Χαίρε Στρατηγέ!

Κριτές θα μας δικάσουν,

αγέννητοι, νεκροί!

Advertisements

Έλεγχος και Ιδιοκτησία των Μέσων Παραγωγής στον Εθνικό Σοσιαλισμό!

Αγαπητοί αναγνώστες. Παρατηρήσαμε ότι σε γνωστό και αρκετά προβεβλημένο ακροδεξιό ιστολόγιο του «χώρου», δημοσιεύθηκε ένα θλιβερό κακέκτυπο του άρθρου που ακολουθεί, και το οποίο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στις 4/2/2013 στο μη ενεργό πλέον ιστολόγιο «Σύνδεσμος Εργαζομένων Εθνικοσοσιαλιστών». Το αναδημοσιεύουμε λοιπόν αυτούσιο, σχεδόν πέντε χρόνια μετά, προειδοποιώντας τους λογοκλόπους του «χώρου» ότι τίποτα δεν περνάει από εμάς απαρατήρητο. Όποιος θέλει «εξηγήσεις» από εμάς, ξέρει από ποιούς και πως να τις ζητήσει.

«Συναγωνιστές και συναγωνίστριες, αυτό το άρθρο αποτελεί το πρώτο μιας σειράς άρθρων που θα δημοσιεύσουμε με αντικείμενο την εφαρμογή των αρχών της φυλετικής ενότητας στο πεδίο της οικονομίας.

Έχουμε αναπτύξει τις ιδέες μας στα άρθρα μας περί φυλετικού σοσιαλισμού βασισμένοι στο έργο των μεγάλων θεωρητικών του εθνικοσοσιαλισμού στο οικονομικό και κοινωνικό πεδίο. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε στον Έλληνα καθηγητή οικονομικών Ξενοφώντα Ζολώτα, τη διαφώτισή μας στη μεταβολή της θεώρησης της οικονομίας εξίσου με τους Ευρωπαίους εθνικοσοσιαλιστές και μάλιστα να αναγνωρίσουμε ότι βρισκόταν στην πνευματική πρωτοπορία της εποχής του, καθώς με το έργο του «Δημιουργικός Σοσιαλισμός» ξεπέρασε με υπέροχο τρόπο την αστική οικονομική θεώρηση χωρίς να φοβηθεί να καταθέσει μια τόσο σοσιαλιστική οικονομική πρόταση, που εύκολα οι δεξιοί θα τον χαρακτήριζαν ως «κομμουνιστή».

Επίσης μιλώντας για τις ηθικές βάσεις του σοσιαλισμού και καταδεικνύοντας το οικονομικό αδιέξοδο του κομμουνισμού, απέδειξε ότι ιστορικά, οικονομικά, ηθικά και φιλοσοφικά ο μόνος σοσιαλισμός είναι ο εθνικός.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Έλεγχος και Ιδιοκτησία των Μέσων Παραγωγής στον Εθνικό Σοσιαλισμό!.

Έπος 1940: Είναι καθήκον μας, η θυσία Τους να δικαιωθεί… Δόξα στους νεκρούς μας!

Αυτοί πάντως πολέμησαν,

και μερικοί πιστεύοντας,

pro domo, πάντως…

Άλλοι πρόθυμοι για τα όπλα,

άλλοι για περιπέτεια,

άλλοι απ’ το φόβο της αδυναμίας,

άλλοι απ’ το φόβο της αποδοκιμασίας,

άλλοι από αγάπη για τη σφαγή, στη φαντασία,

μαθαίνοντας αργότερα…

άλλοι με φόβο, μαθαίνοντας την αγάπη της σφαγής∙

Μερικοί έπεσαν, pro patria,

non «dulce» non «et decor»…

βούτηξαν ως τα μάτια μέσα στην κόλαση

πιστεύοντας στα ψέμματα των γέρων, ύστερα δυσπιστώντας

επέστρεψαν στην πατρίδα, επέστρεψαν σ’ ένα ψέμα,

επέστρεψαν σε αμέτρητες απάτες,

επέστρεψαν σε παλιά ψέμματα και νέους εξευτελισμούς∙

τοκογλυφία πωρωμένη και πανάρχαια

και στις δημόσιες θέσεις συκοφάντες.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Έπος 1940: Είναι καθήκον μας, η θυσία Τους να δικαιωθεί… Δόξα στους νεκρούς μας!.

Από τη Μόσχα με αγάπη…

Ανέκαθεν η ντόπια ακροδεξιά χαρακτηριζόταν από αντισλαβισμό και αντιρωσική ρητορική, καθώς παρέμενε πιστή στους Άγγλο-ιουδαίους πάτρωνές της. Η περίοδος της κομμουνιστικής κατοχής της Ρωσίας και του Σλαβικού κόσμου από τους Ιουδαίους κομμουνιστές, οι οποίοι κατόρθωσαν να εξανδραποδίσουν τον μεγαλύτερο εχθρό των Εβραίων, τους Σλάβους, έθρεψε σε μεγάλο βαθμό τα προϋπάρχοντα αντισλαβικά αντανακλαστικά του εγχώριου ακροδεξιού «χώρου». Δεν υπήρξε Ευρωπαϊκός λαός, με τόσο βαθύ και πηγαίο αντισημιτισμό όπως οι Ρώσοι και οι Σλαβικοί λαοί γενικότερα. Αυτό το παρατήρησε πολύ εύστοχα και ο Otto Remer κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής της Σοβιετικής Ένωσης, όπως αναφέρει σε μια μεταπολεμική συνέντευξή του.

Με την έκρηξη του εμφυλίου πολέμου στην Ουκρανία, ένας οχετός αντιρωσικής προπαγάνδας ξεχύθηκε στον «χώρο», μιλώντας για δήθεν μπολσεβικισμό του καθεστώτος Putin. Παρά το γεγονός ότι θεωρούμε το καθεστώς Putin, αντεπαναστατικό, συμβιβασμένο με τους φιλελεύθερους και καταδικασμένο να βυθιστεί στον κοσμοπολιτισμό αν δεν γίνει μια ιδεολογική και πολιτική μετάβαση προς τη σωστή κατεύθυνση, παραμένει σαφέστατα περισσότερο συντηρητικό, αντιμαρξιστικό και αντιφιλελεύθερο σε σχέση με τα δυτικά καθεστώτα ολοκληρωτικού φιλελευθερισμού. Ας δούμε λοιπόν πως περιγράφει ο «Ριζοσπάστης» την υποδοχή των αντιφασιστοειδών από τη Ρωσική αστυνομία:

Συνεχίστε να διαβάζετε το Από τη Μόσχα με αγάπη….

Διαλέξτε πλευρά!

Του Eupathy Kolovrat

Με την ευκαιρία του σημερινού δημοψηφίσματος για την Καταλανική ανεξαρτησία, και επειδή πολλοί ηλίθιοι δεξιοί και αριστεροί «αντιφασίστες» πατριώτες (ακόλουθοι των Μεταλληνών, των Ζουράρηδων και των Γιανναράδων) υποστηρίζουν την ανεξαρτησία της Καταλονίας με ηλίθια επιχειρήματα περί της ελληνικής καταγωγής των Καταλανών και των Βάσκων, παραθέτουμε την ανάρτηση Σέρβου συναγωνιστή που δημοσιεύθηκε στα μέσα κοινωνικής διαδικτύωσης. Παραθέτουμε επίσης σύνδεσμο από τον έγκριτο ιστότοπο Voltrairenet που αποδεικνύει την σχέση του George Soros με το καταλανικό αποσχιστικό κίνημα.

Επίσης το παρών δημοσίευμα καταστρέφει και τα επιχειρήματα γνωστών «καθαρολόγων» του «χώρου» και υποστηρικτών των Κροατών και Ουκρανών, διότι αποδεικνύει τις υπόγειες σχέσεις της Καταλανικής antifa με Κροάτες και Ουκρανούς ακροδεξιούς.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Διαλέξτε πλευρά!.

O Oswald Mosley εξηγεί…

«Αν αγαπάς την πατρίδα μας είσαι Εθνικιστής κι αν αγαπάς τον λαό μας είσαι σοσιαλιστής!»

                                                                        …

«Ούτε είμαι, ούτε ήμουν ποτέ, άνθρωπος της Δεξιάς. Η θέση μου ήταν στην αριστερά και τώρα είναι στο κέντρο του πολιτικού φάσματος».

                                                                         …

«Προτείνουμε πρώτα την επέκταση της πίστωσης, έτσι ώστε να δημιουργήσουμε ζήτηση. Αυτή η νέα και μεγαλύτερη ζήτηση πρέπει, βεβαίως, να καλυφθεί από μια νέα και μεγαλύτερη παραγωγή αγαθών, αλλιώς θα επέλθουν όλα τα κακά του πληθωρισμού και της ανόδου των τιμών. Εδώ είναι που πρέπει να μπει ο σοσιαλιστικός σχεδιασμός μας. Πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι περισσότερα αγαθά θα παραχθούν ώστε να καλύψουν τη νέα ζήτηση.»

Συνεχίστε να διαβάζετε το O Oswald Mosley εξηγεί….

Otto Strasser: Όταν συνάντησα τον Hitler

Μεταφράσαμε και δημοσιεύουμε ένα μικρό απόσπασμα από το πρώτο κεφάλαιο του πονήματος του Otto Strasser «Ηitler and I». Ο τίτλος του κεφαλαίου είναι «Όταν συνάντησα τον Hitler» και αναφέρεται στην πρώτη συνάντηση των δύο ανδρών, η οποία έμελλε να είναι καθοριστική για το μέλλον του εθνικοσοσιαλιστικού κινήματος. Το συγκεκριμένο πόνημα αποτελεί άλλο ένα αριστούργημα του Otto Strasser, ο οποίος με γλαφυρότατο τρόπο αποκαλύπτει πολλές άγνωστες πτυχές του κινήματος και της ιστορικής του εξέλιξης. Στο μέλλον θα δημοσιεύσουμε κι άλλα αποσπάσματα από αυτό το βιβλίο.

Σε κάποιους αναγνώστες και συναγωνιστές θα δημιουργηθεί η απορία, γιατί να ασχοληθούμε με την ιστορική διαμάχη δύο προσωπικοτήτων. Ασχολούμαστε διότι δεν πρόκειται απλώς για μια διαμάχη προσωπικοτήτων, αλλά για μια διαμάχη μεταξύ εθνικοσοσιαλισμού και στείρου ακροδεξιού σωβινισμού! Ο διάλογος που ακολουθεί, θα μπορούσε σήμερα να επαναλαμβάνεται από άλλα πρόσωπα και να αφορά ένα πλήθος θεμάτων στα οποία εμείς έχουμε εντελώς διαφορετική προσέγγιση από την καθεστωτική ακροδεξιά με τα χίλια πρόσωπα…

[…Όσο πιο πειστικός προσπαθούσε να γίνει ο Hitler, τόσο πιο επικριτικός γινόμουν. Έκανε μια παύση να αναπνεύσει και με είδε να χαμογελάω.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Otto Strasser: Όταν συνάντησα τον Hitler.