Ernst Röhm: Ο ηρωικός αυτόχειρας της δεύτερης επανάστασης.

Ήταν 2 Ιουλίου του 1934 όταν δολοφονήθηκε στη φυλακή Stadelheim, από συνωμότες και την αντίδραση, ο μεγάλος ήρωας της Ιδέας και προσωπικός φίλος του Adolf Hitler, Ernst Röhm. Η πολιτική σύγκρουση μεταξύ Hitler και Röhm αφορούσε το αν η κοινωνική επανάσταση θα διεξαγόταν έμμεσα και σταδιακά όταν το NSDAP ισχυροποιούνταν στην εξουσία, όπως ήθελε ο Hitler, ή αν θα γινόταν άμεσα όπως ήθελε ο Röhm, ρισκάροντας έναν εμφύλιο μεταξύ των S.A και του τακτικού στρατού.

Ο τακτικός στρατός (Reichswehr) αριθμούσε περί τους 100.000 άνδρες με βαρύ οπλισμό, ενώ τα S.A περί τα 4.500.000 άνδρες με ελαφρύ οπλισμό. Επιπλέον, ο Hitler φοβόταν την εισβολή από τους Άγγλους και τους Γάλλους σε περίπτωση σύγκρουσης με τον στρατό, φόβος που ήταν απολύτως βάσιμος. Το αν πράγματι θα συνέβαινε κάτι τέτοιο δε μπορεί να το απαντήσει κανείς.

Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι πίσω από τον στρατό βρίσκονταν οι μεγαλοβιομήχανοι, οι τραπεζίτες και γενικότερα η μεγαλοαστική τάξη της οποίας τα συμφέροντα συνέπλεαν με αυτά των γαιοκτημόνων της πρωσικής αριστοκρατίας, η οποία βρισκόταν στην ηγεσία του στρατού. Το ερώτημα «Ποιος από τους δύο είχε δίκιο, ο Hitler ή ο Röhm;» παραμένει ιστορικά αναπάντητο. Οι φόβοι του Hitler για εισβολή αποδείχθηκαν βάσιμοι, αλλά οι μετέπειτα απόπειρες δολοφονίας του από τον στρατό και τη δεξιά αντίδραση γενικότερα, η ομάδα αξιωματικών γνωστή ως «Κόκκινη Ορχήστρα» οι οποίοι έδιναν πληροφορίες στους Σοβιετικούς, καθώς και η δειλία ανώτατων αξιωματικών στο μέτωπο, όπως ο Von Paulous, δείχνουν ότι ίσως έπρεπε ο Εθνικοσοσιαλισμός να λύσει άμεσα τις διαφορές του με τη δεξιά αντίδραση πάση θυσία.

Ο Goebbels γράφει επ’ αυτού μεταξύ άλλων το 1945: «…αν ο Röhm ήταν μια σταθερή προσωπικότητα, κατά πάσα πιθανότητα περίπου εκατό στρατηγοί και όχι περίπου εκατό ηγέτες των SA θα είχαν εκτελεστεί στις 30 Ιουνίου. Η όλη εξέλιξη των γεγονότων ήταν βαθιά τραγική και σήμερα αισθανόμαστε τα αποτελέσματα. Εκείνη τη στιγμή είχε ωριμάσει ο χρόνος για να επαναστατικοποιηθεί ο στρατός…». Εδώ ο Goebbels αποδίδει την άρνηση του Hitler να ξεκαθαρίσει τον σρατό στην έλλειψη εμπιστοσύνης στον Röhm, ένα επιχείρημα που δεν ευσταθεί, αφού η πορεία του στα S.A και στα freikorps απέδειξε το αντίθετο.

Επίσης εδώ ο Goebbels παραδέχεται ότι χάθηκε μια ιστορική ευκαιρία να σπάσει το απόστημα της ακροδεξιάς αντίδρασης καθώς δεν ξέρουμε αν πράγματι ο στρατός θα απαντούσε με ανατροπή ή θα συμβιβαζόταν. Η ευκολία με την οποία περιγράφει ο Goebbels ότι θα μπορούσαν να καρατομηθούν οι ανώτατοι αξιωματικοί της Reichswehr δείχνει ότι αυτό ήταν εφικτό χωρίς μεγάλο ρίσκο. Όμως, ας μην βασιζόμαστε για το συγκεκριμένο θέμα στα λόγια του Υπουργού Προπαγάνδας, διότι το 1945, που ο πόλεμος είχε χαθεί, ο καθένας είχε τους λόγους του να πει ή να γράψει το οτιδήποτε.

Προσωπικά θεωρώ ότι ο Hitler πράγματι φοβόταν την εισβολή ξένων δυνάμεων με το πρόσχημα της συνταγματικής εκτροπής, κι αν αυτή συνέβαινε πράγματι, η Γερμανία δεν μπορούσε να την αντιμετωπίσει, όπως δεν μπόρεσε κατά την εισβολή των Γάλλων στη περιοχή του Ruhr. Επίσης είναι δεδομένο ότι η άρχουσα τάξη (καπιταλιστές και «αριστοκράτες»), η οποία είχε εισχωρήσει για τα καλά στο κόμμα, αλλά και ο στρατός οριακά ανέχονταν την άσκηση της εξουσίας από το NSDAP σε μια χώρα που η κεντρική πολιτική εξουσία ήταν αποδυναμωμένη σε όλη την περίοδο της δημοκρατίας της Βαϊμάρης μέχρι και το 1933. Επιπλέον, ο Hitler φοβόταν τη δύναμη των SA, τα οποία δεν μπορούσε να ελέγξει, και μετά από δύο μεγάλες εξεγέρσεις των Φαιών Ταγμάτων, τα θεωρούσε απειλή για την εδραίωση του καθεστώτος του.

Ένα όμως είναι σίγουρο. Ο Hitler δεν ήθελε να εκτελέσει τον Röhm καταρχήν, διότι ήταν επιστήθιος φίλος του. Ο Himmler, o Göering και βεβαίως, ποιος άλλος, ο Heydrich συνωμότησαν εις βάρος του Röhm απλά και μόνο επειδή φοβόντουσαν την τεράστια ισχύ των S.A. O Heydrich βομβάρδισε τον Hitler με στοιχεία που έδειχναν ότι ο Röhm ετοίμαζε πραξικόπημα εναντίον του, ότι είχε πάρει χρήματα από τους Γάλλους, ότι τα S.A δολοφονούσαν ανεξέλεγκτα (από λακέδες του συστήματος μέχρι απλούς πολίτες) και πολλές άλλες κατηγορίες, καμιά από τις οποίες δεν έχει αποδειχθεί ιστορικά πέραν της προσέγγισης του Röhm από τον Γάλλο πρέσβη Francois Ponce.

Ο Röhm ήταν άνθρωπος που δεν μάσαγε τα λόγια του, γι αυτό και είχε μαλώσει αρκετές φορές με τον Hitler. Ο Ernst ήταν βετεράνος του Α’ ΠΠ και είχε τραυματιστεί τουλάχιστον δύο φορές βαρύτατα στο πρόσωπο και στο στήθος κατά την προέλαση των Γερμανικών στρατευμάτων στην Γαλλία. Για τον ηρωισμό του, του είχε απονεμηθεί ο Σιδηρούς Σταυρός Πρώτης Τάξης με ταυτόχρονη προαγωγή του σε λοχαγό.

Ο Röhm έβλεπε ότι η ακροδεξιά κλίκα των Himmler, Goering και Heydrich, με την βοήθεια του αποστάτη της επαναστατικής πτέρυγας, Goebbels, και τη στήριξη των αντιδραστικών μηχανισμών του κράτους και του κεφαλαίου θα μετέτρεπαν το NSDAP σε ένα όργανο ταξικής καταπίεσης.

Ο Ernst Röhm κατήγγειλε δημόσια την ακροδεξιά στροφή του κόμματος απαιτώντας άμεσα να πραγματοποιηθεί η δεύτερη επανάσταση, η σοσιαλιστική!

O Hitler προσπάθησε για άλλη μια φορά να κατευνάσει την οργή των Φαιών Ταγμάτων, αλλά πλέον δεν υπήρχαν δικαιολογίες, αφού κατείχε την εξουσία. Τελικά, πιεζόμενος από τους παράγοντες που προαναφέραμε και θεωρώντας ότι οι συσχετισμοί δυνάμεων τον ευνοούν, καθώς θα χτυπούσε πρώτος έναν αναποφάσιστο αντίπαλο, διέταξε την σφαγή των SA και την τελική περιθωριοποίησή τους μέχρι και το τέλος του Β’ ΠΠ.

Ο θαυμασμός μας για τον ήρωα του Εθνικοσοσιαλισμού Ernst Röhm δεν πρέπει να θολώνει την ιστορική μας κρίση για τα λάθη του και την τελική πολιτική του αυτοκτονία. Ο Röhm άργησε πάρα πολύ να αντιδράσει στον βρώμικο ρόλο των Himmler και Goering, τον οποίο συνεχώς παρέβλεπε λόγω της στενής φιλίας του με τον Hitler. Όταν κατέστειλε -με ύπουλο τρόπο- την εξέγερση του λοχαγού Stennes, o Röhm έβαζε ουσιαστικά το δικό του κεφάλι στο ικρίωμα. Ακόμα κι όταν φυλακίστηκε φώναζε «Heil Hitler» μέσα στην φυλακή λίγο πριν τον εκτελέσουν οι πραιτωριανοί της εξουσίας. Ο Röhm ποτέ δεν σχεδίασε ούτε αποφάσισε στα σοβαρά να πραγματοποιήσει μια ένοπλη σύγκρουση με τα χιτλερικά SS.

Η πολιτική σταδιοδρομία του Hitler απέδειξε ότι ήταν άριστος γνώστης της ψυχολογίας του αντιπάλου, τουλάχιστον μέχρι τον Β’ ΠΠ. Ο Hitler ήξερε ότι ο Röhm δεν θα οδηγούσε το κόμμα σε εμφύλιο γι αυτό και τόλμησε να χτυπήσει την ηγεσία των SA, τα οποία εύκολα μπορούσαν να τσακίσουν τα ολιγάριθμα SS και να ανοίξουν ένα αιματηρό μέτωπο με τον στρατό. Επομένως, o Röhm περισσότερο απειλούσε με την ισχύ των SA και λιγότερο ήταν αποφασισμένος να πραγματοποιήσει την απειλή του, γι αυτό και ηττήθηκε, συμπαρασύροντας μαζί του στον τάφο και την ελπίδα για την δεύτερη επανάσταση…

Επειδή παρατηρείται μια προσπάθεια από το παρακράτος της δεξιάς και τα παπαγαλάκια του να διασπάσει τον Εθνικοσοσιαλιστικό χώρο σε «χιτλερικούς», «στρασσερικούς» κλπ, εμείς ξεκαθαρίζουμε ότι δεν είμαστε ούτε χιτλερικοι, ούτε αντιχιτλερικοί, ούτε στρασσερικοί ούτε αντιστρασσερικοί, ούτε ρεμικοί ούτε αντίρεμικοί κλπ. Καθώς επίσης δεν πιστεύουμε ούτε ότι υπήρξε, υπάρχει ή πρόκειται να υπάρξει άνθρωπος «αλάνθαστος», ούτε πιστεύουμε σε μεσσίες, ούτε σκοπεύουμε να αυτοχαρακτηριστούμε από έναν οποιονδήποτε ηγέτη, όσο σημαντική ή μεγάλη κι αν ήταν η προσωπικότητά του.

Ο κάθε «-ισμός» δίπλα σε επίθετο προσώπου και η κάθε προσωπολατρία είναι για ‘μάς φετιχισμός και «νεκροφιλία». Πιστεύουμε στον διάλογο και τη σύνθεση των ιδεών. Θέλουμε να πάρουμε απ’ όλους το καλύτερο και να το προσαρμόσουμε στην σύγχρονη πραγματικότητα.

Το ιστολόγιο είναι στη διάθεση οποιουδήποτε σοβαρού συναγωνιστή, ώστε να αντιπαραθέσει τα επιχειρήματά του σε ιστορικά θέματα αν το κρίνει σκόπιμο. Γνωρίζουμε εξαιρετικούς συναγωνιστές που έχουν αντίθετη άποψη σε αρκετά ιστορικά θέματα και τους σεβόμαστε απεριόριστα, ενώ υπάρχουν αρκετοί γελοίοι που προσποιούνται ότι έχουν την ίδια ιστορική άποψη με εμάς.

Δεχόμαστε την κριτική γιατί εμείς δεν πιστεύουμε στα παπικά αλάθητα. Μακριά από ψεύτικους αλλά και ύποπτους διαχωρισμούς σε «-ικούς» και «αντί-» εμείς προτείνουμε την ενότητα, τη δημιουργική τριβή και τη διαμόρφωση των ιδεών.

Ο μόνος διαχωρισμός που πρέπει να υπάρξει είναι μεταξύ αγνών ιδεολόγων και αγωνιστών από την μια και των απατεώνων, ρουφιάνων και μικρομπακάληδων του χώρου από την άλλη.

Advertisements

Αφήστε ένα σχόλιο

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s