Κομμουνιστικά εγκλήματα στην Ελλάδα (ΚΚΕ,ΕΑΜ,ΕΛΑΣ,ΟΠΛΑ,ΕΠΟΝ).

«Τους διέταζα να γδυθούν κι ύστερα τους έβαζα να γονατίσουν στο χώμα και να σκύψουν το κεφάλι πάνω σε μεγάλες πέτρες, που είχα αραδιάσει έξω από τα Διυλιστήρια της Ούλεν. Τότε έπαιρνα ένα τσεκούρι και τους έδινα μια τσεκουριά πίσω στο κεφάλι και αν δεν τους αποτελείωνα με την πρώτη, τους έδινα και δεύτερη και τρίτη, ώσπου “να τα βροντήξουν”… Άλλα παλικάρια, όπως ο Τζογανάκος και ο Μακαρόνας, τους έδιναν κάμποσες μαχαιριές στην καρδιά και κατόπιν ερχόταν αλλουνού η σειρά. Όταν κουραζόμουν, έπαιρνε άλλος τη θέση μου…». (Στέφανος Λιόλιος, δήμιος του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ)


«Στην περιφέρεια Κονίτσης εκτελούσαν κατά ομάδες πολίτες, μητέρες, γέροντες, παπάδες, ως δήθεν “πράκτορες του μοναρχοφασισμού”. Ο κόσμος έτρεμε, ακούγοντας το όνομα “πράκτωρ”. Αλίμονο σ’εκείνον που θα είχε την τύχη να του πέσει τέτοιος χαρακτηρισμός. Και τέτοιους χαρακτηρισμούς ήταν εύκολα να κάμει και ο πιο άξεστος συμμορίτης και διά μόνο τον λόγο, ότι κάποιος του αρνήθηκε να δώσει το ζώο ή ένα κομμάτι ψωμί… Από μερικά κομματικά μέλη άκουσα, μου ήλθε στα αυτιά μου, μια φοβερή είδησις. Πως κάτι παιδιά του Παιδομαζώματος από τη Ρουμανία, εστάλησαν να πολεμήσουν στην Ελλάδα!… Αισθάνθηκα τη μεγαλύτερη ντροπή! Συλλογιζόμουν το κατάντημά μας! Την ψευτιά μας! Την δολιότητα! Την απάτη! Την προδοσία! Την κακουργία και το έγκλημα! Γελάσαμε τους γονείς πως τα παιδιά θα “ζούσαν ευτυχισμένα, μακρυά από αεροπλάνα και πολέμους”! Και τώρα, μετά από έναν χρόνο “ανάπαυση” τα στέλναμε στον πόλεμο! Να πολεμήσουν εναντίον εκείνων που όφειλαν να σέβονται! Σκέφθηκα, ότι δεν είχαμε ούτε μιας δεκάρας φιλότιμο! Διότι αν είχαν έστω και μιας δεκάρας φιλότιμο εκείνοι που διέπραξαν τέτοιο ανοσιούργημα, έπρεπε να πέσουν στον Δούναβη να ξεπλύνουν την ντροπή και το αίσχος απ’ το κατάντημά τους! Αλλά που ντροπή!» (Γεώργιος Μανούκας, εκ των υπευθύνων του Παιδομαζώματος)


«Σκότωναν φτωχές γυναικούλες γιατί έπλεναν ρούχα Ιταλών ή Γερμανών στρατιωτών. Θανάσιμο έγκλημα, επαίσχυντη αντιπατριωτική πράξη. Από πόσο πατριωτικό πάθος θα φλέγονταν αυτός ο λεβέντης για να σκοτώσει μια μάνα που έπλενε ρούχα για ένα κομμάτι ψωμί για τα παιδιά της. Σκότωσαν εργάτες γιατί δούλευαν σε γερμανικές επιχειρήσεις. Στους ομαδικούς τάφους που άνοιξαν στο Περιστέρι, μπροστά στην αντιπροσωπεία των αγγλικών εργατικών συνδικάτων όλα τα πτώματα φορούσαν μπαλωμένα κουρέλια και τα χέρια τους ήταν χέρια εργατών… Σκότωσαν γυναίκες γιατί από την πείνα ή για να σώσουν τα παιδιά τους δόθηκαν για μια πανιότα ή για μια κονσέρβα σε Ιταλούς ή Γερμανούς στρατιώτες… Χιλιάδες αθώοι ανύποπτοι άνθρωποι σφαγιάσθηκαν δίχως να ξέρουν γιατί, ούτε αυτοί ούτε εκείνοι που εν ψυχρώ τους εκτελούσαν. Ολόκληρες οικογένειες έχουν ξεκληριστεί με το πρόσχημα της συνεργασίας με τον εχθρό, ενώ στην πραγματικότητα κρύβονταν πίσω απ’ αυτά οικογενειακά ή προσωπικά μίση… Δρούσε ακόμα στις πόλεις για λογαριασμό του ΕΑΜ και η ΟΠΛΑ. Πρόκειται για τους φονιάδες που χρησιμοποιούσε το ΚΚΕ στην Κατοχή… Αυτήν την ηρωική πλευρά του “Εθνικού Έπους”, ίσως από μετριοφροσύνη δεν την αναφέρουν στους πανηγυρισμούς της Εθνικής Αντίστασης!». (Άγις Στίνας, παλαιό στέλεχος και βουλευτής του ΚΚΕ)

Συνεχίστε να διαβάζετε το Κομμουνιστικά εγκλήματα στην Ελλάδα (ΚΚΕ,ΕΑΜ,ΕΛΑΣ,ΟΠΛΑ,ΕΠΟΝ)..

Η αντιχιτλερική αντίσταση μέσα από την Γερμανική Συντηρητική Επανάσταση. (Μέρος Γ’)

Gregor και Otto Strasser

Οι αδερφοί Strasser ήταν η ηγέτες της αντιχιτλερικής αντιπολίτευσης, προσφέροντας μια εναλλακτική μορφή του Εθνικοσοσιαλισμού, η οποία ισχυριζόντουσαν ότι διατηρούσε το αρχικό επαναστατικό πρόγραμμα του ΝSDAP. Ενώ ο Gregor έμεινε στο NSDAP, έχοντας πολλούς προσωπικούς του οπαδούς, ελπίζοντας να μεταμορφώσει το κόμμα, ο Otto έφυγε νωρίς και σχημάτισε την Ένωση Επαναστατών Εθνικοσοσιαλιστών.

Ο Otto, ο οποίος είχε τραυματιστεί σοβαρά στην πρώτη γραμμή του μετώπου και είχε παρασημοφορηθεί κατά τον Α’ ΠΠ, ήταν μεν σοσιαλιστής αλλά ήταν αηδιασμένος από τον αντεθνικό Μαρξισμό των κομμουνιστών όπως ο Kurt Eisner. Κατά συνέπεια κατατάχθηκε στα Freikorps για να πολεμήσει τους κομμουνιστές στην Βαυαρία. Ο Gregor, επίσης διακεκριμένος για την στρατιωτική του υπηρεσία στον Α’ ΠΠ, σχημάτισε το δικό του τρομερό Freikorp και έγινε μια επιφανής προσωπικότητα στην Κάτω Βαυαρία. Είναι λάθος να συμπεράνουμε ότι όλοι όσοι κατατάχθηκαν στα Freikorps εναντίον των μπολσεβίκων ήταν δεξιοί μιλιταριστές. Πολλοί ήταν σοσιαλιστές. Ο Otto εντάχθηκε στο Γερμανικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, το οποίο διακρίθηκε κατά την αντίσταση στην κομμουνιστική εξέγερση.8 Δέχθηκε επίθεση από την αριστερά για τον πατριωτισμό του και από την Δεξιά για τον σοσιαλισμό του, και έτσι αποχώρησε από το Σοσιαλιστικό Κόμμα.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Η αντιχιτλερική αντίσταση μέσα από την Γερμανική Συντηρητική Επανάσταση. (Μέρος Γ’).