Hanna Reitsch: Πετώντας για τον Führer της και την Γερμανία.

Της Πενθεσίλειας

Γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1912 στη Σιλεσία. Ήταν Γερμανίδα πιλότος και η μόνη γυναίκα που παρασημοφορήθηκε με τον Σιδηρούν Σταυρό Πρώτης Τάξεως και το Έμβλημα των Πιλότων/ Παρατηρητών της Lufwaffe με τα Χρυσά Διαμάντια. Επίσης ήταν η πρώτη γυναίκα πιλότος που πέταξε δοκιμαστικά ελικόπτερο. Έσπασε παραπάνω από σαράντα αεροπορικά υψομετρικά ρεκόρ και ρεκόρ αντοχής κατά τη διάρκεια της καριέρας της, κάποια εκ των οποίων ίσχυαν μέχρι το 2012. Αποφοίτησε από τη Σχολή Οικοκυρικών του Rendsburg κι έπειτα εγγράφηκε στη σχολή ανεμοπορίας του Grunau. Έπειτα, εγγράφηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βερολίνου (1932) προκειμένου να γίνει ένα είδος γιατρού-ιεραποστόλου και έτσι εγγράφηκε στη σχολή ερασιτεχνών αεροπόρων των Γερμανικών Ταχυδρομείων στο Staaken.

Το 1933 ο Wolf Hirth (κατασκευαστής και πιλότος ανεμοπτέρων και υδροπλάνων) της προσφέρει μια θέση πιλότου, κι εκείνη εγκαταλείπει την Ιατρική, ενώ σύντομα κέρδισε το αργυρό έμβλημα C της Διεθνούς Αεροναυτικής Ομοσπονδίας [Fédération Aéronautique Internationale (FAI)] το 1934 καθιστώντας την μία από τους καλύτερους πιλότους της χώρας. Το 1938 έγινε η πρώτη γυναίκα πιλότος που διέσχισε τις Άλπεις με ανεμόπτερο. Το 1937 ο Ernst Udet, ένας από τους βασικούς αναδιοργανωτές της Luftewaffe και διακεκριμένος πιλότος, την καλεί στο επίσημο πεδίο δοκιμών της Πολεμικής Αεροπορίας στο αεροδρόμιο Rechlin-Lärz. Ήταν μία από τους πρώτους πιλότους-δοκιμαστές στο πρόγραμμα ανάπτυξης των αεροσκαφών Junkers Ju 87 (τα πασίγνωστα Stuka – Sturzkampfbomber). Ήταν μία από τους ελάχιστους -και μοναδική γυναίκα- που πέταξαν το πρωτότυπο του πρώτου πλήρως ελεγχόμενου ελικοπτέρου “Focke-Achgelis Fa61” και το 1938 ήταν η μοναδική πιλότος που έκανε νυχτερινές πτήσεις με το εν λόγω ελικόπτερο μέσα στην Deutchlandhalle (έκθεση μηχανοκίνησης του Βερολίνου). Το 1939 ήταν η μοναδική πιλότος-δοκιμαστής όλων των πρωτότυπων αεροσκαφών για λογαριασμό της Luftwaffe, μεταξύ αυτών το πυραυλοκίνητο Messerschmitt Me 163, το πρώτο αεριοωθούμενο (τζετ) μαχητικό Messerschmitt Me 262 (το οποίο κατά τα τέλη του Πολέμου χρησιμοποιήθηκε και σαν βομβαρδιστικό), και άλλα.

Σε μια δοκιμαστική πτήση με ένα αεροσκάφος που αποτελούσε ειδική παραλλαγή του βομβαρδιστικού αεροσκάφους Dornier Do 17, το οποίο ήταν εφοδιασμένο με μεγάλες λεπίδες στις πτέρυγες για να κόβει τα συρματόσχοινα που συγκρατούσαν τα αερόστατα των αεροπορικών φραγμάτων, τα συρματόσχοινα προκάλεσαν φθορές στους έλικες και, από τις προσκρούσεις, σχεδόν έχασε τη μία πτέρυγα. Παρόλ’ αυτά κατάφερε, με εξαιρετική ψυχραιμία, να προσγειώσει σώα το σκάφος, ανάμεσα στα συρματόσχοινα. Σύντομα κέρδισε τον Σιδηρό Σταυρό Β’ Τάξεως και το δικαίωμα να φορά τα διακριτικά του πιλότου της Πολεμικής Αεροπορίας. Παρά το μικροκαμωμένο της ανάστημα (ύψος 1,58 και 35 κιλά) δοκίμασε το γιγαντιαίο ανεμόπτερο Messerschmitt 321 Gigant, το οποίο είχε εκπέτασμα πτερύγων 54 μέτρων, ύψος 9 μέτρων και ωφέλιμο φορτίο 18,2 τόνων. Χρειαζόταν προωθητικούς πυραύλους για την απογείωση, ενώ τα χειριστήριά του απαιτούσαν σημαντική μυική δύναμη από τον πιλότο. Το σκάφος χρησιμοποιήθηκε σε μεταφορικές επιχειρήσεις ανεφοδιασμού στην ΕΣΣΔ και στη Βόρεια Αφρική. Το 1940 ήταν αυτή που σχεδίασε τις πτήσεις των ανεμοπτέρων, με τα οποία οι άνδρες του Γερμανικού Μηχανικού μεταφέρθηκαν στις υπερδομές του βελγικού οχυρού Έμπεν Εμαέλ και αχρήστευσαν τα όργανα παρατήρησης και βολής των πυροβόλων του.

Όλα αυτά της απέφεραν την απονομή του βαθμού του Σμηναγού της Λουφτβάφφε και την απονομή του Σιδηρού Σταυρού Α΄ τάξεως από τον ίδιο τον Hitler τον Μάρτιο του 1941 (βλ. παρακάτω φωτογραφία). Κατά την πέμπτη της δοκιμή με το Me 163 συνετρίβη το αεροσκάφος και η ίδια τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι. Προτού καταρρεύσει, κατάφερε να γράψει την αναφορά της μέσα στο κοκπιτ του αεροσκάφους φοβούμενη ότι δεν θα επιζούσε. Μετά από πέντε μήνες νοσηλείας και σκληρή προπόνηση για να ξεπεράσει τις ζαλάδες και τους πονοκεφάλους της, επέστρεψε στη θέση της ως πιλότος-δοκιμαστής. Κατά τον χειμώνα των ετών 1943-1944, με την μεγάλη της εμπειρία στις προσγειώσεις με υψηλές ταχύτητες, ήταν η μόνη που κατάφερε να προσγειώσει ασφαλώς την λεγόμενη “ιπτάμενη βόμβα” (βλήμα V-1) και να επιζήσει, καταγράφοντας τις παρατηρήσεις της κατά την πτήση, βοηθώντας σημαντικά στη βελτίωση της πτήσης του εν λόγω βλήματος. Το συγκεκριμένο γεγονός παρουσιάζεται δραματικά στην ταινία Operation Crossbow (Επιχείρηση Σταυρωτό Βέλος). Ο Otto Skorzeny την θυμάται στην αυτοβιογραφία του να λέει για αυτά τα γεγονότα: «Δεν είμαστε τρελοί, ρισκάροντας τη ζωή μας για πλάκα… Είμαστε Γερμανοί με παθιασμένη αγάπη για την πατρίδα μας, και η δική μας ασφάλεια δεν είναι τίποτα για εμάς όταν διακυβεύονται η ευημερία και η ευτυχία της (πατρίδας). Άρα, φυσικά, είμαστε έτοιμοι να θυσιαστούμε εάν χρειαστεί!»

Scherl Bilderdienst Deutschlands Segelflieger auf der Rhön. Reichsluftsportführer Oberst Mahnke stattete gestern, den 27.8.36, den Segelfliegern auf der Wasserkuppe einen Besuch ab. Hier begrüßt er die bekannte Segelfliegerin Hanna Reitsch, die einzige weibliche Teilnehmerin des Wettbewerbs. 27.8.36 Bildber.: v.d.Becke 202-36 ADN/ZB-Archiv 12603-36 Hanna Reitsch beim Segelflug-Wettbewerb 1936 Bei ded deutschen Segelflug-Wettbewerb 1936 auf der Wasserkuppe in der Rhön war Hanna Reitsch (l.) die einzige weibliche Teilnehmerin. Hier wird sie vom "Reichsluftsportführer" Oberst Mahnke (r.) begrüßt. (27.8.36 - v.d. Becke)

Το 1945, μετά από την αποπομπή του Goering από την ηγεσία της Luftwaffe, ο Hitler κάλεσε τον Robert Ritter von Greim, που έμελλε να είναι ο μεγάλος έρωτας της ζωής της της Reitsch, ο οποίος τότε διοικούσε τον 6ο Αεροπορικό Στόλο, για να του αναθέσει την θέση του Goering. Ο μόνος τρόπος να μεταβεί στο πολιορκημένο Βερολίνο είναι από αέρος. Η Reitsch ανέλαβε την μεταφορά του συντρόφου της με ένα μικρό αναγνωριστικό αεροσκάφος της Luftwaffe τύπου Fieseler Fi-156 “Storch,” και μέσα στα πυρά που δέχτηκαν, κατάφερε να το προσγειώσει στο Tiergarten (το μεγαλύτερο πάρκο στο κέντρο του Βερολίνου). Ένα βλήμα τραυμάτισε σοβαρά τον Greim στο πόδι, αλλά ο Hitler του ανέθεσε έτσι κι αλλιώς την αρχηγεία της Luftwaffe, δίνοντάς του ρητή εντολή πρώτο του μέλημα να είναι η σύλληψη του Goering, μόλις του επιτρέψει η ανάρρωσή του να αναλάβει τα νέα του καθήκοντα, πλέον ως Στρατάρχης. Την έξοδο από το Βερολίνο αναλαμβάνει πάλι η Reitsch στις 28 Απριλίου, απρόθυμη να εγκαταλείψει τον Hitler, με ένα εκπαιδευτικό αεροσκάφος της Luftwaffe τύπου Arado Ar-96, το οποίο κατάφερε να απογειώσει από ένα κατεστραμμένο οδόστρωμα και με εκρήξεις βλημάτων γύρω της. Κατά την άφιξή τους στον προορισμό τους, μαθαίνουν για την αυτοκτονία του Hitler. Ο Greim συνελήφθη από τους Συμμάχους και αυτοκτόνησε στις 24 Μαΐου πιστεύοντας ότι ο Hitler τον είχε εξαπατήσει. Η Reitsch επίσης συνελήφθη και ανακρίθηκε από τους Συμμάχους στο ανακριτικό κέντρο του Oberursel, όπου την χαρακτήρισαν ως “υστερική.” Παρέμεινε κρατούμενη για 18 μήνες, και της προτάθηκε επανειλημμένως μετάβαση και άσυλο στις ΗΠΑ μαζί με την επιστημονική ομάδα του Werner von Braun (επιφανής Γερμανός φυσικός και μηχανικός με σημαντική συμβολή στη δημιουργία βαλλιστικών πυραύλων και πυραύλων μεταφοράς αστροναυτών στο διάστημα), αλλά η Reitsch αρνήθηκε κατηγορηματικά να εγκαταλείψει την πατρίδα της. Κατά τις ανακρίσεις τους, ο Greim και η Reitsch είπαν σχετικά με την αποχώρησή τους από το Καταφύγιο του Hitler “ήταν μια μαύρη ώρα, που δεν μπορούσαμε να πεθάνουμε στο πλευρό του Führer μας.” Η Reitsch προσέθεσε “Πρέπει όλοι να γονατίσουμε με σεβασμό και ευλάβεια μπροστά στον βωμό της Πατρίδος μας.” Όταν ερωτήθηκε τι ακριβώς εννοούσε, απάντησε “Το καταφύγιο του Führer στο Βερολίνο…” H Reitsch είχε γίνει πολλές φορές πρότυπο της Ναζιστικής προπαγάνδας, όχι μόνο λόγω των δεξιοτήτων της σε εκστρατείες δραστηριοποίησης των γυναικών, αλλά και λόγω της εμφάνισής της. Αποτέλεσε πολλές φορές κεντρικό πρόσωπο για το πρότυπο της Γερμανίδας στα φυλετικά χαρακτηριστικά του προσώπου και λόγω της φωτογένειάς της. Η ίδια ανέφερε στην αυτοβιογραφία της ότι δεν ενδιαφερόταν για την πολιτική και δεν είχε ασχοληθεί ποτέ με τα οικονομικά ζητήματα, αλλά δήλωσε φανατική θαυμάστρια του Adolf Hitler, δήλωση την οποία επανέλαβε μέχρι το τέλος της ζωής οποτεδήποτε δεχόταν ανάλογη ερώτηση, αλλά και κατά την ανάκρισή της από τους Συμμάχους.

Μετά την απελευθέρωσή της (Νοέμβριος 1946) εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Φρανκφούρτη. Μετά την άρση απαγόρευσης των πτήσεων σε Γερμανούς πιλότους, ξεκίνησε να πετά και σύντομα ξαναέγινε διάσημη πιλότος. Το 1951 εξέδωσε την αυτοβιογραφία της με τίτλο “Fliegen, Meine Liebe.” Στο βιβλίο παρουσιάζεται σαν απλή πατριώτισσα, παρόλο που ήταν πολλά περισσότερα. Δεν ασκεί καμία απολύτως κριτική στον Hitler ή στο Καθεστώς του, παρόλο που πολλοί λένε ότι πρόκειται για μια απλή «εκδήλωση επιλεκτικής μνήμης, εξορθολογισμού και άρνησης.» Ενδεχομένως, τελικά, να μην ήταν μια πιστή Ναζίστρια ως το τέλος της ζωής της και να ήταν απλώς μια πολύ περήφανη γυναίκα. Για όσους, τουλάχιστον, θέλουν να πιστεύουν το αντίθετο. «Ήμουν μια Γερμανίδα,» γράφει, «γνωστή ως πιλότος και ως κάποια η οποία έτρεφε διακαή λατρεία για την πατρίδα της και είχε κάνει το καθήκον της μέχρι τέλους. Δημιουργήθηκαν θρύλοι σχετικά με την τελευταία μου πτήση στο Βερολίνο. Μήπως και δεν είχα κρύψει κάπου μακριά τον Hitler;» Το 1962 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Γκάνα, όπου ίδρυσε τη δική της σχολή αεροπορίας. Το 1976 κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ πτήσης με ανεμόπτερο στις ΗΠΑ και το 1979 το κατέρριψε ξανά διασχίζοντας τα Απαλάχια όρη. Φυσικά, εδώ αξίζει να αναφέρουμε ότι τα ρεκόρ που κατέγραψε, οι πρωτοπορίες της και οι διακρίσεις δεν δεν αναφέρονται όλα στο συγκεκριμένο άρθρο, αλλά εδώ εξετάζουμε περισσότερο την πίστη της και όχι τόσο τα επαγγελματικά της κατορθώματα, γι’αυτό και αναφέρονται τα πιο σημαντικά. Η Reitsch έδωσε συνέντευξη και φωτογραφήθηκε πολλές φορές κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 70 στη Γερμανία από τον ερευνητή Αμερικανό φωτογράφο και δημοσιογράφο Ron Layther. Στο τέλος της τελευταίας της συνέντευξης του είπε «Όταν απελευθερώθηκα από τους Αμερικανούς διάβασα ένα βιβλίο του ιστορικού Trevor Roper, το «The last days of Hitler.» Σε κάποιο σημείο του βιβλίου, σαν μια κόκκινη γραμμή, αναφέρεται η αυτόπτης μαρτυρία της Hanna Reitsch σχετικά με τις τελευταίες μέρες στο καταφύγιο. Ποτές δεν είπα κάτι τέτοιο. Ποτέ δεν το έγραψα. Ποτέ δεν το υπέγραψα. Ήταν κάτι το οποίο εφευρέθηκε από εκείνους. Ο Hitler πέθανε με απόλυτη αξιοπρέπεια!» Επέστρεψε στην Φρανκφούρτη, όπου και πέθανε στις 24 Αυγούστου του 1979.

Ο Eric Brown, Βρετανός πιλότος που γνώριζε την Reitsch από πριν τον πόλεμο, δήλωσε ότι είχε λάβει ένα γράμμα από εκείνη λίγες ημέρες πριν τον θάνατό της, στο οποίο αναπολούσε την κοινή τους αγάπη για τις πτήσεις και τελείωνε με τη φράση “Όλα ξεκίνησαν στο Καταφύγιο και εκεί θα τελειώσουν,” ενδεχομένως αναφερόμενη στην κάψουλα υδροκυανίου που είχε κρατήσει από την τελευταία φορά που συνάντησε τον Hitler. Ο Hitler είχε δώσει από μία κάψουλα σε εκείνη και τον Greim σε περίπτωση που δεν κατάφερναν να φύγουν από το Βερολίνο και τους συνελάμβαναν οι Σύμμαχοι, κι έτσι το ζευγάρι φημολογείται ότι είχε κάνει μια συμφωνία να αυτοκτονήσουν σε τέτοιο ενδεχόμενο. Ο Brown υπέθεσε ότι η Reitsch είχε εκτελέσει το δικό της μέρος της συμφωνίας· παρόλα αυτά, δεν έγινε νεκροψία στο πτώμα της και ως επίσημη αιτία θανάτου της καταγράφηκε η καρδιακή προσβολή.

Πέθανε υπερήφανη για τον καιρό που έζησε δίπλα στον Hitler και τις υπηρεσίες που του προσέφερε· χαρακτηριστική δήλωσή της η εξής: «Και τι έχουμε πια στη Γερμανία; Μια χώρα τραπεζιτών και αυτοκινητοβιομηχανιών. Ακόμη και ο μεγάλος μας στρατός έχει μαλακώσει. Οι στρατιώτες μας αφήνουν γένια και αψηφούν τις εντολές. Δεν ντρέπομαι να πω ότι πίστεψα στον Εθνικοσοσιαλισμό. Ακόμη φοράω τον Σιδηρούν Σταυρό με τα διαμάντια που μου είχε δώσει ο Hitler. Αλλά σήμερα σε όλη τη Γερμανία δεν θα συναντήσεις ούτε ένα άτομο που ψήφισε τον Adolf Hitler για να πάρει την εξουσία… Πολλοί Γερμανοί νιώθουν ένοχοι για τον πόλεμο. Αλλά δεν εξηγούν την πραγματική ενοχή που νιώθουμε όλοι μας: Ότι χάσαμε.»

Θεωρείται μέχρι και σήμερα η καλύτερη πιλότος όλων των εποχών ανεξαρτήτως φύλου.

0_dfe87_37cd0624_orig

Advertisements

Αφήστε ένα σχόλιο

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s