«Ιστορίες περιπέτειας για το βράδυ»…

…και για τους παιδικούς εγκεφάλους. Το 2010 κυκλοφόρησε ένα εικονογραφημένο βιβλίο από τις εκδόσεις Τζιαμπίρης-Πυραμίδα με τον τίτλο που δίνεται και στο άρθρο. Ως εδώ καλά, μόνο που ο τρόμος -κυριολεκτικά- ξεκινά στην ιστορία «Η μαϊμού και η χελώνα». Αρχικά σάς παραθέτουμε τις εικόνες με το εξώφυλλο, τη σελίδα με τα credits και την ίδια την ιστορία, όπως αυτές αναρτήθηκαν σε σχετική ανάρτηση στη σελίδα Έγκυος και Νέα Μαμά στο Facebook.

13507110_1048377471915940_979268998369681049_n

13439069_1048377505249270_8980778647731754032_n

13506990_1048377371915950_4099136404968963296_n

13524409_1048377401915947_4645776723146708942_n

13528652_1048377438582610_3240539737102231171_n

Τώρα, λοιπόν, που διαβάσατε όλοι την ιστορία, ας πάμε και στα παρελκόμενα, μιας και τα διδάγματα του παραμυθιού αυτού είναι αυτονόητα και τα καταλαβαίνουν ακόμη και οι ψυχικά ασθενείς που θα διασκεδάσουν στο διάβασμα αυτού του εκτρώματος.

Όταν διαδόθηκε αρχικά αυτή ιστορία και μετά το πρώτο κύμα κατακραυγής, ο εκδοτικός οίκος, σε ανακοίνωσή του, ισχυρίστηκε ότι ζήτησε την ανάκληση της κυκλοφορίας τού βιβλίου και ότι κατέστρεψαν όσα αντίτυπα τούς επιστράφηκαν. Διαβάζουμε, λοιπόν, στην ανακοίνωση της Πυραμίδας τα εξής:

«Υπηρετώντας για περισσότερα από 30 χρόνια το παιδικό βιβλίο και έχοντας πάντα στο μυαλό μας την ανάγκη δημιουργίας ιστοριών και ηρώων που εξυπηρετούν τη ψυχαγωγία και την εκπαίδευση των μικρών μας φίλων, οφείλουμε να ζητήσουμε συγγνώμη για τις ατυχείς ιστορίες που υπήρχαν στο βιβλίο «Ιστορίες περιπέτειας για το βράδυ» και δεν εντοπίστηκαν έγκαιρα από τα άτομα που εργάζονταν στο τμήμα της επιμέλειας των Εκδόσεών μας.

Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι το συγκεκριμένο βιβλίο είχε εκδοθεί το 2010 και αμέσως το ίδιο έτος -μόλις εντοπίστηκε η εν λόγω ιστορία- δόθηκε εντολή σε όλα τα συνεργαζόμενα βιβλιοπωλεία να αποσυρθεί το βιβλίο από τα ράφια και τους καταλόγους και η πλειονότητα τους έχει ήδη αποσυρθεί ενώ το οποιοδήποτε απόθεμα από αυτά καταστράφηκε. Ως εκ τούτου από το έτος 2011 το συγκεκριμένο βιβλίο δε βρίσκεται στον κατάλογο του εκδοτικού μας οίκου και δε διανέμεται στα βιβλιοπωλεία. Υπήρχαν, όμως, προφανώς κάποια εναπομείναντα αντίτυπα τα οποία εκ παραδρομής δεν αποσύρθηκαν και προκάλεσαν την αναστάτωση αυτή σε γονείς και παιδιά.

Σας ευχαριστούμε για τα σχόλια και τις επισημάνσεις σας.

Μας βοηθούν να γίνουμε καλύτεροι.

Με εκτίμηση,

Εκδόσεις Τζιαμπίρης-Πυραμίδα» Πηγή

Εκτός του ότι στη σελίδα τού εκδοτικού οίκου στο Facebook αναρτήθηκε μια φωτογραφία απ’τον κατάλογό τους τον Ιανουάριο τού 2014 με το σχόλιο «Το βιβλίο διαφημιζόταν στον κατάλογο της ιστοσελίδας σας ακόμα και τον Ιανουάριο του 2014. Πως ισχυριζεστε ότι είχε αποσυρθεί / καταστραφεί 3-4 χρόνια ενωρίτερα; Στο επάνω μέρος δεξιά η ημερομηνία αναγράφει 27 Ιανουαρίου 2014!», θα μείνω σε τρία άλλα ζητήματα που μου έχουν κινήσει έντονα την περιέργεια σχετικά με το εν λόγω βιβλίο, αλλά και με τον εκδοτικό οίκο.

Κατ’αρχάς, θεωρώ επιεικώς κατάπτυστο το γεγονός ότι χαρακτηρίζουν τις επίμαχες ιστορίες όπως αυτή που αναφέραμε ως απλώς «ατυχείς» και δεν καταδίκασαν δημοσίως τον παράφρονα που τις έγραψε; Δεύτερον, πώς ισχυρίζονται ότι οι εν λόγω ιστορίες απλώς «δεν εντοπίστηκαν έγκαιρα από τα άτομα που εργάζονται στο τμήμα της επιμέλειας»; Δεν πρόκειται για κάποιο ορθογραφικό ή τυπογραφικό λάθος που μπορεί να μην παρατηρήσει ο οποιοσδήποτε, αλλά για μια ολόκληρη σειρά διαστροφών. Πώς διαφεύγει της προσοχής κάποιου μια ιστορία που προάγει τον κανιβαλισμό, τη στυγνή δολοφονία και την εξαπάτηση που οδηγεί σε μαζικό θάνατο; Ή οι κύριοι υπεύθυνοι του εκδοτικού οίκου θέλουν να μας πείσουν ότι πρώτα εκδίδονται τα βιβλία τους και μετά τα διαβάζουν; Ασφαλώς και δεν το πιστεύει κανείς αυτό. Το πιο πιθανό είναι να διαβάστηκε και να πήρε κάθε έγκριση από κάθε υπεύθυνο.

Επιπλέον, για όσους δεν γνωρίζουν, για τα βιβλία που απευθύνονται σε παιδιά απαιτείται έλεγχος και έγκριση αρμόδιων εκπαιδευτικών που εργάζονται στο Υπουργείο Παιδείας. Σε αυτή την περίπτωση τρία είναι τα τινά. Είτε οι εν λόγω αρμόδιοι εκπαιδευτικοί δίνουν την έγκρισή τους για οτιδήποτε, χωρίς να διαβάζουν ούτε μια αράδα από αυτό που τους στέλνεται· είτε οι αρμόδιοι κάνουν σωστά τη δουλειά τους αλλά ο εκδοτικός οίκος έχει κάποιο μέσον στο Υπουργείο και πήρε την άδεια για την έκδοση του βιβλίου, είτε οι αρμόδιοι εκπαιδευτικοί διάβασαν αυτή και οποιαδήποτε άλλη επιεικώς ακατάλληλη ιστορία και τη βρήκαν καθόλα κατάλληλη, το οποίο είναι και το χειρότερο και πιο επικίνδυνο ενδεχόμενο.

Και, πριν πει κανείς «Μα, δεν υπάρχουν κι άλλα παραμύθια που μιλούν για θάνατο;». Ασφαλώς, και μερικά παραδείγματα είναι η Κοκκινοσκουφίτσα, η Χιονάτη, ο λύκος και τα 7 κατσικάκια, τα τρία γουρουνάκια, και άλλα πολλά. Έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία, όμως και ο τρόπος με τον οποίο θα παρουσιαστεί ο θάνατος, και το δίδαγμα που θα μείνει από την ιστορία, και ο τρόπος που θα παρουσιαστούν οι «χαρακτήρες» και το αρχικό αίτιο-κίνητρο του αποτελέσματος.

Όταν πχ ο λύκος παρουσιάζεται σαν αιμοδιψής «κακός» που τρώει αθώα κοριτσάκια με τις γιαγιάδες τους και άλλα ζωάκια επειδή έτσι θέλει, ασφαλώς και μιλάμε για ένα είδος στοχοποίησης τού άγριου αυτού θηρευτή. Όταν, όμως, ο λύκος παρουσιαστεί σαν έναν άγριο θηρευτή που κυνηγάει για την επιβίωσή του και με τη σειρά τους οι άνθρωποι σκοτώνουν τους θηρευτές για να προστατεύσουν τα οικόσιτα ζώα τους ή τους συνανθρώπους τους, ο λύκος φαίνεται να κάνει απλώς ό,τι του «επιβάλλει» η φύση του.

Διαφορετικά, δεν έχει νόημα και η όλη διαδικασία του παραμυθιού, η οποία έχει ως σκοπό να μεταδώσει στα παιδιά κάποιες αξίες (ηθικές και κοινωνικές), διδάγματα που θα τα βοηθήσουν στη σωστή διαμόρφωση του χαρακτήρα τους και θα δώσει μια μικρή εικόνα της κοινωνίας στα παιδιά με τρόπο αλληγορικό.

Κάτι άλλο αξιοσημείωτο σχετικά με τον εν λόγω εκδοτικό οίκο είναι ο σημερινός τους κατάλογος. Σε αυτόν δεν περιέχεται το επίμαχο βιβλίο, αλλά έχει μια σημαντική «λεπτομέρεια». Ενώ η όλη καλλιτεχνική επιμέλεια έχει εμφανώς στο επίκεντρό της τους παιδικούς αναγνώστες και ενώ όλα σχεδόν τα βιβλία τους είναι παιδικά διαφόρων ηλικιών, συμπεριλαμβάνονται και κάποιες σειρές βιβλίων τύπου εγκυκλοπαίδειας με θέμα τη μαγειρική, την κηπουρική, τις δημοφιλέστερες ράτσες σκύλων και διάφορες παρόμοιες ασχολίες. Μαζί με αυτά, όμως, περιλαμβάνεται και η σειρά τριών τόμων «Κάμα Σούτρα». Ασφαλώς και η σεξουαλική αγωγή είναι απαραίτητη για τα παιδιά από κάποια ηλικία και πάνω, που θα βοηθήσει στην καλύτερη εξοικείωση με το σώμα τους, την πρόληψη στους κινδύνους και ούτω καθεξής, αλλά οι «69 στάσεις του Κάμα Σούτρα» σίγουρα δεν είναι κατάλληλο βιβλίο για ένα παιδί.

Για την ιστορία, προσωπικά σίγουρα θα αποφύγω την οποιαδήποτε έκδοση του εν λόγω οίκου για να είμαι σίγουρη. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν μπορεί οποιοσδήποτε άλλος οίκος να βγάλει οτιδήποτε παρόμοιο (αν όχι και χειρότερο) στο μέλλον, δεδομένου ότι κυκλοφορούν ακόμη και ταινίες πορνό με τα περισσότερα κλασικά παραμύθια, ως το πρώτο βήμα κατακρεουργισμού των παιδικών μας αναμνήσεων.

Σε άλλο άρθρο θα αναφερθώ σε διάφορες ταινίες και παιδικές σειρές κινουμένων σχεδίων που έτυχε να έχω παρακολουθήσει πρόσφατα και είναι βουτηγμένα στην αντίφα και τη νεοταξίτικη προπαγάνδα.

Εν κατακλείδι, η λύση για τους νέους γονείς είναι να ελέγχουν πρώτα οι ίδιοι τα παιδικά προγράμματα που θα παρακολουθήσουν τα παιδιά τους, να διαβάζουν τα παιδικά βιβλία και να γίνονται αυστηροί με τις παρέες που θα επιλέγουν τα παιδιά τους, διότι κάποιοι άλλοι γονείς είτε δεν θα είναι το ίδιο προσεκτικοί ή θα συμφωνούν με τέτοια πρότυπα.

Τέλος, θα πω το αυτονόητο, ότι με κάποιο βιβλίο σαν αυτό, μπορεί κάθε ένας από εμάς να κοιμάται ήσυχος ότι το παιδί του είναι ο επόμενος παράφρων που θα δολοφονήσει, θα κακοποιήσει ζώα, παιδιά και οποιονδήποτε άλλον αδύναμο. Ασφαλώς, θα βρεθούν και κάποιες εξίσου μιαρές προσωπικότητες στον «χώρο» που θα διασκεδάσουν με αυτή την ιστορία, οι οποίοι έτσι κι αλλιώς αρέσκονται στο να μεγαλώνουν το μικροσκοπικό Εγώ τους με την ιδέα ανθρώπων να καταπιέζονται και να βασανίζονται χωρίς λόγο (μόνο και μόνο επειδή πχ μπορεί να ανήκουν σε συγκεκριμένο χρώμα φυλής αλλά χωρίς να έχουν ενοχλήσει κανέναν), ή με το να βασανίζουν ζώα (όπως έχει γίνει στο παρελθόν ευρέως γνωστό για μέλος της Χρυσής Αυγής και άλλων που τάσσονται υπέρ των πειραμάτων σε ζώα, του κυνηγιού, των κυνομαχιών και οποιασδήποτε άλλης μορφής κακοποίησης), ή με το να ψάχνουν ανωτερότητα και κατωτερότητα μεταξύ των δύο φύλων ή μεταξύ των φυλών με ανεπιστημονικές μεθόδους, τη στιγμή που οι ίδιοι διέπονται από πάσης φύσεως συμπλέγματα κατωτερότητας και λοιπά σύνδρομα αλλά και παρόμοιες διαστροφές με αυτές της χελώνας.

Πενθεσίλεια

Advertisements

Αφήστε ένα σχόλιο

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s