ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΦΑΣΙΣΤΕΡΑ*

Πολλά ακούστηκαν τις τελευταίες μέρες για το πόρισμα της επιτροπής διαλόγου για την Παιδεία σχετικά με τη «συνολική αναβάθμιση του σχολείου» και τις «πριγκίπισσες» του Φίλη, αλλά, ως είθισται, όλοι εστίασαν στα λάθος σημεία και για τους λάθος λόγους, και πρώτος-πρώτος ο «χώρος» και η ΧΑ.

Το πόρισμα αυτό αφορά τη σημερινή γενική λειτουργία του σχολείου ως χώρος και ως μέσο, προσπαθεί να εντοπίσει λάθη σε αυτήν και προτείνει πιθανούς τρόπους με τους οποίους αυτά τα λάθη μπορούν να διορθωθούν. Το πρόβλημα, εκτός απ’την κατάφωρη προπαγανδιστική και προβοκατόρικη ρητορική του, είναι η τελική πρόταση «συμμόρφωσης» γονέων και μαθητών στους κανόνες του σχολείου και την αέναη τήρηση αυτών: υπογραφή του λεγόμενου «Συμβολαίου Τιμής» από τους γονείς κι έπειτα απ’τους ίδιους τους μαθητές της Γ’ Δημοτικού.

Με λίγα λόγια, το εν λόγω πόρισμα, μιας και διάβασα αρκετά μεγάλο μέρος του (κάποια επιλεγμένα κεφάλαια), περιέχει αρκετές προοδευτικές -με την καλή έννοια- προτάσεις, αρκετές -για την Ελλάδα- καινοτομίες οι οποίες έχουν εφαρμοστεί στο εξωτερικό εδώ και πολλά χρόνια (όπως είναι η μετάβαση μεγάλου όγκου χαρτούρας σε ψηφιακές εκδόσεις, η ύπαρξη ψυχολόγων στα σχολεία, η διεύρυνση του σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού ως μάθημα και ως συνειδητή επιλογή, τα πολλά και «εναλλακτικά» μαθήματα επιλογής κλπ), και θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχει καλό σκοπό για το σχολείο και τη λειτουργία του. Παρόλα αυτά, δεν παραλείπει να πέσει σημαντικά ατοπήματα.

Μετανάστες/Πρόσφυγες

Πρώτα απ’όλα, στο κεφάλαιο που αφορά την εκπαίδευση των λιλιπούτειων «προσφύγων» αναφέρεται ρητά ότι σκοπός (και μάλιστα άμεσος) είναι η δημιουργία «Μικρών Σχολείων», όπως αποκαλούνται στο πόρισμα, σε κάθε hot-spot, σε κάθε καταυλισμό και κάθε συνοικισμό, μόνιμο ή προσωρινό. Τα εν λόγω «σχολεία» θα απασχολούν δασκάλους, γυμναστές, καθηγητές ξένων γλωσσών και καλλιτεχνικών καθώς και ψυχολόγων ή και ψυχιάτρων (από το Εθνικό Συμβούλιο για την Σχολική Ψυχολογία, που σκοπεύει να ιδρύσει).
Μια πολύ σημαντική λεπτομέρεια είναι η συνεχής αναφορά στον εγκλωβισμό των προσφύγων στην Ελλάδα. Ότι, δηλαδή, είναι αναγκαίο κακό κι ότι έρχονται με την ελπίδα να φύγουν σύντομα για την Ευρώπη, αλλά οι Ευρωπαίοι δεν τους δέχονται κι οι πρόσφυγες είναι αναγκασμένοι να μείνουν εδώ μέχρι ν’ανοίξουν τα σύνορα.
Εν ολίγοις, θα πληρώνουμε εμείς φόρους για να μαθαίνουν ελληνικά οι άνθρωποι οι οποίοι μπορεί να έχουν φύγει την άλλη μέρα; Όχι. Θα πληρώνουμε εμείς φόρους για να μαθαίνουν ελληνικά οι έποικοι στην χώρα μας. Αν και πολύ αμφιβάλλω για το κατά πόσο πράγματι μαθαίνουν αυτοί οι άνθρωποι ή με πόση χαρά θα έστελναν τα παιδιά τους να μάθουν ελληνικά.
Εξίσου αξιοσημείωτος είναι ο ζήλος της κυβέρνησης να μας πείσει για τον μεγάλο αριθμό παιδιών που έρχεται στην Ελλάδα. Αυτό συμβαίνει, όχι μόνο για να «χτυπήσουν» στο φιλανθρωπικό αίσθημα των Ελλήνων, μιας και τα παιδιά και τα κουτάβια είναι ο μόνος σίγουρος τρόπος επίκλησης της ανθρώπινης ευαισθησίας, αλλά και για να μας πείσουν ότι οι ορδές που εισέρχονται καθημερινά απ’την Τουρκία δεν είναι όλοι άντρες σε μάχιμες ηλικίες, αλλά ότι υπάρχουν και πάμπολλες οικογένειες. Πράγματι, σίγουρα θα υπάρχουν και κάποια γυναικόπαιδα και γέροι, αλλά μετά βίας αγγίζει το 5-10%.

Χρηματοδότηση

Αφορά κυρίως τα ΑΕΙ, αλλά αργότερα σκοπεύουν να εφαρμόσουν κάποιες μεθόδους και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Στοχεύουν στην εξωκρατική χρηματοδότηση των ΑΕΙ κυρίως σε ό,τι αφορά την επιστημονική έρευνα, τις λειτουργικές δαπάνες των πανεπιστημίων και τις παρελκόμενες ανάγκες τους. Αυτό συνεπάγεται ότι τα ΑΕΙ θα πρέπει να βρουν χορηγούς και να βάλουν τους σπουδαστές να δουλέψουν επιπλέον ώρες για να δημιουργηθούν διάφορες κερδοφόρες δραστηριότητες με το πρόσχημα της πρακτικής εξάσκησης, λειτουργία θερινών σχολείων (επί πληρωμή, φυσικά), δίδακτρα για προπτυχιακά προγράμματα και μάλιστα δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο επιβολής διδάκτρων και για τις μεταπτυχιακές εργασίες (!).
Τι σημαίνουν αυτά; Ότι η δημόσια ανώτατη εκπαίδευση δεν θα υπάρχει πια όπως την γνωρίζαμε. Ο κάθε «χορηγός» θα μπορεί να αποφασίζει για τη λειτουργία του πανεπιστημιακού ιδρύματος που θα χρηματοδοτεί και θα μπορεί να επεμβαίνει στα πάντα. Από το τι θα διδάσκεται μέχρι τα αποτελέσματα της εκάστοτε επιστημονικής έρευνας, τα οποία θα είναι κατά το δοκούν κι όχι αντικειμενικά, από την προαγωγή ή την απόρριψη σπουδαστών μέχρι ενδεχομένως και την πρόσληψη ή τη διαπόμπευση καθηγητών* ή οτιδήποτε άλλο.
Για να μην αναφέρουμε τον όγκο της έρευνας που θα διεξάγεται από τους σπουδαστές στα πανεπιστήμια και θα μπορεί να καταχραστεί ο καθένας. Θεωρητικά, βέβαια, κανείς δεν μπορεί να παρέμβει στο έργο των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και των λειτουργών τους πέραν των αρμόδιων υπουργών, αλλά αυτό γνωρίζουμε ότι δεν συμβαίνει σε κάθε χώρα η οποία ξεπούλησε την εκπαίδευσή της.

Συμβόλαιο Τιμής (;)

Κατ’αρχάς, να ξεκαθαρίσω ότι, παρά την αποτυχημένη -κι όχι απλώς ατυχή- επιλογή φράσεων στη σελίδα 108, σημείο 1, αυτό που τονίζει το πόρισμα είναι ορθότατο, είτε μας αρέσει είτε όχι. Πράγματι, το παιδί καθενός είναι μοναδικό και ξεχωριστό για τον ίδιο, αλλά εξίσου είναι και όλα τα παιδιά όλων. Και οι γονείς πράγματι υπεραντιδρούν πολλές φορές όταν θεωρούν ότι το παιδί τους θίγεται (ενώ αυτό μπορεί να μην ισχύει) ή έχουν εξαιρετικά ακραίες και σε σημείο γελοιότητας απαιτήσεις για την αντιμετώπιση των καθηγητών προς τα παιδιά τους. Και, ναι, το παιδί κανενός δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν πριγκίπισσα ή βασιλόπουλο σε κανένα σχολείο και καμιά άλλη δημόσια υπηρεσία. Καταπιείτε το μαζί με ένα lexotanil και πάμε παρακάτω.Στη σελίδα 107 βρίσκεται το παρακάτω απόσπασμα, το οποίο θέτω στη διάθεση όλων σας να διαβάσετε και να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα.

«Θεσπίζεται ως «προαιρετικά υποχρεωτικό» (όπως η ψήφος στις εκλογές…) το ακόλουθο Συμβόλαιο Τιμής: Κατά την έναρξη του σχολικού έτους, οι γονείς ή κηδεμόνες για παιδιά Α’ έως Γ’ Δημοτικού και, στη συνέχεια, τα ίδια τα παιδιά («Τώρα που μεγάλωσες…») καλούνται να υπογράψουν ένα συμβόλαιο σαν το ακόλουθο:

«Δίνω τον λόγο της τιμής μου και υπόσχομαι ότι θα σέβομαι το σχολείο, τους δασκάλους και τους συμμαθητές μου, θα φέρομαι ιπποτικά σε όλους και ιδιαίτερα στους πιο αδύναμους, και δεν θα επιτεθώ ποτέ σε αδύναμο, αλλά θα τον υπερασπίσω από επιθέσεις. Θα θεωρώ σωστή μόνο την άμιλλα για τη διάκριση στη μάθηση, στον αθλητισμό, την καλή συμπεριφορά και τα καλά έργα. Δεν θα κάνω ποτέ στον άλλον ό,τι δεν θέλω να κάνουν σε μένα. Και θα θεωρώ ντροπή κάθε παράβαση αυτής της υπόσχεσης που ελεύθερα δίνω σήμερα.»

108
Το εν λόγω Συμβόλαιο καθιστά το παιδί υποκείμενο λόγου ̶ του λόγου του. Και μπορεί ν’ αποτελέσει γόνιμη κοινή πλατφόρμα για εναρμονισμένη δουλειά διαπαιδαγώγησης και πολιτισμού τόσο από τους παιδαγωγούς όσο και από την οικογένεια, τον δημόσιο λόγο, τα ΜΜΕ κλπ. Εναλλακτικά, αντί προσωπικής υπογραφής, θα μπορούσε να γίνεται συνάντηση ανά τάξη των γονέων στην αρχή της σχολικής χρονιάς, όπου ο εκπαιδευτικός το διαβάζει και τους δεσμεύει και, στη συνέχεια, τους το μοιράζει.»

Εκτός του ότι μας λένε ευθαρσώς ότι θέλουν να παραδώσουμε τους νόες των παιδιών μας στις ορέξεις του καθενός συστημικού προπαγανδιστή, του καθενός δασκάλου (ανεξαρτήτως απόψεων, συμπλεγμάτων, ιδεολογιών και αντιλήψεων), του καθενός δημαγωγού (aka πολιτικού) όταν τα παιδιά φτάσουν στην κατάλληλη ηλικία που θ’ανεξαρτητοποιηθούν απ’τον οικογενειακό κλοιό, έχουν απαίτηση να υπογράψουμε τον ζυγό μας αμφότεροι εμείς και τα παιδιά μας.
Θέλουν, δηλαδή, να είμαστε έρμαια στις πολιτικές και πολιτιστικές ατζέντες που θα εφαρμόζουν οι προαναφερθέντες κι εμείς να μην έχουμε αντίλογο σ’αυτό εφόσον θα έχουμε υπογράψει το συμβόλαιο «τιμής». Επίσης, είναι επιεικώς απαράδεκτος ο τρόπος με τον οποίο θέλουν να διδάξουν, ή καλύτερα, να χαράξουν στο υποσυνείδητο των παιδιών τη δουλοπρέπεια, τον ραγιαδισμό και την κάθε είδους υποταγή στον εκάστοτε δυνάστη με το να τα αναγκάζουν να υπογράφουν (!) ένα χαρτί απ’την ηλικία των 8 ετών. Μια ηλικία κατά την οποία το παιδί, αφενός δεν είναι σε θέση να δεσμευτεί (ούτε καν για το αν θα διαβάσει τα μαθήματά του) και αφετέρου δεν είναι σε θέση ν’αξιολογήσει σωστά μια τέτοια πράξη, να συγκρίνει τις συνέπειες της συμμόρφωσής του ή μη και ν΄αποφασίσει συνειδητά για το τι θέλει να κάνει. Με λίγα λόγια, στερείται κάθε περιθώριο ελευθερίας απ’τα παιδιά, τα οποία σ’αυτή την ηλικία πρέπει ν’ανησυχούν για το αν θα προλάβουν να παίξουν αρκετά μετά απ’το διάβασμα κι όχι για τους περιορισμούς και τους κανόνες που του θέτει επί τούτου ο καθένας.
Επιπλέον, είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι όσα αναφέρονται στο υποτιθέμενο κείμενο προς υπογραφή είναι -θεωρητικά- αυτονόητα για έναν σώφρων, υπεύθυνο κι ενσυνείδητο πολίτη. Και όσοι δεν είναι, είναι η κοινότητα για τους ενήλικες και το σχολείο για τα παιδιά να φροντίσει για την άμεση και αποτελεσματικότερη συνέτισή τους. Κι η λύση του Φίλη για τη συμμόρφωση όλων στα αυτονόητα, ασφαλώς, δεν είναι η αύξηση της αποτελεσματικότητας των μεθόδων των λειτουργών, αλλά η ενυπόγραφη δέσμευση των πολιτών. Παιδαγωγική για τα σκουπίδια!
Επίσης, άλλο ένα αξιοσημείωτο γεγονός είναι ότι το παραπάνω κείμενο είναι απλώς ενδεικτικό. Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να αλλάζουν και να μορφοποιούν τα κείμενα κατά το δοκούν ανά πάσα στιγμή κι εμείς να τα έχουμε -θεωρητικά- υπογράψει και αποδεχτεί. Μου θυμίζει την κρίση δημοκρατικότητας κάποιων «γνήσιων εθνικοσοσιαλιστών» και φανατικών θαυμαστών της Μέρκελ οι οποίοι δήλωναν με στόμφο ότι οφείλουμε να σεβόμαστε τη Δημοκρατία διότι οι παππούδες μας είχαν υπογράψει συμβόλαιο μαζί της.
Τέλος, αλλά εξίσου σημαντικό, είναι το γεγονός ότι δεν αφήνουν περιθώριο άρνησης. Δεν μας λένε, δηλαδή, ποιες θα είναι οι συνέπειες σε περίπτωση «απείθιας» από μέρους μας, κι αυτό πρέπει να μας απασχολήσει πάρα πολύ.

Η πρώτη φορά φασιστερά, λοιπόν, έχει πλέον αρχίσει κι εκδηλώνει όλο της το «μεγαλείο» και μάλιστα αρκετά δυναμικά, μιας και ξεκίνησε απ’τον πιο ευαίσθητο τομέα, αυτόν των «άγραφων χαρτιών», κατά τον John Locke.
Μετά το άδειασμα των αποθεματικών, τη διάλυση των όποιων σχέσεων με τη Ρωσία αλλά και τους ευρωπαϊκούς ηγέτες, την επιβολή των capital controls, το τρίτο Μνημόνιο, την ασφυκτική συμβίωση με μετανάστες (sic), την έναρξη των πλειστηριασμών, τα επερχόμενα νέα μέτρα, και τόσα και τόσα άλλα που έχουν φέρει ο Τσίπρας κι η τρελοπαρέα του, περιμένουμε να δούμε ποιοι θα είναι οι επόμενοι περιορισμοί που θα μας επιβάλλει, με αγάπη πάντα. Για το δικό μας το καλό.
Καθώς, επίσης, περιμένουμε να δούμε ποιος είναι ο αντίλογος του «χώρου» στα αίσχη του ΣυΡιζΑ, εκτός απ’την τραγικά έωλη ρητορική της ΧΑ.

Κατεβάστε από εδώ ολόκληρο το πόρισμα της επιτροπής διαλόγου για την Παιδεία.

*Για να μην παρεξηγηθούμε και να μην προκαλέσουμε κακεντρεχή σχόλια, εξηγούμε ότι με την αστεία λέξη «φασιστερά» λοιδορούμε τις πρακτικές τις αριστεράς τις οποίες οι ίδιοι οι αριστεροί χαρακτηρίζουν ως «φασιστικές» όταν τις εφαρμόζουν οι πολιτικοί τους αντίπαλοι με την γελοία προπαγανδιστική έννοια που αποδίδουν οι ίδιοι στον φασισμό. Σεβόμαστε βαθύτατα τον επαναστατικό Φασισμό ως ιδεολογία και συχνά εμπνεόμαστε από αυτόν.

Advertisements

Αφήστε ένα σχόλιο

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s