Hanna Reitsch: Πετώντας για τον Führer της και την Γερμανία.

Της Πενθεσίλειας

Γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1912 στη Σιλεσία. Ήταν Γερμανίδα πιλότος και η μόνη γυναίκα που παρασημοφορήθηκε με τον Σιδηρούν Σταυρό Πρώτης Τάξεως και το Έμβλημα των Πιλότων/ Παρατηρητών της Lufwaffe με τα Χρυσά Διαμάντια. Επίσης ήταν η πρώτη γυναίκα πιλότος που πέταξε δοκιμαστικά ελικόπτερο. Έσπασε παραπάνω από σαράντα αεροπορικά υψομετρικά ρεκόρ και ρεκόρ αντοχής κατά τη διάρκεια της καριέρας της, κάποια εκ των οποίων ίσχυαν μέχρι το 2012. Αποφοίτησε από τη Σχολή Οικοκυρικών του Rendsburg κι έπειτα εγγράφηκε στη σχολή ανεμοπορίας του Grunau. Έπειτα, εγγράφηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βερολίνου (1932) προκειμένου να γίνει ένα είδος γιατρού-ιεραποστόλου και έτσι εγγράφηκε στη σχολή ερασιτεχνών αεροπόρων των Γερμανικών Ταχυδρομείων στο Staaken.

Το 1933 ο Wolf Hirth (κατασκευαστής και πιλότος ανεμοπτέρων και υδροπλάνων) της προσφέρει μια θέση πιλότου, κι εκείνη εγκαταλείπει την Ιατρική, ενώ σύντομα κέρδισε το αργυρό έμβλημα C της Διεθνούς Αεροναυτικής Ομοσπονδίας [Fédération Aéronautique Internationale (FAI)] το 1934 καθιστώντας την μία από τους καλύτερους πιλότους της χώρας. Το 1938 έγινε η πρώτη γυναίκα πιλότος που διέσχισε τις Άλπεις με ανεμόπτερο. Το 1937 ο Ernst Udet, ένας από τους βασικούς αναδιοργανωτές της Luftewaffe και διακεκριμένος πιλότος, την καλεί στο επίσημο πεδίο δοκιμών της Πολεμικής Αεροπορίας στο αεροδρόμιο Rechlin-Lärz. Ήταν μία από τους πρώτους πιλότους-δοκιμαστές στο πρόγραμμα ανάπτυξης των αεροσκαφών Junkers Ju 87 (τα πασίγνωστα Stuka – Sturzkampfbomber). Ήταν μία από τους ελάχιστους -και μοναδική γυναίκα- που πέταξαν το πρωτότυπο του πρώτου πλήρως ελεγχόμενου ελικοπτέρου “Focke-Achgelis Fa61” και το 1938 ήταν η μοναδική πιλότος που έκανε νυχτερινές πτήσεις με το εν λόγω ελικόπτερο μέσα στην Deutchlandhalle (έκθεση μηχανοκίνησης του Βερολίνου). Το 1939 ήταν η μοναδική πιλότος-δοκιμαστής όλων των πρωτότυπων αεροσκαφών για λογαριασμό της Luftwaffe, μεταξύ αυτών το πυραυλοκίνητο Messerschmitt Me 163, το πρώτο αεριοωθούμενο (τζετ) μαχητικό Messerschmitt Me 262 (το οποίο κατά τα τέλη του Πολέμου χρησιμοποιήθηκε και σαν βομβαρδιστικό), και άλλα.

Σε μια δοκιμαστική πτήση με ένα αεροσκάφος που αποτελούσε ειδική παραλλαγή του βομβαρδιστικού αεροσκάφους Dornier Do 17, το οποίο ήταν εφοδιασμένο με μεγάλες λεπίδες στις πτέρυγες για να κόβει τα συρματόσχοινα που συγκρατούσαν τα αερόστατα των αεροπορικών φραγμάτων, τα συρματόσχοινα προκάλεσαν φθορές στους έλικες και, από τις προσκρούσεις, σχεδόν έχασε τη μία πτέρυγα. Παρόλ’ αυτά κατάφερε, με εξαιρετική ψυχραιμία, να προσγειώσει σώα το σκάφος, ανάμεσα στα συρματόσχοινα. Σύντομα κέρδισε τον Σιδηρό Σταυρό Β’ Τάξεως και το δικαίωμα να φορά τα διακριτικά του πιλότου της Πολεμικής Αεροπορίας. Παρά το μικροκαμωμένο της ανάστημα (ύψος 1,58 και 35 κιλά) δοκίμασε το γιγαντιαίο ανεμόπτερο Messerschmitt 321 Gigant, το οποίο είχε εκπέτασμα πτερύγων 54 μέτρων, ύψος 9 μέτρων και ωφέλιμο φορτίο 18,2 τόνων. Χρειαζόταν προωθητικούς πυραύλους για την απογείωση, ενώ τα χειριστήριά του απαιτούσαν σημαντική μυική δύναμη από τον πιλότο. Το σκάφος χρησιμοποιήθηκε σε μεταφορικές επιχειρήσεις ανεφοδιασμού στην ΕΣΣΔ και στη Βόρεια Αφρική. Το 1940 ήταν αυτή που σχεδίασε τις πτήσεις των ανεμοπτέρων, με τα οποία οι άνδρες του Γερμανικού Μηχανικού μεταφέρθηκαν στις υπερδομές του βελγικού οχυρού Έμπεν Εμαέλ και αχρήστευσαν τα όργανα παρατήρησης και βολής των πυροβόλων του.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Hanna Reitsch: Πετώντας για τον Führer της και την Γερμανία..