Η αντιχριστιανική προπαγάνδα ως ανθελληνικό ιδεολόγημα.

Συναγωνίστριες και συναγωνιστές, αγαπητοί αναγνώστες. Το παρόν ιστολόγιο, καθώς θα έχετε αντιληφθεί, δεν έχει και δεν μπορεί να έχει καμία ιδεολογική σχέση με το χριστιανικό δόγμα το οποίο απορρίπτουμε· εκφράζει όμως σε μεγάλο βαθμό αντιλήψεις κοινές με τον χριστιανικό «μύθο», στον οποίο θα αναφερθούμε διεξοδικά, και ο οποίος αποτελεί τον στόχο της ανθελληνικής προπαγάνδας, όχι μόνο των Μαρξιστών, αλλά και των δήθεν Εθνικοσοσιαλιστών του «χώρου».

Αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με το θέμα διότι τον τελευταίο χρόνο -όπου επιτελείται μεθοδικά ο ισλαμικός εποικισμός της πατρίδας μας με Αφροασιάτες- έχει παρατηρηθεί μια ολομέτωπη επίθεση στον Χριστιανισμό από δήθεν Εθνικοσοσιαλιστές, δήθεν Εθνικούς κλπ. Φυσικά, ο συγχρονισμός της αντιχριστιανικής προπαγάνδας με την μισαλλόδοξη προσπάθεια της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ να κάμψει τις κοινωνικές αντιδράσεις και να επιβάλει παντού τον πολιτιστικό Μαρξισμό (κατάργηση εθνικής και θρησκευτικής διαπαιδαγώγησης, γάμος ομοφυλόφιλων, εκδόσεις σεξιστικών «παιδικών» βιβλίων κλπ) μόνο τυχαίος δεν είναι.

Ο χριστιανικός «μύθος»

Καταρχήν να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν κατηγορούμε -ούτε και θα το κάνουμε ποτέ- ως «ανθέλληνες» αυτούς που εκφράζουν τον σκεπτικισμό τους ή την πλήρη αντίθεσή τους στο χριστιανικό δόγμα. Αντίθετα, πολλοί καλοί συναγωνιστές απεχθάνονται τόσο το δόγμα όσο και την χριστιανική θεολογία, θεωρώντας τα ως ιουδαϊκής προέλευσης και υφής, ξένα προς τον ελληνικό τρόπο σκέψης. Σεβόμαστε αυτή τους την άποψη και δεν θα υπεισέλθουμε διεξοδικά σε θεολογικά θέματα, τα οποία δεν αποτελούν άλλωστε και το αντικείμενο μελέτης μας γενικότερα. Θα αναφέρουμε μόνο ότι ο Χριστιανισμός, όπως πολύ σωστά παρατηρεί ο Νίκος Βεργίδης στο βιβλίο του «Νέρων και Χριστός»1, είναι γραμμένος σε πολλές «στρώσεις», συχνά πλήρως αντιφατικές μεταξύ τους, οι οποίες σταδιακά μεταβαίνουν από ένα σύνολο σημιτικών δοξασιών στα σημερινά χριστιανικά δόγματα, όπως αυτά αποτυπώνονται στα επίσημα ευαγγέλια. Πολλά από τα ανεπίσημα ευαγγέλια, όσα δεν είναι πλαστά, αποτελούν τους κρίκους αυτής της αλυσίδας που συνδέει τις προχριστιανικές σημιτικές (όχι μόνο εβραϊκές) δοξασίες με την τελική μορφή του δόγματος.

Αυτή η μετάβαση δεν είναι τίποτα άλλο από μια καταγραφή της προσπάθειας του Χριστιανισμού να επιβιώσει, αφενός μεν πολεμώντας ιδεολογικά την ελληνική πατρώα θρησκεία που εξέφραζε μια άλλη -ανώτερη κατά την γνώμη μας- πνευματικότητα, και θρησκευτικά τον Ιουδαϊσμό, που αποτελούσε αντίπαλο δόγμα, αφετέρου δε προσπαθώντας να προσεταιριστεί κάθε φορά την εκάστοτε άρχουσα τάξη. Είναι γνωστοί και δεν αμφισβητούνται οι αναθεματισμοί εναντίον των Ελλήνων εθνικών, καθώς επίσης και ο βίαιος εκχριστιανισμός των Ελλήνων κατά τους πρώτους Βυζαντινούς χρόνους και πολλά άλλα. Είναι γεγονός ότι στη μεγάλη μάζα των Ελλήνων ο Χριστιανισμός επεβλήθη με ανείπωτη βιαιότητα, όμοια με των Μπολσεβίκων. Οι διώξεις που υπέστησαν οι Χριστιανοί κατά τη ρωμαϊκή περίοδο σε καμιά περίπτωση δεν είχαν τη μαζικότητα των διώξεων που υπέστησαν οι Εθνικοί από τους Χριστιανούς. Επίσης, ο σφοδρός αντιεβραϊσμός των Αγίων Πατέρων, των οποίων πολλοί αναθεματισμοί κατά των Εβραίων αποκρύπτονται για ευνόητους λόγους, οφείλεται ακριβώς στο μίσος και τον πόλεμο του εβραϊκού ιερατείου και της εβραϊκής άρχουσας τάξης απέναντι στους Χριστιανούς, τους οποίους θεωρούν ως αιρετικούς, «αποστάτες» κλπ, γι αυτό και οι αναθεματισμοί κατά των Εβραίων καταγράφονται κυρίως στις ανώτερες (μεταγενέστερες) «στρώσεις» των Χριστιανικών κειμένων (πχ Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, Άγιος Κοσμάς Αιτωλός κλπ).

Θα μπορούσαμε να δημοσιεύσουμε μια ολόκληρη σειρά άρθρων υπέρ ή κατά του Χριστιανικού δόγματος ως Εθνικοσοσιαλιστές, βασιζόμενοι σε διαφορετικές πηγές και κυρίως στις διαφορετικές «στρώσεις» του Χριστιανικού δόγματος. Αυτό όμως για εμάς δεν έχει καμία σημασία. Αξία για εμάς έχει ο χριστιανικός «μύθος». Ο «μύθος» στην προπαγάνδα είναι η κοινωνικοποιημένη ιδέα, δηλαδή είναι ο τρόπος με τον οποίο ο κάθε λαός βιώνει μια ιδέα ανάλογα με τη βιολογική του σύσταση. Για την ακρίβεια, είναι ο τρόπος με τον οποίο μια ιδέα, διαμορφωμένη από το φυλετικό υποσυνείδητο, εκφράζεται συλλογικά. Ο χριστιανικός μύθος είναι πλήρως εξελληνισμένος και δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, καθώς η φυλή διαμορφώνει μια ιδέα πολύ περισσότερο από όσο μια ιδέα μπορεί να επηρεάσει την εκδήλωση ή μη των φυλετικών χαρακτηριστικών. Η αντίθετη άποψη, δηλαδή ότι μια περιβαλλοντική επίδραση, όπως πχ μια θρησκεία, μπορεί να διαμορφώσει τη φυλετική συνείδηση ώστε αυτή να ομοιάζει με τη συνείδηση κάποιου άλλου λαού (πχ των Εβραίων) είναι βαθύτατα αντί-επιστημονική και φυσικά η πλέον αντί-εθνικοσοσιαλιστική.

Ο ελληνορθόδοξος χριστιανικός «μύθος» περιλαμβάνει υγιέστατα ιδεολογικά χαρακτηριστικά, όπως η πίστη γενικά σε μια ανώτερη δύναμη, η πίστη στην πατρίδα και στην οικογένεια και η «πεισματική» -ενάντια στους σημερινούς καιρούς- διατήρησή τους, καθώς και η πεποίθηση ότι αυτές (η πατρίδα και η οικογένεια) αποτελούν τον «πυρήνα» της ίδιας της φύσης του ανθρώπου, η κοινωνική αλληλεγγύη (δηλαδή ένας αντιμαρξιστικός σοσιαλισμός, αν και πολύ διαφορετικός από τον εθνικό σοσιαλισμό), η εγκράτεια, η οποία συντελεί στη σωματική και ψυχολογική σκληραγώγηση του ατόμου, η καταδίκη της ομοφυλοφιλίας και του έκλυτου βίου γενικότερα (άσχετα με το γεγονός ότι η Εκκλησία βρίθει από ομοφυλόφιλους και έκφυλους κληρικούς) και πολλά άλλα.

Δεν έχει καμία σημασία αν συχνά ο μύθος αντιβαίνει στο δόγμα! Αυτή ακριβώς είναι η ομορφιά του μύθου, ότι εκφράζει την φυλετική ψυχή, η οποία υποτάσσει κάθε ιδεολογία στις εξελικτικές της ανάγκες. Για παράδειγμα, το γεγονός ότι οι Αρχάγγελοι είναι προστάτες της πολεμικής αεροπορίας, η οποία αν χρειαστεί θα βομβαρδίσει ακόμα και κατοικημένες περιοχές, προφανώς και είναι αντιφατικό, όμως στην πράξη είναι απολύτως επιθυμητό οι πιλότοι μας να έχουν μια ψυχική σχέση με τον Θεό όταν καλούνται να πεθάνουν για την πατρίδα. Ας σημειώσουμε επ’ αυτού ότι ο Στάλιν, σε μια συνάντησή του με τον Τίτο, τον είχε επιπλήξει διότι ο Τίτο είχε αντικαταστήσει τα χριστιανικά σύμβολα στα διακριτικά των αξιωματικών με κομμουνιστικά. Ο Στάλιν τού είπε ότι αυτό ήταν μεγάλο λάθος διότι «σημασία δεν έχουν οι τύποι αλλά η ουσία», καθώς είχε παρατηρήσει πόσο θετική επίδραση είχαν τα χριστιανικά σύμβολα στην ψυχολογία των αξιωματικών.

Ο λαός πάντα βιώνει τον μύθο γνωρίζοντας ελάχιστα για το δόγμα, το οποίο συνήθως δεν τον ενδιαφέρει. Αυτό συμβαίνει σε κάθε κυρίαρχη ιδεολογία, και φυσικά και στην θρησκεία. Η ευλογία των όπλων ή η ευλογία των πολλών τέκνων είναι ευλογία για τον Εθνικοσοσιαλισμό. Δεν έχει σημασία που τα όπλα «χριστιανικότατα» θα σκοτώσουν άλλους ανθρώπους, ούτε ότι ο υπερπληθυσμός του πλανήτη θα φέρει αναγκαστικά τον πόλεμο για τους ζωτικούς πόρους μεταξύ των λαών. Σημασία έχει ότι προάγουν προπαγανδιστικά υγιείς συνήθειες μέσα στην φυλή μας και οφείλουμε να τα στηρίξουμε.

Ο Ελληνορθόδοξος «μύθος» έχει πολλά κοινά ιδεολογικά στοιχεία με τον Εθνικοσοσιαλισμό στον οποίο εμείς πιστεύουμε ακριβώς επειδή έχει πάρει μια τυπικά μη-χριστιανική, «φιλελεύθερη» κατά κάποιον τρόπο ως προς το δόγμα, μορφή. Φυσικά, υπάρχει και ο διεθνιστικός χριστιανισμός (που έχει ως βασική αρχή του το τσιτάτο «αδελφός σου είναι ο ομόθρησκος Χριστιανός, ανεξαρτήτως φυλετικής καταγωγής», το οποίο εξυπηρέτησε στην εγκαθίδρυση του Χριστιανισμού για αυτόν ακριβώς τον λόγο) και που λειτουργεί ως δεκανίκι του Μαρξισμού και τον οποίο πρέπει να πολεμήσουμε ανηλεώς μέχρι να εξαφανιστεί, αν και ούτως ή άλλως αυτή η διεθνιστική του μορφή δεν είναι η επικρατέστερη στην Ελλάδα.

Ο Δούρειος Ίππος του αντιχριστιανισμού

Τον τελευταίο χρόνο με το πρόσχημα της επίθεσης στο χριστιανικό δόγμα, τόσο κάποιοι του «χώρου», όσο και οι Μαρξιστές, ουσιαστικά επιτίθενται στον χριστιανικό μύθο προσπαθώντας να διαλύσουν το ελληνικό έθνος για το οποίο εκφράζουν απύθμενο μίσος, ίσως επειδή αυτό τους αφήνει στην αφάνεια.

Κάποιοι εξυψώνουν την μουσουλμανική θρησκεία, αναφέροντας μάλιστα και ρήσεις του δουλικού ορνιθοτρόφου Himmler υπέρ των μουσουλμάνων, ενώ άλλοι, που αρθρογραφούν νυχθημερόν κατά του χριστιανικού «σκοταδισμού», δεν έχουν γράψει ούτε μια λέξη κατά της θρησκείας της κλειτοριδεκτομής και της μαντίλας, δηλαδή κατά του διανοητικού εκτρώματος που αποκαλείται μουσουλμανική θρησκεία. Αν βλέπαμε να τηρείται μια στάση ανάλογη και απέναντι στο ισλαμικό σκοτάδι, ίσως να είχαμε άλλη άποψη γι αυτούς.

Όσον αφορά την συμμαχία του Γ’ Ράιχ με μουσουλμανικά κράτη και τον πολυεθνικό στρατό του Adolf Hitler στον οποίο έχουμε αναφερθεί εκτενώς, πρέπει να τονίσουμε ότι, ανεξάρτητα από όσα ειπώθηκαν από τους Γερμανούς για προπαγανδιστικούς λόγους, η ουσία είναι ότι οι Γερμανοί εκμεταλλεύθηκαν άριστα το δικαιολογημένο μίσος πολλών μουσουλμανικών λαών για τους Άγγλους αποικιοκράτες αλλά και για τους Σοβιετικούς καταπιεστές. Φυσικά, οι Γερμανοί δεν είχαν κανέναν ενδοιασμό -ούτε μπορεί κανείς να τους κατηγορήσει γι’ αυτό όταν χυνόταν άσκοπα το καλύτερο Ευρωπαϊκό αίμα- να ταΐσουν τους μουσουλμάνους, τους Ινδούς, τους Ασιάτες και τους Αφρικανούς στα Αγγλοαμερικανικά και Σοβιετικά κανόνια! Όσα αναφέρουμε φυσικά είναι γνωστά σε όλους και τα κατανοεί κάθε λογικός άνθρωπος. Οι μόνοι που δείχνουν να τα αγνοούν είναι αυτοί που προσπαθούν να παρουσιάσουν τον Εθνικοσοσιαλισμό ως μια «πανθρησκεία», στην οποία χωράνε όλοι με τον ίδιο τρόπο…

Την στιγμή, λοιπόν, που η Ελλάδα εποικίζεται βίαια από το καθεστώς με ορδές πεινασμένων, άρρωστων και φανατισμένων Αφροασιατών, κάποιοι προσπαθούν να διαιρέσουν τον εθνικιστικό χώρο αλλά και τον ελληνικό λαό γενικότερα σε Εθνικούς και Χριστιανούς! Ενώ οι έποικοι, οι οποίοι κατευθύνονται από ένα ενιαίο δίκτυο διακίνησης και παροχής ασύλου, συνασπίζονται -παρά τις επιφανειακές διαφορές τους- κάτω από μια σημαία, αυτή του Ισλάμ, και ετοιμάζονται να σκοτώσουν, να βιάσουν και να λεηλατήσουν όσο περισσότερο μπορούν για να ικανοποιήσουν όλα τα ψυχολογικά απωθημένα που τους δημιούργησαν οι βιολογικά, οικονομικά και πολιτιστικά κατώτερες κοινωνίες στις οποίες ανατράφηκαν, κάποιοι προσπαθούν να μας φέρουν αντιμέτωπους με τους Ορθόδοξους Έλληνες αδερφούς μας. Ευτυχώς, γνωρίζουμε ότι έχουν μηδενική απήχηση στον «χώρο», όμως αποφασίσαμε να τους εκθέσουμε για να μην νομίζουν ότι δεν έχουμε αντιληφθεί τους σκοπούς τους.

Είναι άλλο πράγμα η φιλοσοφική και ιδεολογική αντίθεση στον Χριστιανισμό και άλλο πράγμα ο αντιχριστιανικός προπαγανδιστικός οχετός που έχουν εξαπολύσει οι παραφυάδες του καθεστώτος στον «χώρο», είτε μέσα από ιστολόγια είτε μέσα από σελίδες κοινωνικής διαδικτύωσης. Ακόμα χειρότερη είναι η επίθεση στον μύθο του Χριστιανισμού, καθώς αυτή στοχεύει ευθέως την πνευματική, ψυχική και κυρίως φυλετική υπόσταση του Ελληνισμού!

Είμαστε από τους πρώτους που άσκησαν δριμύτατη κριτική στην υποκρισία αυτών που επικαλούνται το τρίπτυχο «Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια» για να γεμίζουν την τσέπη τους και να χορτάσουν τις φιλήδονες ορέξεις τους, αλλά ουδέποτε κατακρίναμε αυτό καθαυτό το τρίπτυχο το οποίο βάλλεται σήμερα από τους πολιτιστικούς Μαρξιστές και τα δεκανίκια τους με το πρόσχημα της αντίδρασης στον «σκοταδισμό» του Χριστιανισμού. Πιστεύουμε ότι αυτό το άρθρο προστίθεται σε μια σειρά άλλων άρθρων από τα οποία εύκολα αντιλαμβάνεται κάποιος την ανύπαρκτη ιδεολογική μας σχέση με άλλα ιστολόγια τα οποία χρησιμοποιούν την ίδια ορολογία μ’ εμας.

1 Αυτό το βιβλίο αποτελεί μια πλήρως αποτυχημένη κατά την άποψή μας απόπειρα να εδραιώσει ο Βεργίδης την άποψη ότι ο Χριστιανισμός ήταν δημιούργημα της ρωμαϊκής άρχουσας τάξης.

Advertisements

Αφήστε ένα σχόλιο

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s