Από τη Μόσχα με αγάπη…

Ανέκαθεν η ντόπια ακροδεξιά χαρακτηριζόταν από αντισλαβισμό και αντιρωσική ρητορική, καθώς παρέμενε πιστή στους Άγγλο-ιουδαίους πάτρωνές της. Η περίοδος της κομμουνιστικής κατοχής της Ρωσίας και του Σλαβικού κόσμου από τους Ιουδαίους κομμουνιστές, οι οποίοι κατόρθωσαν να εξανδραποδίσουν τον μεγαλύτερο εχθρό των Εβραίων, τους Σλάβους, έθρεψε σε μεγάλο βαθμό τα προϋπάρχοντα αντισλαβικά αντανακλαστικά του εγχώριου ακροδεξιού «χώρου». Δεν υπήρξε Ευρωπαϊκός λαός, με τόσο βαθύ και πηγαίο αντισημιτισμό όπως οι Ρώσοι και οι Σλαβικοί λαοί γενικότερα. Αυτό το παρατήρησε πολύ εύστοχα και ο Otto Remer κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής της Σοβιετικής Ένωσης, όπως αναφέρει σε μια μεταπολεμική συνέντευξή του.

Με την έκρηξη του εμφυλίου πολέμου στην Ουκρανία, ένας οχετός αντιρωσικής προπαγάνδας ξεχύθηκε στον «χώρο», μιλώντας για δήθεν μπολσεβικισμό του καθεστώτος Putin. Παρά το γεγονός ότι θεωρούμε το καθεστώς Putin, αντεπαναστατικό, συμβιβασμένο με τους φιλελεύθερους και καταδικασμένο να βυθιστεί στον κοσμοπολιτισμό αν δεν γίνει μια ιδεολογική και πολιτική μετάβαση προς τη σωστή κατεύθυνση, παραμένει σαφέστατα περισσότερο συντηρητικό, αντιμαρξιστικό και αντιφιλελεύθερο σε σχέση με τα δυτικά καθεστώτα ολοκληρωτικού φιλελευθερισμού. Ας δούμε λοιπόν πως περιγράφει ο «Ριζοσπάστης» την υποδοχή των αντιφασιστοειδών από τη Ρωσική αστυνομία:

Συνεχίστε να διαβάζετε το Από τη Μόσχα με αγάπη….

Advertisements

Διαλέξτε πλευρά!

Του Eupathy Kolovrat

Με την ευκαιρία του σημερινού δημοψηφίσματος για την Καταλανική ανεξαρτησία, και επειδή πολλοί ηλίθιοι δεξιοί και αριστεροί «αντιφασίστες» πατριώτες (ακόλουθοι των Μεταλληνών, των Ζουράρηδων και των Γιανναράδων) υποστηρίζουν την ανεξαρτησία της Καταλονίας με ηλίθια επιχειρήματα περί της ελληνικής καταγωγής των Καταλανών και των Βάσκων, παραθέτουμε την ανάρτηση Σέρβου συναγωνιστή που δημοσιεύθηκε στα μέσα κοινωνικής διαδικτύωσης. Παραθέτουμε επίσης σύνδεσμο από τον έγκριτο ιστότοπο Voltrairenet που αποδεικνύει την σχέση του George Soros με το καταλανικό αποσχιστικό κίνημα.

Επίσης το παρών δημοσίευμα καταστρέφει και τα επιχειρήματα γνωστών «καθαρολόγων» του «χώρου» και υποστηρικτών των Κροατών και Ουκρανών, διότι αποδεικνύει τις υπόγειες σχέσεις της Καταλανικής antifa με Κροάτες και Ουκρανούς ακροδεξιούς.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Διαλέξτε πλευρά!.

O Oswald Mosley εξηγεί…

«Αν αγαπάς την πατρίδα μας είσαι Εθνικιστής κι αν αγαπάς τον λαό μας είσαι σοσιαλιστής!»

                                                                        …

«Ούτε είμαι, ούτε ήμουν ποτέ, άνθρωπος της Δεξιάς. Η θέση μου ήταν στην αριστερά και τώρα είναι στο κέντρο του πολιτικού φάσματος».

                                                                         …

«Προτείνουμε πρώτα την επέκταση της πίστωσης, έτσι ώστε να δημιουργήσουμε ζήτηση. Αυτή η νέα και μεγαλύτερη ζήτηση πρέπει, βεβαίως, να καλυφθεί από μια νέα και μεγαλύτερη παραγωγή αγαθών, αλλιώς θα επέλθουν όλα τα κακά του πληθωρισμού και της ανόδου των τιμών. Εδώ είναι που πρέπει να μπει ο σοσιαλιστικός σχεδιασμός μας. Πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι περισσότερα αγαθά θα παραχθούν ώστε να καλύψουν τη νέα ζήτηση.»

Συνεχίστε να διαβάζετε το O Oswald Mosley εξηγεί….

Otto Strasser: Όταν συνάντησα τον Hitler

Μεταφράσαμε και δημοσιεύουμε ένα μικρό απόσπασμα από το πρώτο κεφάλαιο του πονήματος του Otto Strasser «Ηitler and I». Ο τίτλος του κεφαλαίου είναι «Όταν συνάντησα τον Hitler» και αναφέρεται στην πρώτη συνάντηση των δύο ανδρών, η οποία έμελλε να είναι καθοριστική για το μέλλον του εθνικοσοσιαλιστικού κινήματος. Το συγκεκριμένο πόνημα αποτελεί άλλο ένα αριστούργημα του Otto Strasser, ο οποίος με γλαφυρότατο τρόπο αποκαλύπτει πολλές άγνωστες πτυχές του κινήματος και της ιστορικής του εξέλιξης. Στο μέλλον θα δημοσιεύσουμε κι άλλα αποσπάσματα από αυτό το βιβλίο.

Σε κάποιους αναγνώστες και συναγωνιστές θα δημιουργηθεί η απορία, γιατί να ασχοληθούμε με την ιστορική διαμάχη δύο προσωπικοτήτων. Ασχολούμαστε διότι δεν πρόκειται απλώς για μια διαμάχη προσωπικοτήτων, αλλά για μια διαμάχη μεταξύ εθνικοσοσιαλισμού και στείρου ακροδεξιού σωβινισμού! Ο διάλογος που ακολουθεί, θα μπορούσε σήμερα να επαναλαμβάνεται από άλλα πρόσωπα και να αφορά ένα πλήθος θεμάτων στα οποία εμείς έχουμε εντελώς διαφορετική προσέγγιση από την καθεστωτική ακροδεξιά με τα χίλια πρόσωπα…

[…Όσο πιο πειστικός προσπαθούσε να γίνει ο Hitler, τόσο πιο επικριτικός γινόμουν. Έκανε μια παύση να αναπνεύσει και με είδε να χαμογελάω.

Συνεχίστε να διαβάζετε το Otto Strasser: Όταν συνάντησα τον Hitler.

Μαθήματα Αμερικανικής Ιστορίας (και πολιτικής). Β’ ΜΕΡΟΣ

Carpetbaggers και Scalawags

Μετά την λήξη του εμφυλίου πολέμου και την δολοφονία Λίνκολν όπως είδαμε στο πρώτο μέρος, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ξεκίνησε μια εκ των ουκ άνευ καταστολή εναντίον των Νότιων Πολιτειών. Κυρίως εναντίον των Νότιων που πολέμησαν στις δυνάμεις της συνομοσπονδίας και δεν έδειχναν κανένα σημάδι υποταγής στην παρούσα κατάσταση ούτε και μεταμέλειας.

Στη θέση του δολοφονηθέντος Λίνκολν, όπως ορίζει το Σύνταγμα των ΗΠΑ, αναλαμβάνει θέση προέδρου ο Andrew Johnson ένας πολιτικός με καταγωγή από την πολιτεία του Τεννεσή. Δηλαδή ήταν Νότιος, μετριοπαθής, Δημοκρατικός (τότε το Δημοκρατικό κόμμα ήταν το κόμμα του Νότου), abolitionist, πιστός στην Ένωση και οπαδός της εθνικής συμφιλίωσης. Μια άριστη επιλογή του Λίνκολν για την αντιπροεδρία που ήθελε να δώσει στον ρημαγμένο Νότο ένα μήνυμα συμφιλίωσης. Δυστυχώς όμως ο Johnson ήταν πρόεδρος μόνο κατά όνομα. Στην πραγματικότητα κυβερνούσε ο William Seward, ο υπουργός εξωτερικών (και στις κυβερνήσεις Λίνκολν). Ο Seward ήταν ο απόλυτος ορισμός του γιάνκη που μισούσε τον Νότο. Γνήσιος ρεπουμπλικάνος abolitionist (τότε οι Ρεπουμπλικάνοι ήταν η αριστερά), με διασυνδέσεις με ύποπτους επιχειρηματικούς κύκλους, αποφασίζει να πάρει στα χέρια του την υπόθεση της Αναμόρφωσης του Νότου.

Η αναμόρφωση του Νότου (Reformation of South) ήταν ένα σχέδιο που υποτίθεται θα βοηθούσε τον Νότο να μεταβεί από την δουλοκτητική οικονομία του παρελθόντος σε μια σύγχρονη οικονομία. Ως συνήθως οι χειρότερες των προθέσεων καλύπτονται με όμορφες λέξεις . Στην ουσία ήταν μια προσπάθεια υφαρπαγής της περιουσίας των νοτίων από γιάνκηδες επιχειρηματίες και τοκογλύφους. Γι αυτό το λόγο έπρεπε να ελέγξουν την πολιτική διοίκηση στο νότο. Τον ρόλο αυτό ανέλαβαν αποτυχημένοι πολιτικοί και δικολάβοι γιάνκηδες που πριν και κατά την διάρκεια του εμφυλίου ζούσαν με απάτες. Στον νότο ο κόσμος τους ονόμαζε carpetbaggers δηλαδή ο πολιτικός που δεν κατάγεται από την περιφέρεια που βάζει υποψήφιος. Για να πετύχει τον στόχο της μια κατοχική κυβέρνηση χρειάζεται συνεργάτες. Φυσικά πάντοτε θα υπάρχουν οι πρόθυμοι να υπηρετήσουν τον κατακτητή από ιδιοτέλεια και συμφέρον. Κάποιοι ήταν τριτοκλασάτοι δημόσιοι λειτουργοί της CSA, άλλοι πρώην αξιωματικοί του στρατού των νοτίων απλά ήθελαν να εξασφαλίσουν ένα καλύτερο μέλλον για τις οικογένειές τους και αρκετοί ήταν πρώην μεγαλογαιοκτήμονες που δεν ήθελαν να χάσουν τις περιουσίες και τα προνόμιά τους. Μάλιστα οι τελευταίοι αν και ήσαν οι φανατικότεροι οπαδοί της απόσχισης, δεν πήγαν να πολεμήσουν στον πόλεμο. Όπως έλεγε εκείνη η «αδελφή» ο Όσκαρ Ουαΐλντ: «πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων ». Μεταξύ μας σε αρκετές περιπτώσεις δεν έχει άδικο .

Συνεχίστε να διαβάζετε το Μαθήματα Αμερικανικής Ιστορίας (και πολιτικής). Β’ ΜΕΡΟΣ.