Η ιστορική εξέλιξη υπό το πρίσμα του βιολογικού ντετερμινισμού

Πόλεμος πατήρ πάντων. Δεν είναι μέσω των αρχών του ανθρωπισμού ο τρόπος με τον οποίο ο άνθρωπος ζει ή είναι σε θέση να διατηρήσει τον εαυτό του πάνω στο ζωικό βασίλειο, αλλά μόνο μέσω του πλέον βίαιου αγώνα για επιβίωση!

Αν υπάρχει μια πρόταση που θα μπορούσε να θεωρηθεί ως κεντρικό δόγμα της ιστορικής εξέλιξης υπό το πρίσμα του βιολογικού ντετερμινισμού είναι η ακόλουθη: «Ολόκληρη η ανθρώπινη ιστορία είναι το αποτέλεσμα μιας καθολικής μάχης μεταξύ ανταγωνιστικών γονότυπων ώστε να αποκτήσουν εξελικτικό προβάδισμα». Ίσως κάνει εντύπωση το γεγονός ότι δεν αναφερόμαστε σε άτομα, φυλές, έθνη ή τάξεις, αλλά σε γονότυπους οι οποίοι δεν έχουν ιδία βούληση, απλά υπάρχουν· ή μήπως έχουν;

Θεωρίες Εξέλιξης – Νεοδαρβινισμός και “εγωιστικό” γονίδιο

Ας ξεκινήσουμε με τον ορισμό του γονιδίου και του γονότυπου. Δεν υπάρχει ένας και μοναδικός ορισμός του γονιδίου, καθώς αυτό, μέσω του καθορισμού της σύνθεσης των πρωτεϊνών στον οργανισμό, επιδρά στο σύνολο των λειτουργιών του. Θα αναφέρουμε τον ορισμό που μας ενδιαφέρει από εξελικτική άποψη, όπως τον διατυπώνει ο καθηγητής Richard Dawkins1 και έχει ως εξής: «Γονίδιο ονομάζεται κάθε τμήμα χρωμοσωμικού υλικού (DNA) που δυνητικά διαρκεί για αρκετές γενιές ώστε να λειτουργεί ως μονάδα της φυσικής επιλογής». Το σύνολο των γονιδίων ενός οργανισμού αποτελούν τον γονότυπο.

Τώρα, ας κάνουμε μια αναφορά στις θεωρίες εξέλιξης γενικά. Ιστορικά πατέρας της θεωρίας εξέλιξης θεωρείται ο Δαρβίνος (αν και αμφισβητείται το αν όντως αυτός έγραψε το “Περί της καταγωγής των ειδών” ή ο Wallace). Η θεωρία της εξέλιξης στην αρχική της μορφή μας λέει μεταξύ άλλων ότι τα όντα που επιβιώνουν είναι αυτά των οποίων τα γονίδια τα έχουν προικίσει με τη δυνατότητα να προσαρμόζονται στο περιβάλλον με τον βέλτιστο τρόπο. Παράδειγμα: ας πούμε οι αντιλόπες, που είναι προικισμένες με το κατάλληλο μυϊκό σύστημα ώστε να τρέχουν γρήγορα, επιβιώνουν σε μεγάλο ποσοστό και αφήνουν πολλούς απογόνους, ενώ οι άλλες τρώγονται από τους θηρευτές τους και σταδιακά εξαφανίζονται από τον πληθυσμό. Επομένως μετά από το πέρασμα εκατοντάδων ή χιλιάδων ετών έχουμε γρήγορες αντιλόπες, δυνατά λιοντάρια, αετούς με εξαιρετική όραση κλπ.

Αυτή ήταν η αρχική θεωρία εξέλιξης, η οποία θεωρούσε το άτομο ως μονάδα βιολογικής επιλογής. Δηλαδή θεωρούσε ότι τα είδη προσαρμόζονται στο περιβάλλον και βελτιώνονται ως προς την προσαρμογή τους σε αυτό, όταν άτομα του είδους με τα επιθυμητά χαρακτηριστικά επιβιώνουν και αναπαράγονται. Όπως κάθε αρχική θεωρία, έτσι κι αυτή είχε πολλές αδυναμίες που διαπιστώθηκαν αργότερα και ξεκίνησαν οι νέο-δαρβινικές θεωρήσεις. Μια βασική αδυναμία της πρωταρχικής θεωρίας της εξέλιξης ήταν ο αλτρουισμός! Ιδίως στις ανθρώπινες κοινωνίες, αλλά και στις κοινωνίες ζώων και των εντόμων, παρατηρείται η θυσία ατόμων προς όφελος της ομάδας (γονείς θυσιάζονται για τους απογόνους τους, επαναστάτες για το έθνος ή για την τάξη στην οποία ανήκουν, φυτοφάγα θηλαστικά προστατεύουν τα μικρά τους βάζοντάς τα στο κέντρο του κοπαδιού κι έτσι ριψοκινδυνεύουν τα ενήλικα που βρίσκονται στα άκρα, οι εργάτριες μέλισσες εργάζονται προς όφελος του συνόλου χωρίς να αφήνουν απογόνους κλπ). Αυτό, με βάση την αρχική θεωρία εξέλιξης, ήταν ακατανόητο, αφού τα άτομα με αλτρουιστική συμπεριφορά που είτε θυσιάζονται είτε κινδυνεύουν συνεχώς να σκοτωθούν θα έπρεπε να εξαφανίζονται στην εξελικτική διαδικασία αφήνοντας λιγότερους απογόνους σε σημείο εξάλειψης. Αυτό όμως δεν συμβαίνει, και -αντιθέτως- αυτά τα άτομα επιβιώνουν και αναπαράγονται μέσα στους αντίστοιχους πληθυσμούς.

Εδώ λοιπόν έρχεται το “εγωιστικό” γονίδιο. Με βάση τη θεωρία του Dawkins, ο άνθρωπος (και κάθε ον) είναι σχεδιασμένος απλά ως ένα όχημα που φέρει το γονιδίωμα του, το οποίο και περνάει από γενιά σε γενιά καθώς είναι αιώνιο και σχετικά “αναλλοίωτο”, ενώ το άτομο είναι φθαρτό και πεπερασμένου βίου. Επομένως, η βιολογική επιλογή δρα επί των γονιδίων και όχι επί των ατόμων. Τα γονίδια είναι ‘εγωιστικά’ διότι μας έχουν κατασκευάσει να συμπεριφερόμαστε με αλληλεγγύη έναντι των ατόμων που έχουν μεγάλο ποσοστό κοινών γονιδίων με εμάς επομένως αν πχ. εμείς πεθάνουμε, αλλά με τον θάνατό μας επιβιώσουν 3 αδέρφια μας που έχουν το καθένα κοινό το 50% των γονιδίων τους με εμάς το ‘εγωιστικό’ γονίδιο βγαίνει ωφελημένο με το να μας οδηγήσει να θυσιαστούμε (!) σε σχέση με το να ζήσουμε εμείς και να πεθάνουν αυτά. Βέβαια, μας έχει προγραμματίσει να θυσιαζόμαστε μόνο αν αυτό είναι η ύστατη λύση, αφού είναι προτιμητέο για αυτό να επιβιώσουν όσο δυνατόν περισσότερα άτομα που έχουν το συγκεκριμένο γονιδίωμα ή τέλος πάντων μέρος αυτού. Εύκολα καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι τα γονίδιά μας μάς ωθούν στην κατεύθυνση του να επιβιώσουν και να αναπαραχθούν όσο το δυνατόν περισσότερα άτομα με κοινό γονιδίωμα με εμάς. Επομένως, η αυθόρμητη θυσία υπέρ της φυλής, ή τέλος πάντων η φυλετική αλληλεγγύη, μέσα από την εν λόγω θεωρία αποκτά βιολογική και εξελικτική βάση. Είναι σαφές ότι το ‘εγωιστικό’ γονίδιο είναι και ‘εθνικιστικό’ γονίδιο!

quote-it-is-an-article-of-passionate-faith-among-politically-correct-biologists-and-anthropologists-that-richard-dawkins-222981

Επίσης μέσα από τη συγκεκριμένη θεωρία καθίσταται σαφές ότι το γονιδίωμα καθιστά, κατά την αναπαραγωγή, θελκτικά τα φυλετικά χαρακτηριστικά ατόμων με κοινή γονιδιακή βάση έτσι ώστε να διαιωνίζονται τα κοινά γονίδια, αλλά βέβαια όχι τα συγγενικά πρόσωπα προς αποφυγή αιμομιξιών, οι οποίες αφήνουν ελαττωματικούς απογόνους.

H παραπάνω πανίσχυρη εξελικτική θεώρηση μπορεί να εξηγήσει γιατί υπάρχουν ακόμα σαφώς διακεκριμένες φυλετικά ομάδες (εθνότητες, φυλές ή ευρύτερα φυλετικά σύνολα από συγγενείς πληθυσμούς πχ. Λευκοί, Μαύροι, Λατίνοι, Εβραίοι, Άραβες) ακόμα και στα πολυπολιτισμικά συνονθυλεύματα λαών όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι χώρες της Λατινικής Αμερικής, αλλά πλέον και η πολυφυλετική και απεθνικοποιημένη πολιτιστικά Ευρώπη. Ακόμα, εξηγεί εύκολα γιατί το ποσοστό επιμειξιών σε όλα αυτά τα κράτη παραμένει σχετικά πολύ χαμηλό, παρά τη συστηματική αντιφυλετική προπαγάνδα και την πολιτιστική μονομορφοποίηση που επιβάλλεται από τα κράτη-τρομοκράτες, και παρά το γεγονός ότι πλέον μεγάλο ποσοστό των μη-λευκών έχει πλέον ανέλθει ταξικά και μορφωτικά, επομένως έχει υπερπηδήσει σε μεγάλο βαθμό τα “περιβαλλοντικά” εμπόδια. Τέλος, εξηγεί το γεγονός ότι στις σύγχρονες πολυφυλετικές κοινωνίες, παρά την κατάρρευση των παραδοσιακών πολιτιστικών αξιών και τη συστηματική προπαγάνδα κατά του εθνικισμού από τα σχολικά χρόνια, είναι πολύ πιο συνηθισμένη η επιλογή συντρόφου για αναπαραγωγή με εθνικά ή φυλετικά κριτήρια παρά με ταξικά ή πολιτιστικά όπως είναι η μόρφωση, το επάγγελμα κλπ. εκτός κι αν έχει ήδη “καλυφθεί” το φυλετικό κριτήριο.

Ως προς τις άλλες νέο-δαρβινικές θεωρήσεις, έχουμε εν συντομία να πούμε τα εξής. Καταρχήν, ο κοινωνικός δαρβινισμός, τον οποίο εκθειάζουν οι φιλελεύθεροι και ο οποίος θέτει ως μονάδα βιολογικής επιλογής το άτομο, έχει καταρρεύσει ως επιστημονική θεωρία προ πολλού. Επιπλέον, κακώς τον εκθειάζουν, διότι ο καπιταλισμός αποτελεί διαστροφή του, αφού η κληρονόμηση της περιουσίας και της κοινωνικής θέσης, συνδυαζόμενα με την ταξική δομή της εκπαίδευσης -είτε της ακαδημαϊκής είτε της επαγγελματικής-, καταργούν τη βασική προϋπόθεση του Δαρβινισμού, δηλαδή ότι οι μόνες διαφορές που υφίστανται μεταξύ των ατόμων είναι οι φυσικές-βιολογικές διαφορές κατά τον ανταγωνισμό τους στην επιβίωση, την χωροκράτεια και την αναπαραγωγή.

Τέλος, υπάρχουν και οι μαρξιστές εξελικτικοί βιολόγοι, οι οποίοι αποδέχονται μεν την ομάδα ως μονάδα βιολογικής επιλογής (Lewontin) αλλά θεωρούν ότι η σύνθεσή της μπορεί να είναι οποιαδήποτε, παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι στη φύση οι μόνες ομάδες επί των οποίων δρα η βιολογική επιλογή είναι ομάδες με κοινό ένα μεγάλο μέρος του γονιδιώματος, κι όσον αφορά τους ανθρώπους, πρόκειται γι’ αυτό που θα λέγαμε «εθνικές ή φυλετικές ομάδες».

Γονίδια και συνείδηση

Είναι σαφές ότι η συνείδηση και η βούληση εμφανίζονται στο επίπεδο του οργανισμού κι όχι των γονιδίων. Είναι όμως εξίσου σαφές ότι όλες οι σωματικές, ψυχικές και πνευματικές λειτουργίες (εκτός των στοιχειωδών που μας διατηρούν εν ζωή) εκφράζουν ανταπόκριση του οργανισμού στο περιβάλλον. Μια ανταπόκριση που διαφέρει δραστικά από άτομο σε άτομο και από φυλή σε φυλή, ακριβώς λόγω των δομικών, σωματικών και εγκεφαλικών, διαφορών μεταξύ ατόμων και φυλών.

Επομένως, παρά το γεγονός ότι τα γονίδια δεν έχουν συνείδηση και βούληση, διαμορφώνουν τη δική μας συνείδηση και τη βούληση, εφόσον κατασκευάζουν αυτό που λέμε οργανισμό. Αν η συνείδηση ενός ατόμου κρίνεται από τις πράξεις του, τότε θα μπορούσαμε να πούμε ότι και τα γονίδια έχουν μιας μορφής «συνείδηση», αφού συνεργάζονται με σκοπό την επιβίωση και την αναπαραγωγή του οργανισμού, τον οποίο χρησιμοποιούν ως όχημα για να επιβιώσουν περνώντας στην επόμενη γενιά. Από εδώ και πέρα θα αποδίδουμε μια «ψευδοσυνείδηση» στον γονότυπο, αφού καθορίζει τη δική μας συνείδηση και βούληση μέσω της ανταπόκρισής του στο περιβάλλον.

tumblr_m9udpfTCL71qa9wdho1_1280

Για παράδειγμα, το γεγονός ότι έχουμε τη βούληση να γυμναστούμε οφείλεται στο ότι οι οργανισμοί που γυμναζόντουσαν επιβίωναν σε μεγαλύτερο ποσοστό στη μάχη σώμα με σώμα από ότι οι άλλοι, και έτσι τα γονίδια που κατασκεύασαν αυτούς τους οργανισμούς επιβίωσαν σε μεγαλύτερο βαθμό μέσω των απογόνων από ότι τα «ανταγωνιστικά» τους που κατασκεύασαν νωθρούς οργανισμούς. Με παρόμοιο τρόπο κάποιοι περισσότερο ευφυείς, μέσω της ικανότητάς τους να λαμβάνουν σωστές αποφάσεις, να κατασκευάζουν εργαλεία ή μηχανήματα ή να ρητορεύουν κέρδισαν κύρος μέσα στις πρωτόγονες ανθρώπινες κοινότητες αφήνοντας αρκετούς απογόνους στη γονιδιακή δεξαμενή. Είναι λοιπόν σαφές ότι τμήματα των διάφορων γονότυπων που προέρχονται από την κληρονομική ανάμιξη γονιδίων συνδυασμένα με ελάχιστες τυχαίες μεταλλάξεις του γενετικού κώδικα2 επιβιώνουν μέσα από τις γονιδιακές κατασκευές που λέγονται άνθρωποι και θα συνεχίσουν να επιβιώνουν μόνο αν οι οργανισμοί που θα κατασκευάσουν είναι ικανοί για επιβίωση, κυριαρχία και αναπαραγωγή.

Εδώ θα πρέπει να εξηγήσουμε ότι η γονιδιακή «ψευδοσυνείδηση» οφείλεται καθαρά στην τυχαιότητα. Ναι, στην τυχαιότητα! Τα γονίδια δεν ξέρουν τι κάνουν, απλά, αν κάνουν κάτι που δεν το ευνοεί το περιβάλλον, θα εξαφανιστούν μαζί με τον οργανισμό που τα φέρει. Είναι γεγονός ότι αυτή η αντικατάσταση της Θείας Πρόνοιας ή του σχεδιασμού με την τυχαιότητα ξενίζει την πλειοψηφία των ανθρώπων. Όμως, ο μηχανισμός που προαναφέραμε είναι η διαδικασία φυσικής εξέλιξης, όχι μόνο των όντων, αλλά και της τεχνολογίας, είτε μας αρέσει είτε όχι.

Η ακριβής επίδραση των γονιδίων στη λειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος (Κ.Ν.Σ) μέσω της οποίας (τα γονίδια) καθορίζουν τη συμπεριφορά του ατόμου είναι μέχρι στιγμής υπό έρευνα, αν και ουδείς αμφιβάλει για το γεγονός ότι πράγματι επιδρούν, απλά μελετούνται οι ιδιαίτερα πολύπλοκοι μηχανισμοί μέσω των οποίων αυτό συμβαίνει. Πάντως, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Dawkins, δεν είναι ανάγκη να γνωρίζουμε την ακριβή επίδραση κάποιων γονιδίων στο Κ.Ν.Σ για να αποφανθούμε για το αν καθορίζουν μια συγκεκριμένη συμπεριφορά, όταν -για παράδειγμα- η απουσία τους και μόνο την τροποποιεί. Ας πούμε, έχει αποδειχθεί ότι η αφαίρεση ή η αντικατάσταση συγκεκριμένων γονιδίων σε ποντίκια τροποποιεί τη συμπεριφορά τους ως προς τις διατροφικές τους συνήθειες, την ικανότητα αποφυγής θηρευτών, καθώς και σε ένα πλήθος άλλων αποκρίσεων στις περιβαλλοντικές πιέσεις που δέχονται.

Εξελικτική θεώρηση της ιστορίας. Το τρίπτυχο: Επιβίωση – Κυριαρχία – Αναπαραγωγή

Οι άνθρωποι ως γονιδιακές κατασκευές προσπαθούν να εξασφαλίσουν το μέλλον, το δικό τους και των απογόνων τους, δηλαδή των μελλοντικών φορέων των γονοτύπων τους, μέσω κυρίως της χωροκράτειας, δηλαδή της κατοχής ζωτικού χώρου. Στις εξελιγμένες ανθρώπινες κοινωνίες η έννοια του ζωτικού χώρου ασφαλώς και δεν περιορίζεται στο έδαφος, ή μάλλον καλύτερα, λίγη σχέση έχει πλέον με αυτό. Στα ζώα, είτε αυτά είναι φυτοφάγα είτε σαρκοφάγα, η εύρεση τροφής και καταφυγίου καθορίζεται απόλυτα με εδαφικά κριτήρια. Αν σε ένα θηλαστικό ανήκει μια περιοχή, μπορεί εκεί να κυνηγήσει ή να βοσκήσει, να αναπαραχθεί και να αναθρέψει τους απογόνους του. Στις εξελιγμένες ανθρώπινες κοινωνίες, ο ζωτικός χώρος είναι πλέον οικονομικός ζωτικός χώρος και καθορίζεται από την οικονομική κατάσταση του συνόλου εντός του οποίου αναπτύσσεται το άτομο-φορέας γονότυπου, καθώς και από την θέση του στην οικονομική ιεραρχία εντός του συνόλου.

Οι άνθρωποι για να εξελιχθούν σε ανώτερο είδος σχημάτισαν κοινωνίες, ή αλλιώς, όσοι άνθρωποι δεν ήταν κατασκευασμένοι γονιδιακά για να συμμετέχουν σε μια αλληλοβοηθούμενη κοινωνία δεν επιβίωσαν από την περιβαλλοντική πίεση, για παράδειγμα το κυνήγι ή η συγκομιδή, τα οποία ήταν πολύ πιο αποδοτικά όταν τα άτομα συνεργάζονταν μεταξύ τους. Έτσι, όσοι αρνούνταν τη συνεργασία, είτε απεβίωσαν λόγω πείνας είτε δεν ήταν σε θέση να θρέψουν πολυμελείς οικογένειες. Αυτές οι ομοιογενείς φυλετικά κοινωνίες, που αρχικά ήταν ολιγάριθμες αφού τα περισσότερα μέλη τους είχαν μεταξύ τους δεσμούς αίματος, εξελίχθηκαν σταδιακά σε βασίλεια και έπειτα σε έθνη-κράτη, πάλι με σχετικά ομοιογενή πληθυσμιακή σύνθεση, παρά τις μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών που παρουσιάστηκαν κατά καιρούς, αφού οι περισσότερες, τουλάχιστον εντός του Ευρωπαϊκού χώρου, ήταν μετακινήσεις μεταξύ πληθυσμών που ανήκαν στην Ινδοευρωπαϊκή ομοεθνία, και αυτές συνήθως ήταν γεωγραφικά περιορισμένες, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Άλλωστε, όπως έχει αποδειχθεί σε γενετικές μελέτες, η σημερινή σύσταση της Ευρασίας δεν έχει μεταβληθεί ουσιαστικά από την εποχή της μεσολιθικής εποχής, περίοδο που σχηματίστηκε το σημερινό γενετικό κράμα.

Είναι γενικά αποδεκτό ότι τα άτομα που εντάχθηκαν σε σύνολα προσαρμόστηκαν καλύτερα στο περιβάλλον και επιβίωσαν, σε αντίθεση με αυτά που απομονώνονταν. Μέσα σε κάθε σύνολο υπήρχε τόσο ο ανταγωνισμός, όσο και η συνεργασία. Η συνεργασία προάγει το κοινό καλό και γι’ αυτό είμαστε κατασκευασμένοι να προάγουμε το κοινό καλό των ομόφυλών μας, διότι έτσι τα γονίδια ωφελούνται πολλαπλά, αφού προάγουν όλα τα άτομα-φορείς τους. Βεβαίως, τα γονίδια μάς έχουν προικίσει και με ανταγωνιστικούς μηχανισμούς, έτσι ώστε να εξασφαλίζουμε την κυριαρχία και την αναπαραγωγή, τη δική μας και των στενών απογόνων μας, ακόμα κι όταν δεν υπάρχουν δυνατότητες συνεργασίας, διότι αλλιώς θα εξαφανιζόμασταν μόλις -για οποιοδήποτε τυχαίο λόγο- οι προϋποθέσεις συνεργασίας εξαφανίζονταν.

Ίσως ιστορικά κάποιοι τέτοιοι τύποι, μη ανταγωνιστικοί, να εξαφανίστηκαν ακριβώς όπως και οι ανίκανοι προς συνεργασία, ή αλλιώς αντικοινωνικοί. Ας μην ξεχνάμε ότι η ρύθμιση ενός φαινομένου στη φύση -μέσω της συνύπαρξης δύο αντίθετων μεταξύ τους τάσεων- είναι πολύ εξαπλωμένη μέθοδος. Άλλωστε, στην εξελικτική διαδικασία αναπτύσσονται τυχαία οργανισμοί με διάφορα χαρακτηριστικά και επιβιώνουν αυτοί που μπορούν να ενεργοποιούν μηχανισμούς προσαρμογής. Ίσως, λοιπόν, αυτοί που εκδηλώνουν άλλοτε τάσεις συνεργασίας κι άλλοτε τάσεις ανταγωνισμού, ανάλογα με την περίσταση, να έχουν το πλεονέκτημα.

charles_darwin_quote_3

Τόσο, λοιπόν, οι εθνικοί όσο και οι ταξικοί αγώνες είναι γονιδιακά προσδιορισμένοι, καθώς κινούνται από την έμφυτη τάση του ανθρώπου για οικονομικό ζωτικό χώρο και επιτυχημένη αναπαραγωγική διαδικασία. Κατά τη διάρκεια αυτής της μάχης προσαρμογής οι άνθρωποι συμμαχούν σε σύνολα, είτε εθνικά είτε ταξικά, όντας όμως πάντα κατασκευασμένοι να προάγουν τα γονίδια τα δικά τους και των ομόφυλών τους μέσω της διασφάλισης οικονομικού ζωτικού χώρου. Όταν εντός της φυλής ένα σύνολο (π.χ κεφαλαιοκράτες) για να αποκτήσει εξελικτικό προβάδισμα ξεκινάει έναν ταξικό πόλεμο, τότε ένα άλλο σύνολο (πχ. εργαζόμενοι) απαντάει επίσης με ταξικό πόλεμο. Το ακριβώς αντίστοιχο συμβαίνει με τους φυλετικούς πολέμους, όπου επίσης συμβαίνει μάχη μεταξύ γονότυπων. Ο ταξικός πόλεμος οφείλεται σε άτομα τα οποία φέρουν σε μεγαλύτερο βαθμό «ανταγωνιστικά γονίδια» από ότι «συνεργατικά» εντός φυλής και προάγεται από αυτά τα άτομα με όλα τα μέσα, ενώ η εμφύλια σύρραξη με τη μορφή ιδεολογιών δεν είναι τίποτα άλλο παρά η μάχη αυτών των δύο γονότυπων για την κυριαρχία επί του συνόλου.

Η εξελικτική πορεία του ανθρώπου θα καθοριστεί από την κυριαρχία των «συνεργατικών» ή των «ανταγωνιστικών» γονιδίων εντός της κάθε φυλής. Κάτω από την αδυσώπητη μάχη μεταξύ ιδεολογικών εχθρών, υποβόσκει η μάχη των γονιδίων για την κυριαρχία επί της φυλής και για τον προσδιορισμό της εξέλιξής της. Οι ιδέες, τα αθάνατα «μιμίδια» του καθηγητή Dawkins, δεν είναι τίποτα άλλο από νοητικές κατασκευές των προηγούμενων φορέων «ανταγωνιστικών» ή «συνεργατικών» γονότυπων οι οποίες γίνονται αποδεκτές από τους ιδεολογικούς απογόνους μόνο όταν ενυπάρχει γενετική προδιάθεση ως προς αυτές.

Εξελικτικό προβάδισμα

Εξελικτικό προβάδισμα ονομάζουμε την κατοχή γνώσεων και υλικών μέσων από μια ομάδα ανθρώπων για τη στρατιωτική ή την οικονομική επικράτησή της επί άλλων ομάδων, στην περίπτωση που οι γνώσεις ή τα μέσα είναι προϊόν συσσώρευσης από προηγούμενες γενιές.

Η αξία του εξελικτικού προβαδίσματος είναι τεράστια καθώς κανένα άτομο, όσο ικανό κι αν είναι, δεν μπορεί να υπερβεί το «φράγμα δυναμικού», όπως θα λέγαμε στη φυσική, που του θέτει το σύνολο στο οποίο ανήκει, είτε αυτό είναι εθνικό είτε ταξικό. Ας δώσουμε ένα απτό παράδειγμα: όσο ικανός αεροναυπηγός κι αν είναι ένας Έλληνας, όσο ταλέντο στην εφαρμοσμένη μηχανική και να διαθέτει, δεν θα εργαστεί ποτέ στη χώρα του ως σχεδιαστής αεροπλάνων εφόσον η χώρα μας δεν κατασκευάζει αεροπλάνα και έχει χάσει προ πολλού το εξελικτικό προβάδισμα στην τεχνολογία σε σχέση με τα προηγμένα κράτη. Επίσης, ένα παιδί μιας φτωχής εργατικής οικογένειας, αν είναι πραγματικό ταλέντο, το πολύ να γίνει ας πούμε δικηγόρος, αλλά ποτέ δεν θα γίνει υπουργός ούτε υψηλόβαθμο στέλεχος κάποιας εταιρείας μόνο με τις σπουδές του, όσο λαμπρές κι αν είναι αυτές, αφού προέρχεται από την εργατική τάξη, η οποία στον καπιταλισμό έχει χάσει το εξελικτικό προβάδισμα από τους μεγαλοαστούς και τα κλειστά κυκλώματα, όπως οι μασόνοι διαφόρων στοών που ελέγχουν όλη την διοίκηση εξίσου στις επιχειρήσεις και τον δημόσιο τομέα. Η κοινωνική κινητικότητα στον καπιταλισμό είναι μια απάτη, αφού λειτουργεί μόνο οριζόντια και ποτέ κάθετα χωρίς διαφθορά. Ένας μηχανικός από υπάλληλος το πολύ να γίνει διευθυντής ή ελεύθερος επαγγελματίας, αν δεν θα έχει καταλήξει ωστόσο άνεργος, αλλά ποτέ μεγαλομέτοχος σε κατασκευαστική απλά και μόνο επειδή είναι καλός στις στατικές μελέτες.

Άλλωστε, είναι γνωστό σε όσους γνωρίζουν τι συμβαίνει στους διάφορους ακαδημαϊκούς κύκλους, ότι τα «καλά» πανεπιστήμια του εξωτερικού που προσφέρουν υψηλές αμοιβές στην αγορά εργασίας δεν είναι συνήθως αυτά που πρωτοπορούν στην έρευνα, αλλά αυτά που εξασφαλίζουν «καλές» γνωριμίες με τους έχοντες θέσεις εξουσίας ή με τα τέκνα αυτών. Ας πούμε, δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότεροι «Έλληνες» υπουργοί οικονομικών προέρχονται από τον κύκλο του Σιωνιστικού «London School of Economics» ούτε το ότι οι γόνοι πολιτικών και μεγαλοαστικών οικογενειών έχουν φοιτήσει στη σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων του Harvard πριν έρθουν να διοικήσουν την υπόδουλη “πατρίδα” τους. Τα παραπάνω συμβαίνουν διότι απλούστατα κάποιες ομάδες ανθρώπων έχουν αποκτήσει το εξελικτικό προβάδισμα και ελέγχουν ποια άτομα θα βρεθούν σε ποιες θέσεις, έτσι ώστε να διαιωνίζεται η εξουσία τους, δηλαδή να συνεχίσουν να έχουν το εξελικτικό προβάδισμα αυτοί και οι όμοιοι τους γενετικά και ιδεολογικά. Το εξελικτικό προβάδισμα είναι ο ύψιστος σκοπός για μια φυλή και καταστροφικό γι αυτήν όταν το αποκτά μια τάξη ή μια κάστα εντός της φυλής.

Slide175darwin

Σε επίπεδο εθνών, η χώρα μας είναι αδύνατον αυτή τη στιγμή να εκμεταλλευθεί -χωρίς κάποιες συμμαχίες- τον τεράστιο ορυκτό της πλούτο, απλούστατα διότι μετά από τόσα χρόνια αριστερής οκνηρίας και δεξιάς υποτέλειας, δεν έχει ούτε τα στρατιωτικά μέσα αλλά ούτε και τα οικονομικά για να διεξάγει έναν ολοκληρωτικό πόλεμο εναντίον όσων επιβουλεύονται τους πόρους του λαού μας. Δεν αποτελούμε χρήσιμο σύμμαχο σε μια πιθανή συμμαχία ούτε προκαλούμε φόβο στους αντιπάλους μας, ακριβώς διότι ποτέ δεν αποκτήσαμε το στρατιωτικό και οικονομικό προβάδισμα έναντι των αντιπάλων μας, αφού μετά την Επανάσταση του 1821 παραμείναμε ένα Αγγλοσιωνιστικό και έπειτα Αμερικανοσιωνιστικό προτεκτοράτο, μια χώρα θα λέγαμε σχεδόν «τριτοκοσμική» στις δομές με ένα Ευρωπαϊκό μανδύα από δανεισμένα ευρώ.

Ακριβώς όπως οι χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής έχασαν το τρένο της εξέλιξης, αρχικά λόγω της πολύ χαμηλής τους πολιτιστικής-τεχνολογικής ανάπτυξης και μετέπειτα λόγω της κατοχής τους από τους Σιωνιστές και τους Αγγλοσάξωνες υποτελείς τους, έτσι κι εμείς χάσαμε το δικό μας τρένο, αρχικά λόγω της κατάκτησης από τους απολίτιστους Οθωμανούς και μετά λόγω της κατοχής μας από τους Σιωνιστές Τραπεζίτες που δρουν μέσω της Αγγλίας και των ΗΠΑ. Πρέπει να αναφέρουμε ότι ένας λαός, για να χάσει το εξελικτικό προβάδισμα, πρέπει είτε να είναι εκ φύσεως λιγότερο εξελίξιμος από άλλους είτε να κατακτηθεί στρατιωτικά ή οικονομικά, οπότε ο κατακτητής διαιωνίζει με κάθε μέσο την κυριαρχία του, καταστέλλοντας κάθε παράγοντα που θα προωθούσε την ανέλιξη του κατακτημένου λαού.3

Την αξία αυτού που ονομάσαμε εξελικτικό προβάδισμα, την αναφέρει ο φιλελεύθερος καθηγητής Jared Diamond, στο σύγγραμμά του «Όπλα, μικρόβια και ατσάλι» στο οποίο ισχυρίζεται ότι η διαφορετική ιστορική εξέλιξη των λαών οφείλεται ακριβώς στο ότι κάποιοι λαοί απέκτησαν υλικό, επιστημονικό και τεχνολογικό προβάδισμα έναντι άλλων και διαιώνισαν αυτό το προβάδισμα. Βεβαίως ο συγκεκριμένος επιστήμονας γίνεται αστείος όταν θέλει να μας πείσει ότι αυτή η διαφορά οφείλεται αποκλειστικά σε διαφορετικά περιβάλλοντα και όχι στις βιολογικές διαφορές μεταξύ των διαφόρων λαών και αφιερώνει σε αυτό το μεγαλύτερο μέρος του -κατά τα άλλα- πολύ καλού βιβλίου του.

Συνοψίζοντας λοιπόν τα παραπάνω πρέπει να αναφέρουμε ότι η αξία του εξελικτικού προβαδίσματος είναι ιστορικά και βιολογικά αναντίρρητη και είναι έμφυτη η τάση σε κάθε άνθρωπο, δηλαδή φορέα γονότυπου, να εξασφαλίσει αυτό το προβάδισμα στους μελλοντικούς φορείς του γονοτύπου του, δηλαδή τους απογόνους του.

Τα ερωτήματα «ποιοι είναι οι απόγονοι» και «πώς θα επιτευχθεί αυτός ο σκοπός» θα απαντηθούν στα πλαίσια της επόμενης ενότητας, δηλαδή του “επιλεκτικού σοσιαλισμού”.

Επιλεκτικός ή “Ευγονικός” Σοσιαλισμός

Ο επιλεκτικός σοσιαλισμός αποτελεί μια ιδεολογική μετεξέλιξη του λεγόμενου Κοινωνικού Δαρβινισμού, ο οποίος ξεκίνησε από τον Francis Galton και βάσει του οποίου ο άνθρωπος, μετά την μακρά εξελικτική του πορεία κατά την οποία επιβίωσαν οι πιο «προσαρμοστικοί» τύποι στο περιβάλλον4, μετέφερε τη μάχη για επιβίωση από το φυσικό περιβάλλον στην ιστορία. Αυτή η «μάχη επιβίωσης» εκφράζεται μέσω του ανταγωνισμού και του πολέμου μεταξύ φυλών, τάξεων και κοινωνικών στρωμάτων προωθώντας την ιστορία. Το πέρασμα από τον κοινωνικό Δαρβινισμό στον Επιλεκτικό Σοσιαλισμό το έκανε για πρώτη φορά ο Γάλλος ανθρωπολόγος George Vacher de Lapouge, ένας ιδεολογικός πρωτοπόρος του Φυλετικού Σοσιαλισμού ο οποίος δήλωνε ότι: «Κανείς δεν αποφασίζει να γίνει μέλος μιας οικογένειας ή ενός έθνους. Το αίμα το οποίο ρέει στις φλέβες κάποιου από τη γέννησή του τον προσδιορίζει σε όλη του τη ζωή. Το άτομο δεν είναι τίποτα· το Έθνος, δηλαδή η φυλή, είναι τα πάντα».

Ο George Vacher de Lapouge, ως πρωτοπόρος του Επιλεκτικού Σοσιαλισμού, ανήκε στη Γαλλική «αριστερά» και διαφωνούσε κάθετα στα κοινωνικά θέματα με τον Arthur de Gobineau ο οποίος ήταν δεξιός, αριστοκράτης, πεσιμιστής και υπέρμαχος του φυλετισμού, παρά το γεγονός ότι στο φυλετικό ζήτημα υπήρχε ταύτιση απόψεων μεταξύ των δύο. Είναι καταπληκτική η πρωτοπορία του Lapouge, ο οποίος δήλωνε υπέρμαχος του σοσιαλισμού διότι μόνο μέσω αυτής της κοινωνικής οργάνωσης θα αναδεικνύονταν οι βιολογικά και γενετικά καθορισμένες ικανότητες κάθε ατόμου, ανεξάρτητα από την ταξική του προέλευση. Θεωρούσε ότι η “φυλή του μέλλοντος” θα κυριαρχούσε μόνο αν, ανεξάρτητα από το οικογενειακό και ταξικό υπόβαθρο, αναπαράγονταν οι καλύτεροι φορείς γονότυπων και αποκλείονταν από την αναπαραγωγή οι μη-κατάλληλοι. Γι αυτό πρότεινε την «σεξουαλική» θητεία για τους ικανούς άνδρες παράλληλα με την στρατιωτική, έτσι ώστε να αναπαράγονται τα καλύτερα φυλετικά δείγματα και εκτός του οικογενειακού θεσμού. Ο Lapouge ανέφερε χαρακτηριστικά ότι: «Ο σοσιαλισμός είτε θα βασίζεται στη φυσική επιλογή είτε δεν θα είναι σοσιαλισμός».

cefa564ad56817da450869d312110f895fa400d7

Είναι περιττό να αναφέρουμε ότι ο Marx και ο Engels προειδοποίησαν το ποίμνιό τους για την επικινδυνότητα των απόψεων του Lapouge, γνωστές και ως “επιλεκτικός σοσιαλισμός” καθώς προσπαθούσαν να εξοβελίσουν τη βιολογία από την ερμηνεία της ιστορίας. Το όραμα του Lapouge ήταν «να διορθωθούν οι φυσικές συνέπειες της οικονομικής ανάπτυξης με απώτατο στόχο την κοινωνική τελειότητα». Με λίγα λόγια, είναι αδύνατον να εφαρμόσεις ένα οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο με επιτυχία, όταν το ίδιο το οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο αναπαράγει ελαττωματικά βιολογικά και πνευματικά όντα αντί να ανυψώνει το βιολογικό και πνευματικό επίπεδο. Άλλοι θεμελιωτές του Ευγονικού Σοσιαλισμού ήταν οι Γερμανοί Eugen Dühring και Ludwig Woltmann. Ο Ludwig Woltmann ήταν συνεχιστής του έργου του Eugen Dühring και θεωρούσε τον εαυτό του μαθητή του Lapouge. O Woltmann πίστευε ότι οι φυλές είναι σαφώς διακεκριμένες και διαφορετικής αξίας, ενώ για τον καπιταλισμό πίστευε ότι ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής στο τελικό του στάδιο θα γίνει αντίθετος στην κοινωνική επιλογή των φυσικών ταλέντων, επομένως και αντίθετος στη φυσική επιλογή5. Ο Woltmann πίστευε ότι το μέλλον θα φέρει μεγάλες οικονομικές αναταραχές οι οποίες θα έχουν χαρακτήρα κολεκτιβιστικό και συνταγματικό.

Θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρουμε τον Άγγλο Karl Pearson ο οποίος επίσης ήταν φανατικός υποστηρικτής της βιολογικής ανισότητας, η οποία αναδεικνύεται μόνο αν καταργηθεί η ταξική ανισότητα.

Ο γράφων δεν υιοθετεί όλες τις απόψεις των προαναφερθέντων επιστημόνων, καθώς η πρακτική εφαρμογή όλων αυτών συναντά πάρα πολλά ηθικά και φιλοσοφικά εμπόδια. Όμως, αποτελούν μια πολύ καλή πρώτη προσέγγιση των ερωτημάτων στα οποία καλείται να απαντήσει η κοινωνιοβιολογία!

Επίλογος

darwin's quote 1

Κατόπιν αυτής της ιστορικής αναδρομής, αφού ήρθαμε σε επαφή με τους πρωτοπόρους των ιδεών της κοινωνιοβιολογίας, μπορούμε να προσθέσουμε πάρα πολλά στις απόψεις τους, χάρη στην ισχυρά θεμελιωμένη επιστημονική γνώση της Γενετικής που διαθέτουμε σήμερα. Μπορούμε λοιπόν να πούμε ότι με βάση την εξελικτική θεωρία πολλών κοινωνιοβιολόγων και εξελικτικών βιολόγων, με προεξάρχοντα τον καθηγητή Dawkins, είμαστε γενετικά κατασκευασμένοι να προάγουμε τον γονότυπό μας, τόσο μέσω των άμεσων απογόνων όσο και μέσω της φυλετικής κοινότητας στην οποία ανήκουμε και με την οποία μοιραζόμαστε κοινά γονίδια. Επίσης, αυτή η τάση για ανέλιξη των απογόνων μας μάς υποχρεώνει να αναζητούμε το βέλτιστο κοινωνικοοικονομικό μοντέλο για τη φυλή μακριά από τον ατομισμό.

Ο λόγος που πρέπει να σκεφτόμαστε την κυριαρχία των γονιδίων μας με όρους φυλετικούς και όχι ατομικούς είναι καθαρά και απολύτως στατιστικός! Το τέκνο ενός ικανότατου ατόμου της φυλής μπορεί να τύχει να στερείται όλων των προσόντων του γονέα του. Αντίθετα οι μέσος όρος των ικανοτήτων 10.000 τέκνων δεν θα αποκλίνουν σημαντικά από τους γονείς τους. Σε σύνολα που αποτελούνται από μεγάλους αριθμούς, πχ. άτομα, μόρια, μικρόβια κλπ, οι μαθηματικές τους ιδιότητες ομαλοποιούνται πολύ κοντά σε ένα μέσο όρο, σε αντίθεση με τα μεμονωμένα άτομα, όπου παρουσιάζονται έντονες αποκλίσεις.

Πρέπει να τονίσουμε ότι η εξελικτική θεώρηση της ανθρώπινης ιστορίας δεν φιλοδοξεί να αντικαταστήσει τη θρησκευτική πίστη ή τη φιλοσοφική αναζήτηση με την επιστήμη, αλλά να προτείνει μια θεωρία βασισμένη στους νόμους της φύσης στο βαθμό που αυτοί μας είναι μέχρι στιγμής γνωστοί. Επίσης τονίζουμε ότι δεν πρόκειται για μια “ρατσιστική” θεώρηση του κόσμου με την αρνητική έννοια του όρου, αφού δεν αναφερόμαστε σε κάποια συγκεκριμένη φυλή αλλά σε όλες τις ανθρώπινες φυλές και τα έθνη! Πρόκειται για μια βιολογική θεώρηση που δεν ξεχωρίζει τους ανθρώπους σε “ανώτερους” και “κατώτερους”, αλλά απλά σε διαφορετικούς μεταξύ τους ως προς την βιολογική τους κατασκευή, χωρίς να παραγνωρίζουμε τις βασικές ομοιότητές μας ως άνθρωποι με όλους τους λαούς της ανθρωπότητας. Αναμφισβήτητα όλοι μας ανήκουμε στο ίδιο είδος αλλά δεν είμαστε πανομοιότυποι ούτε καν ίδιοι μεταξύ μας. Η νομική ισότητα και ο σεβασμός των δικαιωμάτων όλων των έμβιων όντων, ασφαλώς και μας βρίσκει σύμφωνους, αλλά ουδεμία σχέση έχει με την επιστήμη αυτή καθαυτή καθώς άπτεται της φιλοσοφίας και της ηθικής.

Θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρουμε, ότι ο Εθνικισμός και ο Σοσιαλισμός εδράζονται πολύ ισχυρά σε φιλοσοφική και σε ηθική βάση, αλλά ο σκοπός αυτού του άρθρου είναι να αναδείξει τη βιολογική πλευρά του θέματος χωρίς να σημαίνει ότι περιοριζόμαστε μόνο σε αυτήν. Θα μπορούσαμε μάλιστα να πούμε ότι οι ηθικές και φιλοσοφικές βάσεις του Εθνικισμού και του Σοσιαλισμού είναι ίσως και ισχυρότερες από τις επιστημονικές, καθώς ο άνθρωπος είναι μια πολύπλοκη και πολυδιάστατη βιολογική οντότητα η οποία ξεπερνάει κατά πολύ τον απλό βιολογικό ντετερμινισμό. Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε ότι μητέρα, όχι μόνο της επιστήμης, αλλά και κάθε ανθρώπινης γνώσης είναι η φιλοσοφία. Περισσότερα για τα θέματα επιστήμης και φιλοσοφίας θα αναφέρουμε σε επόμενα άρθρα μας, όπου θα δούμε έννοιες όπως η αιτιοκρατία, το χάος και οι πιθανότητες να εμπλέκονται σε μια καθαρά θετικιστική, Εθνικιστική θεώρηση του κόσμου.

Zebra vampire

Σημειώσεις:

1 Αναφέρεται στα κλασσικά πλέον εκλαϊκευμένα συγγράμματά του: «Το εγωιστικό γονίδιο» και «Το μακρύ χέρι του γονιδίου – Εκτεταμένος γονότυπος».

2 Τα λάθη κατά την αντιγραφή του DNA, αν δεν υπάρξει κάποια εξωτερική επίδραση όπως πχ. ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, περιορίζονται σε μέγεθος της τάξης του 1/1010.

3Aναφέρει χαρακτηριστικά ο Κολοκοτρώνης: «Η τρίτη τάξη, οι έμποροι και οι προκομμένοι, το καλύτερο μέρος των πολιτών, μην υποφέρνοντες τον ζυγό έφευγαν, και οι γραμματισμένοι επήραν και έφευγαν από την Ελλάδα, την πατρίδα των, και έτσι ο λαός, όστις στερημένος από τα μέσα της προκοπής, εκατήντησεν εις αθλίαν κατάσταση, και αυτή αύξαινε κάθε ήμερα χειρότερα διότι, αν ευρίσκετο μεταξύ του λαού κανείς με ολίγην μάθηση, τον ελάμβανε ο κλήρος, όστις έχαιρε προνόμια, ή εσύρετο από τον έμπορο της Ευρώπης ως βοηθός του ή εγίνετο γραμματικός του προεστού. Και μερικοί μην υποφέροντες την τυραννίαν του Τούρκου και βλέποντας τες δόξες και τες ηδονές οπού ανελάμβαναν αυτοί, άφηναν την πίστη τους και εγίνοντο Μουσουλμάνοι. Καί τοιουτοτρόπως κάθε ήμερα ο λαός ελίγνευε καί επτώχαινε.»

4Όταν λέμε «προσαρμοστικοί» τύποι εννοούμε αυτούς οι οποίοι, λόγω των ψυχικών, πνευματικών και κυρίως σωματικών προσόντων τους, μπόρεσαν κατά τους ιστορικούς χρόνους να υπερνικήσουν τα περιβαλλοντικά εμπόδια και να επιβιώσουν ή να ανελιχθούν.

5Ο όρος είναι: «αντιεπιλεκτικός».

Advertisements

Αφήστε ένα σχόλιο

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s