Ψωμί και δικαιοσύνη

Του Jose Antonio Primo de Rivera

«Λοιπόν: εάν ο κομμουνισμός βάζει ένα τέλος σε πολλά καλά πράγματα, όπως οι οικογενειακές σχέσεις και το εθνικό συναίσθημα εάν δεν παρέχει ούτε το ψωμί ούτε την ελευθερία και μας καθιστά υποτακτικούς σε μια ξένη χώρα, τι πρέπει να γίνει; Δεν πρόκειται να παραιτηθούμε για να συνεχίσει το κεφαλαιοκρατικό καθεστώς. Ένα πράγμα είναι σήμερα οδυνηρά προφανές: η κρίση του καπιταλιστικού συστήματος και των καταστρεπτικών συνεπειών του που ο κομμουνισμός δεν κάνει τίποτα για να τα μειώσει. Οπότε τι πρέπει να γίνει; Είμαστε σε ένα αδιέξοδο; Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να ικανοποιηθεί η πείνα των μαζών για το ψωμί και τη δικαιοσύνη; Πρέπει να επιλέξουμε μεταξύ της απόγνωσης του αστικού καθεστώτος και της σκλαβιάς στην Σοβιετική Ένωση;

Όχι. Το Εθνικό Συνδικαλιστικό Κίνημα είναι πεπεισμένο ότι έχει βρει τη σωστή διέξοδο: Ούτε Καπιταλιστές Ούτε Κομμουνιστές. Αντιμετωπίζοντας την ατομική οικονομία της αστικής τάξης, προέκυψε η σοσιαλιστική, η οποία παρέδωσε τους καρπούς της παραγωγής στο κράτος, υποδουλώνοντας το άτομο. Κανένας από αυτούς όμως δεν έχει επιλύσει την τραγωδία του παραγωγού. Για να αντιμετωπιστεί αυτό το ζήτημα ας δημιουργηθεί μια συνδικαλιστική οικονομία, που ούτε απορροφά τη μεμονωμένη προσωπικότητα στο κράτος, ούτε μετατρέπει τον εργαζόμενο σε αποκτηνωμένο γρανάζι στο μηχανισμό της αστικής παραγωγής.

Η Εθνική Συνδικαλιστική λύση είναι αυτή που υπόσχεται να αναλάβει τις ευθύνες. Θα κάνει πέρα μια για πάντα τους πολιτικούς μεσολαβητές και τα παράσιτα. Θα ελευθερώσει την παραγωγή από τα οικονομικά βάρη με τα οποία το κεφάλαιο χρηματοδότησης την συντρίβει. Θα αποτρέψει την κερδοσκοπία με τα προϊόντα, εγγυώμενη μια κερδοφόρα τιμή. Και, προ πάντων, θα δώσει την αξία πλεονάσματος όχι στον κεφαλαιοκράτη, όχι στο κράτος, αλλά στον παραγωγό ως μέλος του συνδικάτου του. Και αυτό το οικονομικό σύστημα θα κάνει να ανήκει στο παρελθόν το καταθλιπτικό θέαμα της ανεργίας, της κατοικίας σε τρώγλες και της δυστυχίας.

Εργαζόμενοι! Σύντροφοι! Οι αποφασιστικές στιγμές πλησιάζουν. Κανένας δεν μπορεί να σταθεί πίσω με τα χέρια του σταυρωμένα. Η μοίρα του καθενός βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο. Είτε οι εργαζόμενοι, δυνατά, ανελέητα, θα βάλουν ένα τέλος στο κεφάλαιο και θα ενωθούν στο Εθνικό Συνδικαλιστικό Κίνημα για να επιβάλουν ένα καθεστώς Εθνικής Αλληλεγγύης, ή ο διεθνισμός θα μας μετατρέψει σε υποτελείς κάποιας ξένης μεγάλης δύναμης.

Το Εθνικό Συνδικαλιστικό Κίνημα, συνειδητοποιημένο ότι έχει τη δύναμη και τη λογική με το μέρος του, θα συνεχίσει την επίθεση σε όλους τους εχθρούς του: στη Δεξιά, στην Αριστερά, στον Κομμουνισμό, στον Καπιταλισμό. Για την Πατρίδα, το Ψωμί, και τη Δικαιοσύνη. Είμαστε βέβαιοι πως θα κερδίσουμε. Είναι ουσιαστικό για το συμφέρον και των παραγωγών και του Έθνους. Θα επιβάλουμε μια νέα τάξη πραγμάτων, που δεν θα έχει ανθρώπους να λιμοκτονούν, χωρίς επαγγελματίες πολιτικούς, χωρίς αφεντικά, χωρίς τοκογλύφους, χωρίς χρηματιστές.

Ούτε Δεξιά, Ούτε Αριστερά! Ούτε Κομμουνισμός Ούτε Καπιταλισμός! Ένα Εθνικό καθεστώς. Το Εθνικό Συνδικαλιστικό καθεστώς!

Ζήτω η Ισπανία!»

Advertisements

Αφήστε ένα σχόλιο

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s