Εκπαίδευση: οι μαρξιστές λακέδες των αφεντικών!

Με αφορμή τα τελευταία γεγονότα στο πέραμα και τις επιθέσεις της παρακρατικής αριστεράς στους γονείς των παιδιών που αντιδρούν στην εκπαιδευτική υποβάθμιση των ήδη κατεστραμμένων από τον φιλελευθερισμό δημοσίων σχολείων, αποφασίσαμε να κάνουμε μια συνοπτική αναφορά στις πρακτικές που ακολούθησε η κινηματική μαρξιστική λαίλαπα τα τελευταία τουλάχιστον είκοσι χρόνια σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.

Το προπύργιο του εκπαιδευτικού μαρξισμού στην Ελλάδα είναι φυσικά η τριτοβάθμια εκπαίδευση. Όσοι έχουμε φοιτήσει σε ελληνικά ΑΕΙ και ΤΕΙ γνωρίζουμε από πρώτο χέρι πως οι σπουδαγμένοι στο εξωτερικό αστοί πολιτικοί μειδιούσαν καθώς η αριστερή γάγγραινα κατέστρεφε με μανία το ελληνικό πανεπιστήμιο τόσο με τις αντιεκπαιδευτικές της απαιτήσεις όσο και με τις παρακμιακές πρακτικές της. Η αριστερά με το σύνθημα «όχι στην εντατικοποίηση των σπουδών», αντιτίθεντο σε κάθε ουσιαστική αναβάθμιση του προγράμματος και του επιπέδου σπουδών των δημοσίων πανεπιστημίων, πολεμούσε μανιωδώς οτιδήποτε θα τα αναβάθμιζε ερευνητικά και απαιτούσε συνεχώς τον ακαδημαϊκό ξεπεσμό τους μέσω της κατάργησης όλων δύσκολων αλλά απολύτως απαραίτητων μαθημάτων, εργαστηρίων, μεταπτυχιακών προγραμμάτων κλπ.

Τα προσχήματα με τα οποία η αριστερά αποδομεί την ανώτατη δημόσια εκπαίδευση είναι διάφορα, αλλά όλα ξεκινούν από την «αντίληψη» ότι το πανεπιστήμιο πρέπει να γίνει μια κομμούνα μέσα στην οποία να εκπαιδεύεται ο φοιτητής, ώστε να απορρίψει μετά την αποφοίτησή του τις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής και τον καπιταλιστικό τρόπο ζωής γενικότερα. Επομένως οποιαδήποτε προσπάθεια για ακαδημαϊκή ανέλιξη του συνόλου των φοιτητών δια της άμιλλας, θεωρείται ως προάγουσα τον ενδοπανεπιστημιακό αλλά και διαπανεπιστημιακό ανταγωνισμό και κατά συνέπεια αντιβαίνει στην κολεκτιβοποίηση της εκπαίδευσης. Επίσης το πανεπιστήμιο αντιμετωπίζεται πολιτικά ως χώρος για αντικυβερνητική αναταραχή, οποτεδήποτε οι αριστεροί και οι συνοδοιπόροι τους το βρίσκουν σκόπιμο.

Βάλαμε τη λέξη αντίληψη σε εισαγωγικά, διότι οι αριστεροί γνωρίζουν άριστα ότι ουδείς φοιτητής που μεγαλώνει και ζει μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα πρόκειται να απορρίψει τον τρόπο ζωής και τις σχέσεις παραγωγής του καπιταλισμού επειδή θα του κόψουν δέκα δύσκολα μαθήματα από το πρόγραμμα σπουδών ή επειδή θα πάρει την βάση με μια κολεκτιβιστική αντιγραφή σε κάμποσα μαθήματα. Το μόνο αποτέλεσμα θα είναι να γίνει ακόμα πιο άβουλος και νωθρός, ξοδεύοντας ακόμα περισσότερο χρόνο στην υπερκατανάλωση καπιταλιστικών αγαθών και υπηρεσιών.

Ο πραγματικός σκοπός των αριστερών ήταν ανέκαθεν να φτιαχτεί ένα πανεπιστήμιο φιλικό γι αυτούς, δηλαδή παρακμιακό, μη ανταγωνιστικό επιστημονικά, στο οποίο η δογματική αμπελοφιλοσοφία και ο φοιτητικός συνδικαλισμός να είναι μέτρο «αριστείας», αντί για την επιστημονική ευρωστία και την παραγωγή εκπαιδευτικού και επιστημονικού έργου.

Οι πρακτικές με τις οποίες οι καλά οργανωμένες μικρές αριστερές μειοψηφίες επιτυγχάνουν τους στόχους τους μέσα στα ακαδημαϊκά ιδρύματα, εκμεταλλευόμενες την παθητικότητα και την μαλθακότητα της πλειοψηφίας των φοιτητών, είναι οι τραμπουκισμοί, οι στημένες συνελεύσεις, οι καταλήψεις και η μετατροπή των χώρων των πανεπιστημίων σε τεκέδες βαμμένους με συνθήματα και γεμάτους σπασμένα αντικείμενα. Έτσι ο φοιτητής όχι μόνο καταλαβαίνει τι θα αντιμετωπίσει αν αντισταθεί στην αριστερή πανούκλα, αλλά και αντιλαμβάνεται σταδιακά ότι η αριστερή δυσωδία φθάνει μέχρι τα ανώτατα κλιμάκια του πανεπιστημίου υπό την κάλυψη της οποιασδήποτε αστικής κυβέρνησης, είτε δεξιάς είτε σοσιαλδημοκρατικής…

Είναι προφανές σε κάθε αντικειμενικό παρατηρητή, ότι τα αστικά κόμματα είτε ως κυβερνήσεις, είτε μέσω των φοιτητικών τους παρατάξεων όχι μόνο ανέχονται αλλά και επιτείνουν την αριστερή παρακμή στα ακαδημαϊκά ιδρύματα. Ο λόγος είναι προφανής. Η αριστερή δυσωδία στην δημόσια εκπαίδευση επιταχύνει τον οριστικό της θάνατο προς όφελος της ιδιωτικής. Όσο καταστρέφονται και αποδομούνται τα δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα από τους πλιατσικολόγους της αριστεράς, τόσο αυτά αποξενώνονται από την μέση λαϊκή οικογένεια και καταδικάζονται στην συνείδηση του απλού εργαζόμενου πολίτη, ο οποίος εξωθείται από τους φιλελεύθερους, να δει την ιδιωτική εκπαίδευση ως σωτηρία. Κάθε φορά που κλείνει για οποιοδήποτε λόγο ένα δημόσιο σχολείο, γελάνε χαιρέκακα τα αφεντικά και περιμένουν στην γωνία με δάνεια και ψεύτικους τίτλους σπουδών να πουλήσουν ελπίδα. Αυτός είναι ο λόγος που τόσο οι φιλελεύθεροι πολιτικοί όσο και οι κομματικοί τους υπηρέτες στις φοιτητικές παρατάξεις, αφήνουν τα πανεπιστήμια στο έλεος των μαρξιστών. Το αποτέλεσμα της δράσης των αριστερών λακέδων του αστικού κράτους θα είναι να καταργηθεί σταδιακά πλήρως η δημόσια εκπαίδευση!

Ακριβώς όπως συμβαίνει σε όλο το δημόσιο τομέα, έτσι και στην εκπαίδευση, η παράδοση της λαϊκής περιουσίας στα νύχια των μαρξιστών είναι η αιτία του ξεπουλήματός της στους καπιταλιστές. Όταν οι αριστεροί ολοκληρώσουν την βρώμικη δουλειά για λογαριασμό του φιλελεύθερου κράτους, όσοι είναι περισσότερο δουλικοί θα ανταμειφθούν από τα αφεντικά ενώ οι άλλοι θα πεταχτούν στον σκουπιδοτενεκέ μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες. Αυτό που θα μείνει θα είναι το ταξικό τερατούργημα της πλήρως ιδιωτικοποιημένης εκπαίδευσης, όπου οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα φθάσουν μέχρι και να εκπορνεύονται καθολικά για να καλύψουν τα φοιτητικά έξοδα ή δάνεια, όπως ήδη έχει αρχίσει να συμβαίνει σε όλο τον «δυτικό» κόσμο (συμπεριλαμβανομένης και της ανατολικής Ευρώπης) και φυσικά και στην χώρα μας.

Το ίδιο ακριβώς μοτίβο επαναλαμβάνεται και στην δευτεροβάθμια και στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Το κράτος των αφεντικών συνειδητοποίησε ότι η υποχρηματοδότηση της δημόσιας εκπαίδευσης, ο εκπαιδευτικός αφελληνισμός και η εγκαθίδρυση ενός πλήρως αντιεκπαιδευτικού για τους μαθητές και αντιεπαγγελματικού για τους εκπαιδευτικούς συστήματος δημόσιας «παιδείας», δεν ήταν αρκετά για να διαλύσουν την δημόσια εκπαίδευση καθώς η ιδιωτική κατρακυλούσε μόνη της στον βόθρο εξαιτίας της αναξιοπιστίας της και της αισχροκέρδειάς της!

Τότε είδαν στους πολλαπλώς εκμεταλλευόμενους από τα αφεντικά μετανάστες, το εργαλείο για την πλήρη απαξίωση της δημόσιας εκπαίδευσης. Το όχημα για την άλωση της εθνικής και δημόσιας παιδείας ήταν και είναι φυσικά οι αριστεροί λακέδες της νέας τάξης. Μαθητές με πολύ διαφορετικό οικογενειακό πολιτιστικό υπόβαθρο, χωρίς καμία γνώση της ελληνικής γλώσσας και συχνά προερχόμενοι από λαούς με βαθύ εθνικό μίσος για τους Έλληνες, όπως πχ οι Αλβανοί, κατέλαβαν θα λέγαμε τα ήδη κορεσμένα από μαθητές ελληνικά σχολεία.

Ως πρόσχημα χρησιμοποιήθηκε το λανθασμένο ερώτημα: «μα καλά αυτά τα παιδιά δεν δικαιούνται να πάνε σχολείο;». Για να εκμαιεύσουν την αυτονόητη απάντηση «μα φυσικά και όλα τα παιδιά, ανεξαρτήτως φυλής και ταξικής προέλευσης δικαιούνται ίσες εκπαιδευτικές ευκαιρίες και δυνατότητες».

Όμως η απάτη της συστημικής αριστεράς βρίσκεται ακριβώς στο ότι ρωτάει τα λάθος ερωτήματα για να εκμαιεύσει τις επιθυμητές γι αυτήν απαντήσεις. Το ορθό ερώτημα είναι: «έχει το ελληνικό κράτος την δυνατότητα ή την υποχρέωση να παρέχει εκπαίδευση στους παρανόμως εισερχόμενους κατά εκατοντάδες χιλιάδες εποίκους;». Η απάντηση τότε που προκύπτει αβίαστα είναι ότι: «όχι, ούτε έχει την υποχρέωση αλλά ούτε και μπορεί».

Πέρα από την εκπαιδευτική υποβάθμιση που προκαλεί ο συνωστισμός σε αίθουσες των 28 παιδιών μαθητών που βρίσκονται γνωστικά και πολιτιστικά κυριολεκτικά σε διαφορετικούς κόσμους, είναι φανερό ότι το πολυπολιτισμικό μοντέλο εκπαίδευσης των αριστερών λακέδων δεν στοχεύει στην ενσωμάτωση των αλλοδαπών στην ελληνική εκπαίδευση, αλλά αντίθετα στοχεύει στον ολοκληρωτικό μετασχηματισμό της ελληνικής εκπαίδευσης σε πολυπολιτισμική ώστε να ενταχθούν στο εκπαιδευτικό σύστημα οι αφροασιάτες μουσουλμάνοι μαθητές που για βιολογικούς και πολιτιστικούς λόγους είναι στατιστικά αδύνατον να «ελληνοποιηθούν»… Τρανές αποδείξεις οι αθίγγανοι που δεν έχουν ενταχθεί από τότε που εποίκισαν τη χώρα και φυσικά οι Αλβανοί (πλην ελαχίστων αξιέπαινων εξαιρέσεων που είναι συνήθως καθολικοί στο θρήσκευμα) οι οποίοι δεν ξεχνούν ποτέ το εθνικό τους μίσος για οτιδήποτε Ελληνικό, καθώς στην χώρα μας είναι αντιφασίστες αλλά στη δική τους «ναζί»…

Επομένως πέρα από την οικονομική γενοκτονία των Ελλήνων από τα μεγαλοαστικά αφεντικά έχουμε και τον ψυχοπνευματικό αφελληνισμό των Ελλήνων από το πολυπολιτισμικό σύστημα εκπαίδευσης που εγκαθιδρύεται από το αστικό κράτος.

Τελειώνοντας να τονίσουμε ότι είναι ντροπή, από άτομα που θέλουν να αποκαλούνται Εθνικιστές ή συναγωνιστές, να στοχοποιούν γι αυτήν την κατάσταση τους ανήλικους αλλοδαπούς μαθητές που δυστυχώς η παγκόσμια νέα τάξη μετέτρεψε σε κοινωνικούς παρίες. Όλα τα παιδιά του κόσμου είναι αγαπητά σε εμάς και ο εχθρός είναι τα ντόπια και ξένα αφεντικά και οι αριστεροί λακέδες τους που προσπαθούν να φέρουν αντιμέτωπους τους λαούς μεταξύ τους.

Η μόνη ορθή λύση για όσο διάστημα τα παιδιά των εποίκων μείνουν στην χώρα μας, είναι να εκπαιδεύονται στην γλώσσα τους και με ένα πρόγραμμα σπουδών προσαρμοσμένο στις εκπαιδευτικές και πολιτιστικές ανάγκες τους σε διαφορετικά σχολεία από τα ελληνόπουλα. Αν το κράτος δεν έχει χρήματα γι αυτό, μπορεί κάλλιστα να εθνικοποιήσει τις περιουσίες των μελών του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ και φυσικά της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ που κόπτονται για την παραμονή των εποίκων στα hot spots, αντί για την άμεση απέλασή τους όπως προτείνουμε εμείς.

Εμάς η θέση μας είναι ξεκάθαρη. Απαιτούμε μια ενιαία, μόνο δημόσια και μόνο ελληνική παιδεία, μόνο για τους Έλληνες και τους Ευρωπαϊκής καταγωγής πολίτες που είναι πάντα καλοδεχούμενοι.

Εθνικά, Αντιμαρξιστικά, Σοσιαλιστικά

Advertisements

Αφήστε ένα σχόλιο

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s