Γιατί λέμε «ναι» στα συλλαλητήρια «για τη Μακεδονία»!

Συναγωνίστριες και συναγωνιστές,

γνωρίζουμε ότι αυτό το άρθρο θα έπρεπε να έχει δημοσιευθεί πριν από το μεγαλειώδες συλλαλητήριο για τη Μακεδονία στη Θεσσαλονίκη, όμως ο φόρτος εργασίας και προσωπικές υποθέσεις δεν μας το επέτρεψαν. Παρόλα αυτά θα τοποθετηθούμε κάνοντας μια συνολική εκτίμηση της κατάστασης, ειδικά όπως αυτή διαμορφώθηκε μετά το συλλαλητήριο της περασμένης Κυριακής.

Είναι περιττό να αναφέρουμε ότι απέχουμε πολλά χιλιόμετρα ιδεολογικά και πολιτικά, τόσο από τους γραφικούς ακροδεξιούς «μακεδονομάχους» που κατέβηκαν στο συλλαλητήριο, όσο και από τους «ροζ ναζί» του χώρου που λειτουργούν ως το μακρύ χέρι του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Θεωρούμε υποχρέωσή μας να τοποθετηθούμε επί του θέματος, με την δική μας οπτική, η οποία διαφέρει ριζικά από την οπτική του υπόλοιπου «χώρου», τουλάχιστον όπως αυτή διατυπώνεται μέχρι στιγμής σε ιστοσελίδες και ιστολόγια.

Συνεχίστε να διαβάζετε Γιατί λέμε «ναι» στα συλλαλητήρια «για τη Μακεδονία»!.

Advertisements

Ψωμί και Δικαιοσύνη

του Jose Antonio Primo de Rivera (1903-1936)

Λοιπόν: εάν ο κομμουνισμός βάζει ένα τέλος σε πολλά καλά πράγματα, όπως οι οικογενειακές σχέσεις και το εθνικό συναίσθημα, εάν δεν μας παρέχει ούτε το ψωμί ούτε την ελευθερία και μας καθιστά υποτακτικούς σε μια ξένη χώρα, τι πρέπει να γίνει;

Δεν πρόκειται να παραιτηθούμε για να συνεχίσει κεφαλαιοκρατικό καθεστώς. Ένα πράγμα είναι σήμερα οδυνηρά προφανές: η κρίση του καπιταλιστικού συστήματος και των καταστρεπτικών συνεπειών του, που ο κομμουνισμός δεν κάνει τίποτα για να τις εξασθενίσει. Οπότε τι πρέπει να γίνει; Είμαστε σε ένα αδιέξοδο; Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να ικανοποιηθεί η πείνα των μαζών για το ψωμί και τη δικαιοσύνη; Πρέπει να επιλέξουμε μεταξύ της απόγνωσης του αστικού καθεστώτος και της σκλαβιάς στη Ρωσία;

Όχι. Το Εθνικό Συνδικαλιστικό Κίνημα είναι πεπεισμένο ότι έχει βρει τη σωστή διέξοδο: Ούτε Καπιταλιστές Ούτε Κομμουνιστές. Αντιμετωπίζοντας την ατομική οικονομία της αστικής τάξης, προέκυψε η σοσιαλιστική (Σ.τ.Μ: εννοεί την Μαρξιστική), η οποία παρέδωσε τους καρπούς της παραγωγής στο κράτος, υποδουλώνοντας το άτομο. Κανένας από αυτούς όμως δεν έχει επιλύσει την τραγωδία του παραγωγού.

Συνεχίστε να διαβάζετε Ψωμί και Δικαιοσύνη.

Ποιοι χρηματοδότησαν τον Lenin και τον Trotsky;

Εισαγωγή

Αγαπητοί αναγνώστες. Σας παραθέτουμε την μετάφραση ενός άκρως αποκαλυπτικού άρθρου που ουσιαστικά βασίζεται στο εξαιρετικό βιβλίο, την ανάγνωση του οποίου δεν έχουμε ολοκληρώσει, «The Creature from Jekyll Island», του G. Edward Griffin και το οποίο διαπραγματεύεται τον ρόλο και την λειτουργία του τραπεζικού συστήματος Federal Reserve (FED). Το συγκεκριμένο άρθρο έχει «μεταφραστεί» στο παρελθόν και από ακροδεξιό ιστολόγιο, όμως επειδή το μεταφράσαμε ξανά ολόκληρο, δεν αισθανόμαστε την υποχρέωση να τους αναφέρουμε ως πηγή.

Από τα αποσπάσματα που ακολουθούν, προκύπτει σαφέστατα ότι οι Εβραίοι καπιταλιστές της Δύσης (ΗΠΑ, Βρετανία, Γερμανία) ήταν οι σχεδιαστές, χρηματοδότες και εκτελεστές τόσο του αστικού πραξικοπήματος του Kerensky όσο και του κομμουνιστικού του Lenin, στη Ρωσία.

Επίσης από τον τρόπο που αλώνιζαν οι ξένοι πράκτορες στη Ρωσική επικράτεια την προεπαναστατική περίοδο, προκύπτει σαφέστατα τόσο η ανικανότητα όσο και η διαφθορά του Τσαρικού καθεστώτος, το οποίο αδυνατούσε να προστατέψει τον ρωσικό λαό από τις Δυτικές ύαινες και τα μαρξιστικά αποβράσματα που λυμαίνονταν τη χώρα. Όμως το πάθημα των Ρώσων έγινε μάθημα στον γερμανικό λαό. Λίγα χρόνια αργότερα, τα Freikorps και τα Φαιά Τάγματα (S.A) έδωσαν την πρέπουσα απάντηση στους αστούς και τους κομμουνιστές συνοδοιπόρους τους. Το ίδιο και οι Ιταλοί Φασίστες και οι Ισπανοί Φαλαγγίτες. Οι λαοί ξύπνησαν και τα αφεντικά και οι δούλοι τους πλήρωσαν με αίμα.

Εκεί, στη βιομηχανική Βόρεια Γερμανία, στους δρόμους του «κόκκινου» Βερολίνου, μέσα από την φυλετική και ταξική καταπίεση, μια υπέροχη φυλή, η Γερμανική, γέννησε τον σύγχρονο Εθνικοσοσιαλισμό! Μια Ιδέα που ξεχύθηκε στους δρόμους από τον Γερμανικό λαό κάνοντας τους βρώμικους «ποντικούς» να χωθούν πάλι στις τρύπες τους. Αυτή η Ιδέα, είναι και σήμερα ο μεγαλύτερος εφιάλτης τους. Διότι δεν γεννήθηκε από «Έναν», ούτε από κάποιους, αλλά βρίσκεται μέσα στα 46 χρωμοσώματα του καθενός από εμάς και είναι βέβαιο ότι μια μέρα θα κατασπαράξει τις αστικές και θρησκευτικές ενοχές που μας δίδαξε το καθεστώς και θα έρθει επιτέλους στην επιφάνεια.

Αποσπάσματα από το βιβλίο: «The Creature from Jekyll Island»

Συνεχίστε να διαβάζετε Ποιοι χρηματοδότησαν τον Lenin και τον Trotsky;.

O Ernst Röhm εξηγεί…

«Πετύχαμε μια τεράστια νίκη. Αλλά όχι απόλυτη. Τα SA και τα SS δεν θα ανεχθούν να αποκοιμηθεί η Γερμανική επανάσταση και να προδοθούν στη μέση της επανάστασης, από μη μάχιμους. Όχι για χάρη των SS ή των SA αλλά για χάρη της Γερμανίας. Διότι τα SA είναι η τελευταία ένοπλη δύναμη του Έθνους, η τελευταία γραμμή αμύνης έναντι του κομμουνισμού. Αν η Γερμανική επανάσταση είναι να καταστραφεί από την αντίδραση, την ανικανότητα ή την τεμπελιά, οι Γερμανοί θα απελπιστούν και θα γίνουν εύκολα θύμα της αιμοδιψούς παράνοιας που έρχεται από τα βάθη της Ασίας.

Αν αυτοί οι ηλίθιοι αστοί πιστεύουν ότι η εθνική επανάσταση ήδη κράτησε πολύ, για μια φορά συμφωνούμε μαζί τους. Ήρθε επιτέλους η στιγμή η εθνική επανάσταση να σταματήσει και να μετατραπεί σε Εθνικοσοσιαλιστική!

Είτε τους αρέσει είτε όχι, θα συνεχίσουμε τον αγώνα. Αν επιτέλους κατάλαβαν περί τίνος πρόκειται μαζί τους, αν είναι απρόθυμοι να καταλάβουν χωρίς αυτούς και αν χρειαστεί εναντίον τους!»

(απόσπασμα από τον λόγο του Ernst Röhm κατά την ανάληψη της καγκελαρίας από τον Hitler το 1933)

Χαιρόμαστε να βλέπουμε την καθεστωτική αντίδραση του «πατριωτικού» χώρου, να εξαπολύει τον οχετό της ενάντια στην μόνη Εθνικοσοσιαλιστική πτέρυγα του NSDAP. Αισθανόμαστε μια βαθιά ανάγκη και υποχρέωση, να κάνουμε τους φόβους τους πραγματικότητα.

Φυλετικά – Ταξικά – Ελεύθερα

 

H κοινωνική διαφθορά και διαστροφή ως εργαλείο ταξικού πολέμου.

Η «ηθική» της άρχουσας τάξης.

Μιας και αναφερόμαστε στον όρο «άρχουσα τάξη», οφείλουμε να την ορίσουμε. Με αυτόν τον όρο περιγράφουμε το σύνολο των ανθρώπων, ανεξαρτήτως φυλετικής ή ταξικής προέλευσης, που είναι σε θέση να ασκούν εξουσία σε μεγάλο μέρος ενός Έθνους ή στο σύνολο αυτού. Πρακτικά σήμερα, αυτό το σύνολο αποτελείται από πολιτικούς, υψηλά ιστάμενους κρατικούς υπαλλήλους και manager και ισχυρούς κεφαλαιοκράτες (καπιταλιστές). Οι τελευταίοι αποτελούν και την ανώτατη βαθμίδα στην ιεραρχία της άρχουσας τάξης.

Όταν λέμε «ηθική» εννοούμε τον μόνιμο τρόπο του πράττειν ενός ανθρώπου ή ενός συνόλου ανθρώπων με κοινές πρακτικές και συμπεριφορές. Με αυτό τον τρόπο περνάμε εννοιολογικά από την ατομική ηθική, στην εθνική ή ταξική ηθική, οι οποίες αποτελούν συλλογικές συμπεριφορές τις οποίες περιγράφουμε εστιάζοντας στα κοινά τους χαρακτηριστικά, παρά τις όποιες επί μέρους αποκλίσεις των ατόμων που εμπεριέχονται στο σύνολο. Αυτό είναι κοινή πρακτική στην μελέτη και περιγραφή οποιουδήποτε συνόλου.

Για να κατανοήσουμε την ηθική της άρχουσας τάξης, πρέπει να δούμε πως αυτή σχηματίστηκε μέσα στο ιουδαϊκής έμπνευσης καπιταλιστικό σύστημα, πως διατηρείται και πως αναπαράγεται βιολογικά και ταξικά. Είναι βέβαιο ότι ο σχηματισμός της καθόρισε στο μέγιστο βαθμό την ηθική της υπόσταση. Στα πλαίσια του παρόντος άρθρου θα περιοριστούμε στη χώρα μας. Η εγχώρια άρχουσα τάξη έχει αρκετά κοινά με τις αντίστοιχες της Ευρώπης πλέον, αλλά έχει και πολλές διαφορές.

Μετά την εθνική επανάσταση του 1821 και την δημιουργία ενός Αγγλικού προτεκτοράτου εννέα χρόνια αργότερα που ονομάστηκε «Ελληνικό Κράτος», στην Ελλάδα φυσικά και δεν υπήρχε καπιταλισμός, αλλά μόνο πλούσιοι έμποροι και γαιοκτήμονες καθώς και η πάμπλουτη για τα δεδομένα εκείνης της εποχής εκκλησία. Οι εβραιοσάξωνες αποικιοκράτες, οι μόνοι πραγματικοί κυρίαρχοι της «ελεύθερης» Ελλάδας, εφάρμοσαν ως βασική τεχνική πολιτικού ελέγχου τη διαφθορά. Χρηματοδοτούσαν πολιτικά πρόσωπα και κόμματα τα οποία έλεγχαν, με σκοπό η χώρα να μείνει για πάντα ένας φτωχός δούλος του στέμματος. Άλλωστε στον κοινοβουλευτισμό, όποιος ελέγχει το χρήμα ελέγχει το κράτος. Σταδιακά, καθώς η χώρα αστικοποιούνταν ανεξέλεγκτα και εκβιομηχανιζόταν ελεγχόμενα, σχηματίστηκε από τα παλιά «τζάκια» η νέα τάξη των μεταπρατών (κομπραδόρων) του ιουδαιοσαξωνικού κεφαλαίου, δηλαδή η μελλοντική άρχουσα τάξη της Ελλάδας. Ποια ήταν λοιπόν η «ηθική» αυτών των ανθρώπων και της τάξης τους;

Συνεχίστε να διαβάζετε H κοινωνική διαφθορά και διαστροφή ως εργαλείο ταξικού πολέμου..