ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ Ο ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ!

Πάντα με τις κουκούλες,
Ποτέ με τους προδότες,
Οι μέρες σας τελείωσαν 
Ξεφτίλες «Πατριώτες». 

 

Advertisements

Σιωνισμός και Τρίτο Ράιχ. Μέρος B’

Επίσημες διασφαλίσεις.

Η γερμανική υποστήριξη προς τον Σιωνισμό δεν ήταν απεριόριστη. Κυβερνητικοί και κομματικοί αξιωματούχοι ήταν πολύ προσεκτικοί στη συνεχιζόμενη εκστρατεία ισχυρών εβραϊκών κοινοτήτων στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Βρετανία και άλλες χώρες για να κινητοποιήσουν τις κυβερνήσεις «τους» και τους συμπολίτες τους κατά της Γερμανίας. Όσο ο παγκόσμιος Εβραϊσμός παρέμενε ακατάπαυστα εχθρικός προς την Εθνική Σοσιαλιστική Γερμανία και όσο η μεγάλη πλειοψηφία των Εβραίων σε όλο τον κόσμο έδειχνε μικρή επιθυμία να εγκατασταθεί στην σιωνιστική «γη της επαγγελίας», ένα κυρίαρχο εβραϊκό κράτος στην Παλαιστίνη δεν θα «έλυνε» το διεθνές Εβραϊκό ζήτημα. Αντί αυτού, οι Γερμανοί αξιωματούχοι υποστήριξαν ότι θα ενίσχυαν απεριόριστα αυτήν την επικίνδυνη αντί-γερμανική εκστρατεία. Η γερμανική υποστήριξη για τον Σιωνισμό επομένως περιοριζόταν στην υποστήριξη μιας εβραϊκής πατρίδας στην Παλαιστίνη υπό Βρετανικό έλεγχο, όχι ενός κυρίαρχου εβραϊκού κράτους.

Ο Υπουργός Εξωτερικών ενημέρωσε διπλωμάτες τον Ιούνιο του 1937, ότι ένα Εβραϊκό κράτος στην Παλαιστίνη, δεν θα ήταν προς το συμφέρον της Γερμανίας επειδή δεν θα μπορούσε να απορροφήσει όλους τους Εβραίους σε όλο τον κόσμο, αλλά θα χρησίμευε μόνο ως μια βάση ισχύος για τον διεθνή Εβραϊσμό, με τον ίδιο τρόπο που η Μόσχα χρησίμευε ως βάση για τον διεθνή κομμουνισμό. Αντικατοπτρίζοντας κάτι σαν μετατόπιση στην επίσημη πολιτική, ο γερμανικός Τύπος εξέφρασε πολύ μεγαλύτερη συμπάθεια το 1937 για την παλαιστινιακή αραβική αντίσταση στις Σιωνιστικές φιλοδοξίες, σε μια εποχή όπου η ένταση και η σύγκρουση μεταξύ Εβραίων και Αράβων στην Παλαιστίνη αυξανόταν έντονα.

Μια εγκύκλιος του Υπουργείου Εξωτερικών της 22ας Ιουνίου 1937 προειδοποίησε ότι, παρά την υποστήριξη του εβραϊκού οικισμού στην Παλαιστίνη, «θα ήταν λάθος να υποθέσουμε ότι η Γερμανία υποστηρίζει το σχηματισμό μιας κρατικής δομής στην Παλαιστίνη υπό κάποια μορφή εβραϊκού ελέγχου». Ενόψει της αντιγερμανικής κινητοποίησης του διεθνούς Εβραϊσμού, η Γερμανία δεν μπορεί να συμφωνήσει ότι ο σχηματισμός ενός εβραϊκού κράτους στη Παλαιστίνη θα βοηθούσε στην ειρηνική ανάπτυξη των εθνών του κόσμου. «Η διακήρυξη ενός εβραϊκού κράτους ή μιας εβραϊκά διοικούμενης Παλαιστίνης», προειδοποίησε ένα εσωτερικό μνημόνιο του τμήματος Εβραϊκών υποθέσεων των SS, «θα δημιουργούσε για τη Γερμανία έναν νέο εχθρό, που θα επηρέαζε βαθιά τις εξελίξεις στην Εγγύς Ανατολή». Μια άλλη υπηρεσία των SS προέβλεψε ότι ένα εβραϊκό κράτος «θα εργαζόταν για να προσδώσει ειδική προστασία μειονοτήτων στους Εβραίους κάθε χώρας, παρέχοντας έτσι νομική προστασία στην εκμεταλλευτική δραστηριότητα του παγκόσμιου Εβραϊσμού».

Τον Ιανουάριο του 1939 ο νέος Υπουργός Εξωτερικών του Χίτλερ, Joachim von Ribbentrop, προειδοποίησε επίσης σε μια άλλη εγκύκλιο ότι «η Γερμανία πρέπει να θεωρήσει τον σχηματισμό ενός εβραϊκού κράτους ως επικίνδυνο» επειδή «θα φέρει μια διεθνή αύξηση της εξουσίας του παγκόσμιου Εβραϊσμού». Ο ίδιος ο Χίτλερ επανεξέτασε προσωπικά αυτό το όλο θέμα στις αρχές του 1938 και, παρά τον μακροχρόνιο σκεπτικισμό του για τις Σιωνιστικές φιλοδοξίες και τις ανησυχίες ότι οι πολιτικές του θα μπορούσαν να συμβάλουν στο σχηματισμό ενός εβραϊκού κράτους, αποφάσισε να στηρίξουν ακόμα πιο έντονα την εβραϊκή μετανάστευση στην Παλαιστίνη. Η προοπτική να απαλλαγεί η Γερμανία από τους Εβραίους, κατέληξε, υπερτερεί των πιθανών κινδύνων.

Εν τω μεταξύ, η βρετανική κυβέρνηση επέβαλε ολοένα και πιο δραστικούς περιορισμούς στην εβραϊκή μετανάστευση στην Παλαιστίνη το 1937, 1938 και 1939. Σε απάντηση, η υπηρεσία ασφαλείας των SS κατέληξε σε μια μυστική συμμαχία με την παράνομη σιωνιστική οργάνωση Mossad le-Aliya Bet για να εισέλθουν λαθραία Εβραίοι στην Παλαιστίνη. Ως αποτέλεσμα αυτής της εντατικής συνεργασίας, αρκετές νηοπομπές πέτυχαν να φτάσουν στη Παλαιστίνη περνώντας από βρετανικά πολεμικά πλοία. Η εβραϊκή μετανάστευση, τόσο η νόμιμη όσο και η παράνομη, από τη Γερμανία (συμπεριλαμβανομένης της Αυστρίας) στην Παλαιστίνη αυξήθηκε δραματικά το 1938 και το 1939. Άλλοι 10.000 Εβραίοι είχαν προγραμματιστεί να αναχωρήσουν τον Οκτώβριο του 1939, αλλά το ξέσπασμα του πολέμου το Σεπτέμβριο έφερε την προσπάθεια στο τέλος. Εντούτοις, οι γερμανικές αρχές εξακολούθησαν να προωθούν την έμμεση εβραϊκή μετανάστευση στην Παλαιστίνη κατά τη διάρκεια του 1940 και του 1941. Ακόμη και το Μάρτιο του 1942, τουλάχιστον ένα επίσημα εξουσιοδοτημένο σιωνιστικό στρατόπεδο εκπαίδευσης («kibbutz») για πιθανούς μετανάστες συνέχισε να λειτουργεί στη Γερμανία του Χίτλερ.

Συνεχίστε να διαβάζετε Σιωνισμός και Τρίτο Ράιχ. Μέρος B’.

Οι «πατριώτες» ανακάλυψαν την Αμερική…

Του Evpaty Kolovrat

Ίσως είμαστε η μοναδική χώρα της Ευρώπης που ο λεγόμενος εθνικός χώρος έχει ή τουλάχιστον είχε παθολογική λατρεία στις ένοπλες Δυνάμεις και στα Σώματα Ασφαλείας. Για πολλούς αστικόπατριώτες αλλά δυστυχώς και κάποιους που δηλώνουν εθνικιστές (τουλάχιστον μέχρι πριν από λίγο καιρό) η στολή του αστυνόμου, ο πράσινος μπερές και η βατραχοπουλάδα λειτουργούσε ίσως σαν ένα είδος σεξουαλικού φετίχ. Σχεδόν ένας ολόκληρος χώρος περίμενε από την μεταπολίτευση και εντεύθεν ότι ο στρατός και τα σώματα ασφαλείας θα έσωζαν την χώρα από τους «αλήτες, προδότες, πολιτικούς» διότι ως γνωστόν φοράνε το εθνόσημο. Αντίθετα όλοι όσοι έχουν μια κοινή λογική, έχουν καταλάβει ότι οι άνθρωποι που δουλεύουν σε στρατό και αστυνομία στην ουσία υπηρετούν το καθεστώς που τους πληρώνει, όποιο κι αν είναι αυτό.

Στο πιο κάτω βίντεο θα δείτε έναν από την ελίτ των πραιτοριανών (ΥΜΕΤ-ΜΑΤ) να βρίζει με χυδαίο τρόπο μια γυναίκα, ενώ οι συνάδελφοί του και ο προϊστάμενός του δείχνουν να αδιαφορούν. Θα έχετε δει από τα ΜΜΕ και τα social media την άγρια καταστολή από τις αστυνομικές δυνάμεις όχι μόνο σε αυτούς που αντέδρασαν δυναμικά αλλά και σε ειρηνικούς διαδηλωτές όπως οικογένειες με παιδιά, ηλικιωμένοι ακόμα και ιερωμένοι. Κάποιοι από το χώρο μετά από την συνεχή καταστολή των πραιτόρων ξαφνικά αρχίζουν να ανακαλύπτουν ότι ίσως οι αστυνομικοί δεν είναι και τόσο ελληνόψυχοι και πατριώτες.

Συνεχίστε να διαβάζετε Οι «πατριώτες» ανακάλυψαν την Αμερική….

Εσύ έκλαψες εχθές;

Για ακόμη μια φορά, η Ελλάδα έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο. Εμείς θα πούμε τι είδαμε κι ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του.

Πηγαίνοντας προς το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη είδαμε μεσήλικες και νεαρούς, ηλικιωμένους, γονείς με πιτσιρίκια κι άλλους με μωρά στα καρότσια και στους ώμους τους. Οι περισσότεροι με μια ελληνική σημαία στο χέρι, άλλοι την είχαν δέσει στους ώμους, άλλοι τη φορούσαν σε κασκόλ, άλλοι είχαν βυζαντινές σημαίες ή με τον ήλιο της Βεργίνας κι άλλα εθνικά σύμβολα και λάβαρα.

Μπροστά στο Μνημείο, είδαμε μπάτσους να πετούν φιάλες δακρυγόνων στα παιδιά που είχαν μαζευτεί κάτω, που με τη σειρά τους πετούσαν ενίοτε κανένα πορτοκάλι. Μια αναίτια προκλητική συνέχιση των επεισοδίων που είχαν γίνει πριν δυο ώρες σε εντελώς άλλο σημείο με μοναδικό σκοπό (που εν τέλει και επιτεύχθηκε) να διαλυθεί το πλήθος του κόσμου.

Τουλάχιστον απ’τις 15:30 ως τις 16:00, όπως θα δείτε στο βίντεο μερικών δευτερολέπτων που τραβήξαμε (έχει μπει blur στο κάτω μέρος για ευνόητους λόγους), αλλά όπως θα μπορέσετε να δείτε και στο τρίωρο βίντεο του Russia Today απ’το live streaming του στο you tube, που κάλυψε όλη την εκδήλωση, υπήρξαν κάποια επεισόδια το μεσημέρι, αλλά έπειτα ο κόσμος «έσπασε» και συνεχίστηκε μια αναίτια επίθεση στο πάνω μέρος της Πλατείας Συντάγματος, που είχε ως αποκορύφωμα τον διακοσμισμό παιδιών και ηλικιωμένων σε νοσοκομεία, οικογένειες που έτρεχαν να ξεφύγουν απ’τα χημικά και, προς μεγάλη τους τιμή, τους υπεύθυνους του ξενοδοχείου Μεγάλη Βρετάνια να ανοίγουν τις πόρτες για να περάσει ο κόσμος λες κι ήταν πρόσφυγες.

Συνεχίστε να διαβάζετε Εσύ έκλαψες εχθές;.

Γιατί θα πάω στο συλλαλητήριο την Κυριακή…

παρότι ξέρω ότι δεν θ’αλλάξει κάτι; Για πολλούς και διάφορους λόγους.

Κατ’αρχάς, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι οι λεγόμενες παμμακεδονικές οργανώσεις και οι διοργανωτές του συλλαλητηρίου είναι υποχείρια πολιτικών κομμάτων και φερεφώνων τους.

Γνωρίζουμε ότι το συλλαλητήριο δεν θα επηρεάσει κανέναν, όπως δεν επηρέασε και πέρυσι· ότι θα κάνουμε μια τρύπα στο νερό ξανά· ότι τελικά δεν θα δημιουργηθεί ούτε φέτος κανενός είδους κίνητρο για τον κόσμο ν’αντιδράσει στα μείζονος σημασίας εθνικά θέματα, και πρώτο-πρώτο τη βία που ασκείται εις βάρος του απ’ τους λαθροέποικους και τα συστημικά όργανα καταστολής· ότι η νεολαία -που ψάχνει έναν τρόπο να εκφραστεί- δεν θα ασχοληθεί περαιτέρω με το ιδεολογικό κομμάτι, ούτε θα καλλιεργήσουν ουσιαστικά τις σκόρπιες σωστές σκέψεις και τα ένστικτά τους, όπως δεν συνέβη ούτε πέρυσι, όπως δεν περιμέναμε καν να συμβεί.

Γνωρίζουμε, πάνω απ’όλα, ότι το όνομα είχε δοθεί εδώ και χρόνια κι απλώς περίμεναν την κατάλληλη στιγμή για να υπογραφτεί το χαρτί, κι η αλήθεια είναι ότι ο Τσίπρας ήταν ίσως ο καταλληλότερος άνθρωπος γι’αυτή τη δουλειά. Καταλληλότερος ακόμη κι απ’τον Γ.Α.Π.

Προσωπικά, όμως, δεν ανέχομαι να μην συμμετάσχω στο συλλαλητήριο ως Ελληνίδα, ως μάνα, ως φορολογούμενος πολίτης αυτής της χώρας κι ως ενεργό μέλος αυτής της κοινωνίας.

Συνεχίστε να διαβάζετε Γιατί θα πάω στο συλλαλητήριο την Κυριακή….

Μακεδονικό: Όλα τα πιόνια του καθεστώτος στις θέσεις τους.

Τις τελευταίες ημέρες κορυφώνεται η στημένη πολιτική «σύγκρουση» για τη συμφωνία των Πρεσπών, η οποία προβλέπει την αποδοχή της ονομασίας «Βόρεια Μακεδονία» για την ΠΓΔΜ καθώς και την αποδοχή της «Μακεδονικής» γλώσσας και εθνικότητας για τους Σκοπιανούς, από το Ελληνικό κράτος.

Η απόφαση της αποδοχής της συνθήκης των Πρεσπών, όπως και η πολιτική σε όλα τα δήθεν «εθνικά» θέματα, φυσικά και δεν είναι απόφαση του Τσίπρα ή του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Η Ελλάδα πλέον διαθέτει μια πλήρως κατεστραμμένη οικονομία και υποτυπώδεις ένοπλες δυνάμεις σε σχέση με τις απειλές που αντιμετωπίζει, επομένως έχει εξαρτήσει πλήρως την επιβίωσή της από την υποταγή της στις ΗΠΑ και την Ε.Ε. Ο λόγος που η Δύση επέλεξε να προωθήσει και να ολοκληρώσει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α τη συγκεκριμένη συμφωνία, είναι απλά ότι οι ψηφοφόροι του έχουν ελαστικότερη «εθνική» συνείδηση από τους δεξιούς, επομένως το πολιτικό κόστος για την κεντροαριστερά είναι πολύ μικρότερο από ότι για την ΝΔ η οποία μάλιστα πιέζεται κοινοβουλευτικά και μόνο, από τη Χρυσή Αυγή στα δεξιά της. Η ΝΔ από την άλλη, απορρίπτει στα λόγια τη συμφωνία των Πρεσπών, αλλά θα βάλει τον «λαγό» της, τον Σταύρο Θεοδωράκη, να υπερψηφίσει τη συμφωνία αν δεν «βγαίνουν τα κουκιά» του Τσίπρα. Ανάλογο ρόλο παίζει και το ΚΙΝ.ΑΛ της Φώφης Γεννηματά, κόμμα το οποίο πρόκειται να συγκυβερνήσει με τη ΝΔ μετά τις επόμενες εκλογές. Μάλιστα, τη στιγμή που υπήρξε επίσημη παρέμβαση-προσταγή από τη Γερμανική κυβέρνηση υπέρ της συμφωνίας των Πρεσπών, ο Μητσοτάκης ισχυρίζεται ότι η Μέρκελ δεν τον πίεσε σε αυτή την κατεύθυνση! Απλώς γελοιότητες. Συνεχίστε να διαβάζετε Μακεδονικό: Όλα τα πιόνια του καθεστώτος στις θέσεις τους..

Christophe Dettinger – Ο Αγώνας Συνεχίζεται!

Αφορμή για το άρθρο είναι το τεράστιο ποσό που συγκεντρώθηκε για την υπεράσπιση του λεγόμενου «Μποξέρ των Κίτρινων Γιλέκων» στις διαδηλώσεις στη Γαλλία και το κύμα κατακραυγής που προκάλεσε από τη διοίκηση της Αστυνομίας της Γαλλίας και τους πολιτικούς της.

Ας πάρουμε τα πράγματα απ’την αρχή. Το Σάββατο 5 Ιανουαρίου συγκεντρώθηκαν πάνω από 50.000 πολίτες στο Παρίσι στα πλαίσια της «Acte VIII» (Πράξη 8), η οποία κατέληξε σε συμπλοκή πάνω στη γέφυρα Leopold-Sedar-Senghor πάνω από τον Σηκουάνα. Οι αστυνομικοί έκαναν εκτεταμένη χρήση χημικών κι ο Christophe Dettinger, πρώην πρωταθλητής πυγμαχίας στην κατηγορία Ελαφριών Βαρέων Βαρών για το 2007 και το 2008, πήρε παραμάζωμα μισή διμοιρία αστυνομικών. Παρότι οι αστυνομικοί φορούσαν πλήρη εξάρτηση, ο Ντετινγκέ κατάφερε κι άφησε αναίσθητο έναν εξ αυτών μετά από αλλεπάλληλα χτυπήματα που δέχτηκε στο πρόσωπο.

Ο Ντετινγκέ είναι γνωστός και ως Gitan de Massy, που σημαίνει «Ο Τσιγγάνος του Μασί» λόγω της καταγωγής του από τους Yenish, μια πλανόδια πληθυσμιακή ομάδα που αποτελείται κατά κανόνα από φυλετικά λευκούς κεντροευρωπαίους που ομιλούν ένα Γερμανικό γλωσσικό ιδίωμα και επειδή είναι πλανόδιοι συχνά περιγράφονται ως Τσιγγάνοι ενώ δεν έχουν καμία φυλετική σχέση με αυτούς, ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι σε 23 επαγγελματικούς αγώνες, έχει μία ισοπαλία, 4 ήττες και 18 νίκες, εκ των οποίων οι 7 με νοκ-άουτ. Δείτε το βίντεο παρακάτω στο 1:00 πώς πηδάει τα κάγκελα κι ακολουθεί το επίμαχο σημείο της σύγκρουσης.

Συνεχίστε να διαβάζετε Christophe Dettinger – Ο Αγώνας Συνεχίζεται!.

Ο διεθνιστικός χαρακτήρας της ελλαδικής εκκλησίας.

Του Evpaty Kolovrat

«Η χριστιανική θεολογία είναι η γιαγιά του Μαρξισμού.»  Όσβαλντ Σπένγκλερ

Εδώ και πολλά χρόνια κάποιοι στον χώρο έχουν βαλθεί να μας παρουσιάσουν τον μακαρίτη αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο ως ένα πρότυπο πατριώτη, ιερωμένου και αγωνιστή των εθνικών και κοινωνικών θεμάτων. Όλη η ακροδεξιά, από την κοινοβουλευτική έως και την εξωκοινοβουλευτική ουσιαστικά έχει κάνει τον αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο (κατά κόσμον Γεώργιο Παρασκευαΐδη) σημείο αναφοράς και σύμβολο των «εθνικών αγώνων». Μάλιστα η γνωστή φυλλάδα που από την εποχή της ιδρύσεως περιμένει «τον λοχία που έρχεται με την ταχεία» (μάλλον η ταχεία θα αντιμετωπίζει βλάβες γι αυτό καθυστερεί ο σωτήρας λοχίας) τον έχει κάνει και εξώφυλλο σε όλες σχεδόν τις εκδόσεις της.

Κάποια πράγματα όμως μένουν, ειδικά κάποιες δηλώσεις που είχε κάνει ο «μακαριστός» εναντίον του ρατσισμού και της ξενοφοβίας :

«Αδελφοί και παιδιά μου, η σημερινή ημέρα είναι αφιερωμένη στην υπόμνηση της χριστιανικής μας υποχρεώσεως να αγαπάμε κάθε άνθρωπο ως εικόνα του Θεού και να τον περιβάλλουμε με τη στοργή και τη φροντίδα μας. Ειδικότερα να αγαπάμε τους αδελφούς μας εκείνους, οι οποίοι φιλοξενούνται στη χώρα μας αναζητώντας καλύτερες ημέρες για τον ίδιο και την οικογένειά του. Ο Κύριός μας είναι σαφής.

Το κριτήριο για το αν θα είμαστε ευλογημένοι του Πατρός Του «ή θα πορευθούμε ως κατηραμένοι εις το πυρ το αιώνιον το ητοιμασμένον τω διαβόλω και τοις αγγέλοις αυτού» θα είναι μόνον η έμπρακτη αγάπη μας προς τους εμπερίστατους αδελφούς μας.» Όσοι είναι «άπιστοι Θωμάδες» μπορούν να δουν το σύνδεσμο εδώ:

Ούτε λίγο ούτε πολύ ο μακαριστός μας καλεί να υποδεχθούμε με ανοιχτές τις αγκαλιές όλους αυτούς που έχουν έρθει για να αντικαταστήσουν τους γηγενείς Ευρωπαίους και Έλληνες (σαν φτηνό εργατικό δυναμικό για τα ντόπια και διεθνή αφεντικά) και να αλλοιώσουν την βιολογική και πολιτιστική ταυτότητα μιας ολόκληρης Ηπείρου και μιας χώρας. Μάλιστα αν δεν το πράξουμε θα καιγόμαστε στο πυρ το εξώτερο! Κάποιοι θα πουν ότι ήταν μια άτυχη στιγμή του «μακαριστού». Έλα που όμως ο Χριστόδουλος Παρασκευαΐδης το είχε ξανακάνει :

Συνεχίστε να διαβάζετε Ο διεθνιστικός χαρακτήρας της ελλαδικής εκκλησίας..