Montoneros: Οι Εθνικοεπαναστάτες της Αργεντινής

Ακολουθεί μετάφραση από το Εθνικιστικό Αντικαπιταλιστικό ιστολόγιο Open Revolt.

Από το 1970, η «αριστερή πτέρυγα» των οπαδών του στρατηγού Juan Peron συνασπίστηκε γύρω από μια ομάδα αντάρτικου πόλεων που αποκαλούνταν Κίνημα Περονιστών Montoneros (Movimiento Peronista Montonero). Οι Montoneros -με δύναμη περίπου 25.000 μαχητών- ήλπιζαν ότι η επιστροφή του Peron από την Ισπανία -όπου ήταν εξορισμένος- θα μετέτρεπε την Αργεντινή σε μια αληθινή «Σοσιαλιστική Πατρίδα». Καθώς γνωρίζουν οι περισσότεροι, ο Peron και η σύζυγός του, Evita, κυβέρνησαν την Αργεντινή τις δεκαετίες του 1940 και του 1950. Η λαϊκή μορφή της Αργεντίνικης προσέγγισης της Τρίτης Θέσης, γνωστής και ως «δικαιοκρατία» ή «Περονισμός», είχε αναγνωριστεί ακόμα και από τους επικριτές της ως κοινωνικά προοδευτική. Δυστυχώς, μετά τον πρόωρο θάνατο της συζύγου του, ο Peron ανετράπη από αντιδραστικούς του στρατού και της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας.

Με τις ευλογίες του Peron, οι Montoneros ξεκίνησαν μια σφοδρή εκστρατεία για να αποσταθεροποιήσουν το φιλοαμερικανικό και αντιπερονιστικό καθεστώς που είχε ανέλθει στην εξουσία. Απήγαγαν και εκτέλεσαν τον πρώην πρόεδρο της Αργεντινής, Pedro Aramburu, επισκιάζοντας τη δολοφονία του Aldo Moro το 1978 από τις Ιταλικές Ερυθρές Ταξιαρχίες! Επίσης, άρπαξαν και κράτησαν για λύτρα υψηλόβαθμα στελέχη πολυεθνικών εταιριών. Παραδειγματιζόμενοι από τη φιλανθρωπική εργασία της Evita Peron, οι Montoneros χρησιμοποιούσαν τα χρήματα από τα λύτρα για να ταΐσουν και να ντύσουν τους φτωχούς. Γρήγορα το κίνημα τράβηξε την προσοχή του Fidel Castro. Το γεγονός ότι ο φαινομενικά «κομμουνιστής» Castro υποστήριζε τους «Φασίστες» Montoneros δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσει: όταν ήταν φοιτητής ο Fidel, τον είχαν δει συχνά να διαβάζει το Mein Kampf του Hitler και είχε πιθανώς επηρεαστεί πολύ περισσότερο από αυτό το έργο από όσο τον επηρέασαν τα ορνιθοσκαλίσματα του Marx! Το MPM επίσης διατήρησε στενότατες σχέσεις με την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO), το Κολομβιανό αντάρτικο κίνημα Μ-19 (Movimiento 19 de Abril) καθώς και με το Σοσιαλιστικό Ισπανικό Κόμμα.

15.1974laplaza

Τελικά, οι Montoneros δημιούργησαν ένα κλίμα το οποίο επέτρεψε στο κόμμα των Περονιστών να πάρει την εξουσία μέσω εκλογών. Ο πιστός Περονιστής Hector Campora έγινε πρόεδρος το 1973, ανοίγοντας τον δρόμο για τη θριαμβευτική επιστροφή του Peron. Σε αυτό το ενδιάμεσο διάστημα, οι γενναίοι Montoneros, αναδείχθηκαν από τον υπόγειο αγώνα και για σύντομο χρονικό διάστημα απήλαυσαν μια ημιεπίσημη θέση. Σύντομα προέκυψαν οι έριδες μεταξύ της «δεξιάς πτέρυγας» των Περονιστών και της αριστερής πτέρυγας των Montoneros. Οι ακροδεξιοί φοβήθηκαν την προοπτική μιας Εθνικής επανάστασης όπως την είχαν οραματιστεί οι Montoneros, ευνοώντας αντιθέτως τον συμβιβασμό με καπιταλιστικά και συντηρητικά ιδρύματα όπως η εκκλησία και ο στρατός. Οι ακροδεξιοί και οι Montoneros συγκρούστηκαν κατά την τελετή άφιξης του Peron τον Ιούνιο του 1973, αφήνοντας 13 νεκρούς και 100 τραυματίες! Το ρήγμα έγινε μεγαλύτερο όταν μια δράκα Montoneros κατηγορήθηκαν ότι σχεδίαζαν την δολοφονία του στρατηγού Peron και της δεύτερης συζύγου του, Isabel. Ενώ η πλειοψηφία των Montoneros προφανώς δεν ήθελαν τον μέντορά τους νεκρό, ένιωσαν μεγάλη απογοήτευση όταν είδαν τον Peron να κλίνει προς την ακροδεξιά πτέρυγα του κόμματος.

Τον Μάη του 1974, οι υποψίες των Montoneros επιβεβαιώθηκαν: υπό την πίεση της ακροδεξιάς, ο στρατηγός Peron πέταξε το MPM εκτός του Δικαιοκρατικού κινήματος, αποκαλώντας τους «προδότες και φιλοχρήματους». Ο Montoneros παρόλα αυτά, δείχνοντας σφοδρή πίστη προς τον πρώην ηγέτη τους, διατήρησαν την παύση πυρός μέχρι λίγο μετά τον θάνατό του, την 1 Ιουλίου του 1974.

Οι Montoneros, πιστοί στο κοινωνικοεπαναστατικό όραμα του «αυθεντικού Περονισμού», δεν είχαν άλλη επιλογή από το να αρχίσουν στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον του καθεστώτος. Η Isabel Peron, η νέα πρόεδρος της Αργεντινής, ήταν ουσιαστικά αιχμάλωτη στο παλάτι της. Οι στρατιωτικοί είχαν την πραγματική εξουσία. Έπειτα, ακόμα και η αυταπάτη μιας Περονιστικής κυβέρνησης απορρίφθηκε: το 1976, η Isabel εκδιώχθηκε και εγκαθιδρύθηκε η μισητή στρατιωτική χούντα.

Asesinato_Soldati_Cerrito_y_Arenales_Revista_Gente_15-11-79_big

Στα μέσα του Ιουλίου του 1974, οι Περονιστές αντάρτες έδωσαν το πρώτο τους χτύπημα εκτελώντας έναν πρώην υπουργό εξωτερικών. Τον Σεπτέμβρη, απήγαγαν δύο «βρώμικους» πλούσιους αδερφούς, λαμβάνοντας ως λύτρα το υπέρογκο ποσό των 60.000.000$! Οι Montoneros έδωσαν ένα τελείως νέο νόημα στο σύνθημα «φορολογείστε τους πλούσιους». Χρησιμοποιώντας τον νεοαποκτηθέντα πλούτο τους, οι Montoneros συνέχιζαν να βάζουν βόμβες σε εγκαταστάσεις των ΗΠΑ σε όλη την Αργεντινή. Υψηλόβαθμα στελέχη και από τις «Τρεις Μεγάλες» αυτοκινητοβιομηχανίες, General Motors, Ford και Chrysler, δολοφονήθηκαν, και σε άλλους στάλθηκαν παγιδευμένες με εκρηκτικά ανθοδέσμες. Επίσης, οι αντάρτες βύθισαν ένα πλοίο του πολεμικού ναυτικού το 1975, το οποίο κόστισε στην ολιγαρχία 70.000.000$!

Η χούντα απάντησε με έναν «Βρώμικο Πόλεμο» εξαπολύοντας τρόμο αδιακρίτως! Πάνω από 30.000 άνθρωποι πέθαναν ή «εξαφανίστηκαν» στα χέρια των δυνάμεων ασφαλείας. Η Αργεντίνικη Αντικομμουνιστική Συμμαχία (Αrgentina Anti-Communist Alliance-A.A.A), ένα επίσημα καθιερωμένο ακροδεξιό τάγμα δολοφόνων ήταν ένας από τους κυρίως υπεύθυνους.

(Σ.τ.Μ: Ακριβώς τον ίδιο ρόλο επιτελούν και σήμερα τα ακροδεξιά τάγματα τύπου AZOV στην Ουκρανία, δολοφονώντας τους εθνικά Ρώσους ως -δήθεν- «κομμουνιστές», ενισχυόμενοι προπαγανδιστικά από τα φερέφωνα του τοκογλυφικού κεφαλαίου σε όλη την Ευρώπη)

Τα θύματα, αφού βασανίζονταν σε διάφορες εγκαταστάσεις, όπως η σχολή των μηχανικών του Πολεμικού Ναυτικού, πετάγονταν από ελικόπτερα στον Ατλαντικό Ωκεανό. Οι Montoneros υπέφεραν βαρύτατες απώλειες: 1600 δολοφονήθηκαν εν δράσει μόνο κατά το 1976.

desaparecidos

Παρά την ηρωική τους αντίσταση, οι Montoneros ήταν ήδη μια σπατάλη δυνάμεων το 1977, παρά το γεγονός ότι κάποιοι συνέχισαν να πολεμούν μέχρι το 1981. Ο υψηλός ρυθμός απωλειών μεταξύ των ανταρτών και των οικογενειών τους, απλούστατα δεν μπορούσε να διατηρηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Επίσης, η έλλειψη υποστήριξης των Montoneros από το ευρύτερο Περονιστικό κίνημα δεν βοηθούσε καθόλου στον σκοπό τους!

Ακριβώς όπως οι Στρασσερικοί στην Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία και οι εμπνεόμενοι από τον Mazzini κορπορατιστές της Φασιστικής Ιταλίας, οι Montoneros υποστήριξαν τα υψηλότερα ιδανικά του Περονισμού στην Αργεντινή. Πολέμησαν σκληρά για να εγκαθιδρύσουν στην Αργεντινή το ευγενές όραμα του στρατηγού Peron για μια «Σοσιαλιστική Πατρίδα», αρνούμενοι να βολευτούν σε μια φανταχτερή «δημοκρατία» των ταγμάτων θανάτου!

«Peron, Evita, ni yankis ni marxistas, la patria Peronista» που σημαίνει σε ελεύθερη μετάφραση:

«Peron, Evita, ούτε Γιάνκηδες ούτε Μαρξιστές για μια πατρίδα Περονιστών»

Ζήτω ο Θάνατος!

Advertisements

Αφήστε ένα σχόλιο

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s