό και αρκετά προβεβλημένο ακροδεξιό ιστολόγιο του «χώρου», δημοσιεύθηκε ένα θλιβερό κακέκτυπο του άρθρου που ακολουθεί, και το οποίο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στις 4/2/2013 στο μη ενεργό πλέον ιστολόγιο «Σύνδεσμος Εργαζομένων Εθνικοσοσιαλιστών». Το αναδημοσιεύουμε λοιπόν αυτούσιο, σχεδόν πέντε χρόνια μετά, προειδοποιώντας τους λογοκλόπους του «χώρου» ότι τίποτα δεν περνάει από εμάς απαρατήρητο. Όποιος θέλει «εξηγήσεις» από εμάς, ξέρει από ποιούς και πως να τις ζητήσει.

«Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, αυτό το άρθρο αποτελεί το πρώτο μιας σειράς άρθρων που θα δημοσιεύσουμε με αντικείμενο την εφαρμογή των αρχών της φυλετικής ενότητας στο πεδίο της οικονομίας.

Έχουμε αναπτύξει τις ιδέες μας στα άρθρα μας περί φυλετικού σοσιαλισμού βασισμένοι στο έργο των μεγάλων θεωρητικών του εθνικοσοσιαλισμού στο οικονομικό και κοινωνικό πεδίο. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε στον Έλληνα καθηγητή οικονομικών Ξενοφώντα Ζολώτα, τη διαφώτισή μας στη μεταβολή της θεώρησης της οικονομίας εξίσου με τους Ευρωπαίους εθνικοσοσιαλιστές και μάλιστα να αναγνωρίσουμε ότι βρισκόταν στην πνευματική πρωτοπορία της εποχής του, καθώς με το έργο του «Δημιουργικός Σοσιαλισμός» ξεπέρασε με υπέροχο τρόπο την αστική οικονομική θεώρηση χωρίς να φοβηθεί να καταθέσει μια τόσο σοσιαλιστική οικονομική πρόταση, που εύκολα οι δεξιοί θα τον χαρακτήριζαν ως «κομμουνιστή».

Επίσης μιλώντας για τις ηθικές βάσεις του σοσιαλισμού και καταδεικνύοντας το οικονομικό αδιέξοδο του κομμουνισμού, απέδειξε ότι ιστορικά, οικονομικά, ηθικά και φιλοσοφικά ο μόνος σοσιαλισμός είναι ο εθνικός.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Έλεγχος και Ιδιοκτησία των Μέσων Παραγωγής στον Εθνικό Σοσιαλισμό!.

Έπος 1940: Είναι καθήκον μας, η θυσία Τους να δικαιωθεί… Δόξα στους νεκρούς μας!

Αυτοί πάντως πολέμησαν,

και μερικοί πιστεύοντας,

pro domo, πάντως…

Άλλοι πρόθυμοι για τα όπλα,

άλλοι για περιπέτεια,

άλλοι απ’ το φόβο της αδυναμίας,

άλλοι απ’ το φόβο της αποδοκιμασίας,

άλλοι από αγάπη για τη σφαγή, στη φαντασία,

μαθαίνοντας αργότερα…

άλλοι με φόβο, μαθαίνοντας την αγάπη της σφαγής∙

Μερικοί έπεσαν, pro patria,

non «dulce» non «et decor»…

βούτηξαν ως τα μάτια μέσα στην κόλαση

πιστεύοντας στα ψέμματα των γέρων, ύστερα δυσπιστώντας

επέστρεψαν στην πατρίδα, επέστρεψαν σ’ ένα ψέμα,

επέστρεψαν σε αμέτρητες απάτες,

επέστρεψαν σε παλιά ψέμματα και νέους εξευτελισμούς∙

τοκογλυφία πωρωμένη και πανάρχαια

και στις δημόσιες θέσεις συκοφάντες.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Έπος 1940: Είναι καθήκον μας, η θυσία Τους να δικαιωθεί… Δόξα στους νεκρούς μας!.

Από τη Μόσχα με αγάπη…

Ανέκαθεν η ντόπια ακροδεξιά χαρακτηριζόταν από αντισλαβισμό και αντιρωσική ρητορική, καθώς παρέμενε πιστή στους Άγγλο-ιουδαίους πάτρωνές της. Η περίοδος της κομμουνιστικής κατοχής της Ρωσίας και του Σλαβικού κόσμου από τους Ιουδαίους κομμουνιστές, οι οποίοι κατόρθωσαν να εξανδραποδίσουν τον μεγαλύτερο εχθρό των Εβραίων, τους Σλάβους, έθρεψε σε μεγάλο βαθμό τα προϋπάρχοντα αντισλαβικά αντανακλαστικά του εγχώριου ακροδεξιού «χώρου». Δεν υπήρξε Ευρωπαϊκός λαός, με τόσο βαθύ και πηγαίο αντισημιτισμό όπως οι Ρώσοι και οι Σλαβικοί λαοί γενικότερα. Αυτό το παρατήρησε πολύ εύστοχα και ο Otto Remer κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής της Σοβιετικής Ένωσης, όπως αναφέρει σε μια μεταπολεμική συνέντευξή του.

Με την έκρηξη του εμφυλίου πολέμου στην Ουκρανία, ένας οχετός αντιρωσικής προπαγάνδας ξεχύθηκε στον «χώρο», μιλώντας για δήθεν μπολσεβικισμό του καθεστώτος Putin. Παρά το γεγονός ότι θεωρούμε το καθεστώς Putin, αντεπαναστατικό, συμβιβασμένο με τους φιλελεύθερους και καταδικασμένο να βυθιστεί στον κοσμοπολιτισμό αν δεν γίνει μια ιδεολογική και πολιτική μετάβαση προς τη σωστή κατεύθυνση, παραμένει σαφέστατα περισσότερο συντηρητικό, αντιμαρξιστικό και αντιφιλελεύθερο σε σχέση με τα δυτικά καθεστώτα ολοκληρωτικού φιλελευθερισμού. Ας δούμε λοιπόν πως περιγράφει ο «Ριζοσπάστης» την υποδοχή των αντιφασιστοειδών από τη Ρωσική αστυνομία:

Συνεχίστε να διαβάζετε το Από τη Μόσχα με αγάπη….