Η ιδεαλιστική παράκρουση των «ρομαντικών».

Του Eupathy Kolovrat

Δυστυχώς ή ευτυχώς η Ιστορία δεν είναι «επιστήμη» όπως εννοούνται οι θετικές επιστήμες (φυσική, χημεία, βιολογία κλπ) αλλά περισσότερο μια μορφή αφήγησης (τις περισσότερες φορές άκρως υποκειμενική), επομένως παρατηρείται το φαινόμενο κάποιοι στο «χώρο» να βλέπουν ιστορικές περιόδους και καταστάσεις μέσα από έναν παραμορφωτικό φακό.

Μέσα από τον παραμορφωτικό φακό όχι τόσο ακαδημαϊκών ιστορικών, αλλά μέσα από τον άκρως παραμορφωτικό φακό των ρομαντικών λογοτεχνών και ποιητών του 18ου και 19ου αιώνα.

Όλοι αυτοί οι λογοτέχνες και ποιητές παρουσίαζαν την αρχαιότητα τόσο την ελληνική όσο και την ρωμαϊκή και κυρίως τον μεσαίωνα, με έναν τρόπο γλυκανάλατο που πολλές φορές σου προκαλεί εμετό!

Σκοτεινά κάστρα με τροβαδούρους, ιππότες που χόρευαν με δεσποσύνες και μονομαχίες για τα όμορφα μάτια μιας ξανθομαλλούσας, μαυρομάλλας, κοκκινομάλλας δεσποσύνης. Δακρύβρεχτες ιστορίες για ανεκπλήρωτους έρωτες, αυτοκτονίες και δεν συμμαζεύεται.

Όμως η πραγματικότητα, η αδυσώπητη ιστορική πραγματικότητα, δεν έχει καμία σχέση με τις φαντασιώσεις και τις παρακρούσεις ασθενικών κακομαθημένων και βαριεστημένων αριστοκρατικής καταγωγής νεαρών που μίλαγαν για ηρωικούς θανάτους ενώ δεν είχαν ποτέ δει μάχη στη ζωή τους.

Ναι, οι καταραμένοι ποιητές που τόσο αγαπάτε κάποιοι, ήταν φθισικά, οπιομανή και αδύναμα ψυχικά και σωματικά κωλόπαιδα από πλούσιες αριστοκρατικές ή μεγαλοαστικές οικογένειες, που έγραφαν για τον ηρωισμό της μάχης -ενώ ποτέ δεν είχαν βρεθεί σε μάχη- και για ανεκπλήρωτους έρωτες, διότι δεν είχαν το κουράγιο να πουν στην γκόμενα που γούσταραν πώς ένιωθαν για αυτήν. Και μετά αυτοκτονούσαν όταν την έβλεπαν με έναν άλλο πραγματικό άνδρα.

Τα πράγματα είναι απλά, από τότε που σχηματίστηκαν οι πρώτες προϊστορικές κοινότητες, οι οποίες κατόπιν μετασχηματίστηκαν στα πρώτα έθνη, δεν κυριαρχούσαν οι ευγενικοί ιππότες με τις αστραφτερές πανοπλίες και τα λευκά άλογα, αλλά οι κουρσάροι, οι δυνατοί, αυτοί που στο πέρασμά τους άφηναν ερείπια και έπιναν το κρασί της νίκης από τα κρανία των αντιπάλων τους.

Ναι, ο Αχιλλέας δεν ήταν ο νεαρός με τα θηλυπρεπή χαρακτηριστικά όπως τον απεικόνισαν οι εξίσου θηλυπρεπείς ρομαντικοί καλλιτέχνες. Ήταν ένας κουρσάρος, μάλλον με άγρια χαρακτηριστικά, ένας «Βίκινγκ» της αρχαιότητας που έσφαζε χωρίς έλεος τους αντιπάλους του, κι έπαιρνε το βιός τους και τις γυναίκες τους. Αυτός ήταν ο πραγματικός Αχιλλέας (κι έτσι τον περιγράφει και ο Όμηρος), έτσι ήταν οι Αχαιοί, έτσι ήταν και οι Τρώες. Και φυσικά ο Τρωικός πόλεμος δεν έγινε για τα όμορφα μάτια μιας μοιχαλίδας, αλλά για την σημαντική γεωστρατηγική και εμπορική θέση της Τροίας.

Επίσης θα θέλαμε να καταστρέψουμε την ρομαντική εικόνα των ιπποτών με τις αστραφτερές πανοπλίες, που το πρωί μονομαχούσαν για τα γλυκά ματάκια μιας δεσποσύνης.

Ξέρετε πόσο ζύγιζε ο πλήρης εξοπλισμός ενός μεσαιωνικού ιππότη ή πολεμιστή; Μαζί με το βαρύ ξίφος ήταν περίπου 60kg. Εντάξει οι ιππότες και οι λοιποί αριστοκράτες πολεμιστές πολεμούσαν πάνω στα άλογα, αλλά σε πολλές περιπτώσεις πολεμούσαν και πεζοί.

Πραγματικές συνθήκες μάχης…

Πάμε παρακάτω: Φανταστείτε να κουβαλάτε αυτό το όχι και τόσο εργονομικό εξοπλισμό, στους Αγίους Τόπους στην Παλαιστίνη, σε ολοήμερες πορείες με θερμοκρασίες που πολλές φορές άγγιζαν τους 50 0C.

Ένας σύγχρονος στρατιώτης (operator) των μονάδων ειδικών επιχειρήσεων, σε επιχειρήσεις που σπανίως διαρκούν πάνω από 4-5 μέρες (τις περισσότερες φορές λίγες ώρες) έχει εργονομικό εξοπλισμό που συνολικά ζυγίζει 35-40kg και συνεχώς γίνεται εργονομικότερος και ελαφρύτερος. Έχει στολές ACU που είναι σχεδιασμένες να σε προστατεύουν από τις ακραίες καιρικές συνθήκες της Μ. Ανατολής και πηγαινοέρχεται στο πεδίο μάχης εποχούμενος ή αερομεταφερόμενος.

Για όποιον δεν κατάλαβε ακόμα, ένας μεσαιωνικός ιππότης έπρεπε αν ήθελε να επιβιώσει στο πεδίο της μάχης να είναι 10 φορές δυνατότερος και ανθεκτικότερος από έναν σημερινό άντρα της Delta Force, των Navy Seals, των SAS ή των ρωσικών Spetsnaz. Ο σημερινός στρατιώτης που βρίσκεται σε εμπόλεμη ζώνη, τρώει τρία ή περισσότερα γεύματα την ημέρα, έχει πάντα νερό και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Ο αντίστοιχος συνάδελφός του το μεσαίωνα, έπρεπε πολλές φορές να στερηθεί το φαγητό και το νερό για να φτάσει στον προορισμό του και πολλές φορές αν και εξαντλημένος έπρεπε να πολεμήσει!

Λοιπόν με λίγη απλή μαθηματική λογική, ένας γλυκούλης και ευαισθητούλης, όπως τον παρουσιάζουν οι ρομαντικοί παρακμιακοί, δεν θα μπορούσε να επιβιώσει ούτε για μισή ώρα σε τέτοιες συνθήκες.

Οι πραγματικοί μεσαιωνικοί ιππότες ήταν εύρωστοι σωματικά, με αφημένα χαρακτηριστικά από τις μάχες και τις κακουχίες, και φυσικά μεταξύ των μαχών δεν είχαν το χρόνο να γράφουν σονάτες για την κυρία των λογισμών τους. Και επειδή δεν ήταν ανέραστοι αυνάνες, όπως οι ρομαντικοί ποιητές που ασέλγησαν στην μνήμη τους αλλά είχαν ορμές, ευτυχώς γι αυτούς υπήρχαν οι γυναίκες του εχθρού και οι πόρνες!

Πολύ ωραία, ελπίζουμε να σας προσγειώσαμε στην πραγματικότητα. Αν όχι ακόμα, ας μιλήσουμε εν τάχει για το πως δημιουργήθηκαν οι αριστοκρατικές και βασιλικές οικογένειες της μεσαιωνικής Ευρώπης. Σίγουρα όχι από παρθενογένεση!

Μετά την πτώση της δυτικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, κάπου τον 50 αιώνα μ.χ, από τους Τεύτονες Γότθους (τους βαρβάρους) υπήρχε μεγάλη αναταραχή και διαμάχη στην δυτική Ευρώπη. Διάφορες κυριολεκτικά συμμορίες λεηλατούσαν και κατέστρεφαν ότι έβρισκαν στο πέρασμά τους. Οι πιο μάγκες και οι πιο πονηροί από αυτούς, κατάλαβαν ότι η συνεχής λεηλασία στο τέλος καταλήγει σε αδιέξοδο.

Έτσι λοιπόν έβρισκαν ένα στρατηγικό έδαφος για εγκατάσταση (συνήθως ένα πρώην ρωμαϊκό φυλάκιο) και έκαναν την εξής απλή ερώτηση στον ντόπιο πληθυσμό: Θέλετε την προστασία μας από τις άλλες φυλές και ομάδες που σας σκοτώνουν και σας κλέβουν το βιός σας; Αν ναι θα μας δίνετε κάποιο μέρος της παραγωγής σας (συνήθως το 10-15%) και όλα θα πάνε καλά!

Σιγά σιγά οι πιο μάγκες και οι πιο τολμηροί από αυτούς τους «προστάτες» της εποχής, επεκτάθηκαν και αργότερα έγιναν βασιλείς και δούκες και οι παρατρεχάμενοί τους έγιναν κόμητες, βαρόνοι κλπ. Με απλά λόγια, οι πρόγονοι του Καρλομάγνου και του Φρειδερίκου Μπαρμπαρόσα ήταν κάτι σαν τους σύγχρονους μαφιόζους…

Δυστυχώς όταν οι καιροί γίνονται πολύ μα πάρα πολύ εύκολοι, αντί να πας για κυνήγι να σκοτώσεις τον αγριόχοιρο και από το δέρμα του να φτιάξεις τον ρουχισμό σου περιμένεις γκουρμέ φαγητά στις Βερσαλλίες και αντί να πηγαίνεις επικεφαλής των αντρών σου στον πόλεμο και να γυρίσεις πίσω στο κάστρο σου με τα κεφάλια των εχθρών σου χορεύεις μινουέτα κι ακούς σαχλό-οπερέτες αντί για άγρια πολεμικά τραγούδια, τότε άπληστοι έμποροι και περιούσιοι τοκογλύφοι σε περιμένουν στη γωνία για την πρώτη στραβοτιμονιά και ξαφνικά σου κλέβουν την εξουσία, την περιουσία, τις ερωμένες και μετά σου παίρνουν και το κεφάλι στις πλατείες του Παρισιού!

Καθαρά υλιστική και «μπολσεβίκικη» θεώρηση της ιστορίας θα πουν «κάποιοι». Αυτή είναι όμως η πραγματικότητα! Η Φύση αφήνει να επιβιώσουν μόνο τα δυνατά είδη και δεν υπάρχει έλεος για τον αδύνατο. Έτσι χτίζονται τα βασίλεια και οι αυτοκρατορίες από κουρσάρους και βάρβαρους πολεμιστές για να καταστραφούν στο τέλος από ψευτό-φιλοσόφους που ψάχνουν να βρουν το βαθύτερο νόημα της ζωής στα μουχλιασμένα βιβλία τους.

Και θα κλείσουμε με τα παρακάτω: Οι διάφοροι ρομαντικόπληκτοι της εποχής μας σε κάθε ευκαιρία μιλούν για παράδοση ,παραδοσιαρχία κλπ. Στον παραδοσιακό κόσμο, ο κόσμος του πνεύματος και των ιδεών συνυπήρχε αρμονικά με τον κόσμο της ύλης και οι άνθρωποι ζούσαν σε αρμονία με την Φύση! Τόσο ο μαρξιστικός υλισμός όσο και ο Χεγγελιανός ιδεαλισμός είναι πνευματικά τέκνα των ίδιων γνωστικών ιδεών που γέννησαν την Γαλλική επανάσταση!

Επίσης αν ψάξετε τα ονόματα πολλών από τους ρομαντικούς συγγραφείς του 18ου και 19ου αιώνα, θα ανακαλύψετε ότι ήταν επιφανείς τέκτονες!

Advertisements

Αφήστε ένα σχόλιο

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s