Αθήνα 1943, το πρόγραμμα του Εθνικού Δημοκρατικού Ελληνικού Συνδέσμου (ΕΔΕΣ)

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Το πρόγραμμα τούτο, που δημοσιεύεται μέσα σε τόσο έκτακτες συνθήκες παρανομίας έχει σκοπό να δώση μιά γενική γραμμή των επιδιώξεών μας και όχι μιά λεπτομερή ανάλυση των ειδικών θεμάτων του. Ο ΕΔΕΣ έχει επεξεργασθή ειδικά τα θέματα της οικονομικής και κοινωνικής ανασυγκρότησης σε μιά σειρά ειδικές μελέτες που θα δημοσιευθούν όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες. Οι μελέτες αυτές αφορούν την αγροτική, τη βιομηχανική και την κοινωνική πολιτική, τη διοίκηση και την πνευματική ζωή και δίνουν πλήρη την εικόνα της νέας κοινωνίας για την οποία μάχεται και θα πολεμήση μέχρι τέλους ή Οργάνωσή μας. Έτσι πρέπει να κριθή το πρώτο τούτο δημοσίευμα που εκδηλώνει αμετάκλητα και πανηγυρικά την αδάμαστη θέληση ολόκληρης της Οργάνωσής μας να είναι και να παραμείνη πάντα η οργάνωση του Ελληνικού λαού, όργανο και μοχλός της προόδου και του πολιτισμού της Πατρίδας μας.

Ο ΕΔΕΣ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Οι φλόγες του Πολέμου καταστρέφουν το παλιό καθεστώς. Ολόκληρο το ολιγαρχικό οικοδόμημα, με τις υλικές και πνευματικές δυνάμεις του, καταρρέει. Να σταθούμε στο παρελθόν σημαίνει να γυρίσουμε πίσω. Σημαίνει χειρότερη σκλαβιά και ταπείνωση, χειρότερο μαρασμό κι’ αποτελμάτωση από την προπολεμική. Από τα ερείπια πρέπει να δημιουργήσουμε ένα νέο οικοδόμημα. Πάνω σε νέο σχέδιο. Με σύγχρονη πνοή. Ικανό να δώση στον Ελληνικό λαό τη δύναμη και τη δυνατότητα να ζήση, να προοδεύση και να μεγαλουργήση. Η πλουτοκρατική ολιχαρχία δεν μπόρεσε να λύση το πρόβλημα της δημιουργίας μιας Ελλάδας προοδευμένης. Αντί για πρόοδο, πολιτισμό και δικαιοσύνη, της έδωσε, σαν αποκορύφωμα, το Γεώργιο και το καθεστώς της 4ης Αυγούστου. Ο πόλεμος, η διεξαγωγή του, η εξέλιξή του έδειξε τις τεράστιες δυνάμεις που κλείνει μέσα του ο Ελληνικός λαός. Τον ώπλισε με πείραν αιώνων. Του έδωκε εμπιστοσύνη στον εαυτό του. Μπορεί και πρέπει να πάρη στα χέρια του τις τύχες του. Σκοπός του είναι η εθνική, οικονομική, κοινωνική, πνευματική και πολιτική του απελευθέρωση. Κι ο σκοπός αυτός είναι αδύνατο να πραγματοποιηθή χωρίς τη δημιουργία μιας νέας οικονομίας, μιας νέας κοινωνικής σύνθεσης, μιας νέας μορφής πολιτείας. Φορέας, κινητήρια δύναμη και δημιουργός αυτής της μεταβολής είναι ο Ελληνικός λαός. Εχθρός που πρέπει να συντριβή, η βασιλευομένη πλουτοκρατική ολιγαρχία. Να γιατί το καθεστώς δεν μπορεί παρά να είναι : η Επαναστατική Δημοκρατία του Ελληνικού λαού.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Αθήνα 1943, το πρόγραμμα του Εθνικού Δημοκρατικού Ελληνικού Συνδέσμου (ΕΔΕΣ).

Και ο Γούδης είπε «ναι»! Γιατί άραγε;

Συναγωνίστριες και συναγωνιστές, λαϊκοί μας σύντροφοι. Δυστυχώς, άργησε να πέσει στην αντίληψή μας το άρθρο του κ. Γούδη για το δημοψήφισμα, το οποίο και σας παραθέτουμε στο τέλος του άρθρου μας όπως το διαβάσαμε στην εφημερίδα Δημοκρατία. Πρόκειται για ένα αηδιαστικό, κατά την γνώμη μας, κείμενο του κ. Γούδη στο οποίο τρομοκρατεί τον Ελληνικό λαό για τις επιπτώσεις του «Όχι» στο δημοψήφισμα. Είναι ένα αποκλειστικά και μόνο προπαγανδιστικό και στερούμενο οποιασδήποτε λογικής τεκμηρίωσης άρθρο, γι’ αυτό και δεν θα ασχοληθούμε με το κείμενο αυτό καθαυτό. Θα ασχοληθούμε, όμως, με το κίνητρο του γνωστού ιδεολογικού εκπροσώπου του Εβραϊσμού και της Δύσης στην ακροδεξιά, κ. Γούδη, να το γράψει. Τι ώθησε τον δημοτικό σύμβουλο της Χρυσής Αυγής κ. Γούδη, να συντάξει το εν λόγω κείμενο;

Συνεχίστε να διαβάζετε το Και ο Γούδης είπε «ναι»! Γιατί άραγε;.

Οι Απόπειρες Δολοφονίας του Adolf Hitler

Παραθέτουμε έναν «απολογισμό» μερικών δεκάδων αποπειρών δολοφονίας του Adolf Hitler, που επιχειρήθηκαν από το 1921 μέχρι και λίγο πριν την αυτοκτονία του. Πρόκειται για ένα κείμενο με μεγάλο ιστορικό ενδιαφέρον, καθώς ο ρους της Παγκόσμιας Νεότερης Ιστορίας θα ήταν πολύ διαφορετικός, εάν κάποιος απ’ τους επίδοξους δολοφόνους πετύχαινε τον σκοπό του. Συνεχίστε να διαβάζετε το Οι Απόπειρες Δολοφονίας του Adolf Hitler.

Μανώλης Μπικάκης: Δεν θα περάσουν!

«…Κύπρος 1974. Μια μέρα μετά τη μεγάλη γιορτή της Παναγιάς, Αύγουστος μήνας. Ο Μανώλης Μπικάκης είναι μόλις 20 χρονών (είχε γεννηθεί το 1954), παλικάρι γεροδεμένο. Υπηρετούσε στις Ειδικές Δυνάμεις, ήταν ένας από τους καταδρομείς εκείνους που είχαν μεταφερθεί από τα Χανιά στην Κύπρο για να αντιμετωπίσουν τους εισβολείς του Αττίλα. Κανείς δεν ήξερε πού θα πήγαιναν όταν επιβιβάστηκαν στο αεροπλάνο. Τους είπαν απλά ότι επρόκειτο να πάνε στη Ρόδο. Η μετάβαση στην Κύπρο και η περιπέτεια της προσγείωσης των ελληνικών πολεμικών αεροπλάνων συνιστούν λεπτομέρειες που δεν χωρούν σε αυτό το κείμενο, έχουν άλλωστε γραφτεί πολλές φορές. Στην Κρήτη η οικογένειά του δεν ήξερε τίποτα. Όταν άκουσαν όμως για αλεξιπτωτιστές που έφυγαν από τα Χανιά, οι συγγενείς πάγωσαν. Ήξεραν ότι ο Μανώλης θα ήταν ένας απ’ αυτούς. «Τηλεφωνώ στη μονάδα του, λέει τώρα η Κατίνα, δεν απαντούσε κανείς. Μετά από πεντέξι μέρες μου είπαν πως δεν μπορούν να μιλήσουν και πως είναι καλά… Έλιωνα χωρίς να ξέρω τι γινόταν όσο περνούσαν οι μέρες. Ξαναπαίρνω μια μέρα τηλέφωνο και τους ζητώ ευθέως να μου πουν αν είναι σκοτωμένος, αιχμάλωτος, αν είναι ζωντανός. Και μου λέγανε πάντα: δεν ξέρομε, δεν μπορούμε, όταν είναι κάτι θα ειδοποιήσουν τον πατέρα του…»

Εκείνη τη μέρα του Αυγούστου, λοιπόν, ο Μανώλης βρέθηκε στη Λευκωσία, κοντά στη Σχολή Γρηγορίου, σε θέση άμυνας. Από την προ-προηγούμενη μέρα είχε αρχίσει το δεύτερο μέρος της τραγωδίας. Η επέλαση των εισβολέων, η προσπάθεια κατάληψης της Αμμοχώστου, ο εγκλωβισμός των χωριών προς την περιοχή της Καρπασίας. Οι μάχες γύρω από τη Λευκωσία είναι σκληρές. Οι Τούρκοι προσπαθούν με κάθε τρόπο να εξασφαλίσουν τον έλεγχο όσο το δυνατόν περισσότερων εδαφών, να στραγγαλίσουν την Πρωτεύουσα, να την αποκλείσουν από μεγάλα τμήματα της ενδοχώρας. Σήμερα, με τη γνώση των γεγονότων που ακολούθησαν, μπορούμε να κατανοήσομε τους λόγους. Το ίδιο βράδυ επρόκειτο να υπογραφεί ανακωχή.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Μανώλης Μπικάκης: Δεν θα περάσουν!.

Όταν ο Hitler πρόδωσε τον Hitler

Αγαπητοί αναγνώστες και συναγωνιστές. Ο σκοπός του ιστολογίου σε καμιά περίπτωση δεν είναι η ενασχόληση με τον ιστορικό Εθνικοσοσιαλισμό, ο οποίος άλλωστε χρησιμοποιείται από τον κάθε αποτυχημένο ως ένα ασφαλές καταφύγιο έναντι της σκληρής και «ρατσιστικής» πραγματικότητας που ο ίδιος βιώνει. Όμως, κατά καιρούς φωτίζουμε διάφορες πλευρές της ιστορίας, έτσι ώστε να έχουν οι αναγνώστες μας μια πλήρη ιστορική θεώρηση, όσο μας το επιτρέπουν οι γνώσεις μας.

Έχει γραφτεί επανειλημμένα ότι ο Gregor Strasser δήθεν πρόδωσε τον «παντογνώστη Φύρερ» και άλλες γελοιότητες. Τίποτα από όσα λέγονται δεν είναι αληθές. Στις 6 Νοέμβρη του 1932 είχαν προκηρυχθεί εκλογές στην «δημοκρατία» της Βαϊμάρης. Το NSDAP ήταν πάρα πολύ αδύναμο εκλογικά για να διεκδικήσει την εξουσία κι αυτό αποδείχθηκε μετά τις εκλογές στις οποίες το NSDAP υπέστη ένα εκλογικό στραπάτσο χάνοντας περίπου 1.500.000 ψήφους. Πριν, λοιπόν, τις εκλογές το δίλημμα στο NSDAP ήταν αν θα συμμαχήσουν με τους Σοσιαλιστές ή με τους Συντηρητικούς. Ο σκοπός τους ήταν να ανέλθουν στην εξουσία μέσω μιας εκλογικής συμμαχίας και κατόπιν να απορροφήσουν τους «συμμάχους» τους μέσα στο NSDAP και να εκμηδενίσουν την επιρροή τους.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Όταν ο Hitler πρόδωσε τον Hitler.

Νίκος Βεργίδης: Η Εθνικο-σοσιαλιστική Οικονομική Πολιτική.

Συναγωνίστριες και συναγωνιστές, αγαπητοί αναγνώστες. Επειδή κατά καιρούς εξαπολύεται ένας διαδικτυακός μονόλογος από τους ακροδεξιούς είτε μέσω των ιστολογίων τους, είτε σε μέσα κοινωνικής διαδικτύωσης για την δήθεν “δεξιά” οικονομική πολιτική του Εθνικού Σοσιαλισμού στην Γερμανία την περίοδο 1933-1939, καθώς και για τον έλεγχο ή μη των μέσων παραγωγής και του τραπεζικού συστήματος από το κράτος εκείνη την περίοδο, καλό θα είναι να γνωρίζουμε την αλήθεια από όποια πολιτική ιδεολογία κι αν εμφορούμεθα. Επομένως η δημοσίευση αφορά όλους τους αναγνώστες μας ανεξαρτήτως ιδεολογίας. Πρόκειται για “φωτογραφικά” αποσπάσματα από το αριστούργημα του αγαπημένου μας ιστορικού Διονύση Κατσαρού (ψευδώνυμο: Νίκος Βεργίδης), «Αδόλφος Χίτλερ και Εθνικοσοσιαλισμός». Τα όσα αναφέρονται είναι υπεραρκετά για να αντιληφθεί κάποιος, αν ο όρος «σοσιαλισμός» στον Εθνικοσοσιαλισμό είναι το ουσιαστικό που προσδιορίζεται από το επίθετο «εθνικός» ή απλά κάποιο στοιχείο του όπως ισχυρίζονται οι ακροδεξιοί. Καλή σας ανάγνωση λοιπόν.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Νίκος Βεργίδης: Η Εθνικο-σοσιαλιστική Οικονομική Πολιτική..

Εθνικός “διχασμός” και δημοψήφισμα. Άλλη μια νοητική παγίδα της άρχουσας τάξης.

Λαϊκοί μας σύντροφοι. Είμαστε στην δυσάρεστη θέση, να πρέπει για άλλη μια φορά να αποδείξουμε αυτονόητες πολιτικές αλήθειες οι οποίες όμως ευτυχώς άπτονται της κοινής λογικής. Στα μαθηματικά είναι γενικά αποδεκτό ότι όσο πιο προφανές είναι ένα θεώρημα τόσο πιο δύσκολα αποδεικνύεται. Αντιθέτως στην πολιτική είναι πολύ πιο εύκολο να αποδείξεις τις νοητικές πολιτικές παγίδες του συστήματος είτε αυτές προέρχονται από την δεξιά είτε από την αριστερά.

Μια τέτοια παγίδα που προβάλλεται συνεχώς από το καθεστώς είναι ότι δήθεν το δημοψήφισμα “δίχασε” τον Ελληνικό λαό. Είναι ένα βαθύτατα αντιδραστικό επιχείρημα, βασισμένο στην λογική και την ψυχολογία της άρχουσας τάξης η οποία αθωώνει τον δράστη και ενοχοποιεί το θύμα. Πρόκειται για μια λογική με βάση την οποία εχθρός μας δεν είναι η καταπίεση αλλά αυτοί που την καταγγέλλουν. Ειπώθηκε λοιπόν από την δεξιά αλλά και από τους αριστερούς συνοδοιπόρους της ότι το “ναι” και το “όχι” στο δημοψήφισμα δήθεν δίχασαν τον Ελληνικό λαό.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Εθνικός “διχασμός” και δημοψήφισμα. Άλλη μια νοητική παγίδα της άρχουσας τάξης..

Προδότες Δοσίλογοι: Βασικά Χαρακτηριστικά (Τυπικό Δείγμα Προδότη)

Στο EKEO μελετούμε συχνά τα κίνητρα του Προδότη που έχουν καταγραφεί καλά στα στρατιωτικά εγχειρίδια και αναλύει στις διαλέξεις του ο Καθηγητής Θεόδωρος Λιόλιος. Ο Προδότης τον οποίο προσεγγίζει ο εχθρός έχει ορισμένα χαρακτηριστικά τα οποία παρουσιάζει στην ταινία ο εξαιρετικός ηθοποιός Δήμος Σταρένιος. Ο Προδότης λοιπόν θεωρεί ότι η κοινωνία που προδίδει τον έχει αδικήσει, ότι η υπηρεσία του δεν του επέτρεψε να προαχθεί και ότι πρέπει να πάρει εκδίκηση.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Προδότες Δοσίλογοι: Βασικά Χαρακτηριστικά (Τυπικό Δείγμα Προδότη).

«Όχι» και πάλι «Όχι» στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α και στους δεξιούς και ακροδεξιούς συνοδοιπόρους του.

Συναγωνίστριες και συναγωνιστές, αγαπητοί αναγνώστες. Μετά το υπερήφανο “όχι” του Ελληνικού λαού στους ευρωκομμουνιστές και στους δεξιούς και ακροδεξιούς συνοδοιπόρους τους, ακολούθησε η πλήρης συνθηκολόγηση της κυβέρνησης και η παντελής αδιαφορία της για την θέληση του Ελληνικού λαού. Φυσικά αυτό δεν μας κάνει εντύπωση, αφού το ίδιο συνέβη και στην περίπτωση του νομοσχεδίου για τον εξευτελισμό της Ελληνικής ιθαγένειας όπου η κυβέρνηση δεν τόλμησε να προσφύγει στην ετυμηγορία των Ελλήνων. Είναι προφανές, όπως πρώτοι ίσως διατυπώσαμε, ότι η κυβέρνηση πόνταρε σε ένα “ναι” ή σε ένα οριακό “όχι” των Ελλήνων στο μνημόνιο, βασιζόμενη στον οχετό προπαγάνδας τον οποίο εξαπέλυαν ανενόχλητα τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης.

Συνεχίστε να διαβάζετε το «Όχι» και πάλι «Όχι» στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α και στους δεξιούς και ακροδεξιούς συνοδοιπόρους του..